Lucas 19
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH
1 Yesu u duɑ wuu ɡe bɑ mɔ̀ Yerikoɔ, u ɡu bukiɑnɛ.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Miyɑ durɔ ɡobiɡii ɡoo u wɑ̃ɑ wi bɑ mɔ̀ Sɑkeu wi u sɑ̃ɑ ɡbere mwɑɔbun wiruɡii.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 U kĩ u Yesu wɑ, ɑdɑmɑ u ǹ kpĩɑ tɔn wɔrun sɔ̃ yèn sɔ̃ wi, tɔn kpiribuwɑ.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Yerɑ u dukɑ dɑ wuswɑɑɔ mɑ u yɔɔwɑ dɑ̃ɑ te bɑ mɔ̀ sikɑmɔren wɔllɔ u kɑ nùn wɑn sɔ̃, domi u yɛ̃ mɑ miyɑ u koo kɑ doonɑ.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Sɑɑ ye Yesu u turɑ yɑm mi, u nɔni seeyɑ mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Sɑkeu ɑ sɑrɑmɑ kpɑɑkɑ, domi wunɛn yɛnuɔrɑ nɑ kon sɔbiɑ ɡisɔ.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Sɑkeu sɑrɑmɑ kɑ sɛndɑru mɑ u Yesu dɑm koosiɑ kɑ nuku dobu.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Ye tɔmbɑ ye wɑ, be kpuro bɑ wɔki bɑ nɛɛ, u dɑ u sɔbiɑ kɔ̃sɑn kowon yɛnuɔ.
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Sɑkeu u seewɑ u yɔ̃rɑ Yinnin wuswɑɑɔ u nɛɛ, n wee Yinni nɑ nɛn dukiɑn bɔnu sɑ̃ɑrobu wɛ̃ɛmɔ. Nɑ̀ n mɑɑ ɡoo ɡɑ̃ɑnu wɔrɑri kɑ tɑki nɑ nùn yen nɔn nnɛ wesiɑmɔ.
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡisɔ fɑɑbɑ duɑ yɛnu ɡe sɔɔ yèn sɔ̃ winin tii mɑɑ sɑ̃ɑ Aburɑhɑmun bweseru.
9 Então Jesus disse:
10 Domi Tɔnun Bii u nɑwɑ u kɑ kɑsu be bɑ kɔ̃ɔrɑ u bu fɑɑbɑ ko.
10 Porque o
11 Sɑnɑm mɛ tɔmbɑ yeni swɑɑ dɑki, u kpɑm mɔndu kuɑ yèn sɔ̃ u Yerusɑlɛmu turuku kuɑ mɑ bɑ tɑmɑɑ Gusunɔ u koo bɑndu swĩiwɑ yɑnde.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Yerɑ u nɛɛ, sinɑ bii ɡoo u bɑndu dibu dɑ n tomɑ tem ɡɑm ɡiɑ, kpɑ u wurɑmɑ yen biru.
12 Então Jesus disse:
13 U sere doonɑ u wɔkuru sokɑ win yobu sɔɔ, mɑ u ben bɑɑwure ɡobi bɛkɛ ɡɛɛ wɛ̃ u nɛɛ, bu de ɡobi yi, yi mɑ sere u kɑ wurɑmɑ.
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Win temɡibu bɑ nùn tusɑ mɑ bɑ nɔɔ tiɑ kuɑ bɑ tɔmbu ɡɔrɑ bu nɛɛ, bɑ ǹ kĩ durɔ wi, u bɑndu di ben temɔ.
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Sɑnɑm mɛ u wumɑ ye u bɑn te diimɑ, u yoo be sokɑ win mi be u rɑɑ ɡobi wɛ̃, kpɑ u kɑ wɑ nɡe mɛ bɑɑwuren ɡobi nùn mɑruɑ.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Gbiikoo nɑ u nɛɛ, yinni wunɛn ɡobi yi, yi mɑrɑ wɔkuru.
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 U nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yɑ wɑ̃ yoo ɡeo. Yèn sɔ̃ ɑ kuɑ nɑɑnɛɡii ɡɑ̃ɑ piiminu sɔɔ, nɑ nun kuɑ wuu mɑrosu wɔkurun wiruɡii.
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Yiruse nɑ u nɛɛ, yinni wunɛn ɡobi yi, yi mɑrɑ nɔɔbu.
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 U nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wunɛ mɑɑ, nɑ nun kuɑ wuu mɑrosu nɔɔbun wiruɡii.
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Kpɑo nɑ u nɛɛ, yinni wunɛn ɡobi wee yi nɑ beruɑ kĩɑsu sɔɔ.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Domi nɑ wunɛn bɛrum mɔ yèn sɔ̃ ɑ sɑ̃ɑ tɔn sɛ̃sɔɡii. A rɑ suewɑ ye ɑ kun yii, kpɑ ɑ ɡɛ̃ mi ɑ kun duure.
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 U nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ kon nun siriwɑ wunɛn ɡɑri sɔɔn di, yoo kɑm. A yɛ̃ mɑ nɑ sɑ̃ɑ tɔn sɛ̃sɔɡii, nɑ rɑ sue ye nɑ kun yii, kpɑ n ɡɛ̃ mi nɑ kun duure.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Ǹ n mɛn nɑ, mbɑn sɔ̃nɑ ɑ ǹ ɡoo nɛn ɡobi yi wɛ̃ u kɑ ɡobi mɛro ko, kpɑ n nɛnyɑm mwɑ kɑ ɑre sɑnɑm mɛ nɑ wɔmɑ.
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Mɑ be bɑ wɑ̃ɑ mi, u bu sɔ̃ɔwɑ bu ɡobi yi mɔɔ bu wɔkuruɡii wi wɛ̃.
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, yinni, u wɔkuru mɔ kɔ.
25 Eles responderam:
26 U nɛɛ, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, wi u mɔ, win mɔru sɔɔrɑ bɑ koo nùn sosiɑ. Wi u kun mɑɑ mɔ, fiiko ye u mɑm mɔ bɑ koo nùn mwɑɑri.
26 — E o patrão disse:
27 Yen biru i kɑ nɛn yibɛrɛbɑ nɑ mini be bɑ kun kĩ n bɑndu di kpɑ i bu sɑkiri nɛn wuswɑɑɔ.
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Ye Yesu yeni ɡeruɑ u kpɑ, u win swɑɑ mwɑ u bu ɡbiiyɑ Yerusɑlɛmu ɡiɑ.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Sɑnɑm mɛ u Bɛtefɑɡi kɑ Betɑni turuku kuɑ, ɡuurun berɑ ɡiɑ te bɑ rɑ soku Olifin ɡuuru, u tɔmbu yiru ɡɔrɑ win bwɑ̃ɑbu sɔɔ
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 u nɛɛ, bu doo wuu ɡe ɡɑ wɑ̃ɑ ben wuswɑɑɔ mi. Bɑ̀ n duɑ bɑ koo kɛtɛku buu wɑ ɡɑ sɔri ɡe ɡoo kun sɔnire. U nɛɛ, bu ɡu sɔsiɑmɑ bu kɑ nɑ.
30 com a seguinte ordem:
31 Goo ù n bu bikiɑ mbɑn sɔ̃nɑ bɑ ɡu sɔsiɑmɔ, bu nɛɛ, Yinniwɑ u ɡen bukɑtɑ mɔ.
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Be u ɡɔrɑ bɑ doonɑ, mɑ bɑ yɑbu bɑɑyere deemɑ nɡe mɛ u bu sɔ̃ɔwɑ.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Ye bɑ kɛtɛku buu ɡe sɔsiɑmɔ, ɡen yinnibɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i kɛtɛku buu ɡe sɔsiɑmɔ.
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Bɑ nɛɛ, Yinniwɑ u ɡen bukɑtɑ mɔ.
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Mɑ bɑ kɑ Yesu kɛtɛku buu ɡe nɑɑwɑ. Bɑ ben yɑ̃nu tɛriɑ ɡen wɔllɔ mɑ bɑ Yesu sɔndi.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Ye u dɔɔ, mɛyɑ tɔmbɑ ben yɑ̃nu tɛriɑmɔ swɑɑ sɔɔ.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Sɑnɑm mɛ u Yerusɑlɛmu turuku kuɑ Olifin ɡuurun swɑɑn bɔkuɔ, win bwɑ̃ɑbu kpuro bɑ nɔɔɡiru suɑ bɑ Gusunɔ siɑrɑmɔ kɑ nuku dobu sɔm mɑɑmɑɑkiɡinu kpuron sɔ̃ ye bɑ wɑ.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Bɑ nɛɛ, Gusunɔ u sunɔ wi u sisi kɑ win yĩsiru domɑru kuo, ɑlɑfiɑ yɑ n wɑ̃ɑ wɔllɔ, kpɑ yiiko yɑ n wɑ̃ɑ wɔwɔlleɔ.
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Fɑlisi ɡɑbu sɑɑ tɔn wɔrun suunu sɔɔn di bɑ Yesu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, yinni ɑ wunɛn bwɑ̃ɑ be mɑrisio.
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 U bu wisɑ u nɛɛ, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑ beni bɑ̀ n mɑri, kpenu koo ɡbɑ̃rɑ.
40 Jesus respondeu:
41 Sɑnɑm mɛ Yesu u Yerusɑlɛmu turuku kuɑ, ye u ye wɑ yerɑ u swĩi wɔri yen sɔ̃,
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 u nɛɛ, wunɛ Yerusɑlɛmu ɑ̀ n dɑɑ tɛ̃ yɛ̃ ye yɑ koo kɑ nun ɑlɑfiɑ nɑɑwɑ ni, bɑɑ ɡisɔ! Adɑmɑ wee, yɑ nun kukue.
42 e disse:
43 Sɑnɑm koo nun nɑɑwɑ mɛ̀ sɔɔ wunɛn yibɛrɛbɑ bɑ koo nun tɑrusi, kpɑ bu nun kooro bure bu nun sɛ̃kenɛ beri berikɑ kpuron di.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Bɑ koo nun nɑm, wunɛ kɑ wunɛn bibu be bɑ wɑ̃ɑ wunɛn suunu sɔɔ. Bɑ ǹ derimɔ kpenu nu sɔnnɑ wunɛ sɔɔ, yèn sɔ̃ ɑ ǹ tubɑ sɑɑ ye Gusunɔ u nun nɑɑwɑ.
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Yesu duɑ sɑ̃ɑ yerɔ mɑ u kiɑ dɔrobu ɡirɑm wɔri.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 U bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑ yoruɑ, “Nɛn diru tɑ ko n sɑ̃ɑwɑ kɑnɑrun diru.” Adɑmɑ bɛɛ i tu kuɑ ɡbɛnɔbun wɑ̃ɑ yeru.
46 Ele lhes disse:
47 Bɑɑdommɑ u rɑ n Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsimɔ sɑ̃ɑ yerɔ. Yerɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ woodɑ yɛ̃robu kɑ Yuubɑn wiruɡibu bɑ kĩ bu nùn ɡo.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Adɑmɑ bɑ ǹ yɛ̃ nɡe mɛ bɑ koo koosinɑ, domi tɔmbu kpurowɑ bɑ nùn swɑɑ dɑki mɑ n bu mɑɑmɑɑki sɑ̃ɑ.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.