Lucas 10

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yen biru Yinni u kpɑm ɡɑbu wɑtɑ kɑ wɔkuru ɡɔsɑ, mɑ u bu ɡɔrɑ yiru yiru win wuswɑɑɔ wuu mɑro bɑɑɡere sɔɔ kɑ bɑɑmɑ mi win tii u ɡɔ̃ru doke u rɑ dɑ.
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 U nɛɛ, ye yɑ ye bu kɑ ɡɛ̃ yɑ kpɑ̃, ɑdɑmɑ be bɑ ɡɛ̃ɛmɔ bɑ ǹ dɑbi. Yen sɔ̃, i ɡbee yɛ̃ro kɑnɔ u kpɑm tɔmbu mɔrisiɑmɑ bu kɑ ɡɛ̃.
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 N wee nɑ bɛɛ ɡɔriɔ nɡe yɑ̃ɑ binu dɛmɑkunun suunu sɔɔ. I seewo i dɑ.
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 I ku kɑ yɑnsurɔru dɑ kɑ bɔɔru kɑ bɑrɑnu, i ku mɑɑ ɡoo tɔbiri swɑɑɔ.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 Yɛnu ɡè sɔɔ i duɑ, i ɡbiiyo i bu sɔ̃ i nɛɛ, Gusunɔ u bɛɛ ɑlɑfiɑ kɛ̃.
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 Alɑfiɑɡii ù n wɑ̃ɑ mi, bɛɛn ɑlɑfiɑ yɑ ko n wɑ̃ɑ kɑ yɛ̃ro. Ù kun mɑɑ wɑ̃ɑ mi, yɑ koo wurɑmɑ bɛɛ sɔɔ.
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 I koowo yɛnu ɡen sɔbu kpɑ i n dimɔ i n nɔrumɔ ye bɑ bɛɛ wɛ̃, domi n weenɛ bu sɔm kowo win kɔsiɑru wɛ̃. I ku ko yɛnu dɑbinun sɔbu.
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 Wuu ɡè sɔɔ i duɑ, mɑ bɑ bɛɛ dɑm koosiɑ, i dio ye bɑ bɛɛ wɛ̃,
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 i bɑrɔbu bɛkio be bɑ wɑ̃ɑ mi, kpɑ i bu sɔ̃ mɑ Gusunɔ u sisi u bɑndu swĩi.
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 Adɑmɑ wuu ɡè sɔɔ i duɑ mɑ bɑ kun bɛɛ dɑm koosie, i doo ɡen yɑɑrɑɔ, kpɑ i nɛɛ,
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 bɑɑ ben wuun tuɑ ye yɑ mɑni bɛɛn nɑɑsɔ, i bu kpɑremɔ, kpɑ bu kɑ ɡiɑ mɑ Gusunɔ u sisi u bɑndu swĩi.
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 Nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, tɔ̃ɔ te sɔɔ, Sodomuɡiɑ koo ko kpɑkɑkɑ kɑ sere wuu ɡe.
12 E Jesus disse mais isto:
13 Yesu mɑɑ nɛɛ, nɔni swɑ̃ɑruɡiiwɑ wunɛ Kɔrɑsɛni, nɔni swɑ̃ɑruɡiiwɑ wunɛ Bɛsɑidɑ, domi bɑ̀ n sɔm mɑɑmɑɑkiɡiɑ ye kuɑ Tiri kɑ Sidoni sɔɔ, ye bɑ kuɑ bɛɛn suunu sɔɔ, wuu sin tɔmbu bɑ ko n dɑɑ ɡɔ̃ru ɡɔsie sɑɑ tɛɛbun di, bɑ n sɔ̃ torom sɔɔ bɑ n sɑɑki sebuɑ nuku sɑnkirɑnun sɔ̃.
13 Jesus continuou:
14 Yen sɔ̃, siribun sɑnɑm sɔɔ, Tiri kɑ Sidoniɡiɑ koo ko kpɑkɑkɑ kɑ sere bɛɛ.
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 Wunɛ mɑɑ Kɑpenɑmu, ɑ yĩiyɔ kɑɑ suɑrɑ sere wɔllɔ? Aɑwo, bɑ koo nun surewɑ sere ɡɔriɔ.
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 Mɑ u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wi u bɛɛ swɑɑ dɑki, nɛnɑ u swɑɑ dɑki, wi u mɑɑ bɛɛ yinɑ, nɛnɑ u yinɑ, wi u mɑɑ mɑn yinɑ u mɑɑ wi u mɑn ɡɔrimɑ yinɑwɑ.
16 Então disse aos discípulos:
17 Be wɑtɑ kɑ wɔku te, bɑ wurɑmɑ kɑ nuku dobu, mɑ bɑ nɛɛ, Yinni, sere kɑ wɛrɛkunɔ, nu sun wiru kpĩiyɑwɑ wunɛn yĩsirun sɔ̃.
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ Setɑm wɑ yɑ wɔrumɑmɔ wɔllun di nɡe ɡuru mɑɑkinu.
18 Jesus respondeu:
19 N wee, nɑ bɛɛ yiiko wɛ̃ i kɑ wɛɛ kɑ nii kɑ wɛrɔn dɑm kpuro tɑɑku, ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu kun mɑɑ kpɛ̃ nu bɛɛ mɛɛrɑ ko.
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 Adɑmɑ, i ku ɡɔ̃ru dorɑ yèn sɔ̃ wɛrɛkunu nu bɛɛ wiru kpĩiyɑ, i ɡɔ̃ru doro yèn sɔ̃ bɑ bɛɛn yĩsinu yoruɑ wɔllɔ.
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 Sɑɑ tiɑ ye sɔɔ, Yesun ɡɔ̃ru ɡɑ dorɑ too kɑ Hunde Dɛɛron dɑm, mɑ u nɛɛ, Bɑɑbɑ, wɔllu kɑ tem Yinni nɑ nun siɑrɑ yèn sɔ̃ ɑ kɑ yɑbu ye yɛ̃ruɡibu kɑ bwisiɡibu beruɑ mɑ ɑ ye bibu sɔ̃ɔsi. N wɑ̃ Bɑɑbɑ, domi mɛyɑ n kɑ nun nɑɑwɑ wunɛn kĩru sɔɔ.
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 Nɛn Bɑɑbɑ u mɑn bɑɑyere wɛ̃. Goo sɑri wi u Bii yɛ̃ mɑ n kun mɔ Bɑɑbɑ wi. Goo mɑɑ sɑri wi u Bɑɑbɑ wi yɛ̃ mɑ n kun mɔ Bii wi, kɑ mɑɑ wi Bii wi, u kĩ u Bɑɑbɑ sɔ̃ɔsi.
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 Mɑ u sĩirɑ win bwɑ̃ɑbun berɑ ɡiɑ u bu sɔ̃ɔwɑ be tɔnɑ u nɛɛ, doo nɔɔruɡiiwɑ wìn nɔni wɑɑmɔ ye i wɑɑmɔ.
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 Domi nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ Gusunɔn sɔmɔbu kɑ sinɑmbu dɑbirɑ bɑ kĩɑ bu wɑ ye i wɑɑmɔ tɛ̃, bɑ ǹ mɑɑ wɑ. Bɑ kĩɑ bu nɔ ye i nɔɔmɔ tɛ̃, bɑ ǹ mɑɑ nuɑ.
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 N wee, woodɑ yɛ̃ro ɡoo u seewɑ u kɑ Yesun lɑɑkɑri mɛɛri mɑ u nɛɛ, yinni, mbɑ kon ko n kɑ wɑ̃ɑru te tɑ ku rɑ kpe tubi di.
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 Yesu nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ bɑ yoruɑ woodɑ sɔɔ. Mbɑ ɑ rɑ ɡɑri mi.
26 Jesus respondeu:
27 U wisɑ u nɛɛ, “Kɑɑ Gusunɔ wunɛn Yinni kĩɑ kɑ wunɛn ɡɔ̃ru kpuro, kɑ wunɛn bwɛ̃rɑ kpuro, kɑ wunɛn dɑm kpuro, kɑ wunɛn bwisikunu kpuro, kpɑ ɑ wunɛn tɔnusi kĩɑ nɡe wunɛn tii tii.”
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 Yesu nɛɛ, ɑ wisɑ n dɛnde, ɑ koowo mɛ, kɑɑ n wɑ̃ɑru mɔ.
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 Adɑmɑ durɔ wi, u kĩ u tii ɡem wɛ̃ mɑ u bikiɑ u nɛɛ, wɑrɑ nɛn tɔnusi.
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 Yesu u nɛɛ, ɑ swɑɑ dɑkio ɑ nɔ, durɔ ɡoowɑ u wee Yerusɑlɛmun di u dɔɔ Yerikoɔ, mɑ u wɔri ɡbɛnɔbun nɔmɑ sɔɔ. Gbɛnɔ be, bɑ nùn swɑɑ di, bɑ nùn so, mɑ bɑ doonɑ bɑ nùn deri u wɑsikirɑmɔ.
30 Jesus respondeu assim:
31 N deemɑ kɑ sɑɑbu, yɑ̃ku kowo ɡoo sɑrɔ kɑ swɑɑ ye. U durɔ wi wɑ mɑ u sɛ̃ɛnɑ u doonɑ.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 Mɛnɑ mɑɑ Lefi ɡoo u turɑ yɑm mi. U nùn wɑ mɑ u sɛ̃ɛnɑ u doonɑ.
32 Também um
33 Adɑmɑ Sɑmɑriɡii ɡoo u wuu dɔɔ u turɑ win bɔkuɔ. Ye u durɔ wi wɑ win wɔnwɔndɑ nùn mwɑ.
33 Mas um
34 U susi mɑ u ɡum kɑ tɑm wisi win mɛɛrɑn bosu sɔɔ mɑ u su bɔkuɑ. Yen biru u nùn sɔndi ye u sɔnin wɔllɔ u kɑ nùn dɑ sɔbun sɔbiɑ yerɔ mɑ u nùn nɔɔri.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 Yen sisiru, u ɡobi suɑ yi yi kɑ sɔm kowon sɔ̃ɔ yirun ɡobi nɛ, u yi sɔbiɑ yerun wiruɡii wɛ̃ mɑ u nɛɛ, ɑ durɔ wi nɔɔrio. À n mɑɑ di n mɛni kerɑ win sɔ̃, kon nun kɔsiɑ nɑ̀ n wurɑmɑ.
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 Mɑ Yesu nɛɛ, tɔmbu itɑ ye sɔɔ, ben wɑrɑ ɑ tɑmɑɑ u sɑ̃ɑ durɔ win tɔnusi wi u wɔri ɡbɛnɔbun nɔmɑ sɔɔ mi.
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 U nɛɛ, wi u nùn wɔnwɔndu kuɑ, wiyɑ.
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 Sɑnɑm mɛ bɑ wɑ̃ɑ swɑɑɔ u wuu ɡɑɡu duɑ mɑ kurɔ ɡoo wi bɑ rɑ soku Mɑɑtɑ u derɑ u sɔbiɑ win yɛnuɔ.
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 Kurɔ wi, u wɔnɔ mɔ wi bɑ rɑ soku Mɑɑri. Wɔnɔ wi, u sɔ̃ Yinnin bɔkuɔ u win ɡɑri swɑɑ dɑki.
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 Adɑmɑ Mɑɑtɑ u kɑ doo kobu wɑsire, mɑ u nɑ u nɛɛ, Yinni n ǹ nun ɡɑm sɑ̃ɑ ye nɛn wɔnɔ u mɑn sɔmɑ ye derie nɛ turo? A ǹ kɑɑ de u nɑ u mɑn somi?
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 Yinni u nùn wisɑ u nɛɛ, Mɑɑtɑ, Mɑɑtɑ, ɑ tii ɡɔnɡɛrɛ mɔ̀ ɑ tii bɑɑsi ɡɑ̃ɑ dɑbinun sɔ̃.
41 Aí o Senhor respondeu:
42 Gɑ̃ɑ teenun bukɑtɑwɑ tɔnu u mɔ. Gɑ̃ɑ ɡeenɑ Mɑɑri u ɡɔsɑ ni bɑ ǹ nùn mwɑɑrimɔ.
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.