Lucas 15

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Gbere mwɑɔbu kɑ kɔ̃sɑn kowobu kpuro bɑ susi Yesun mi bu kɑ win ɡɑri nɔ.
1 Todos os publicanos e "pecadores" estavam se reunindo para ouvi-lo.
2 Mɑ Fɑlisibɑ kɑ woodɑ yɛ̃robu bɑ wɔkinu wɔri bɑ nɛɛ, durɔ wini u kɑ kɔ̃sɑn kowobu mɛnnɑmɔ mɑ u kɑ bu dimɔ sɑnnu.
2 Mas os fariseus e os mestres da lei o criticavam: "Este homem recebe pecadores e come com eles".
3 Yerɑ u bu mɔn teni kuɑ u nɛɛ,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 wɑrɑ bɛɛ sɔɔ, ù n yɑ̃ɑnu wunɔbu (100) mɔ, mɑ teerɑ nùn kɔ̃ɔrɑri, u ǹ koo wunɔbu tiɑ sɑri yeni deri ɡbɑburɔ kpɑ u tu kɑsum dɑ sere u kɑ tu dɔbɑ.
4 "Qual de vocês que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma, não deixa as noventa e nove no campo e vai atrás da ovelha perdida, até encontrá-la?
5 Sɑɑ ye u tu dɔbɑ, u koo tu seru sɔndi kɑ nuku dobu.
5 E quando a encontra, coloca-a alegremente sobre os ombros
6 Ù n tunumɑ yɛnuɔ u koo win bɔrɔbɑ kɑ win berusebu soku kpɑ u nɛɛ, i kɑ mɑn nuku dobu koowo, domi nɑ nɛn yɑ̃ɑru dɔbɑ te tɑ rɑɑ kɔ̃ɔrɑ.
6 e vai para casa. Ao chegar, reúne seus amigos e vizinhos e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida’.
7 Nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, mɛyɑ wɔrukobun nuku dobu bu ko n kpɑ̃ toro turon sɔ̃ wi u ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ n kere ɡeeɡibu wunɔbu tiɑ sɑri be bɑ kun ɡɔ̃ru ɡɔsiɑbun bukɑtɑ mɔ.
7 Eu lhes digo que, da mesma forma, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam arrepender-se".
8 Yesu mɑɑ nɛɛ, nɡe kurɔ wɑrɑ, ù n sii ɡeesun ɡobi wɑsi wɔkuru mɔ, mɑ yin tiɑ kɔ̃ɔrɑ, u ǹ koo fitilɑ mɛni kpɑ u diru kurɑ u kɑ ye kɑsu kɑ lɑɑkɑri sere u kɑ wɑ.
8 "Ou, qual é a mulher que, possuindo dez dracmas e, perdendo uma delas, não acende uma candeia, varre a casa e procura atentamente, até encontrá-la?
9 Ù n wɑ, u koo win bɔrɔbɑ kɑ win berusebu soku kpɑ u nɛɛ, i kɑ mɑn nuku dobu koowo, domi nɑ nɛn ɡobi yi yi rɑɑ kɔ̃ɔrɑ wɑ.
9 E quando a encontra, reúne suas amigas e vizinhas e diz: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha moeda perdida’.
10 Nɡe mɛyɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, nuku dobu wɑ̃ɑ Gusunɔn ɡɔrɑdobɑn wuswɑɑɔ toro turon sɔ̃ wi u ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ.
10 Eu lhes digo que, da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende".
11 U kpɑm nɛɛ, durɔ ɡoo wɑ̃ɑ u bii tɔn durɔbu yiru mɔ.
11 Jesus continuou: "Um homem tinha dois filhos.
12 Wi u yɑ̃kɑbu bo u ben tundo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ u nùn win dukiɑn bɔnu wɛ̃ ye yɑ ko n sɑ̃ɑ wiɡiɑ. Mɑ ben bɑɑ u bu win dukiɑ bɔnu kuɑ.
12 O mais novo disse ao seu pai: ‘Pai, quero a minha parte da herança’. Assim, ele repartiu sua propriedade entre eles.
13 Sɔ̃ɔ mɛɛrun biru yɑ̃kɑbu wi, u mɛnnɑ kpuro ye u mɔ, mɑ u kɑ wuu doonɑ ɡe ɡɑ tomɑ. Miyɑ u win dukiɑ ye kpuro di kɑ dɑɑ bɛrɛtɛkɛ.
13 "Não muito tempo depois, o filho mais novo reuniu tudo o que tinha, e foi para uma região distante; e lá desperdiçou os seus bens vivendo irresponsavelmente.
14 Sɑnɑm mɛ u kpuro di ye u mɔ, ɡɔ̃ɔ bɑkɑrɑ duɑ tem mɛ sɔɔ, mɑ u wɔri yɑ̃ɑru sɔɔ.
14 Depois de ter gasto tudo, houve uma grande fome em toda aquela região, e ele começou a passar necessidade.
15 U dɑ u win tii wuu miɡii ɡoo wɛ̃ mɑ yɛ̃ro kɑ nùn dɑ ɡberɔ u kɑ win kurusɔnu kɔ̃su.
15 Por isso foi empregar-se com um dos cidadãos daquela região, que o mandou para o seu campo a fim de cuidar de porcos.
16 U kĩɑ u tii debiɑ kɑ dĩɑ kokosu si kurusɔnu dimɔ, ɑdɑmɑ ɡoo kun nùn wɛ̃.
16 Ele desejava encher o estômago com as vagens de alfarrobeira que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Sɑnɑm mɛ win lɑɑkɑri wurɑmɑ u nɛɛ, nɛn bɑɑbɑn sɔm kowobu kpuro bɑ dĩɑnu mɔ nu yibɑ, mɑ nɛ wee mini nɑ ɡbimɔ kɑ ɡɔ̃ɔru.
17 "Caindo em si, ele disse: ‘Quantos empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu aqui, morrendo de fome!
18 Nɑ kon se kpɑ n dɑ nɛn bɑɑbɑn mi n nùn sɔ̃ n nɛɛ, nɑ nùn torɑri, nɑ mɑɑ Gusunɔ torɑri.
18 Eu me porei a caminho e voltarei para meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e contra ti.
19 Yen sɔ̃, u ku mɑn soku win bii. U mɑn koowo win sɔm kowo.
19 Não sou mais digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados’.
20 U seewɑ mɑ u doonɑ win bɑɑn mi ɡiɑ.
20 A seguir, levantou-se e foi para seu pai. "Estando ainda longe, seu pai o viu e, cheio de compaixão, correu para seu filho, e o abraçou e beijou.
21 Bii wi, u nɛɛ, bɑɑbɑ, nɑ nun torɑri, nɑ mɑɑ Gusunɔ torɑri. Yen sɔ̃, ɑ ku mɑɑ mɑn soku wunɛn bii.
21 "O filho lhe disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra ti. Não sou mais digno de ser chamado teu filho’.
22 Adɑmɑ tundo wi, u win yobu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i kumbooro tɑmɑ fuuku ɡe ɡɑ burɑm bo, kpɑ i nùn sebusiɑ. I nùn tɑɑbu wɛ̃ɛyɔ u doke, kɑ mɑɑ bɑrɑnu.
22 "Mas o pai disse aos seus servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Coloquem um anel em seu dedo e calçados em seus pés.
23 I doo i nɑɑ kpɛmɑ ye suɑmɑ, ye yɑ ɡum mɔ, kpɑ i ye ɡo. Su di kpɑ su tɔ̃ɔ bɑkɑru ko kɑ nuku dobu.
23 Tragam o novilho gordo e matem-no. Vamos fazer uma festa e comemorar.
24 Domi nɛn bii wi, n sɑ̃ɑre u rɑɑ ɡu, mɑ u wurɑmɑ wɑ̃ɑru sɔ̃ɔ. U rɑɑ kɔ̃ɔrɑ mɑ u wɑɑrɑ. Mɑ bɑ nuku dobu wɔri.
24 Pois este meu filho estava morto e voltou à vida; estava perdido e foi achado’. E começaram a festejar.
25 N deemɑ bii yerumɑ u woo ɡberɔ. Sɑɑ ye u wee, ye u yɛnu turuku kuɑ, u ɡɑ̃ɑsu kɑ yɑɑbu nɔɔmɔ.
25 "Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando se aproximou da casa, ouviu a música e a dança.
26 U yobun turo sokɑ u bikiɑ mbɑ n kuɑ.
26 Então chamou um dos servos e perguntou-lhe o que estava acontecendo.
27 Yoo wi, u nɛɛ, wunɛn wɔnɔwɑ u wɔmɑ, yerɑ bɛɛn tundo u nɑɑ kpɛmɑ ye ɡo ye yɑ ɡum mɔ yèn sɔ̃ u nùn wɑ ɑlɑfiɑ sɔɔ.
27 Este lhe respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, porque o recebeu de volta são e salvo’.
28 Mɑ yerumɑ wi, u mɔru bɑrɑ sere u ǹ kĩ u du yɛnuɔ. Mɑ tundo u yɑrimɑ u kɑ nùn kɔkiri.
28 "O filho mais velho encheu-se de ira, e não quis entrar. Então seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Yerɑ u tundo wisɑ u nɛɛ, ɑ mɛɛrio wɔ̃ɔ dɑbi tèn di nɑ nun sɑ̃ɑmɔ. Nɑ ǹ wunɛn woodɑ ɡɑɑ sɑrɑre, mɑ bɑɑ boo buu, ɑ ǹ mɑn kɛ̃ɛre n kɑ nuku dobu ko kɑ nɛn bɔrɔbɑ.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: ‘Olha! todos esses anos tenho trabalhado como um escravo ao teu serviço e nunca desobedeci às tuas ordens. Mas tu nunca me deste nem um cabrito para eu festejar com os meus amigos.
30 Adɑmɑ sɑnɑm mɛ wunɛn bii wi, u tunumɑ, wi u wunɛn dukiɑ di kɑ kurɔ tɑnɔbu, win sɔ̃nɑ ɑ nɑɑ kpɛmɑ ye ɡo.
30 Mas quando volta para casa esse seu filho, que esbanjou os teus bens com as prostitutas, matas o novilho gordo para ele! ’
31 Yerɑ tundo nɛɛ, wunɛ nɛn bii bɑɑdommɑwɑ ɑ kɑ mɑn wɑ̃ɑ, ye nɑ mɑɑ mɔ kpuro, wunɛɡiɑ.
31 "Disse o pai: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que tenho é seu.
32 Adɑmɑ n weenɛ su nuku dobu ko kpɑ su yɛ̃ɛri yèn sɔ̃ wunɛn wɔnɔ wini n sɑ̃ɑre u rɑɑ ɡu, mɑ u wurɑmɑ wɑ̃ɑru sɔɔ. U rɑɑ kɔ̃ɔrɑ, u mɑɑ wɑɑrɑ.
32 Mas nós tínhamos que comemorar e alegrar-nos, porque este seu irmão estava morto e voltou à vida, estava perdido e foi achado’ ".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.