Lucas 10

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yen biru Yinni u kpɑm ɡɑbu wɑtɑ kɑ wɔkuru ɡɔsɑ, mɑ u bu ɡɔrɑ yiru yiru win wuswɑɑɔ wuu mɑro bɑɑɡere sɔɔ kɑ bɑɑmɑ mi win tii u ɡɔ̃ru doke u rɑ dɑ.
1 E depois disto designou o Senhor ainda outros setenta, e mandou-os adiante da sua face, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 U nɛɛ, ye yɑ ye bu kɑ ɡɛ̃ yɑ kpɑ̃, ɑdɑmɑ be bɑ ɡɛ̃ɛmɔ bɑ ǹ dɑbi. Yen sɔ̃, i ɡbee yɛ̃ro kɑnɔ u kpɑm tɔmbu mɔrisiɑmɑ bu kɑ ɡɛ̃.
2 E dizia-lhes: Grande é, em verdade, a seara, mas os obreiros são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que envie obreiros para a sua seara.
3 N wee nɑ bɛɛ ɡɔriɔ nɡe yɑ̃ɑ binu dɛmɑkunun suunu sɔɔ. I seewo i dɑ.
3 Ide; eis que vos mando como cordeiros ao meio de lobos.
4 I ku kɑ yɑnsurɔru dɑ kɑ bɔɔru kɑ bɑrɑnu, i ku mɑɑ ɡoo tɔbiri swɑɑɔ.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Yɛnu ɡè sɔɔ i duɑ, i ɡbiiyo i bu sɔ̃ i nɛɛ, Gusunɔ u bɛɛ ɑlɑfiɑ kɛ̃.
5 E, em qualquer casa onde entrardes, dizei primeiro: Paz seja nesta casa.
6 Alɑfiɑɡii ù n wɑ̃ɑ mi, bɛɛn ɑlɑfiɑ yɑ ko n wɑ̃ɑ kɑ yɛ̃ro. Ù kun mɑɑ wɑ̃ɑ mi, yɑ koo wurɑmɑ bɛɛ sɔɔ.
6 E, se ali houver algum filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, voltará para vós.
7 I koowo yɛnu ɡen sɔbu kpɑ i n dimɔ i n nɔrumɔ ye bɑ bɛɛ wɛ̃, domi n weenɛ bu sɔm kowo win kɔsiɑru wɛ̃. I ku ko yɛnu dɑbinun sɔbu.
7 E ficai na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem, pois digno é o obreiro de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Wuu ɡè sɔɔ i duɑ, mɑ bɑ bɛɛ dɑm koosiɑ, i dio ye bɑ bɛɛ wɛ̃,
8 E, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 i bɑrɔbu bɛkio be bɑ wɑ̃ɑ mi, kpɑ i bu sɔ̃ mɑ Gusunɔ u sisi u bɑndu swĩi.
9 E curai os enfermos que nela houver, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Adɑmɑ wuu ɡè sɔɔ i duɑ mɑ bɑ kun bɛɛ dɑm koosie, i doo ɡen yɑɑrɑɔ, kpɑ i nɛɛ,
10 Mas em qualquer cidade, em que entrardes e vos não receberem, saindo por suas ruas, dizei:
11 bɑɑ ben wuun tuɑ ye yɑ mɑni bɛɛn nɑɑsɔ, i bu kpɑremɔ, kpɑ bu kɑ ɡiɑ mɑ Gusunɔ u sisi u bɑndu swĩi.
11 Até o pó, que da vossa cidade se nos pegou, sacudimos sobre vós. Sabei, contudo, isto, que já o reino de Deus é chegado a vós.
12 Nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, tɔ̃ɔ te sɔɔ, Sodomuɡiɑ koo ko kpɑkɑkɑ kɑ sere wuu ɡe.
12 E digo-vos que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Yesu mɑɑ nɛɛ, nɔni swɑ̃ɑruɡiiwɑ wunɛ Kɔrɑsɛni, nɔni swɑ̃ɑruɡiiwɑ wunɛ Bɛsɑidɑ, domi bɑ̀ n sɔm mɑɑmɑɑkiɡiɑ ye kuɑ Tiri kɑ Sidoni sɔɔ, ye bɑ kuɑ bɛɛn suunu sɔɔ, wuu sin tɔmbu bɑ ko n dɑɑ ɡɔ̃ru ɡɔsie sɑɑ tɛɛbun di, bɑ n sɔ̃ torom sɔɔ bɑ n sɑɑki sebuɑ nuku sɑnkirɑnun sɔ̃.
13 Ai de ti, Corazim, ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se fizessem as maravilhas que em vós foram feitas, já há muito, assentadas em saco e cinza, se teriam arrependido.
14 Yen sɔ̃, siribun sɑnɑm sɔɔ, Tiri kɑ Sidoniɡiɑ koo ko kpɑkɑkɑ kɑ sere bɛɛ.
14 Portanto, para Tiro e Sidom haverá menos rigor, no juízo, do que para vós.
15 Wunɛ mɑɑ Kɑpenɑmu, ɑ yĩiyɔ kɑɑ suɑrɑ sere wɔllɔ? Aɑwo, bɑ koo nun surewɑ sere ɡɔriɔ.
15 E tu, Cafarnaum, que te levantaste até ao céu, até ao inferno serás abatida.
16 Mɑ u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wi u bɛɛ swɑɑ dɑki, nɛnɑ u swɑɑ dɑki, wi u mɑɑ bɛɛ yinɑ, nɛnɑ u yinɑ, wi u mɑɑ mɑn yinɑ u mɑɑ wi u mɑn ɡɔrimɑ yinɑwɑ.
16 Quem vos ouve a vós, a mim me ouve; e quem vos rejeita a vós, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Be wɑtɑ kɑ wɔku te, bɑ wurɑmɑ kɑ nuku dobu, mɑ bɑ nɛɛ, Yinni, sere kɑ wɛrɛkunɔ, nu sun wiru kpĩiyɑwɑ wunɛn yĩsirun sɔ̃.
17 E voltaram os setenta com alegria, dizendo: Senhor, pelo teu nome, até os demônios se nos sujeitam.
18 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ Setɑm wɑ yɑ wɔrumɑmɔ wɔllun di nɡe ɡuru mɑɑkinu.
18 E disse-lhes: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 N wee, nɑ bɛɛ yiiko wɛ̃ i kɑ wɛɛ kɑ nii kɑ wɛrɔn dɑm kpuro tɑɑku, ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu kun mɑɑ kpɛ̃ nu bɛɛ mɛɛrɑ ko.
19 Eis que vos dou poder para pisar serpentes e escorpiões, e toda a força do inimigo, e nada vos fará dano algum.
20 Adɑmɑ, i ku ɡɔ̃ru dorɑ yèn sɔ̃ wɛrɛkunu nu bɛɛ wiru kpĩiyɑ, i ɡɔ̃ru doro yèn sɔ̃ bɑ bɛɛn yĩsinu yoruɑ wɔllɔ.
20 Mas, não vos alegreis porque se vos sujeitem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 Sɑɑ tiɑ ye sɔɔ, Yesun ɡɔ̃ru ɡɑ dorɑ too kɑ Hunde Dɛɛron dɑm, mɑ u nɛɛ, Bɑɑbɑ, wɔllu kɑ tem Yinni nɑ nun siɑrɑ yèn sɔ̃ ɑ kɑ yɑbu ye yɛ̃ruɡibu kɑ bwisiɡibu beruɑ mɑ ɑ ye bibu sɔ̃ɔsi. N wɑ̃ Bɑɑbɑ, domi mɛyɑ n kɑ nun nɑɑwɑ wunɛn kĩru sɔɔ.
21 Naquela mesma hora se alegrou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, que escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes, e as revelaste às criancinhas; assim é, ó Pai, porque assim te aprouve.
22 Nɛn Bɑɑbɑ u mɑn bɑɑyere wɛ̃. Goo sɑri wi u Bii yɛ̃ mɑ n kun mɔ Bɑɑbɑ wi. Goo mɑɑ sɑri wi u Bɑɑbɑ wi yɛ̃ mɑ n kun mɔ Bii wi, kɑ mɑɑ wi Bii wi, u kĩ u Bɑɑbɑ sɔ̃ɔsi.
22 Tudo por meu Pai foi entregue; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Mɑ u sĩirɑ win bwɑ̃ɑbun berɑ ɡiɑ u bu sɔ̃ɔwɑ be tɔnɑ u nɛɛ, doo nɔɔruɡiiwɑ wìn nɔni wɑɑmɔ ye i wɑɑmɔ.
23 E, voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 Domi nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ Gusunɔn sɔmɔbu kɑ sinɑmbu dɑbirɑ bɑ kĩɑ bu wɑ ye i wɑɑmɔ tɛ̃, bɑ ǹ mɑɑ wɑ. Bɑ kĩɑ bu nɔ ye i nɔɔmɔ tɛ̃, bɑ ǹ mɑɑ nuɑ.
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 N wee, woodɑ yɛ̃ro ɡoo u seewɑ u kɑ Yesun lɑɑkɑri mɛɛri mɑ u nɛɛ, yinni, mbɑ kon ko n kɑ wɑ̃ɑru te tɑ ku rɑ kpe tubi di.
25 E eis que se levantou um certo doutor da lei, tentando-o, e dizendo: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Yesu nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ bɑ yoruɑ woodɑ sɔɔ. Mbɑ ɑ rɑ ɡɑri mi.
26 E ele lhe disse: Que está escrito na lei? Como lês?
27 U wisɑ u nɛɛ, “Kɑɑ Gusunɔ wunɛn Yinni kĩɑ kɑ wunɛn ɡɔ̃ru kpuro, kɑ wunɛn bwɛ̃rɑ kpuro, kɑ wunɛn dɑm kpuro, kɑ wunɛn bwisikunu kpuro, kpɑ ɑ wunɛn tɔnusi kĩɑ nɡe wunɛn tii tii.”
27 E, respondendo ele, disse: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todas as tuas forças, e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Yesu nɛɛ, ɑ wisɑ n dɛnde, ɑ koowo mɛ, kɑɑ n wɑ̃ɑru mɔ.
28 E disse-lhe: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 Adɑmɑ durɔ wi, u kĩ u tii ɡem wɛ̃ mɑ u bikiɑ u nɛɛ, wɑrɑ nɛn tɔnusi.
29 Ele, porém, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Yesu u nɛɛ, ɑ swɑɑ dɑkio ɑ nɔ, durɔ ɡoowɑ u wee Yerusɑlɛmun di u dɔɔ Yerikoɔ, mɑ u wɔri ɡbɛnɔbun nɔmɑ sɔɔ. Gbɛnɔ be, bɑ nùn swɑɑ di, bɑ nùn so, mɑ bɑ doonɑ bɑ nùn deri u wɑsikirɑmɔ.
30 E, respondendo Jesus, disse: Descia um homem de Jerusalém para Jericó, e caiu nas mãos dos salteadores, os quais o despojaram, e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 N deemɑ kɑ sɑɑbu, yɑ̃ku kowo ɡoo sɑrɔ kɑ swɑɑ ye. U durɔ wi wɑ mɑ u sɛ̃ɛnɑ u doonɑ.
31 E, ocasionalmente descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e, vendo-o, passou de largo.
32 Mɛnɑ mɑɑ Lefi ɡoo u turɑ yɑm mi. U nùn wɑ mɑ u sɛ̃ɛnɑ u doonɑ.
32 E de igual modo também um levita, chegando àquele lugar, e, vendo-o, passou de largo.
33 Adɑmɑ Sɑmɑriɡii ɡoo u wuu dɔɔ u turɑ win bɔkuɔ. Ye u durɔ wi wɑ win wɔnwɔndɑ nùn mwɑ.
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou ao pé dele e, vendo-o, moveu-se de íntima compaixão;
34 U susi mɑ u ɡum kɑ tɑm wisi win mɛɛrɑn bosu sɔɔ mɑ u su bɔkuɑ. Yen biru u nùn sɔndi ye u sɔnin wɔllɔ u kɑ nùn dɑ sɔbun sɔbiɑ yerɔ mɑ u nùn nɔɔri.
34 E, aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando-lhes azeite e vinho; e, pondo-o sobre o seu animal, levou-o para uma estalagem, e cuidou dele;
35 Yen sisiru, u ɡobi suɑ yi yi kɑ sɔm kowon sɔ̃ɔ yirun ɡobi nɛ, u yi sɔbiɑ yerun wiruɡii wɛ̃ mɑ u nɛɛ, ɑ durɔ wi nɔɔrio. À n mɑɑ di n mɛni kerɑ win sɔ̃, kon nun kɔsiɑ nɑ̀ n wurɑmɑ.
35 E, partindo no outro dia, tirou dois dinheiros, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que de mais gastares eu to pagarei quando voltar.
36 Mɑ Yesu nɛɛ, tɔmbu itɑ ye sɔɔ, ben wɑrɑ ɑ tɑmɑɑ u sɑ̃ɑ durɔ win tɔnusi wi u wɔri ɡbɛnɔbun nɔmɑ sɔɔ mi.
36 Qual, pois, destes três te parece que foi o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 U nɛɛ, wi u nùn wɔnwɔndu kuɑ, wiyɑ.
37 E ele disse: O que usou de misericórdia para com ele. Disse, pois, Jesus: Vai, e faze da mesma maneira.
38 Sɑnɑm mɛ bɑ wɑ̃ɑ swɑɑɔ u wuu ɡɑɡu duɑ mɑ kurɔ ɡoo wi bɑ rɑ soku Mɑɑtɑ u derɑ u sɔbiɑ win yɛnuɔ.
38 E aconteceu que, indo eles de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa;
39 Kurɔ wi, u wɔnɔ mɔ wi bɑ rɑ soku Mɑɑri. Wɔnɔ wi, u sɔ̃ Yinnin bɔkuɔ u win ɡɑri swɑɑ dɑki.
39 E tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Adɑmɑ Mɑɑtɑ u kɑ doo kobu wɑsire, mɑ u nɑ u nɛɛ, Yinni n ǹ nun ɡɑm sɑ̃ɑ ye nɛn wɔnɔ u mɑn sɔmɑ ye derie nɛ turo? A ǹ kɑɑ de u nɑ u mɑn somi?
40 Marta, porém, andava distraída em muitos serviços; e, aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá de que minha irmã me deixe servir só? Dize-lhe que me ajude.
41 Yinni u nùn wisɑ u nɛɛ, Mɑɑtɑ, Mɑɑtɑ, ɑ tii ɡɔnɡɛrɛ mɔ̀ ɑ tii bɑɑsi ɡɑ̃ɑ dɑbinun sɔ̃.
41 E respondendo Jesus, disse-lhe: Marta, Marta, estás ansiosa e afadigada com muitas coisas, mas uma só é necessária;
42 Gɑ̃ɑ teenun bukɑtɑwɑ tɔnu u mɔ. Gɑ̃ɑ ɡeenɑ Mɑɑri u ɡɔsɑ ni bɑ ǹ nùn mwɑɑrimɔ.
42 E Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.