Lucas 19
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA
1 Yesu u duɑ wuu ɡe bɑ mɔ̀ Yerikoɔ, u ɡu bukiɑnɛ.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Miyɑ durɔ ɡobiɡii ɡoo u wɑ̃ɑ wi bɑ mɔ̀ Sɑkeu wi u sɑ̃ɑ ɡbere mwɑɔbun wiruɡii.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 U kĩ u Yesu wɑ, ɑdɑmɑ u ǹ kpĩɑ tɔn wɔrun sɔ̃ yèn sɔ̃ wi, tɔn kpiribuwɑ.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Yerɑ u dukɑ dɑ wuswɑɑɔ mɑ u yɔɔwɑ dɑ̃ɑ te bɑ mɔ̀ sikɑmɔren wɔllɔ u kɑ nùn wɑn sɔ̃, domi u yɛ̃ mɑ miyɑ u koo kɑ doonɑ.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Sɑɑ ye Yesu u turɑ yɑm mi, u nɔni seeyɑ mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Sɑkeu ɑ sɑrɑmɑ kpɑɑkɑ, domi wunɛn yɛnuɔrɑ nɑ kon sɔbiɑ ɡisɔ.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Sɑkeu sɑrɑmɑ kɑ sɛndɑru mɑ u Yesu dɑm koosiɑ kɑ nuku dobu.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Ye tɔmbɑ ye wɑ, be kpuro bɑ wɔki bɑ nɛɛ, u dɑ u sɔbiɑ kɔ̃sɑn kowon yɛnuɔ.
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Sɑkeu u seewɑ u yɔ̃rɑ Yinnin wuswɑɑɔ u nɛɛ, n wee Yinni nɑ nɛn dukiɑn bɔnu sɑ̃ɑrobu wɛ̃ɛmɔ. Nɑ̀ n mɑɑ ɡoo ɡɑ̃ɑnu wɔrɑri kɑ tɑki nɑ nùn yen nɔn nnɛ wesiɑmɔ.
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡisɔ fɑɑbɑ duɑ yɛnu ɡe sɔɔ yèn sɔ̃ winin tii mɑɑ sɑ̃ɑ Aburɑhɑmun bweseru.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Domi Tɔnun Bii u nɑwɑ u kɑ kɑsu be bɑ kɔ̃ɔrɑ u bu fɑɑbɑ ko.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Sɑnɑm mɛ tɔmbɑ yeni swɑɑ dɑki, u kpɑm mɔndu kuɑ yèn sɔ̃ u Yerusɑlɛmu turuku kuɑ mɑ bɑ tɑmɑɑ Gusunɔ u koo bɑndu swĩiwɑ yɑnde.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Yerɑ u nɛɛ, sinɑ bii ɡoo u bɑndu dibu dɑ n tomɑ tem ɡɑm ɡiɑ, kpɑ u wurɑmɑ yen biru.
12 Por isso, Jesus disse:
13 U sere doonɑ u wɔkuru sokɑ win yobu sɔɔ, mɑ u ben bɑɑwure ɡobi bɛkɛ ɡɛɛ wɛ̃ u nɛɛ, bu de ɡobi yi, yi mɑ sere u kɑ wurɑmɑ.
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Win temɡibu bɑ nùn tusɑ mɑ bɑ nɔɔ tiɑ kuɑ bɑ tɔmbu ɡɔrɑ bu nɛɛ, bɑ ǹ kĩ durɔ wi, u bɑndu di ben temɔ.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Sɑnɑm mɛ u wumɑ ye u bɑn te diimɑ, u yoo be sokɑ win mi be u rɑɑ ɡobi wɛ̃, kpɑ u kɑ wɑ nɡe mɛ bɑɑwuren ɡobi nùn mɑruɑ.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Gbiikoo nɑ u nɛɛ, yinni wunɛn ɡobi yi, yi mɑrɑ wɔkuru.
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 U nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yɑ wɑ̃ yoo ɡeo. Yèn sɔ̃ ɑ kuɑ nɑɑnɛɡii ɡɑ̃ɑ piiminu sɔɔ, nɑ nun kuɑ wuu mɑrosu wɔkurun wiruɡii.
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Yiruse nɑ u nɛɛ, yinni wunɛn ɡobi yi, yi mɑrɑ nɔɔbu.
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 U nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wunɛ mɑɑ, nɑ nun kuɑ wuu mɑrosu nɔɔbun wiruɡii.
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Kpɑo nɑ u nɛɛ, yinni wunɛn ɡobi wee yi nɑ beruɑ kĩɑsu sɔɔ.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Domi nɑ wunɛn bɛrum mɔ yèn sɔ̃ ɑ sɑ̃ɑ tɔn sɛ̃sɔɡii. A rɑ suewɑ ye ɑ kun yii, kpɑ ɑ ɡɛ̃ mi ɑ kun duure.
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 U nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ kon nun siriwɑ wunɛn ɡɑri sɔɔn di, yoo kɑm. A yɛ̃ mɑ nɑ sɑ̃ɑ tɔn sɛ̃sɔɡii, nɑ rɑ sue ye nɑ kun yii, kpɑ n ɡɛ̃ mi nɑ kun duure.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Ǹ n mɛn nɑ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ ǹ ɡoo nɛn ɡobi yi wɛ̃ u kɑ ɡobi mɛro ko, kpɑ n nɛnyɑm mwɑ kɑ ɑre sɑnɑm mɛ nɑ wɔmɑ.
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Mɑ be bɑ wɑ̃ɑ mi, u bu sɔ̃ɔwɑ bu ɡobi yi mɔɔ bu wɔkuruɡii wi wɛ̃.
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, yinni, u wɔkuru mɔ kɔ.
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 U nɛɛ, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, wi u mɔ, win mɔru sɔɔrɑ bɑ koo nùn sosiɑ. Wi u kun mɑɑ mɔ, fiiko ye u mɑm mɔ bɑ koo nùn mwɑɑri.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Yen biru i kɑ nɛn yibɛrɛbɑ nɑ mini be bɑ kun kĩ n bɑndu di kpɑ i bu sɑkiri nɛn wuswɑɑɔ.
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Ye Yesu yeni ɡeruɑ u kpɑ, u win swɑɑ mwɑ u bu ɡbiiyɑ Yerusɑlɛmu ɡiɑ.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Sɑnɑm mɛ u Bɛtefɑɡi kɑ Betɑni turuku kuɑ, ɡuurun berɑ ɡiɑ te bɑ rɑ soku Olifin ɡuuru, u tɔmbu yiru ɡɔrɑ win bwɑ̃ɑbu sɔɔ
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 u nɛɛ, bu doo wuu ɡe ɡɑ wɑ̃ɑ ben wuswɑɑɔ mi. Bɑ̀ n duɑ bɑ koo kɛtɛku buu wɑ ɡɑ sɔri ɡe ɡoo kun sɔnire. U nɛɛ, bu ɡu sɔsiɑmɑ bu kɑ nɑ.
30 dizendo-lhes:
31 Goo ù n bu bikiɑ mbɑn sɔ̃nɑ bɑ ɡu sɔsiɑmɔ, bu nɛɛ, Yinniwɑ u ɡen bukɑtɑ mɔ.
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Be u ɡɔrɑ bɑ doonɑ, mɑ bɑ yɑbu bɑɑyere deemɑ nɡe mɛ u bu sɔ̃ɔwɑ.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Ye bɑ kɛtɛku buu ɡe sɔsiɑmɔ, ɡen yinnibɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i kɛtɛku buu ɡe sɔsiɑmɔ.
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Bɑ nɛɛ, Yinniwɑ u ɡen bukɑtɑ mɔ.
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Mɑ bɑ kɑ Yesu kɛtɛku buu ɡe nɑɑwɑ. Bɑ ben yɑ̃nu tɛriɑ ɡen wɔllɔ mɑ bɑ Yesu sɔndi.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Ye u dɔɔ, mɛyɑ tɔmbɑ ben yɑ̃nu tɛriɑmɔ swɑɑ sɔɔ.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Sɑnɑm mɛ u Yerusɑlɛmu turuku kuɑ Olifin ɡuurun swɑɑn bɔkuɔ, win bwɑ̃ɑbu kpuro bɑ nɔɔɡiru suɑ bɑ Gusunɔ siɑrɑmɔ kɑ nuku dobu sɔm mɑɑmɑɑkiɡinu kpuron sɔ̃ ye bɑ wɑ.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Bɑ nɛɛ, Gusunɔ u sunɔ wi u sisi kɑ win yĩsiru domɑru kuo, ɑlɑfiɑ yɑ n wɑ̃ɑ wɔllɔ, kpɑ yiiko yɑ n wɑ̃ɑ wɔwɔlleɔ.
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Fɑlisi ɡɑbu sɑɑ tɔn wɔrun suunu sɔɔn di bɑ Yesu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, yinni ɑ wunɛn bwɑ̃ɑ be mɑrisio.
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 U bu wisɑ u nɛɛ, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑ beni bɑ̀ n mɑri, kpenu koo ɡbɑ̃rɑ.
40 Mas Jesus respondeu:
41 Sɑnɑm mɛ Yesu u Yerusɑlɛmu turuku kuɑ, ye u ye wɑ yerɑ u swĩi wɔri yen sɔ̃,
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 u nɛɛ, wunɛ Yerusɑlɛmu ɑ̀ n dɑɑ tɛ̃ yɛ̃ ye yɑ koo kɑ nun ɑlɑfiɑ nɑɑwɑ ni, bɑɑ ɡisɔ! Adɑmɑ wee, yɑ nun kukue.
42 dizendo:
43 Sɑnɑm koo nun nɑɑwɑ mɛ̀ sɔɔ wunɛn yibɛrɛbɑ bɑ koo nun tɑrusi, kpɑ bu nun kooro bure bu nun sɛ̃kenɛ beri berikɑ kpuron di.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Bɑ koo nun nɑm, wunɛ kɑ wunɛn bibu be bɑ wɑ̃ɑ wunɛn suunu sɔɔ. Bɑ ǹ derimɔ kpenu nu sɔnnɑ wunɛ sɔɔ, yèn sɔ̃ ɑ ǹ tubɑ sɑɑ ye Gusunɔ u nun nɑɑwɑ.
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Yesu duɑ sɑ̃ɑ yerɔ mɑ u kiɑ dɔrobu ɡirɑm wɔri.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 U bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑ yoruɑ, “Nɛn diru tɑ ko n sɑ̃ɑwɑ kɑnɑrun diru.” Adɑmɑ bɛɛ i tu kuɑ ɡbɛnɔbun wɑ̃ɑ yeru.
46 dizendo-lhes:
47 Bɑɑdommɑ u rɑ n Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsimɔ sɑ̃ɑ yerɔ. Yerɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu kɑ Yuubɑn wiruɡibu bɑ kĩ bu nùn ɡo.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Adɑmɑ bɑ ǹ yɛ̃ nɡe mɛ bɑ koo koosinɑ, domi tɔmbu kpurowɑ bɑ nùn swɑɑ dɑki mɑ n bu mɑɑmɑɑki sɑ̃ɑ.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.