Lucas 20
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARC
1 Sɔ̃ɔ teeru nɡe mɛ Yesu u Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsimɔ sɑ̃ɑ yerɔ, mɑ u Lɑbɑɑri ɡeɑn wɑɑsu mɔ̀, yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu kɑ Yuubɑn ɡuro ɡurobu bɑ kurɑmɑ.
1 E aconteceu, num daqueles dias, que, estando ele ensinando o povo no templo e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos
2 Bɑ nɛɛ, ɑ sun sɔ̃ɔwɔ woodɑ yerɑ̀ ɑ kɑ yeni mɔ̀. Wɑrɑ u nun yen yiiko wɛ̃.
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos: com que autoridade fazes essas coisas? Ou quem é que te deu esta autoridade?
3 U bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛ mɑɑ, nɑ kon bɛɛ ɡɑri ɡɛɛ bikiɑ, kpɑ i mɑn sɔ̃.
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: dizei-me, pois:
4 Mɑn diyɑ Yohɑnu u woodɑ wɑ u kɑ tɔmbu bɑtɛmu kuɑ. Tɔnun min di? Nɡe wɔllun di.
4 o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Adɑmɑ bɑ ɡerunɑ bɑ nɛɛ, sɑ̀ n ɡeruɑ wɔllun diyɑ, u koo nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ sɑ ǹ nùn nɑɑnɛ doke.
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que o não crestes?
6 Sɑ̀ n mɑɑ nɛɛ, tɔnun min di, tɔmbu kpuro bɑ koo sun kpenu kɑsuku domi bɑɑwure u Yohɑnu ɡɑrisi Gusunɔn sɔmɔ.
6 E, se dissermos: dos homens, todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Yerɑ bɑ wisɑ bɑ nɛɛ, sɑ ǹ yɛ̃ mɑn diyɑ.
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Mɑ Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛ mɑɑ, nɑ ǹ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ yiiko ye nɑ kɑ yeni mɔ̀.
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Yen biru u tɔmbu mɔn teni kuɑ u nɛɛ, durɔ ɡoo u resɛm ɡbɑɑru kuɑ u dɑ̃nu duurɑ mɑ u kɔ̃sobu kɑsu u bu ye nɔmu bɛriɑ, mɑ u wuu dɑ n kɑ tɛ.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a
10 Sɑnɑm mɛ sɑɑ yɑ turɑ u sɔmɔ ɡɔrɑ kɔ̃so ben mi, bu kɑ nùn wɛ̃ɛmɑ ye n sɑ̃ɑ wiɡiɑ. Kɔ̃so be, bɑ nùn so, bɑ nùn ɡirɑ nɔm dirɑ.
10 E, no devido tempo, mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 U kpɑm kpɑo ɡɔrɑ. Bɑ nùn so, bɑ nùn yɑɑ kɑsiki, bɑ ɡirɑ nɔm dirɑ.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este e afrontando-
12 U kpɑm itɑse ɡɔrɑ. Bɑ nùn mɛɛrɑ kuɑ mɑ bɑ nùn ɡirɑ.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este,
13 Gbɑɑ yɛ̃ro wi, u nɛɛ, mbɑ kon ko tɛ̃. Kon den nɛn tiin bii kĩnɑsi bu ɡɔriɑwɑ. Sɔrɔkudo bɑ koo nùn bɛɛrɛ wɛ̃.
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Adɑmɑ ye kɔ̃so be, bɑ nùn wɑ, bɑ ɡerunɑ bɑ nɛɛ, wiyɑ sɑ̃ɑ tubi dio, su nùn ɡo, kpɑ ɡbɑɑ te, tu ko bɛsɛɡiru.
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Mɑ bɑ nùn yɑrɑ ɡbɑɑ ten biruɔ, bɑ nùn ɡo.
15 E, lançando-o fora da vinha,
16 U koo nɑ u bu kpeerɑsiɑ, kpɑ u win ɡbɑɑ te kɔ̃so kpɑobu nɔmu bɛriɑ.
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isso, disseram: Não seja assim!
17 Adɑmɑ Yesu u bu nɔni kɔ̃ u kɑ dɑ mɑ u nɛɛ, mbɑ ɡɑri yin tubusiɑnu yi bɑ yoruɑ bɑ nɛɛ, “Kpee te bɑnɔbɑ yinɑ, terɑ tɑ kuɑ ɡɑni ɡɔmburun dɑm.”
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra que os edificadores reprovaram, essa foi feita cabeça da esquina.
18 Bɑɑwure wi u kpee te wɔri, tɑ koo nùn bɔɔku, wi tɑ mɑɑ wɔri, tɑ koo nùn nɑmwɑ muku muku.
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Sɑɑ tiɑ ye sɔɔ, yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu bɑ kɑsu bu Yesu mwɑ, domi bɑ tubɑ mɑ ben sɔ̃nɑ u mɔn te kuɑ. Adɑmɑ bɑ tɔn wɔru nɑsie.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo, porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Bɑ Yesun lɑɑkɑri mɔ kpuro sɔɔ. Mɑ bɑ tɔn sɑmbɑ kowobu ɡɔrɑ win mi, be bɑ sɑ̃ɑre ɡeeɡibu bu kɑ nùn mwɑ win ɡɑri ɡɛɛ sɔɔ, kpɑ bu nùn tem yɛ̃ro nɔmu beriɑ.
20 E, trazendo- o debaixo de olho, mandaram espias que se fingiam de justos, para o apanharem em alguma palavra e o entregarem à jurisdição e poder do governador.
21 Tɔn be, bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, yinni sɑ yɛ̃ mɑ wunɛn ɡɑri kɑ wunɛn sɔ̃ɔsirɑ sɑ̃ɑ dee dee, ɑ ku rɑ mɑɑ kĩru ɡem wɛ̃, ɑ Gusunɔn swɑɑ sɔ̃ɔsimɔwɑ ɡem sɔɔ.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 N weenɛ su tem yɛ̃ro wɔ̃ɔ ɡobi wɛ̃? Nɡe su ku wɛ̃.
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Ye Yesu u ben bwisiku kɔ̃sunu wɑ, yerɑ u nɛɛ,
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 i mɑn ɡobi sɔ̃ɔsimɑ. Mɑ bɑ nùn yi wɛ̃. Mɑ u nɛɛ, wɑrɑn foto kɑ yĩrerɑ mi.
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, i tem yɛ̃ro wɛ̃ɛyɔ ye n sɑ̃ɑ tem yɛ̃roɡiɑ, kpɑ i Gusunɔ wɛ̃ ye n sɑ̃ɑ Gusunɔɡiɑ.
25 Disse-lhes, então: Dai, pois, a César o que
26 Mɑ bɑ kpɑnɑ bu nùn nɔmɑ turi win ɡɑri sɔɔn di tɔmbun wuswɑɑɔ. Yerɑ bɑ kɑ win wisibu biti kuɑ, mɑ bɑ ben nɔɔ mɑri.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Sɑdusibɑ be bɑ rɑ nɛɛ ɡɔribɑ kun seemɔ, ben ɡɑbu bɑ nùn susi mɑ bɑ bikiɑ bɑ nɛɛ,
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 yinni, n wee ye Mɔwisi u sun yoruɑ. U nɛɛ, “Goon bɛɛrɛ̀ ù n ɡu u kurɔ deri, mɑ u kun kɑ kurɔ wi bii mɑrɑ, u koo kpĩ u nùn tubi di, kpɑ u kɑ win bɛɛrɛ̀ bweseru wɑɑwɑ.”
28 dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de alguém falecer, tendo mulher e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher e suscite posteridade a seu irmão.
29 Nɡe mɛnɑ, tundo turosibu nɔɔbɑ yiru ɡɑbɑ rɑɑ wɑ̃ɑ. Gbiikoo u kurɔ suɑ mɑ u ɡu, u ǹ kɑ kurɔ wi bii mɔ.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher e morreu sem filhos;
30 — ausente —
30 e o segundo
31 — ausente —
31 e o terceiro também a tomaram, e, igualmente, os sete. Todos eles morreram e não deixaram filhos.
32 Kurɔ wi, u rɑ ɡu.
32 E, por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Gɔribun seebun sɑnɑm ben weren kurɔwɑ u ko n sɑ̃ɑ. Domi be nɔɔbɑ yiru ye kpurowɑ bɑ nùn ɡiɑ kurɔ.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, hɑnduniɑ yen tɔmbɑ bɑ kurɔbu kɑ durɔbu suɑmɔ,
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 ɑdɑmɑ sibu be bɑ ko n bɔnu mɔ siɑn wɑ̃ɑru kɑ ɡɔribun seebu sɔɔ, bɑ ǹ kurɔbu kɑ durɔbu suɑmɔ.
35 mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro e a ressurreição dos mortos nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 Bɑ ko n kɑ wɔllun ɡɔrɑdobɑ weenɛwɑ bɑ ǹ mɑɑ ɡbimɔ. Bɑ ko n sɑ̃ɑ Gusunɔn bibu domi bɑ bu seeyɑ ɡɔrin di.
36 porque já não podem mais morrer, pois são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Mɔwisin tii u sɔ̃ɔsi sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ mɑ ɡɔribɑ koo se, ye u Gusunɔ sokɑ u nɛɛwɑ, “Gusunɔ Aburɑhɑmun Yinni, kɑ Isɑkin Yinni, kɑ Yɑkɔbun Yinni” ɑwĩi dɔ̃ɔɡii yin ɡɑri sɔɔ.
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Gusunɔ kun sɑ̃ɑ ɡɔribun Yinni. U sɑ̃ɑwɑ wɑsobuɡii, domi win mi kpuro bɑ sɑ̃ɑwɑ wɑsobu.
38 Ora, ele vivem todos.
39 Gɑbu woodɑ yɛ̃robu sɔɔ bɑ nɛɛ, yinni, wunɛn ɡɑri yi, yi dɛnde.
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Bɑ ǹ mɑɑ kɑ̃kɑ bɑ nùn ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu bikie.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Mɑ Yesu u bu bikiɑ u nɛɛ, ɑmɔnɑ bɑ koo kɑ kpĩ bu nɛɛ, Kirisi sɑ̃ɑwɑ Dɑfidin bii.
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 Domi Dɑfidin tii u ɡeruɑ Womusun tireru sɔɔ u nɛɛ,
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o
43 sere n kɑ nun wunɛn yibɛrɛbɑ tɑɑreɑ.”
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 Dɑfidi ù n nùn sokɑ Yinni, ɑmɔnɑ u ko n mɑɑ kɑ sɑ̃ɑ win bii.
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Sɑnɑm mɛ tɔn dɑbirɑ nùn swɑɑ dɑki, u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 i tii lɑɑkɑri ko kɑ woodɑ yɛ̃robu be bɑ kĩ bɑ n bɔsu kɑ yɑbe dɛndɛnnu, bɑ tɔbirinɑɑ kĩ bɑtumɑ sɔɔ, bɑ sin yee ɡbiikinu kɑsu mɛnnɔ yenɔ kɑ ɑye bɛɛrɛɡinu dim soku yerɔ.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Bɑ ɡɔminibun yɛnusu dimɔ, mɑ bɑ kɑnɑ dɛndɛnnu mɔ̀ bu kɑ bu wɑn sɔ̃. Bɑ koo bu tɑɑrɛ wɛ̃ n kpɑ̃.
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.