Lucas 10

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yen biru Yinni u kpɑm ɡɑbu wɑtɑ kɑ wɔkuru ɡɔsɑ, mɑ u bu ɡɔrɑ yiru yiru win wuswɑɑɔ wuu mɑro bɑɑɡere sɔɔ kɑ bɑɑmɑ mi win tii u ɡɔ̃ru doke u rɑ dɑ.
1 Depois disso designou o Senhor outros setenta, e os enviou adiante de si, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 U nɛɛ, ye yɑ ye bu kɑ ɡɛ̃ yɑ kpɑ̃, ɑdɑmɑ be bɑ ɡɛ̃ɛmɔ bɑ ǹ dɑbi. Yen sɔ̃, i ɡbee yɛ̃ro kɑnɔ u kpɑm tɔmbu mɔrisiɑmɑ bu kɑ ɡɛ̃.
2 E dizia-lhes: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 N wee nɑ bɛɛ ɡɔriɔ nɡe yɑ̃ɑ binu dɛmɑkunun suunu sɔɔ. I seewo i dɑ.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 I ku kɑ yɑnsurɔru dɑ kɑ bɔɔru kɑ bɑrɑnu, i ku mɑɑ ɡoo tɔbiri swɑɑɔ.
4 Não leveis bolsa, nem alforge, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Yɛnu ɡè sɔɔ i duɑ, i ɡbiiyo i bu sɔ̃ i nɛɛ, Gusunɔ u bɛɛ ɑlɑfiɑ kɛ̃.
5 Em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja com esta casa.
6 Alɑfiɑɡii ù n wɑ̃ɑ mi, bɛɛn ɑlɑfiɑ yɑ ko n wɑ̃ɑ kɑ yɛ̃ro. Ù kun mɑɑ wɑ̃ɑ mi, yɑ koo wurɑmɑ bɛɛ sɔɔ.
6 E se ali houver um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; e se não, voltará para vós.
7 I koowo yɛnu ɡen sɔbu kpɑ i n dimɔ i n nɔrumɔ ye bɑ bɛɛ wɛ̃, domi n weenɛ bu sɔm kowo win kɔsiɑru wɛ̃. I ku ko yɛnu dɑbinun sɔbu.
7 Ficai nessa casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; pois digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Wuu ɡè sɔɔ i duɑ, mɑ bɑ bɛɛ dɑm koosiɑ, i dio ye bɑ bɛɛ wɛ̃,
8 Também, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que puserem diante de vós.
9 i bɑrɔbu bɛkio be bɑ wɑ̃ɑ mi, kpɑ i bu sɔ̃ mɑ Gusunɔ u sisi u bɑndu swĩi.
9 Curai os enfermos que nela houver, e dizer-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Adɑmɑ wuu ɡè sɔɔ i duɑ mɑ bɑ kun bɛɛ dɑm koosie, i doo ɡen yɑɑrɑɔ, kpɑ i nɛɛ,
10 Mas em qualquer cidade em que entrardes, e vos não receberem, saindo pelas ruas, dizei:
11 bɑɑ ben wuun tuɑ ye yɑ mɑni bɛɛn nɑɑsɔ, i bu kpɑremɔ, kpɑ bu kɑ ɡiɑ mɑ Gusunɔ u sisi u bɑndu swĩi.
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós. Contudo, sabei isto: que o reino de Deus é chegado.
12 Nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, tɔ̃ɔ te sɔɔ, Sodomuɡiɑ koo ko kpɑkɑkɑ kɑ sere wuu ɡe.
12 Digo-vos que naquele dia haverá menos rigor para Sodoma, do que para aquela cidade.
13 Yesu mɑɑ nɛɛ, nɔni swɑ̃ɑruɡiiwɑ wunɛ Kɔrɑsɛni, nɔni swɑ̃ɑruɡiiwɑ wunɛ Bɛsɑidɑ, domi bɑ̀ n sɔm mɑɑmɑɑkiɡiɑ ye kuɑ Tiri kɑ Sidoni sɔɔ, ye bɑ kuɑ bɛɛn suunu sɔɔ, wuu sin tɔmbu bɑ ko n dɑɑ ɡɔ̃ru ɡɔsie sɑɑ tɛɛbun di, bɑ n sɔ̃ torom sɔɔ bɑ n sɑɑki sebuɑ nuku sɑnkirɑnun sɔ̃.
13 Ai de ti, Corazim! ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que em vós se operaram, há muito, sentadas em cilício e cinza, elas se teriam arrependido.
14 Yen sɔ̃, siribun sɑnɑm sɔɔ, Tiri kɑ Sidoniɡiɑ koo ko kpɑkɑkɑ kɑ sere bɛɛ.
14 Contudo, para Tiro e Sidom haverá menos rigor no juízo do que para vós.
15 Wunɛ mɑɑ Kɑpenɑmu, ɑ yĩiyɔ kɑɑ suɑrɑ sere wɔllɔ? Aɑwo, bɑ koo nun surewɑ sere ɡɔriɔ.
15 E tu, Cafarnaum, porventura serás elevada até o céu? até o inferno descerás.
16 Mɑ u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wi u bɛɛ swɑɑ dɑki, nɛnɑ u swɑɑ dɑki, wi u mɑɑ bɛɛ yinɑ, nɛnɑ u yinɑ, wi u mɑɑ mɑn yinɑ u mɑɑ wi u mɑn ɡɔrimɑ yinɑwɑ.
16 Quem vos ouve, a mim me ouve; e quem vos rejeita, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Be wɑtɑ kɑ wɔku te, bɑ wurɑmɑ kɑ nuku dobu, mɑ bɑ nɛɛ, Yinni, sere kɑ wɛrɛkunɔ, nu sun wiru kpĩiyɑwɑ wunɛn yĩsirun sɔ̃.
17 Voltaram depois os setenta com alegria, dizendo: Senhor, em teu nome, até os demônios se nos submetem.
18 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ Setɑm wɑ yɑ wɔrumɑmɔ wɔllun di nɡe ɡuru mɑɑkinu.
18 Respondeu-lhes ele: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 N wee, nɑ bɛɛ yiiko wɛ̃ i kɑ wɛɛ kɑ nii kɑ wɛrɔn dɑm kpuro tɑɑku, ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu kun mɑɑ kpɛ̃ nu bɛɛ mɛɛrɑ ko.
19 Eis que vos dei autoridade para pisar serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada vos fará dano algum.
20 Adɑmɑ, i ku ɡɔ̃ru dorɑ yèn sɔ̃ wɛrɛkunu nu bɛɛ wiru kpĩiyɑ, i ɡɔ̃ru doro yèn sɔ̃ bɑ bɛɛn yĩsinu yoruɑ wɔllɔ.
20 Contudo, não vos alegreis porque se vos submetem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 Sɑɑ tiɑ ye sɔɔ, Yesun ɡɔ̃ru ɡɑ dorɑ too kɑ Hunde Dɛɛron dɑm, mɑ u nɛɛ, Bɑɑbɑ, wɔllu kɑ tem Yinni nɑ nun siɑrɑ yèn sɔ̃ ɑ kɑ yɑbu ye yɛ̃ruɡibu kɑ bwisiɡibu beruɑ mɑ ɑ ye bibu sɔ̃ɔsi. N wɑ̃ Bɑɑbɑ, domi mɛyɑ n kɑ nun nɑɑwɑ wunɛn kĩru sɔɔ.
21 Naquela mesma hora exultou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e entendidos, e as revelaste aos pequeninos; sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Nɛn Bɑɑbɑ u mɑn bɑɑyere wɛ̃. Goo sɑri wi u Bii yɛ̃ mɑ n kun mɔ Bɑɑbɑ wi. Goo mɑɑ sɑri wi u Bɑɑbɑ wi yɛ̃ mɑ n kun mɔ Bii wi, kɑ mɑɑ wi Bii wi, u kĩ u Bɑɑbɑ sɔ̃ɔsi.
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Mɑ u sĩirɑ win bwɑ̃ɑbun berɑ ɡiɑ u bu sɔ̃ɔwɑ be tɔnɑ u nɛɛ, doo nɔɔruɡiiwɑ wìn nɔni wɑɑmɔ ye i wɑɑmɔ.
23 E voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 Domi nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ Gusunɔn sɔmɔbu kɑ sinɑmbu dɑbirɑ bɑ kĩɑ bu wɑ ye i wɑɑmɔ tɛ̃, bɑ ǹ mɑɑ wɑ. Bɑ kĩɑ bu nɔ ye i nɔɔmɔ tɛ̃, bɑ ǹ mɑɑ nuɑ.
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 N wee, woodɑ yɛ̃ro ɡoo u seewɑ u kɑ Yesun lɑɑkɑri mɛɛri mɑ u nɛɛ, yinni, mbɑ kon ko n kɑ wɑ̃ɑru te tɑ ku rɑ kpe tubi di.
25 E eis que se levantou certo doutor da lei e, para o experimentar, disse: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Yesu nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ bɑ yoruɑ woodɑ sɔɔ. Mbɑ ɑ rɑ ɡɑri mi.
26 Perguntou-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como lês tu?
27 U wisɑ u nɛɛ, “Kɑɑ Gusunɔ wunɛn Yinni kĩɑ kɑ wunɛn ɡɔ̃ru kpuro, kɑ wunɛn bwɛ̃rɑ kpuro, kɑ wunɛn dɑm kpuro, kɑ wunɛn bwisikunu kpuro, kpɑ ɑ wunɛn tɔnusi kĩɑ nɡe wunɛn tii tii.”
27 Respondeu-lhe ele: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Yesu nɛɛ, ɑ wisɑ n dɛnde, ɑ koowo mɛ, kɑɑ n wɑ̃ɑru mɔ.
28 Tornou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 Adɑmɑ durɔ wi, u kĩ u tii ɡem wɛ̃ mɑ u bikiɑ u nɛɛ, wɑrɑ nɛn tɔnusi.
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Yesu u nɛɛ, ɑ swɑɑ dɑkio ɑ nɔ, durɔ ɡoowɑ u wee Yerusɑlɛmun di u dɔɔ Yerikoɔ, mɑ u wɔri ɡbɛnɔbun nɔmɑ sɔɔ. Gbɛnɔ be, bɑ nùn swɑɑ di, bɑ nùn so, mɑ bɑ doonɑ bɑ nùn deri u wɑsikirɑmɔ.
30 Jesus, prosseguindo, disse: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de salteadores, os quais o despojaram e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 N deemɑ kɑ sɑɑbu, yɑ̃ku kowo ɡoo sɑrɔ kɑ swɑɑ ye. U durɔ wi wɑ mɑ u sɛ̃ɛnɑ u doonɑ.
31 Casualmente, descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e vendo-o, passou de largo.
32 Mɛnɑ mɑɑ Lefi ɡoo u turɑ yɑm mi. U nùn wɑ mɑ u sɛ̃ɛnɑ u doonɑ.
32 De igual modo também um levita chegou àquele lugar, viu-o, e passou de largo.
33 Adɑmɑ Sɑmɑriɡii ɡoo u wuu dɔɔ u turɑ win bɔkuɔ. Ye u durɔ wi wɑ win wɔnwɔndɑ nùn mwɑ.
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou perto dele e, vendo-o, encheu-se de compaixão;
34 U susi mɑ u ɡum kɑ tɑm wisi win mɛɛrɑn bosu sɔɔ mɑ u su bɔkuɑ. Yen biru u nùn sɔndi ye u sɔnin wɔllɔ u kɑ nùn dɑ sɔbun sɔbiɑ yerɔ mɑ u nùn nɔɔri.
34 e aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; e pondo-o sobre a sua cavalgadura, levou-o para uma estalagem e cuidou dele.
35 Yen sisiru, u ɡobi suɑ yi yi kɑ sɔm kowon sɔ̃ɔ yirun ɡobi nɛ, u yi sɔbiɑ yerun wiruɡii wɛ̃ mɑ u nɛɛ, ɑ durɔ wi nɔɔrio. À n mɑɑ di n mɛni kerɑ win sɔ̃, kon nun kɔsiɑ nɑ̀ n wurɑmɑ.
35 No dia seguinte tirou dois denários, deu-os ao hospedeiro e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que gastares a mais, eu to pagarei quando voltar.
36 Mɑ Yesu nɛɛ, tɔmbu itɑ ye sɔɔ, ben wɑrɑ ɑ tɑmɑɑ u sɑ̃ɑ durɔ win tɔnusi wi u wɔri ɡbɛnɔbun nɔmɑ sɔɔ mi.
36 Qual, pois, destes três te parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 U nɛɛ, wi u nùn wɔnwɔndu kuɑ, wiyɑ.
37 Respondeu o doutor da lei: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Disse-lhe, pois, Jesus: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Sɑnɑm mɛ bɑ wɑ̃ɑ swɑɑɔ u wuu ɡɑɡu duɑ mɑ kurɔ ɡoo wi bɑ rɑ soku Mɑɑtɑ u derɑ u sɔbiɑ win yɛnuɔ.
38 Ora, quando iam de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Kurɔ wi, u wɔnɔ mɔ wi bɑ rɑ soku Mɑɑri. Wɔnɔ wi, u sɔ̃ Yinnin bɔkuɔ u win ɡɑri swɑɑ dɑki.
39 Tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, sentando-se aos pés do Senhor, ouvia a sua palavra.
40 Adɑmɑ Mɑɑtɑ u kɑ doo kobu wɑsire, mɑ u nɑ u nɛɛ, Yinni n ǹ nun ɡɑm sɑ̃ɑ ye nɛn wɔnɔ u mɑn sɔmɑ ye derie nɛ turo? A ǹ kɑɑ de u nɑ u mɑn somi?
40 Marta, porém, andava preocupada com muito serviço; e aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá que minha irmã me tenha deixado a servir sozinha? Dize-lhe, pois, que me ajude.
41 Yinni u nùn wisɑ u nɛɛ, Mɑɑtɑ, Mɑɑtɑ, ɑ tii ɡɔnɡɛrɛ mɔ̀ ɑ tii bɑɑsi ɡɑ̃ɑ dɑbinun sɔ̃.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, estás ansiosa e perturbada com muitas coisas;
42 Gɑ̃ɑ teenun bukɑtɑwɑ tɔnu u mɔ. Gɑ̃ɑ ɡeenɑ Mɑɑri u ɡɔsɑ ni bɑ ǹ nùn mwɑɑrimɔ.
42 entretanto poucas são necessárias, ou mesmo uma só; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.