Lucas 17
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT
1 Yesu u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n ǹ koo ko kɔ̃sɑn yɛ̃ri yi kun due, ɑdɑmɑ nɔni swɑ̃ɑruɡiiwɑ wìn min di yi duɑ.
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 N sɑnɔ bu nùn nɛɛru (400) ɡbinisi win wĩirɔ, kpɑ bu nùn kpɛ̃ɛ nim wɔ̃ku sɔɔ, n kere ù n be bɑ ɡɛmɑ minin turo kɔ̃sɑn yinɑ bɛriɑ.
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 I tii lɑɑkɑri ko.
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Bɑɑ ù n nun torɑ nɔn nɔɔbɑ yiru sɔ̃ɔ teeru, mɑ nɔn nɔɔbɑ yiru ye, u nɑɑmɔ u tuubɑ mɔ̀, ɑ nùn suuru kuo.
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Gɔrobu bɑ Yinni sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɑ bɛsɛn nɑɑnɛ dokebu sosio.
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Mɑ Yinni u nɛɛ, bɑɑ bɛɛn nɑɑnɛ dokebu bù n nɛ nɡe dĩɑ bimɑ, mɑ i dɑ̃ɑ teni sɔ̃ɔwɑ tu wukuro tu tii ɡirɑ nim wɔ̃ku sɔɔ, tɑ koo mɑɑ bɛɛ mɛm nɔɔwɑ.
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 Yesu mɑɑ nɛɛ, bɛɛn ɡoo ù n yoo mɔ wi u wukumɔ, ǹ kun mɛ u nɛɛ kpɑrɑmɔ, u koo nùn sɔ̃ ù n wumɑ yɛnuɔ u nɛɛ, u nɑ tɛ̃ u sinɑ u di?
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 Aɑwo, u koo nùn sɔ̃wɑ u nɛɛ, u nùn dĩɑnu sɔɔru kuo, u win yɑberu sebe kpɑ u nùn nɔɔri, sere u kɑ di u nɔ. Yen biruwɑ yoo win tii u koo mɑɑ di kpɑ u nɔ.
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 U koo yoo wi siɑrɑ yèn sɔ̃ u kuɑ ye u nùn yiire?
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Aɑwo, mɛyɑ mɑɑ bɛɛ ì n kpuro kuɑ ye bɑ bɛɛ yiire, i yɑnde nɛɛ, i sɑ̃ɑwɑ yobu. I ɡesi kuɑ ye n weenɛ i ko.
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Sɑnɑm mɛ Yesu u dɔɔ Yerusɑlɛmu ɡiɑ, u kpɑ Sɑmɑri kɑ Gɑlilen bɑɑ sɔɔ.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 Sɑnɑm mɛ u duɔ wuu ɡɑɡu sɔɔ, tɔmbu wɔkuru be bɑ bɑrɑ disiɡiru mɔ bɑ nùn sennɔ dɑ mɑ bɑ yɔ̃rɑ n dɛsire.
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 Bɑ nɔɔɡiru suɑ bɑ nɛɛ, yinni Yesu, ɑ bɛsɛn wɔnwɔndu wɑɑwo.
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Ye u bu wɑ yerɑ u nɛɛ, bu doo bu ben tii yɑ̃ku kowobu sɔ̃ɔsi.
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Ben turo, ye u wɑ mɑ u bɛkurɑ, u ɡɔsirɑmɑ u Gusunɔ siɑrɑ kɑ nɔɔɡiru.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 U kpunɑ Yesun wuswɑɑɔ u nùn siɑrɑ. Sɑmɑriɡiiwɑ durɔ wi.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Yesu nɛɛ, n ǹ be wɔku te kpurowɑ bɑ bɛkurɑ? Nɔɔbɑ nnɛ be bɑ tie, mɑnɑ bɑ wɑ̃ɑ.
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 Sɔɔ wini turowɑ u wurɑmɑ u kɑ Gusunɔ siɑrɑ?
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ seewo ɑ doonɑ, wunɛn nɑɑnɛ dokebu nun bɛkiɑ.
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 Fɑlisibɑ bɑ nùn bikiɑ dɔmɑ te Gusunɔ u koo bɑndu swĩi kpɑ bɑ n kɑ yɛ̃. Yerɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔn bɑndu tɑ ǹ sisi nɡe mɛ bɑ koo kɑ tu wɑ.
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 Bɑ ǹ ɡerumɔ bu nɛɛ, i wɑ te wee mini, nɡe te wee miɔnɔ. Domi n wee, Gusunɔ u bɑndu swĩi bɛɛn suunu sɔɔ.
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 Mɑ u bwɑ̃ɑ be sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sɑnɑm sisi mɛ̀ sɔɔ i ko n kĩ i Tɔnun Biin tɔ̃ɔ teeru wɑ, ɑdɑmɑ i ǹ tu wɑsi.
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Bɑ koo bɛɛ sɔ̃, i mɛɛrio mini ǹ kun mɛ miɔnɔ. I ku kɑ duki dɑ mi.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 Kɑ ɡeemɑ nɡe mɛ ɡuru mɑɑkinu rɑ bɑlli wɔllun ɡoo teerun di sere kɑ tensim mi, nɡe mɛyɑ Tɔnun Bii u ko n sɑ̃ɑ win tɔ̃ɔ te sɔɔ.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Adɑmɑ ɡbiikɑɑ, u ǹ koo ko u kun nɔni sɔ̃ɔre ɡem ɡem kpɑ tɛ̃n tɔmbu bu nùn yinɑ.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 Ye n kuɑ Nɔwɛn sɑnɑm sɔɔ, n koo mɑɑ ko Tɔnun Biin sɑnɑm sɔɔ.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Tɔmbɑ dimɔ, bɑ nɔrumɔ, bɑ suɑnɑmɔ, bɑ durɔbu kɑ kurɔbu kɛ̃ɛnɑmɔ sere n kɑ ɡirɑri dɔmɑ te Nɔwɛ u ɡoo duɑ. Mɑ nim yiburɑ nɑ tɑ be kpuro kɑm koosiɑ.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 Mɛyɑ n koo mɑɑ ko nɡe Lɔtun sɑɑ. Tɔmbɑ dimɔ, bɑ nɔrumɔ bɑ dwemɔ bɑ dɔrɑmɔ, bɑ dĩɑnu duurumɔ, bɑ diɑ bɑnimɔ.
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 Adɑmɑ dɔmɑ te Lɔtu u yɑrɑ Sodomun di, ɡuri dɔ̃ɔɡiɑ kɑ sɔ̃ɔ bisu yɑ nɑ wɔllun di yɑ be kpuro kɑm koosiɑ.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Mɛyɑ n ko n mɑɑ sɑ̃ɑ tɔ̃ɔ te Tɔnun Bii u koo kurɑmɑ.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 Tɔ̃ɔ te sɔɔ, wi u wɑ̃ɑ win dii tɛɛrɑ wɔllɔ mɑ win yɑ̃nu wɑ̃ɑ dirɔ, u ku rɑɑ du u nu suɑ. Wi u mɑɑ wɑ̃ɑ ɡberɔ, u ku rɑɑ ɡɔsirɑmɑ yɛnuɔ.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 I Lɔtun kurɔ yɑɑyo.
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Wi u kĩ u win wɑ̃ɑru di kɑ win ɡɔ̃ru kĩru, u koo tu biɑ, ɑdɑmɑ wi u win wɑ̃ɑru yinɑ, wiyɑ u ko n tu mɔ.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 Kɑ ɡeemɑ, wɔ̃ku te, tɔmbu yiru bɑ ko n kpĩ kpin yee teeru sɔɔ, bɑ koo turo suɑ kpɑ bu turo deri.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 Kurɔbu yiru bɑ ko n nɑmmɔ sɑnnu, bɑ koo turo suɑ kpɑ bu turo deri. [
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 Durɔbu yiru bɑ ko n wɑ̃ɑ ɡberɔ, bɑ koo turo suɑ kpɑ bu turo deri.]
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 Bwɑ̃ɑ be, bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, mɑ ɡiɑrɑ Yinni. Mɑ u nɛɛ, mi ɡorɑ wɑ̃ɑ miyɑ yɑberekunu nu koo mɛnnɑ.
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.