Lucas 19
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Yesu u duɑ wuu ɡe bɑ mɔ̀ Yerikoɔ, u ɡu bukiɑnɛ.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Miyɑ durɔ ɡobiɡii ɡoo u wɑ̃ɑ wi bɑ mɔ̀ Sɑkeu wi u sɑ̃ɑ ɡbere mwɑɔbun wiruɡii.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 U kĩ u Yesu wɑ, ɑdɑmɑ u ǹ kpĩɑ tɔn wɔrun sɔ̃ yèn sɔ̃ wi, tɔn kpiribuwɑ.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Yerɑ u dukɑ dɑ wuswɑɑɔ mɑ u yɔɔwɑ dɑ̃ɑ te bɑ mɔ̀ sikɑmɔren wɔllɔ u kɑ nùn wɑn sɔ̃, domi u yɛ̃ mɑ miyɑ u koo kɑ doonɑ.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Sɑɑ ye Yesu u turɑ yɑm mi, u nɔni seeyɑ mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Sɑkeu ɑ sɑrɑmɑ kpɑɑkɑ, domi wunɛn yɛnuɔrɑ nɑ kon sɔbiɑ ɡisɔ.
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Sɑkeu sɑrɑmɑ kɑ sɛndɑru mɑ u Yesu dɑm koosiɑ kɑ nuku dobu.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Ye tɔmbɑ ye wɑ, be kpuro bɑ wɔki bɑ nɛɛ, u dɑ u sɔbiɑ kɔ̃sɑn kowon yɛnuɔ.
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Sɑkeu u seewɑ u yɔ̃rɑ Yinnin wuswɑɑɔ u nɛɛ, n wee Yinni nɑ nɛn dukiɑn bɔnu sɑ̃ɑrobu wɛ̃ɛmɔ. Nɑ̀ n mɑɑ ɡoo ɡɑ̃ɑnu wɔrɑri kɑ tɑki nɑ nùn yen nɔn nnɛ wesiɑmɔ.
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡisɔ fɑɑbɑ duɑ yɛnu ɡe sɔɔ yèn sɔ̃ winin tii mɑɑ sɑ̃ɑ Aburɑhɑmun bweseru.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Domi Tɔnun Bii u nɑwɑ u kɑ kɑsu be bɑ kɔ̃ɔrɑ u bu fɑɑbɑ ko.
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Sɑnɑm mɛ tɔmbɑ yeni swɑɑ dɑki, u kpɑm mɔndu kuɑ yèn sɔ̃ u Yerusɑlɛmu turuku kuɑ mɑ bɑ tɑmɑɑ Gusunɔ u koo bɑndu swĩiwɑ yɑnde.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Yerɑ u nɛɛ, sinɑ bii ɡoo u bɑndu dibu dɑ n tomɑ tem ɡɑm ɡiɑ, kpɑ u wurɑmɑ yen biru.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 U sere doonɑ u wɔkuru sokɑ win yobu sɔɔ, mɑ u ben bɑɑwure ɡobi bɛkɛ ɡɛɛ wɛ̃ u nɛɛ, bu de ɡobi yi, yi mɑ sere u kɑ wurɑmɑ.
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Win temɡibu bɑ nùn tusɑ mɑ bɑ nɔɔ tiɑ kuɑ bɑ tɔmbu ɡɔrɑ bu nɛɛ, bɑ ǹ kĩ durɔ wi, u bɑndu di ben temɔ.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Sɑnɑm mɛ u wumɑ ye u bɑn te diimɑ, u yoo be sokɑ win mi be u rɑɑ ɡobi wɛ̃, kpɑ u kɑ wɑ nɡe mɛ bɑɑwuren ɡobi nùn mɑruɑ.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Gbiikoo nɑ u nɛɛ, yinni wunɛn ɡobi yi, yi mɑrɑ wɔkuru.
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 U nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yɑ wɑ̃ yoo ɡeo. Yèn sɔ̃ ɑ kuɑ nɑɑnɛɡii ɡɑ̃ɑ piiminu sɔɔ, nɑ nun kuɑ wuu mɑrosu wɔkurun wiruɡii.
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Yiruse nɑ u nɛɛ, yinni wunɛn ɡobi yi, yi mɑrɑ nɔɔbu.
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 U nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wunɛ mɑɑ, nɑ nun kuɑ wuu mɑrosu nɔɔbun wiruɡii.
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 Kpɑo nɑ u nɛɛ, yinni wunɛn ɡobi wee yi nɑ beruɑ kĩɑsu sɔɔ.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Domi nɑ wunɛn bɛrum mɔ yèn sɔ̃ ɑ sɑ̃ɑ tɔn sɛ̃sɔɡii. A rɑ suewɑ ye ɑ kun yii, kpɑ ɑ ɡɛ̃ mi ɑ kun duure.
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 U nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ kon nun siriwɑ wunɛn ɡɑri sɔɔn di, yoo kɑm. A yɛ̃ mɑ nɑ sɑ̃ɑ tɔn sɛ̃sɔɡii, nɑ rɑ sue ye nɑ kun yii, kpɑ n ɡɛ̃ mi nɑ kun duure.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Ǹ n mɛn nɑ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ ǹ ɡoo nɛn ɡobi yi wɛ̃ u kɑ ɡobi mɛro ko, kpɑ n nɛnyɑm mwɑ kɑ ɑre sɑnɑm mɛ nɑ wɔmɑ.
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Mɑ be bɑ wɑ̃ɑ mi, u bu sɔ̃ɔwɑ bu ɡobi yi mɔɔ bu wɔkuruɡii wi wɛ̃.
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, yinni, u wɔkuru mɔ kɔ.
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 U nɛɛ, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, wi u mɔ, win mɔru sɔɔrɑ bɑ koo nùn sosiɑ. Wi u kun mɑɑ mɔ, fiiko ye u mɑm mɔ bɑ koo nùn mwɑɑri.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Yen biru i kɑ nɛn yibɛrɛbɑ nɑ mini be bɑ kun kĩ n bɑndu di kpɑ i bu sɑkiri nɛn wuswɑɑɔ.
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Ye Yesu yeni ɡeruɑ u kpɑ, u win swɑɑ mwɑ u bu ɡbiiyɑ Yerusɑlɛmu ɡiɑ.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Sɑnɑm mɛ u Bɛtefɑɡi kɑ Betɑni turuku kuɑ, ɡuurun berɑ ɡiɑ te bɑ rɑ soku Olifin ɡuuru, u tɔmbu yiru ɡɔrɑ win bwɑ̃ɑbu sɔɔ
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 u nɛɛ, bu doo wuu ɡe ɡɑ wɑ̃ɑ ben wuswɑɑɔ mi. Bɑ̀ n duɑ bɑ koo kɛtɛku buu wɑ ɡɑ sɔri ɡe ɡoo kun sɔnire. U nɛɛ, bu ɡu sɔsiɑmɑ bu kɑ nɑ.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Goo ù n bu bikiɑ mbɑn sɔ̃nɑ bɑ ɡu sɔsiɑmɔ, bu nɛɛ, Yinniwɑ u ɡen bukɑtɑ mɔ.
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Be u ɡɔrɑ bɑ doonɑ, mɑ bɑ yɑbu bɑɑyere deemɑ nɡe mɛ u bu sɔ̃ɔwɑ.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Ye bɑ kɛtɛku buu ɡe sɔsiɑmɔ, ɡen yinnibɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i kɛtɛku buu ɡe sɔsiɑmɔ.
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Bɑ nɛɛ, Yinniwɑ u ɡen bukɑtɑ mɔ.
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Mɑ bɑ kɑ Yesu kɛtɛku buu ɡe nɑɑwɑ. Bɑ ben yɑ̃nu tɛriɑ ɡen wɔllɔ mɑ bɑ Yesu sɔndi.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Ye u dɔɔ, mɛyɑ tɔmbɑ ben yɑ̃nu tɛriɑmɔ swɑɑ sɔɔ.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Sɑnɑm mɛ u Yerusɑlɛmu turuku kuɑ Olifin ɡuurun swɑɑn bɔkuɔ, win bwɑ̃ɑbu kpuro bɑ nɔɔɡiru suɑ bɑ Gusunɔ siɑrɑmɔ kɑ nuku dobu sɔm mɑɑmɑɑkiɡinu kpuron sɔ̃ ye bɑ wɑ.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Bɑ nɛɛ, Gusunɔ u sunɔ wi u sisi kɑ win yĩsiru domɑru kuo, ɑlɑfiɑ yɑ n wɑ̃ɑ wɔllɔ, kpɑ yiiko yɑ n wɑ̃ɑ wɔwɔlleɔ.
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Fɑlisi ɡɑbu sɑɑ tɔn wɔrun suunu sɔɔn di bɑ Yesu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, yinni ɑ wunɛn bwɑ̃ɑ be mɑrisio.
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 U bu wisɑ u nɛɛ, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑ beni bɑ̀ n mɑri, kpenu koo ɡbɑ̃rɑ.
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Sɑnɑm mɛ Yesu u Yerusɑlɛmu turuku kuɑ, ye u ye wɑ yerɑ u swĩi wɔri yen sɔ̃,
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 u nɛɛ, wunɛ Yerusɑlɛmu ɑ̀ n dɑɑ tɛ̃ yɛ̃ ye yɑ koo kɑ nun ɑlɑfiɑ nɑɑwɑ ni, bɑɑ ɡisɔ! Adɑmɑ wee, yɑ nun kukue.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Sɑnɑm koo nun nɑɑwɑ mɛ̀ sɔɔ wunɛn yibɛrɛbɑ bɑ koo nun tɑrusi, kpɑ bu nun kooro bure bu nun sɛ̃kenɛ beri berikɑ kpuron di.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Bɑ koo nun nɑm, wunɛ kɑ wunɛn bibu be bɑ wɑ̃ɑ wunɛn suunu sɔɔ. Bɑ ǹ derimɔ kpenu nu sɔnnɑ wunɛ sɔɔ, yèn sɔ̃ ɑ ǹ tubɑ sɑɑ ye Gusunɔ u nun nɑɑwɑ.
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Yesu duɑ sɑ̃ɑ yerɔ mɑ u kiɑ dɔrobu ɡirɑm wɔri.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 U bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑ yoruɑ, “Nɛn diru tɑ ko n sɑ̃ɑwɑ kɑnɑrun diru.” Adɑmɑ bɛɛ i tu kuɑ ɡbɛnɔbun wɑ̃ɑ yeru.
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Bɑɑdommɑ u rɑ n Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsimɔ sɑ̃ɑ yerɔ. Yerɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu kɑ Yuubɑn wiruɡibu bɑ kĩ bu nùn ɡo.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Adɑmɑ bɑ ǹ yɛ̃ nɡe mɛ bɑ koo koosinɑ, domi tɔmbu kpurowɑ bɑ nùn swɑɑ dɑki mɑ n bu mɑɑmɑɑki sɑ̃ɑ.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.