Lucas 12

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sɑɑ ye sɔɔ, tɔn wɔru ɡunɑ yɑ mɛnnɑ sere bɑ bɔrikiɑnɑmɔ mɑ Yesu u ɡbiɑ u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i tii lɑɑkɑri ko kɑ Fɑlisibɑn pɛ̃ɛ seeyɑtiɑ ye yɑ sɑ̃ɑ murɑfitiru.
1 Enquanto isso, os homens se tinham reunido aos milhares em torno de Jesus, de modo que se atropelavam uns aos outros. Jesus começou a dizer a seus discípulos: Guardai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Gɑ̃ɑnu sɑri ni nu wukiri mɑ nu ǹ koo terɑ. Asirin ɡɑ̃ɑnu mɑɑ sɑri ni bɑ ǹ koo ɡiɑ.
2 Porque não há nada oculto que não venha a descobrir-se, e nada há escondido que não venha a ser conhecido.
3 Yen sɔ̃nɑ ye i ɡeruɑ kpuro yɑm wɔ̃kurɔ yɑ koo nɔɔrɑ yɑm bururɑm sɔɔ. Ye i mɑɑ ɡeruɑ diɑ sɔɔ soon bɔkuɔ yɑ koo kpɑrɑrɑ ɡidɑmbisɑ wɔllun di.
3 Pois o que dissestes às escuras será dito à luz; e o que falastes ao ouvido, nos quartos, será publicado de cima dos telhados.
4 Yesu mɑɑ nɛɛ, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɛɛ be i sɑ̃ɑ nɛn bɔrɔbɑ, i ku bu nɑsiɑ be bɑ koo wɑsi ɡo, mɑ yen biru bɑ ǹ kpɛ̃ bu mɑɑ ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu ko.
4 Digo-vos a vós, meus amigos: não tenhais medo daqueles que matam o corpo e depois disto nada mais podem fazer.
5 Nɑ kon bɛɛ sɔ̃ wi n weenɛ i nɑsiɑ. I nùn nɑsio wi u yiiko mɔ u kɑ kpɛ̃ɛ dɔ̃ɔ sɔɔ wi u ku rɑ ɡbi, ù n ɡo ù n kpɑ. Mɛyɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, wiyɑ n weenɛ i nɑsiɑ.
5 Mostrar-vos-ei a quem deveis temer: temei àquele que, depois de matar, tem poder de lançar no inferno; sim, eu vo-lo digo: temei a este.
6 Nɡe bɑ ku rɑ ɡunɔminu nɔɔbu dɔre fɑrɑm yiru ro? Kɑ mɛ, bɑɑ nin teu, Gusunɔ u ku rɑ duɑri.
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? E, entretanto, nem um só deles passa despercebido diante de Deus.
7 Bɑɑ mɑm bɛɛn wirun seri u yin ɡeeru yɛ̃. Yen sɔ̃, i ku ɡɑ̃ɑnu nɑsiɑ domi i ɡunɔmii dɑbinu bɛɛrɛ kere.
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois. Mais valor tendes vós do que numerosos pardais.
8 Yesu mɑɑ nɛɛ, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑwure wi u mɑn wurɑ tɔmbun wuswɑɑɔ, Tɔnun Bii u koo nùn wurɑ wɔllun ɡɔrɑdobɑn wuswɑɑɔ.
8 Digo-vos: todo o que me reconhecer diante dos homens, também o Filho do Homem o reconhecerá diante dos anjos de Deus;
9 Adɑmɑ wi u mɑn yinɑ tɔmbun wuswɑɑɔ, Tɔnun Bii u koo mɑɑ nùn yinɑ wɔllun ɡɔrɑdobɑn wuswɑɑɔ.
9 mas quem me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 Bɑɑwure wi u Tɔnun Biin kɔ̃sɑ ɡeruɑ, bɑ koo nùn suuru kuɑ, ɑdɑmɑ wi u Hunde Dɛɛro ɡɑri kɑm ɡerusi, u ǹ suuru kobu wɑsi.
10 Todo aquele que tiver falado contra o Filho do Homem obterá perdão, mas aquele que tiver blasfemado contra o Espírito Santo não alcançará perdão.
11 Bɑ̀ n kɑ bɛɛ dɑ mɛnnɔ yenɔ, wiruɡibu kɑ dɑmɡibun mi, i ku wururɑ i n kɑsu nɡe mɛ i ko kɑ tii yinɑ, ǹ kun mɛ ye i ko ɡere.
11 Quando, porém, vos levarem às sinagogas, perante os magistrados e as autoridades, não vos preocupeis com o que haveis de falar em vossa defesa,
12 Domi Hunde Dɛɛro u koo bɛɛ sɔ̃ɔsi sɑɑ ye, ye n weenɛ i ɡere.
12 porque o Espírito Santo vos inspirará naquela hora o que deveis dizer.
13 Goo tɔn wɔru sɔɔn di u Yesu kɑnɑ u nɛɛ, u nùn win mɔɔ sɔ̃ɔwɔ u de bu ben tubi bɔnu ko.
13 Disse-lhe então alguém do meio do povo: Mestre, dize a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Yesu u yɛ̃ro wisɑ u nɛɛ, wɑrɑ mɑn kuɑ siri kowo bɛɛn suunu sɔɔ ǹ kun mɛ bɛɛn tubi bɔnu kowo.
14 Jesus respondeu-lhe: Meu amigo, quem me constituiu juiz ou árbitro entre vós?
15 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑ n ben tii lɑɑkɑri sɑ̃ɑ ɡem ɡem kɑ binɛ bɑɑyere, domi dukiɑn kpɑ̃ɑrɑ kun tɔnun wɑ̃ɑrun wiru.
15 E disse então ao povo: Guardai-vos escrupulosamente de toda a avareza, porque a vida de um homem, ainda que ele esteja na abundância, não depende de suas riquezas.
16 Mɑ u bu mɔndu ɡɑru kuɑ u nɛɛ, durɔ ɡobiɡii ɡoon ɡberɑ dĩɑnu kuɑ ɡem ɡem.
16 E propôs-lhe esta parábola: Havia um homem rico cujos campos produziam muito.
17 U bwisikɑ u nɛɛ, mbɑ u koo ko domi u ǹ ɑyeru mɔ mi u koo win dĩɑnu doke.
17 E ele refletia consigo: Que farei? Porque não tenho onde recolher a minha colheita.
18 U nɛɛ, ye u koo ko wee. U koo win birɑnu surɑ, kpɑ u kpɑɑnu bɑni ni nu ni kere, kpɑ u win ɑlikɑmɑ kpuro ɡure mi kɑ win dĩɑ ni nu tie.
18 Disse então ele: Farei o seguinte: derrubarei os meus celeiros e construirei maiores; neles recolherei toda a minha colheita e os meus bens.
19 Kpɑ u win tii sɔ̃ u nɛɛ, wi, u ɡɑ̃ɑ bɑkɑnu mɔ ni nu beruɑ wɔ̃ɔ dɑbinun sɔ̃. U koo wɛ̃rɑ kpɑ u n dimɔ u n nɔrumɔ kpɑ u n yɛ̃ɛrimɔ.
19 E direi à minha alma: ó minha alma, tens muitos bens em depósito para muitíssimos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 Adɑmɑ Gusunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡɑri bɔkɔ, wɔ̃ku teni bɑ koo nun wunɛn hunde bikiɑ. Ye u sɔɔru kuɑ mi, wereɡiɑ yɑ ko n sɑ̃ɑ.
20 Deus, porém, lhe disse: Insensato! Nesta noite ainda exigirão de ti a tua alma. E as coisas, que ajuntaste, de quem serão?
21 Mɑ Yesu u nɛɛ, mɛyɑ n ko n sɑ̃ɑ kɑ wi u dukiɑ tɑɑsinɑmɔ win tiin sɔ̃ mɑ u ǹ dukiɑ mɔ Gusunɔn mi.
21 Assim acontece ao homem que entesoura para si mesmo e não é rico para Deus.
22 Yen biru Yesu u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yenin sɔ̃nɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ i ku wururɑ bɛɛn wɑ̃ɑrun sɔ̃ ye i ko i di, ǹ kun mɛ bɛɛn wɑsin sɔ̃ ye i ko kɑ yi wukiri.
22 Jesus voltou-se então para seus discípulos: Portanto vos digo: não andeis preocupados com a vossa vida, pelo que haveis de comer; nem com o vosso corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Domi wɑ̃ɑru tɑ dĩɑnu kere, wɑsi mɑɑ yɑ̃nu kere.
23 A vida vale mais do que o sustento e o corpo mais do que as vestes.
24 I ɡbɑnɑmɡbɑɑnu lɑsɑbu koowo. Nu ku rɑ duure, nu ku rɑ mɑɑ ɡɛ̃, nu ǹ beru yeru mɔ, mɛyɑ nu ǹ mɑɑ birɑru mɔ, Gusunɔ mɑɑ nu diisiɑmɔ. I ǹ ɡunɔsu bɛɛrɛ kere sere mi n tomɑ?
24 Considerai os corvos: eles não semeiam, nem ceifam, nem têm despensa, nem celeiro; entretanto, Deus os sustenta. Quanto mais valeis vós do que eles?
25 Wɑrɑ bɛɛ sɔɔ, win wururɑbun sɑɑbu, u koo kpĩ u win wɑ̃ɑrun dɛ̃ɛbu sosi, bɑɑ ɡɔm soo teeru.
25 Mas qual de vós, por mais que se preocupe, pode acrescentar um só côvado à duração de sua vida?
26 Ì kun kpɛ̃ i ɡɑ̃ɑ piimii nini ko, mbɑn sɔ̃nɑ i wurure kɑ ye n tie.
26 Se vós, pois, não podeis fazer nem as mínimas coisas, por que estais preocupados com as outras?
27 I biibii mɛɛrio. Yɑ ku rɑ sɔmburu ko, mɛyɑ yɑ ku rɑ mɑɑ tɑri. Kɑ mɛ, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑ Sɑlomɔɔ kɑ win yiiko bɑkɑ, u ǹ burɑru koore nɡe biibii yen tiɑ.
27 Considerai os lírios, como crescem; não fiam, nem tecem. Contudo, digo-vos: nem Salomão em toda a sua glória jamais se vestiu como um deles.
28 Gusunɔ ù n ɡberun yɑkɑsu burɑru wɛ̃ nɡe mɛ, si su wɑ̃ɑ ɡisɔ, mɑ siɑ su koo dɔ̃ɔ mwɑɑrɑ, u ǹ koo bɛɛ yɑ̃nu sebusiɑ n kere mɛ? Nɑɑnɛ doke piibuɡibu bɛɛ.
28 Se Deus, portanto, veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã se lança ao fogo, quanto mais a vós, homens de fé pequenina!
29 I kun ye i ko di, kɑ ye i ko nɔ tɔnɑn kɑso mɔ̀, kpɑ i n wurure yen sɔ̃.
29 Não vos inquieteis com o que haveis de comer ou beber; e não andeis com vãs preocupações.
30 Hɑnduniɑn tɔmbɑ bɑ yeni kpuro kɑsu, ɑdɑmɑ bɛɛn Bɑɑbɑ u yɛ̃ mɑ i yen bukɑtɑ mɔ.
30 Porque os homens do mundo é que se preocupam com todas estas coisas. Mas vosso Pai bem sabe que precisais de tudo isso.
31 I kɑsuo i kɑ du mi Gusunɔ u bɑndu swĩi, yen biru u koo bɛɛ wɛ̃ ye yɑ tie.
31 Buscai antes o Reino de Deus e a sua justiça e todas estas coisas vos serão dadas por acréscimo.
32 Yesu mɑɑ nɛɛ, ɑ ku nɑndɑ yɑ̃ɑ ɡɔ̃ɔ piibu, domi n bɛɛn Bɑɑbɑn ɡɔ̃ru duɑ u kɑ bɛɛ doke bɑn te u swĩi sɔɔ.
32 Não temais, pequeno rebanho, porque foi do agrado de vosso Pai dar-vos o Reino.
33 I dɔro ye i mɔ kpɑ i yen ɡobi sɑ̃ɑrobu kɛ̃. I tii yɑnsurɔnu kuo ni nu ku rɑ tɔkɔ ko, kɑ beru yeru Gusunɔ wɔllɔ tè sɔɔ dukiɑ ku rɑ kpe, mi ɡbɛnɔ sɑri wi u koo susi, mi ɡɛmɑ mɑɑ sɑri ye yɑ koo sɑnku.
33 Vendei o que possuís e dai esmolas; fazei para vós bolsas que não se gastam, um tesouro inesgotável nos céus, aonde não chega o ladrão e a traça não o destrói.
34 Domi mi bɛɛn dukiɑ beruɑ, miyɑ bɛɛn ɡɔ̃ru ɡɑ rɑ n woo.
34 Pois onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.
35 Mɑ Yesu kpɑm nɛɛ, i de i n sɔɔru sɑ̃ɑ i n kpɑkɑ sɛ̃ke pɔrɑɔ kpɑ i de bɛɛn fitilɑnu nu n sɔ̃re.
35 Estejam cingidos os vossos rins e acesas as vossas lâmpadas.
36 I de i n kɑ tɔmbu weenɛ be bɑ ben yinnin wurɑmɑru mɑrɑ kurɔ kpɑɑ yerun di, kpɑ bu kɑ nùn kɛniɑ mii mii sɑnɑm mɛ u tunumɑ u ɡɑmbo so.
36 Sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, ao voltar de uma festa, para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 — ausente —
37 Bem-aventurados os servos a quem o senhor achar vigiando, quando vier! Em verdade vos digo: cingir-se-á, fá-los-á sentar à mesa e servi-los-á.
38 — ausente —
38 Se vier na segunda ou se vier na terceira vigília e os achar vigilantes, felizes daqueles servos!
39 I de i n yɛ̃ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ mɑ yɛnu yɛ̃ro ù n yɛ̃ sɑɑ ye ɡbɛnɔ u koo nɑ, u koo dom se, u ǹ koo de bu win diru kɔrɑ.
39 Sabei, porém, isto: se o senhor soubesse a que hora viria o ladrão, vigiaria sem dúvida e não deixaria forçar a sua casa.
40 Bɛɛ mɑɑ, i n sɔɔru sɑ̃ɑ domi Tɔnun Bii, u koo nɑwɑ sɑɑ ye i ǹ kɑ nùn yĩiyɔ.
40 Estai, pois, preparados, porque, à hora em que não pensais, virá o Filho do Homem.
41 Piɛɛ nɛɛ, Yinni bɛsɛrɑ ɑ mɔn te kuɑ? Nɡe tɔmbu kpuro.
41 Disse-lhe Pedro: Senhor, propões esta parábola só a nós ou também a todos?
42 Mɑ Yinni u nɛɛ, wɑrɑ yoo lɑɑkɑriɡii wi u nɑɑnɛ mɔ. Wiyɑ wi yɛnu yɛ̃ro u koo ko yobun wiruɡii u kɑ bu dĩɑnu yɑbuɑ sɑɑ ye n weenɛ.
42 O Senhor replicou: Qual é o administrador sábio e fiel que o senhor estabelecerá sobre os seus operários para lhes dar a seu tempo a sua medida de trigo?
43 Doo nɔɔruɡiiwɑ yoo wi, win yinni ù n deemɑ u mɔ̀ mɛ, sɑnɑm mɛ u tunumɑ.
43 Feliz daquele servo que o senhor achar procedendo assim, quando vier!
44 Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, yinni wi, u koo nùn win dukiɑ kpuro nɔmu bɛriɑ.
44 Em verdade vos digo: confiar-lhe-á todos os seus bens.
45 Adɑmɑ yoo wi, ù n bwisikumɔ mɑ win yinni u tɛɛmɔ kpɑ u se u yoo tɔn durɔbu kɑ tɔn kurɔbu soberu wɔri, kpɑ u n dimɔ u n nɔrumɔ, tɑm mu n nùn ɡoomɔ,
45 Mas, se o tal administrador imaginar consigo: Meu senhor tardará a vir, e começar a espancar os servos e as servas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 win yinni u koo tunumɑ dɔmɑ te yoo wi, u ǹ kɑ nùn yĩiyɔ, kɑ sɑɑ ye u ǹ yɛ̃. U koo nùn bɔɔri kpiri kpirikɑ kpɑ u de u bɔnu wɑ kɑ nɑɑnɛ sɑriruɡibu sɑnnu.
46 o senhor daquele servo virá no dia em que não o esperar e na hora em que ele não pensar, e o despedirá e o mandará ao destino dos infiéis.
47 Yoo wi u win yinnin kĩru ɡiɑ, mɑ u ǹ ɡɑ̃ɑnu sɔɔru kue, mɑ u ǹ win kĩru kue, win soberɑ tɑ koo kpɛ̃ɑ.
47 O servo que, apesar de conhecer a vontade de seu senhor, nada preparou e lhe desobedeceu será açoitado com numerosos golpes.
48 Adɑmɑ wi u kun ɡie, mɑ u kookoosu kuɑ si su kɑ sɛɛyɑsiɑbu nɛ, win soberɑ kun kpɛ̃ɑmɔ. Wi bɑ ɡɑ̃ɑ dɑbinu wɛ̃, bɑ koo nùn ɡɑ̃ɑ dɑbinu bikiɑ. Wi bɑ mɑɑ ɡɑ̃ɑ dɑbinu nɔmu sɔndiɑ, wiyɑ bɑ koo bikiɑ n kere.
48 Mas aquele que, ignorando a vontade de seu senhor, fizer coisas repreensíveis será açoitado com poucos golpes. Porque, a quem muito se deu, muito se exigirá. Quanto mais se confiar a alguém, dele mais se há de exigir.
49 Mɑ Yesu mɑɑ nɛɛ, dɔ̃ɔwɑ nɑ yɛ̃kɑm nɑ hɑnduniɑɔ, nɑ kĩwɑ u n dɑɑ yɑbure.
49 Eu vim lançar fogo à terra, e que tenho eu a desejar se ele já está aceso?
50 Bɑtɛmu ɡɑɑ wɑ̃ɑ ye nɑ ǹ kon ko nɑ kun kue. Nɛn bwɛ̃rɑ kun kpĩ yèn sɔ̃ yɑ ǹ ɡinɑ koore.
50 Mas devo ser batizado num batismo; e quanto anseio até que ele se cumpra!
51 I tɑmɑɑ nɑ nɑwɑ n kɑ ɑlɑfiɑ wɛ̃ tem mɛ sɔɔ? Aɑwo, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, kɑrɑnɑbɑ nɑ kɑ nɑ.
51 Julgais que vim trazer paz à terra? Não, digo-vos, mas separação.
52 Domi sɑɑ tɛ̃n di tɔmbu nɔɔbu bɑ̀ n wɑ̃ɑ yɛnu teu sɔɔ, bɑ koo bɔnu ko. Nɔɔsinɑɑ sɑrirɑ ko n wɑ̃ɑ itɑ kɑ yirun suunu sɔɔ, ǹ kun mɛ yiru kɑ itɑn suunu sɔɔ.
52 Pois de ora em diante haverá numa mesma casa cinco pessoas divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Bɑɑ kɑ bii bɑ ǹ nɔɔsinɑmɔ, mɛro kɑ bii wɔndiɑ bɑ ǹ nɔɔsinɑmɔ, mɛyɑ mɑɑ dwɑɑ mɛro kɑ biin kurɔ bɑ ǹ nɔɔsinɑmɔ.
53 estarão divididos: o pai contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra a nora, e a nora contra a sogra.
54 U kpɑm tɔn wɔru sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ì n ɡuru wiru wɑ tɑ seemɔ sɔ̃ɔ duu yerun di, i rɑ ɡere yɑnde i nɛɛ, ɡurɑ wee, mɛyɑ n dɑ mɑɑ ko.
54 Dizia ainda ao povo: Quando vedes levantar-se uma nuvem no poente, logo dizeis: Aí vem chuva. E assim sucede.
55 Ì n mɑɑ wɑ woo ɡɑ mɔ̀ sɑɑ sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑrun di, i rɑ nɛɛ, yɑm mu koo swĩɑ. Mɛyɑ n dɑ mɑɑ ko.
55 Quando vedes soprar o vento do sul, dizeis: Haverá calor. E assim acontece.
56 Murɑfiti bɛɛ, i wɔllu kɑ tem yĩrenun tubusiɑnu yɛ̃. Amɔnɑ i ǹ kɑ sɑɑ yenin tubusiɑnu yɛ̃.
56 Hipócritas! Sabeis distinguir os aspectos do céu e da terra; como, pois, não sabeis reconhecer o tempo presente?
57 Mɑ Yesu kpɑm nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i ku rɑ bɛɛn tii bwisikue i kɑ wɑ ye n dɛnde.
57 Por que também não julgais por vós mesmos o que é justo?
58 Sɑnɑm mɛ wunɛn yibɛrɛ u kɑ nun dɔɔ siri yerɔ, ɑ nùn suuru kɑnɔ swɑɑ mi, kpɑ ɑ wɑ ɑ yɑri, kpɑ u ku kɑ nun dɑ siri kowon mi, kpɑ siri kowo u ku nun sɑndɑmu nɔmu sɔndiɑ, kpɑ sɑndɑmu u ku nun doke pirisɔm sɔɔ.
58 Ora, quando fores com o teu adversário ao magistrado, faze o possível para entrar em acordo com ele pelo caminho, a fim de que ele te não arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao executor, e o executor te ponha na prisão.
59 Nɑ nun sɔ̃ɔmɔ ɑ ǹ yɑrimɔ ɑ kun kɔsie ye bɑ nun bure. Bɑɑ yen fɑrɑm, ɑ ǹ derimɔ.
59 Digo-te: não sairás dali, até pagares o último centavo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.