Lucas 12
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH
1 Sɑɑ ye sɔɔ, tɔn wɔru ɡunɑ yɑ mɛnnɑ sere bɑ bɔrikiɑnɑmɔ mɑ Yesu u ɡbiɑ u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i tii lɑɑkɑri ko kɑ Fɑlisibɑn pɛ̃ɛ seeyɑtiɑ ye yɑ sɑ̃ɑ murɑfitiru.
1 Milhares de pessoas se ajuntaram, de tal maneira que umas pisavam as outras. Então Jesus disse primeiro aos discípulos:
2 Gɑ̃ɑnu sɑri ni nu wukiri mɑ nu ǹ koo terɑ. Asirin ɡɑ̃ɑnu mɑɑ sɑri ni bɑ ǹ koo ɡiɑ.
2 Tudo o que está coberto vai ser descoberto, e o que está escondido será conhecido.
3 Yen sɔ̃nɑ ye i ɡeruɑ kpuro yɑm wɔ̃kurɔ yɑ koo nɔɔrɑ yɑm bururɑm sɔɔ. Ye i mɑɑ ɡeruɑ diɑ sɔɔ soon bɔkuɔ yɑ koo kpɑrɑrɑ ɡidɑmbisɑ wɔllun di.
3 Assim tudo o que vocês disserem na escuridão será ouvido na luz do dia. E tudo o que disserem em segredo, dentro de um quarto fechado, será anunciado abertamente.
4 Yesu mɑɑ nɛɛ, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɛɛ be i sɑ̃ɑ nɛn bɔrɔbɑ, i ku bu nɑsiɑ be bɑ koo wɑsi ɡo, mɑ yen biru bɑ ǹ kpɛ̃ bu mɑɑ ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu ko.
4 Jesus continuou:
5 Nɑ kon bɛɛ sɔ̃ wi n weenɛ i nɑsiɑ. I nùn nɑsio wi u yiiko mɔ u kɑ kpɛ̃ɛ dɔ̃ɔ sɔɔ wi u ku rɑ ɡbi, ù n ɡo ù n kpɑ. Mɛyɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, wiyɑ n weenɛ i nɑsiɑ.
5 Vou mostrar a vocês de quem devem ter medo: tenham medo de Deus, que, depois de matar o corpo, tem poder para jogar a pessoa no inferno. Sim, repito: tenham medo de Deus.
6 Nɡe bɑ ku rɑ ɡunɔminu nɔɔbu dɔre fɑrɑm yiru ro? Kɑ mɛ, bɑɑ nin teu, Gusunɔ u ku rɑ duɑri.
6 — Por acaso não é verdade que cinco passarinhos são vendidos por algumas moedinhas? No entanto Deus não esquece nenhum deles.
7 Bɑɑ mɑm bɛɛn wirun seri u yin ɡeeru yɛ̃. Yen sɔ̃, i ku ɡɑ̃ɑnu nɑsiɑ domi i ɡunɔmii dɑbinu bɛɛrɛ kere.
7 Até os fios dos cabelos de vocês estão todos contados. Não tenham medo, pois vocês valem mais do que muitos passarinhos!
8 Yesu mɑɑ nɛɛ, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑwure wi u mɑn wurɑ tɔmbun wuswɑɑɔ, Tɔnun Bii u koo nùn wurɑ wɔllun ɡɔrɑdobɑn wuswɑɑɔ.
8 Jesus disse ainda:
9 Adɑmɑ wi u mɑn yinɑ tɔmbun wuswɑɑɔ, Tɔnun Bii u koo mɑɑ nùn yinɑ wɔllun ɡɔrɑdobɑn wuswɑɑɔ.
9 Mas aquele que disser publicamente que não é meu, o Filho do Homem também dirá diante dos anjos de Deus que essa pessoa não é dele.
10 Bɑɑwure wi u Tɔnun Biin kɔ̃sɑ ɡeruɑ, bɑ koo nùn suuru kuɑ, ɑdɑmɑ wi u Hunde Dɛɛro ɡɑri kɑm ɡerusi, u ǹ suuru kobu wɑsi.
10 — Quem falar contra o Filho do Homem será perdoado, porém quem
11 Bɑ̀ n kɑ bɛɛ dɑ mɛnnɔ yenɔ, wiruɡibu kɑ dɑmɡibun mi, i ku wururɑ i n kɑsu nɡe mɛ i ko kɑ tii yinɑ, ǹ kun mɛ ye i ko ɡere.
11 — Quando levarem vocês para serem julgados nas
12 Domi Hunde Dɛɛro u koo bɛɛ sɔ̃ɔsi sɑɑ ye, ye n weenɛ i ɡere.
12 Pois naquela hora o Espírito Santo lhes ensinará o que devem dizer.
13 Goo tɔn wɔru sɔɔn di u Yesu kɑnɑ u nɛɛ, u nùn win mɔɔ sɔ̃ɔwɔ u de bu ben tubi bɔnu ko.
13 Um homem que estava no meio da multidão disse a Jesus: — Mestre, mande o meu irmão repartir comigo a herança que o nosso pai nos deixou.
14 Yesu u yɛ̃ro wisɑ u nɛɛ, wɑrɑ mɑn kuɑ siri kowo bɛɛn suunu sɔɔ ǹ kun mɛ bɛɛn tubi bɔnu kowo.
14 Jesus disse:
15 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɑ n ben tii lɑɑkɑri sɑ̃ɑ ɡem ɡem kɑ binɛ bɑɑyere, domi dukiɑn kpɑ̃ɑrɑ kun tɔnun wɑ̃ɑrun wiru.
15 E continuou, dizendo a todos:
16 Mɑ u bu mɔndu ɡɑru kuɑ u nɛɛ, durɔ ɡobiɡii ɡoon ɡberɑ dĩɑnu kuɑ ɡem ɡem.
16 Então Jesus contou a seguinte parábola :
17 U bwisikɑ u nɛɛ, mbɑ u koo ko domi u ǹ ɑyeru mɔ mi u koo win dĩɑnu doke.
17 Então ele começou a pensar: “Eu não tenho lugar para guardar toda esta colheita. O que é que vou fazer?
18 U nɛɛ, ye u koo ko wee. U koo win birɑnu surɑ, kpɑ u kpɑɑnu bɑni ni nu ni kere, kpɑ u win ɑlikɑmɑ kpuro ɡure mi kɑ win dĩɑ ni nu tie.
18 Ah! Já sei! — disse para si mesmo. — Vou derrubar os meus depósitos de cereais e construir outros maiores ainda. Neles guardarei todas as minhas colheitas junto com tudo o que tenho.
19 Kpɑ u win tii sɔ̃ u nɛɛ, wi, u ɡɑ̃ɑ bɑkɑnu mɔ ni nu beruɑ wɔ̃ɔ dɑbinun sɔ̃. U koo wɛ̃rɑ kpɑ u n dimɔ u n nɔrumɔ kpɑ u n yɛ̃ɛrimɔ.
19 Então direi a mim mesmo: ‘Homem feliz! Você tem tudo de bom que precisa para muitos anos. Agora descanse, coma, beba e alegre-se.’ ”
20 Adɑmɑ Gusunɔ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡɑri bɔkɔ, wɔ̃ku teni bɑ koo nun wunɛn hunde bikiɑ. Ye u sɔɔru kuɑ mi, wereɡiɑ yɑ ko n sɑ̃ɑ.
20 Mas Deus lhe disse: “Seu tolo! Esta noite você vai morrer; aí quem ficará com tudo o que você guardou?”
21 Mɑ Yesu u nɛɛ, mɛyɑ n ko n sɑ̃ɑ kɑ wi u dukiɑ tɑɑsinɑmɔ win tiin sɔ̃ mɑ u ǹ dukiɑ mɔ Gusunɔn mi.
21 Jesus concluiu:
22 Yen biru Yesu u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, yenin sɔ̃nɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ i ku wururɑ bɛɛn wɑ̃ɑrun sɔ̃ ye i ko i di, ǹ kun mɛ bɛɛn wɑsin sɔ̃ ye i ko kɑ yi wukiri.
22 Então Jesus disse aos seus discípulos:
23 Domi wɑ̃ɑru tɑ dĩɑnu kere, wɑsi mɑɑ yɑ̃nu kere.
23 Pois a vida é mais importante do que a comida, e o corpo é mais importante do que as roupas.
24 I ɡbɑnɑmɡbɑɑnu lɑsɑbu koowo. Nu ku rɑ duure, nu ku rɑ mɑɑ ɡɛ̃, nu ǹ beru yeru mɔ, mɛyɑ nu ǹ mɑɑ birɑru mɔ, Gusunɔ mɑɑ nu diisiɑmɔ. I ǹ ɡunɔsu bɛɛrɛ kere sere mi n tomɑ?
24 Vejam os corvos: não semeiam, não colhem, não têm despensas nem depósitos, mas Deus dá de comer a eles. Será que vocês não valem muito mais do que os pássaros?
25 Wɑrɑ bɛɛ sɔɔ, win wururɑbun sɑɑbu, u koo kpĩ u win wɑ̃ɑrun dɛ̃ɛbu sosi, bɑɑ ɡɔm soo teeru.
25 Qual de vocês pode encompridar a sua vida, por mais que se preocupe com isso?
26 Ì kun kpɛ̃ i ɡɑ̃ɑ piimii nini ko, mbɑn sɔ̃nɑ i wurure kɑ ye n tie.
26 Portanto, se vocês não podem conseguir uma coisa assim tão pequena, por que se preocupam com as outras?
27 I biibii mɛɛrio. Yɑ ku rɑ sɔmburu ko, mɛyɑ yɑ ku rɑ mɑɑ tɑri. Kɑ mɛ, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑ Sɑlomɔɔ kɑ win yiiko bɑkɑ, u ǹ burɑru koore nɡe biibii yen tiɑ.
27 Vejam como crescem as flores do campo: elas não trabalham, nem fazem roupas para si mesmas. Mas eu afirmo a vocês que nem mesmo Salomão, sendo tão rico, usava roupas tão bonitas como uma dessas flores.
28 Gusunɔ ù n ɡberun yɑkɑsu burɑru wɛ̃ nɡe mɛ, si su wɑ̃ɑ ɡisɔ, mɑ siɑ su koo dɔ̃ɔ mwɑɑrɑ, u ǹ koo bɛɛ yɑ̃nu sebusiɑ n kere mɛ? Nɑɑnɛ doke piibuɡibu bɛɛ.
28 É Deus quem veste a erva do campo, que hoje está aqui e amanhã desaparece, queimada no forno. Então é claro que ele vestirá também vocês, que têm uma fé tão pequena!
29 I kun ye i ko di, kɑ ye i ko nɔ tɔnɑn kɑso mɔ̀, kpɑ i n wurure yen sɔ̃.
29 Portanto, não fiquem aflitos, procurando sempre o que comer ou o que beber.
30 Hɑnduniɑn tɔmbɑ bɑ yeni kpuro kɑsu, ɑdɑmɑ bɛɛn Bɑɑbɑ u yɛ̃ mɑ i yen bukɑtɑ mɔ.
30 Pois os pagãos deste mundo é que estão sempre procurando todas essas coisas. O Pai de vocês sabe que vocês precisam de tudo isso.
31 I kɑsuo i kɑ du mi Gusunɔ u bɑndu swĩi, yen biru u koo bɛɛ wɛ̃ ye yɑ tie.
31 Portanto, ponham em primeiro lugar na sua vida o
32 Yesu mɑɑ nɛɛ, ɑ ku nɑndɑ yɑ̃ɑ ɡɔ̃ɔ piibu, domi n bɛɛn Bɑɑbɑn ɡɔ̃ru duɑ u kɑ bɛɛ doke bɑn te u swĩi sɔɔ.
32 Jesus continuou:
33 I dɔro ye i mɔ kpɑ i yen ɡobi sɑ̃ɑrobu kɛ̃. I tii yɑnsurɔnu kuo ni nu ku rɑ tɔkɔ ko, kɑ beru yeru Gusunɔ wɔllɔ tè sɔɔ dukiɑ ku rɑ kpe, mi ɡbɛnɔ sɑri wi u koo susi, mi ɡɛmɑ mɑɑ sɑri ye yɑ koo sɑnku.
33 Vendam tudo o que vocês têm e deem o dinheiro aos pobres. Arranjem bolsas que não se estragam e guardem as suas riquezas no céu, onde elas nunca se acabarão; porque lá os ladrões não podem roubá-las, e as traças não podem destruí-las.
34 Domi mi bɛɛn dukiɑ beruɑ, miyɑ bɛɛn ɡɔ̃ru ɡɑ rɑ n woo.
34 Pois onde estiverem as suas riquezas, aí estará o coração de vocês.
35 Mɑ Yesu kpɑm nɛɛ, i de i n sɔɔru sɑ̃ɑ i n kpɑkɑ sɛ̃ke pɔrɑɔ kpɑ i de bɛɛn fitilɑnu nu n sɔ̃re.
35 E Jesus disse ainda:
36 I de i n kɑ tɔmbu weenɛ be bɑ ben yinnin wurɑmɑru mɑrɑ kurɔ kpɑɑ yerun di, kpɑ bu kɑ nùn kɛniɑ mii mii sɑnɑm mɛ u tunumɑ u ɡɑmbo so.
36 Sejam como os empregados que esperam pelo patrão, que vai voltar da festa de casamento. Logo que ele bate na porta, os empregados vão abrir.
37 — ausente —
37 Felizes aqueles empregados que o patrão encontra acordados e preparados! Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o próprio patrão se preparará para servi-los, mandará que se sentem à mesa e ele mesmo os servirá.
38 — ausente —
38 Eles serão felizes se o patrão os encontrar alertas, mesmo que chegue à meia-noite ou até mais tarde.
39 I de i n yɛ̃ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ mɑ yɛnu yɛ̃ro ù n yɛ̃ sɑɑ ye ɡbɛnɔ u koo nɑ, u koo dom se, u ǹ koo de bu win diru kɔrɑ.
39 Lembrem disto: se o dono da casa soubesse a que hora o ladrão viria, não o deixaria arrombar a sua casa.
40 Bɛɛ mɑɑ, i n sɔɔru sɑ̃ɑ domi Tɔnun Bii, u koo nɑwɑ sɑɑ ye i ǹ kɑ nùn yĩiyɔ.
40 Vocês, também, fiquem alertas, porque o
41 Piɛɛ nɛɛ, Yinni bɛsɛrɑ ɑ mɔn te kuɑ? Nɡe tɔmbu kpuro.
41 Então Pedro perguntou: — Senhor, essa
42 Mɑ Yinni u nɛɛ, wɑrɑ yoo lɑɑkɑriɡii wi u nɑɑnɛ mɔ. Wiyɑ wi yɛnu yɛ̃ro u koo ko yobun wiruɡii u kɑ bu dĩɑnu yɑbuɑ sɑɑ ye n weenɛ.
42 O Senhor respondeu:
43 Doo nɔɔruɡiiwɑ yoo wi, win yinni ù n deemɑ u mɔ̀ mɛ, sɑnɑm mɛ u tunumɑ.
43 Feliz aquele empregado que estiver fazendo isso quando o patrão chegar!
44 Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, yinni wi, u koo nùn win dukiɑ kpuro nɔmu bɛriɑ.
44 Eu afirmo a vocês que, de fato, o patrão vai colocá-lo como encarregado de toda a sua propriedade.
45 Adɑmɑ yoo wi, ù n bwisikumɔ mɑ win yinni u tɛɛmɔ kpɑ u se u yoo tɔn durɔbu kɑ tɔn kurɔbu soberu wɔri, kpɑ u n dimɔ u n nɔrumɔ, tɑm mu n nùn ɡoomɔ,
45 Mas imaginem o que acontecerá se aquele empregado pensar que o seu patrão está demorando muito para voltar. E imaginem que esse empregado comece a bater nos outros empregados e empregadas e a comer e a beber até ficar bêbado.
46 win yinni u koo tunumɑ dɔmɑ te yoo wi, u ǹ kɑ nùn yĩiyɔ, kɑ sɑɑ ye u ǹ yɛ̃. U koo nùn bɔɔri kpiri kpirikɑ kpɑ u de u bɔnu wɑ kɑ nɑɑnɛ sɑriruɡibu sɑnnu.
46 Então o patrão voltará no dia em que o empregado menos espera e na hora que ele não sabe. Aí o patrão mandará cortar o empregado em pedaços e o condenará a ir para o lugar aonde os desobedientes vão.
47 Yoo wi u win yinnin kĩru ɡiɑ, mɑ u ǹ ɡɑ̃ɑnu sɔɔru kue, mɑ u ǹ win kĩru kue, win soberɑ tɑ koo kpɛ̃ɑ.
47 — O empregado que sabe qual é a vontade do patrão, mas não se prepara e não faz o que ele quer, será castigado com muitas chicotadas.
48 Adɑmɑ wi u kun ɡie, mɑ u kookoosu kuɑ si su kɑ sɛɛyɑsiɑbu nɛ, win soberɑ kun kpɛ̃ɑmɔ. Wi bɑ ɡɑ̃ɑ dɑbinu wɛ̃, bɑ koo nùn ɡɑ̃ɑ dɑbinu bikiɑ. Wi bɑ mɑɑ ɡɑ̃ɑ dɑbinu nɔmu sɔndiɑ, wiyɑ bɑ koo bikiɑ n kere.
48 Mas o empregado que não sabe o que o patrão quer e faz alguma coisa que merece castigo, esse empregado será castigado com poucas chicotadas. Assim será pedido muito de quem recebe muito; e, daquele a quem muito é dado, muito mais será pedido.
49 Mɑ Yesu mɑɑ nɛɛ, dɔ̃ɔwɑ nɑ yɛ̃kɑm nɑ hɑnduniɑɔ, nɑ kĩwɑ u n dɑɑ yɑbure.
49 Jesus continuou:
50 Bɑtɛmu ɡɑɑ wɑ̃ɑ ye nɑ ǹ kon ko nɑ kun kue. Nɛn bwɛ̃rɑ kun kpĩ yèn sɔ̃ yɑ ǹ ɡinɑ koore.
50 Tenho de receber um batismo e como estou aflito até que isso aconteça!
51 I tɑmɑɑ nɑ nɑwɑ n kɑ ɑlɑfiɑ wɛ̃ tem mɛ sɔɔ? Aɑwo, nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, kɑrɑnɑbɑ nɑ kɑ nɑ.
51 Vocês pensam que eu vim trazer paz ao mundo? Pois eu afirmo a vocês que não vim trazer paz, mas divisão.
52 Domi sɑɑ tɛ̃n di tɔmbu nɔɔbu bɑ̀ n wɑ̃ɑ yɛnu teu sɔɔ, bɑ koo bɔnu ko. Nɔɔsinɑɑ sɑrirɑ ko n wɑ̃ɑ itɑ kɑ yirun suunu sɔɔ, ǹ kun mɛ yiru kɑ itɑn suunu sɔɔ.
52 Porque daqui em diante uma família de cinco pessoas ficará dividida: três contra duas e duas contra três.
53 Bɑɑ kɑ bii bɑ ǹ nɔɔsinɑmɔ, mɛro kɑ bii wɔndiɑ bɑ ǹ nɔɔsinɑmɔ, mɛyɑ mɑɑ dwɑɑ mɛro kɑ biin kurɔ bɑ ǹ nɔɔsinɑmɔ.
53 Os pais vão ficar contra os filhos, e os filhos, contra os pais. As mães vão ficar contra as filhas, e as filhas, contra as mães. As sogras vão ficar contra as noras, e as noras, contra as sogras.
54 U kpɑm tɔn wɔru sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ì n ɡuru wiru wɑ tɑ seemɔ sɔ̃ɔ duu yerun di, i rɑ ɡere yɑnde i nɛɛ, ɡurɑ wee, mɛyɑ n dɑ mɑɑ ko.
54 Jesus disse também ao povo:
55 Ì n mɑɑ wɑ woo ɡɑ mɔ̀ sɑɑ sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑrun di, i rɑ nɛɛ, yɑm mu koo swĩɑ. Mɛyɑ n dɑ mɑɑ ko.
55 E, quando sentem o vento sul soprando, dizem: “Vai fazer calor.” E faz mesmo.
56 Murɑfiti bɛɛ, i wɔllu kɑ tem yĩrenun tubusiɑnu yɛ̃. Amɔnɑ i ǹ kɑ sɑɑ yenin tubusiɑnu yɛ̃.
56 Hipócritas! Vocês sabem explicar os sinais da terra e do céu. Então por que não sabem explicar o que querem dizer os sinais desta época?
57 Mɑ Yesu kpɑm nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ i ku rɑ bɛɛn tii bwisikue i kɑ wɑ ye n dɛnde.
57 E Jesus terminou, dizendo:
58 Sɑnɑm mɛ wunɛn yibɛrɛ u kɑ nun dɔɔ siri yerɔ, ɑ nùn suuru kɑnɔ swɑɑ mi, kpɑ ɑ wɑ ɑ yɑri, kpɑ u ku kɑ nun dɑ siri kowon mi, kpɑ siri kowo u ku nun sɑndɑmu nɔmu sɔndiɑ, kpɑ sɑndɑmu u ku nun doke pirisɔm sɔɔ.
58 Se alguém fizer uma acusação contra você e levá-lo ao tribunal, faça o possível para resolver a questão enquanto ainda está no caminho com essa pessoa. Isso para que ela não o leve ao juiz, o juiz o entregue ao guarda, e o guarda ponha você na cadeia.
59 Nɑ nun sɔ̃ɔmɔ ɑ ǹ yɑrimɔ ɑ kun kɔsie ye bɑ nun bure. Bɑɑ yen fɑrɑm, ɑ ǹ derimɔ.
59 Eu lhe afirmo que você não sairá dali enquanto não pagar a multa toda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.