Lucas 13
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT
1 Sɑɑ ye sɔɔ, tɔmbu ɡɑbɑ nɑ bɑ Yesu sɑɑriɑ ye n dɑɑ Gɑlileɡibu deemɑ be Pilɑti u derɑ bɑ ɡo sɑnɑm mɛ bɑ Gusunɔ yɑ̃kuru kuɑmmɛ.
1 Por essa época, Jesus foi informado de que Pilatos havia assassinado algumas pessoas da Galileia enquanto ofereciam sacrifícios.
2 Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, i tɑmɑɑ Gɑlileɡii beni bɑ torɑnu mɔ n kere Gɑlileɡii be bɑ tie yèn sɔ̃ bɑ wɑhɑlɑ wɑ mɛn bweseru?
2 “Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros da Galileia?”, perguntou Jesus. “Foi por isso que sofreram?
3 Aɑwo, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɛɛn tii ì kun ɡɔ̃ru ɡɔsie, bɛɛ kpurowɑ i ko ɡbi nɡe be.
3 De maneira alguma! Mas, se não se arrependerem, vocês também morrerão.
4 Nɡe tɔmbu wɔkurɑ nɔɔbu kɑ itɑ ye, be Siloen dii wɔrukirɑ wɔri tɑ ɡo, i tɑmɑɑ bɑ Yerusɑlɛmun tɔn be bɑ tie kpuro tɑɑrɛ kerewɑ?
4 E quanto aos dezoito que morreram quando a torre de Siloé caiu sobre eles? Eram mais pecadores que os demais de Jerusalém?
5 Aɑwo, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɛɛn tii ì kun ɡɔ̃ru ɡɔsie, bɛɛ kpurowɑ i ko ɡbi nɡe be.
5 Não! E eu volto a lhes dizer: a menos que se arrependam, todos vocês também morrerão.”
6 U mɑɑ bu mɔn teni kuɑ u nɛɛ, durɔ ɡoo u dɑ̃ru mɔ te bɑ rɑ soku fiɡie te bɑ duurɑ win dɑ̃ɑ ɡbɑɑrɔ. U nɑ u kɑ ten binu kɑsu u sɔri, mɑ u ǹ wɑ.
6 Então Jesus contou a seguinte parábola: “Um homem tinha uma figueira em seu vinhedo e foi várias vezes procurar frutos nela, sem sucesso.
7 U win sɔm kowo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n wee yen wɔ̃ɔ itɑwɑ mi, nɑ̀ n dɑ̃ɑ ten mɑrum kɑsum nɑ, nɑ ku rɑ wɑ. A te buro. Mbɑn sɔ̃nɑ tɑ ɑyeru dimɔ kɑm.
7 Por fim, disse ao jardineiro: ‘Esperei três anos e não encontrei um figo sequer. Corte a figueira, pois só está ocupando espaço no pomar’.
8 Sɔm kowo wi, u win yinni wisɑ u nɛɛ, ɑ te derio ɡinɑ wɔ̃ɔ ɡeni sɔɔ, kon ten nuurɔ ɡbe n kɑ sikerenɑ, kpɑ n tɑɑki doke.
8 “O jardineiro respondeu: ‘Senhor, deixe-a mais um ano, e eu cuidarei dela e a adubarei.
9 Sɔrɔkudo ɡɑsɔku tɑ koo binu mɑ. Tɑ̀ kun mɑrɑ, kpɑ ɑ sere tu burɑ.
9 Se der figos no próximo ano, ótimo; se não, mande cortá-la’”.
10 Tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru ɡɑru sɔɔ Yesu u Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsimɔ mɛnnɔ yeru ɡɑru sɔɔ.
10 Certo sábado, quando Jesus ensinava numa sinagoga,
11 N wee kurɔ ɡoo mɑɑ wɑ̃ɑ mi, wi wɛrɛkunu nu kuɑ bɑrɔ sɑɑ wɔ̃ɔ wɔkurɑ nɔɔbu kɑ itɑn di. U rɑ n yɑ̃ɑrewɑ, u ku rɑ kpĩ u tii dɛmiɑ bɑɑ fiiko.
11 apareceu uma mulher enferma por causa de um espírito impuro. Andava encurvada havia dezoito anos e não conseguia se endireitar.
12 Ye Yesu u nùn wɑ mɑ u nùn sokɑ u nɛɛ, kurɔ wunɛ ɑ bɛkurɑwɑ mi.
12 Ao vê-la, Jesus a chamou para perto e disse: “Mulher, você está curada de sua doença!”.
13 Mɑ u nùn nɔmɑ sɔndi. Yɑnde u tii dɛmiɑ mɑ u Gusunɔ siɑrɑm wɔri.
13 Então ele a tocou e, no mesmo instante, ela conseguiu se endireitar e começou a louvar a Deus.
14 Adɑmɑ mɛnnɔ yerun wiruɡii u mɔru bɑrɑ yèn sɔ̃ Yesu u ɡoo bɛkiɑ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ, mɑ u tɔn wɔru sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sɔ̃ɔ nɔɔbɑ tiɑ wɑ̃ɑ yè sɔɔ i ko sɔmburu ko. I nɑ ye sɔɔ, bu kɑ bɛɛ bɛkiɑ, n ǹ mɔ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ.
14 O chefe da sinagoga ficou indignado porque Jesus a tinha curado no sábado. “Há seis dias na semana para trabalhar”, disse ele à multidão. “Venham nesses dias para serem curados, e não no sábado.”
15 Yesu u nùn wisɑ u nɛɛ, murɑfiti bɛɛ, bɛɛn bɑɑwure u ku rɑ win nɑɑ ǹ kun mɛ win kɛtɛku sɔsie ɡu dɑ ɡu nim nɔ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ?
15 O Senhor, porém, respondeu: “Hipócritas! Todos vocês trabalham no sábado! Acaso não desamarram no sábado o boi ou o jumento do estábulo e o levam dali para lhe dar água?
16 Kurɔ wi mɑɑ Aburɑhɑmun bweserɑ. Wee, Setɑm nùn bɔkuɑ sɑɑ wɔ̃ɔ wɔkurɑ nɔɔbu kɑ itɑn di. N ǹ weenɛ bu nùn kusiɑ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔ̃ɔ?
16 Esta mulher, uma filha de Abraão, foi mantida presa por Satanás durante dezoito anos. Não deveria ela ser liberta, mesmo que seja no sábado?”.
17 Sɑnɑm mɛ u yeni ɡerumɔ, sekurɑ win wɛrɔbu kpuro mwɑ, mɑ tɔn wɔru ɡɑ nuku dobu mɔ̀ sɔm mɑɑmɑɑkiɡinu kpuron sɔ̃ ni u mɔ̀.
17 As palavras de Jesus envergonharam seus adversários, mas todo o povo se alegrava com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 U kpɑm nɛɛ, mbɑ Gusunɔn bɑndu tɑ kɑ weenɛ. Mbɑ nɑ kon kɑ tu weesinɑ.
18 Então Jesus disse: “Com que se parece o reino de Deus? Com o que posso compará-lo?
19 Tɑ kɑ mutɑɑdin bimɑ weenɛ, ye ɡoo u suɑ u kɔ̃ win ɡbɑɑru sɔɔ. Mɑ yɑ kpiɑ yɑ kuɑ dɑ̃ru, mɑ ɡunɔsu su sinɑ ten kɑ̃ɑsi wɔllɔ.
19 É como a semente de mostarda que alguém plantou na horta. Ela cresce e se torna uma árvore, e os pássaros fazem ninhos em seus galhos”.
20 U kpɑm nɛɛ, mbɑ nɑ kon kɑ Gusunɔn bɑndu weesinɑ.
20 Disse também: “Com que mais se parece o reino de Deus?
21 Tɑ kɑ pɛ̃ɛ seeyɑtiɑ weenɛ ye kurɔ ɡoo u suɑ u doke sɑkɑku nɔɔ itɑn som sɔɔ mɑ mɛ kpuro mu seewɑ mu kukuɑ.
21 É como o fermento que uma mulher usa para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
22 Yesu u wuu mɑrosu kɑ bɑru kpɑɑnu bukiɑnɑmɔ mɑ u Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsimɔ u kɑ dɔɔ Yerusɑlɛmu ɡiɑ.
22 Jesus foi pelas cidades e povoados ensinando ao longo do caminho, em direção a Jerusalém.
23 Goo u nùn bikiɑ u nɛɛ, yinni, tɔmbu fiiko tɔnɑwɑ bɑ koo fɑɑbɑ wɑ?
23 Alguém lhe perguntou: “Senhor, só alguns poucos serão salvos?”. Ele respondeu:
24 i kookɑri koowo i kɑ du sɑɑ kɔnnɔ ɡe ɡɑ ǹ yɑsun di. Domi nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, dɑbirɑ tɑ koo swɑɑ kɑsu tu kɑ du, tɑ ǹ mɑɑ kpɛ̃.
24 “Esforcem-se para entrar pela porta estreita, pois muitos tentarão entrar, mas não conseguirão.
25 Sɑnɑm mɛ yɛnu yɛ̃ro u koo rɑ se u win yɛnu kɛnɛ, kpɑ bɛɛ be i wɑ̃ɑ tɔɔwɔ i n ɡɑmbo soomɔ i n nùn kɑnɑmɔ u bɛɛ kɛniɑ, u koo nɛɛ, u ǹ yɛ̃ mìn di i nɑ.
25 Quando o dono da casa tiver trancado a porta, será tarde demais. Vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abra a porta para nós!’. Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são’.
26 Sɑɑ yerɑ i ko i nɛɛ, i di i nɔrɑ win wuswɑɑɔ, u mɑɑ Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsi bɛɛn wuun swɛɛɔ.
26 Então vocês dirão: ‘Nós comemos e bebemos com o senhor, e o senhor ensinou em nossas ruas’.
27 Sɑnɑm mɛyɑ u koo bɛɛ sɔ̃ u nɛɛ, u ǹ yɛ̃ mìn di i nɑ, i doonɔ win min di, bɛɛ kpuro bɛɛ be i kɔ̃sɑ mɔ̀.
27 E ele responderá: ‘Não os conheço nem sei de onde são. Afastem-se de mim, todos vocês que praticam o mal!’.
28 Miyɑ i ko swĩ kpɑ i nɔmɑ wiru sɔndi sɑnɑm mɛ i ko Aburɑhɑmu kɑ Isɑki kɑ Yɑkɔbu kɑ Gusunɔn sɔmɔbu kpuro wɑ win bɑndu sɔɔ, kpɑ bɛɛ i deemɑ bɑ bɛɛ kɔ̃ɔ tɔɔwɔ.
28 “Haverá choro e ranger de dentes, pois verão Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, mas vocês serão lançados fora.
29 Gɑbɑ koo nɑ sɔ̃ɔ yɑri yeru kɑ sɔ̃ɔ duu yerun di, sɔ̃ɔ yɛ̃sɑ kɑ sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn di, kpɑ bu sinɑ bu di win bɑndu sɔɔ.
29 E virão pessoas de toda parte, do leste e do oeste, do norte e do sul, para ocupar seus lugares à mesa no reino de Deus.
30 Wee dɑ̃ɑkobɑ wɑ̃ɑ be bɑ koo ko ɡbiikobu, ɡbiikobɑ mɑɑ wɑ̃ɑ be bɑ koo ko dɑ̃ɑkobu.
30 E prestem atenção: alguns últimos serão os primeiros, e alguns primeiros serão os últimos”.
31 Sɑɑ ye sɔɔ, Fɑlisi ɡɑbu bɑ nɑ bɑ nɛɛ, ɑ doonɔ minin di domi Herodu u kĩ u nun ɡo.
31 Naquele momento, alguns fariseus lhe disseram: “Vá embora daqui, pois Herodes Antipas quer matá-lo!”.
32 U bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i doo i sɛmu ɡe sɔ̃, n wee nɑ wɛrɛkunu ɡirɑmɔ, nɑ tɔmbu bɛkiɑmɔ ɡisɔ kɑ siɑ, sɔ̃ɔ itɑseru nɑ kon nɛn sɔmburu dɑkurɑ.
32 Jesus respondeu: “Vão dizer àquela raposa que continuarei a expulsar demônios e a curar hoje e amanhã; e, no terceiro dia, realizarei meu propósito.
33 Adɑmɑ nɑ ǹ kon ko nɑ kun wɑ̃ɑ sɑnum sɔɔ ɡisɔ kɑ siɑ kɑ sin teeru, domi n ǹ koorɔ Gusunɔn sɔmɔ u kɑm ko ɡɑm ɡum, mɑ n kun mɔ Yerusɑlɛmuɔ.
33 Sim, hoje, amanhã e depois de amanhã, devo seguir meu caminho. Pois nenhum profeta de Deus deve ser morto fora de Jerusalém!
34 Yen biru u nɛɛ, Yerusɑlɛmu Yerusɑlɛmu, wunɛ wi ɑ rɑ Gusunɔn sɔmɔbu ɡo, kpɑ ɑ bu kpenu kɑsuku be bɑ nun ɡɔriɑmɑ, nɔn nyewɑ nɑ kĩɑ n wunɛn bibu mɛnnɑ nɡe mɛ ɡoo mɛro yɑ rɑ yen binu mɛnnɛ yen kɑsɑ sɔɔ, mɑ ɑ ǹ wure.
34 “Jerusalém, Jerusalém, cidade que mata profetas e apedreja os mensageiros de Deus! Quantas vezes eu quis juntar seus filhos como a galinha protege os pintinhos sob as asas, mas você não deixou.
35 N wee, bɑ koo nun wunɛn yɛnu deriɑ, ɑdɑmɑ nɑ nun sɔ̃ɔmɔ, ɑ ǹ mɑɑ mɑn wɑsi sere ɑ kɑ nɛɛ, nɑ sɑ̃ɑwɑ domɑruɡii wi u sisi kɑ Yinnin yĩsiru.
35 E, agora, sua casa foi abandonada, e você nunca mais me verá, até que diga: ‘Bendito é o que vem em nome do Senhor!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.