Lucas 13
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ
1 Sɑɑ ye sɔɔ, tɔmbu ɡɑbɑ nɑ bɑ Yesu sɑɑriɑ ye n dɑɑ Gɑlileɡibu deemɑ be Pilɑti u derɑ bɑ ɡo sɑnɑm mɛ bɑ Gusunɔ yɑ̃kuru kuɑmmɛ.
1 Naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, i tɑmɑɑ Gɑlileɡii beni bɑ torɑnu mɔ n kere Gɑlileɡii be bɑ tie yèn sɔ̃ bɑ wɑhɑlɑ wɑ mɛn bweseru?
2 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Pensais que esses galileus, porque padeceram tais coisas, eram mais pecadores que os demais galileus?
3 Aɑwo, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɛɛn tii ì kun ɡɔ̃ru ɡɔsie, bɛɛ kpurowɑ i ko ɡbi nɡe be.
3 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Nɡe tɔmbu wɔkurɑ nɔɔbu kɑ itɑ ye, be Siloen dii wɔrukirɑ wɔri tɑ ɡo, i tɑmɑɑ bɑ Yerusɑlɛmun tɔn be bɑ tie kpuro tɑɑrɛ kerewɑ?
4 Ou aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, pensais que foram maiores pecadores do que todos os homens que habitavam em Jerusalém?
5 Aɑwo, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɛɛn tii ì kun ɡɔ̃ru ɡɔsie, bɛɛ kpurowɑ i ko ɡbi nɡe be.
5 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 U mɑɑ bu mɔn teni kuɑ u nɛɛ, durɔ ɡoo u dɑ̃ru mɔ te bɑ rɑ soku fiɡie te bɑ duurɑ win dɑ̃ɑ ɡbɑɑrɔ. U nɑ u kɑ ten binu kɑsu u sɔri, mɑ u ǹ wɑ.
6 Ele também falava esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; ele foi buscar fruto nela, e não o achou.
7 U win sɔm kowo sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n wee yen wɔ̃ɔ itɑwɑ mi, nɑ̀ n dɑ̃ɑ ten mɑrum kɑsum nɑ, nɑ ku rɑ wɑ. A te buro. Mbɑn sɔ̃nɑ tɑ ɑyeru dimɔ kɑm.
7 Então, ele disse ao vinhateiro: Eis que há três anos eu venho buscar fruto nesta figueira e não o acho; corta-a. Por que ela ocupa inutilmente a terra?
8 Sɔm kowo wi, u win yinni wisɑ u nɛɛ, ɑ te derio ɡinɑ wɔ̃ɔ ɡeni sɔɔ, kon ten nuurɔ ɡbe n kɑ sikerenɑ, kpɑ n tɑɑki doke.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a também este ano, até que eu cave em seu redor e a esterque;
9 Sɔrɔkudo ɡɑsɔku tɑ koo binu mɑ. Tɑ̀ kun mɑrɑ, kpɑ ɑ sere tu burɑ.
9 e, se der fruto, bem; se não, então depois tu a cortarás.
10 Tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru ɡɑru sɔɔ Yesu u Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsimɔ mɛnnɔ yeru ɡɑru sɔɔ.
10 E ele ensinava em uma das sinagogas no shabat.
11 N wee kurɔ ɡoo mɑɑ wɑ̃ɑ mi, wi wɛrɛkunu nu kuɑ bɑrɔ sɑɑ wɔ̃ɔ wɔkurɑ nɔɔbu kɑ itɑn di. U rɑ n yɑ̃ɑrewɑ, u ku rɑ kpĩ u tii dɛmiɑ bɑɑ fiiko.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade fazia dezoito anos; e estava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Ye Yesu u nùn wɑ mɑ u nùn sokɑ u nɛɛ, kurɔ wunɛ ɑ bɛkurɑwɑ mi.
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, tu estás liberta da tua enfermidade.
13 Mɑ u nùn nɔmɑ sɔndi. Yɑnde u tii dɛmiɑ mɑ u Gusunɔ siɑrɑm wɔri.
13 E ele impôs suas mãos sobre ela; e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Adɑmɑ mɛnnɔ yerun wiruɡii u mɔru bɑrɑ yèn sɔ̃ Yesu u ɡoo bɛkiɑ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ, mɑ u tɔn wɔru sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sɔ̃ɔ nɔɔbɑ tiɑ wɑ̃ɑ yè sɔɔ i ko sɔmburu ko. I nɑ ye sɔɔ, bu kɑ bɛɛ bɛkiɑ, n ǹ mɔ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ.
14 E o governante da sinagoga respondeu com indignação, porque Jesus havia curado no dia do shabat, e disse à multidão: Seis dias há em que o homem deve trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia do shabat.
15 Yesu u nùn wisɑ u nɛɛ, murɑfiti bɛɛ, bɛɛn bɑɑwure u ku rɑ win nɑɑ ǹ kun mɛ win kɛtɛku sɔsie ɡu dɑ ɡu nim nɔ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ?
15 O Senhor respondeu-lhe, e disse: Hipócritas! No shabat não solta da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento, e não o leva para beber água?
16 Kurɔ wi mɑɑ Aburɑhɑmun bweserɑ. Wee, Setɑm nùn bɔkuɑ sɑɑ wɔ̃ɔ wɔkurɑ nɔɔbu kɑ itɑn di. N ǹ weenɛ bu nùn kusiɑ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔ̃ɔ?
16 E não devia esta mulher, sendo filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás havia prendido, ser solta desta prisão no dia do shabat?
17 Sɑnɑm mɛ u yeni ɡerumɔ, sekurɑ win wɛrɔbu kpuro mwɑ, mɑ tɔn wɔru ɡɑ nuku dobu mɔ̀ sɔm mɑɑmɑɑkiɡinu kpuron sɔ̃ ni u mɔ̀.
17 E, dizendo ele estas coisas, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 U kpɑm nɛɛ, mbɑ Gusunɔn bɑndu tɑ kɑ weenɛ. Mbɑ nɑ kon kɑ tu weesinɑ.
18 Então ele disse: A que é semelhante o reino de Deus, e a que eu devo comparar?
19 Tɑ kɑ mutɑɑdin bimɑ weenɛ, ye ɡoo u suɑ u kɔ̃ win ɡbɑɑru sɔɔ. Mɑ yɑ kpiɑ yɑ kuɑ dɑ̃ru, mɑ ɡunɔsu su sinɑ ten kɑ̃ɑsi wɔllɔ.
19 É semelhante a um grão de semente de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore; e as aves do céu se aninharam em seus ramos.
20 U kpɑm nɛɛ, mbɑ nɑ kon kɑ Gusunɔn bɑndu weesinɑ.
20 E ele disse outra vez: A que eu compararei o reino de Deus?
21 Tɑ kɑ pɛ̃ɛ seeyɑtiɑ weenɛ ye kurɔ ɡoo u suɑ u doke sɑkɑku nɔɔ itɑn som sɔɔ mɑ mɛ kpuro mu seewɑ mu kukuɑ.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas da refeição, até ficar tudo fermentado.
22 Yesu u wuu mɑrosu kɑ bɑru kpɑɑnu bukiɑnɑmɔ mɑ u Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsimɔ u kɑ dɔɔ Yerusɑlɛmu ɡiɑ.
22 E ele percorria as cidades e as aldeias, ensinando e viajando em direção a Jerusalém.
23 Goo u nùn bikiɑ u nɛɛ, yinni, tɔmbu fiiko tɔnɑwɑ bɑ koo fɑɑbɑ wɑ?
23 Então, disse-lhe um: Senhor, são poucos os que são salvos? E ele lhe disse:
24 i kookɑri koowo i kɑ du sɑɑ kɔnnɔ ɡe ɡɑ ǹ yɑsun di. Domi nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, dɑbirɑ tɑ koo swɑɑ kɑsu tu kɑ du, tɑ ǹ mɑɑ kpɛ̃.
24 Esforçai-vos para entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não serão capazes.
25 Sɑnɑm mɛ yɛnu yɛ̃ro u koo rɑ se u win yɛnu kɛnɛ, kpɑ bɛɛ be i wɑ̃ɑ tɔɔwɔ i n ɡɑmbo soomɔ i n nùn kɑnɑmɔ u bɛɛ kɛniɑ, u koo nɛɛ, u ǹ yɛ̃ mìn di i nɑ.
25 E uma vez que o dono da casa tiver levantado e fechado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; ele respondendo, vos dirá: Eu não sei de onde vós sois;
26 Sɑɑ yerɑ i ko i nɛɛ, i di i nɔrɑ win wuswɑɑɔ, u mɑɑ Gusunɔn ɡɑrin keu sɔ̃ɔsi bɛɛn wuun swɛɛɔ.
26 então, começareis a dizer: Nós comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas.
27 Sɑnɑm mɛyɑ u koo bɛɛ sɔ̃ u nɛɛ, u ǹ yɛ̃ mìn di i nɑ, i doonɔ win min di, bɛɛ kpuro bɛɛ be i kɔ̃sɑ mɔ̀.
27 Mas ele vos responderá: Digo-vos que eu não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, todos vós trabalhadores da iniquidade.
28 Miyɑ i ko swĩ kpɑ i nɔmɑ wiru sɔndi sɑnɑm mɛ i ko Aburɑhɑmu kɑ Isɑki kɑ Yɑkɔbu kɑ Gusunɔn sɔmɔbu kpuro wɑ win bɑndu sɔɔ, kpɑ bɛɛ i deemɑ bɑ bɛɛ kɔ̃ɔ tɔɔwɔ.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Gɑbɑ koo nɑ sɔ̃ɔ yɑri yeru kɑ sɔ̃ɔ duu yerun di, sɔ̃ɔ yɛ̃sɑ kɑ sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn di, kpɑ bu sinɑ bu di win bɑndu sɔɔ.
29 E eles virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul e assentar-se-ão no reino de Deus.
30 Wee dɑ̃ɑkobɑ wɑ̃ɑ be bɑ koo ko ɡbiikobu, ɡbiikobɑ mɑɑ wɑ̃ɑ be bɑ koo ko dɑ̃ɑkobu.
30 E eis que, há últimos que serão primeiros; e primeiros que serão últimos.
31 Sɑɑ ye sɔɔ, Fɑlisi ɡɑbu bɑ nɑ bɑ nɛɛ, ɑ doonɔ minin di domi Herodu u kĩ u nun ɡo.
31 No mesmo dia vieram alguns fariseus e lhe disseram: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 U bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i doo i sɛmu ɡe sɔ̃, n wee nɑ wɛrɛkunu ɡirɑmɔ, nɑ tɔmbu bɛkiɑmɔ ɡisɔ kɑ siɑ, sɔ̃ɔ itɑseru nɑ kon nɛn sɔmburu dɑkurɑ.
32 E ele lhes disse: Ide e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e realizo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei aperfeiçoado.
33 Adɑmɑ nɑ ǹ kon ko nɑ kun wɑ̃ɑ sɑnum sɔɔ ɡisɔ kɑ siɑ kɑ sin teeru, domi n ǹ koorɔ Gusunɔn sɔmɔ u kɑm ko ɡɑm ɡum, mɑ n kun mɔ Yerusɑlɛmuɔ.
33 Todavia, eu devo caminhar hoje, amanhã e no dia seguinte; porque não pode um profeta perecer fora de Jerusalém.
34 Yen biru u nɛɛ, Yerusɑlɛmu Yerusɑlɛmu, wunɛ wi ɑ rɑ Gusunɔn sɔmɔbu ɡo, kpɑ ɑ bu kpenu kɑsuku be bɑ nun ɡɔriɑmɑ, nɔn nyewɑ nɑ kĩɑ n wunɛn bibu mɛnnɑ nɡe mɛ ɡoo mɛro yɑ rɑ yen binu mɛnnɛ yen kɑsɑ sɔɔ, mɑ ɑ ǹ wure.
34 Ó Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que a ti são enviados; quantas vezes eu quis ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e vós não quisestes!
35 N wee, bɑ koo nun wunɛn yɛnu deriɑ, ɑdɑmɑ nɑ nun sɔ̃ɔmɔ, ɑ ǹ mɑɑ mɑn wɑsi sere ɑ kɑ nɛɛ, nɑ sɑ̃ɑwɑ domɑruɡii wi u sisi kɑ Yinnin yĩsiru.
35 Eis que a vossa casa vos é deixada desolada; e em verdade eu vos digo: Não me vereis até que venha o tempo em que direis: Bendito é o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.