Lucas 10
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA
1 Yen biru Yinni u kpɑm ɡɑbu wɑtɑ kɑ wɔkuru ɡɔsɑ, mɑ u bu ɡɔrɑ yiru yiru win wuswɑɑɔ wuu mɑro bɑɑɡere sɔɔ kɑ bɑɑmɑ mi win tii u ɡɔ̃ru doke u rɑ dɑ.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 U nɛɛ, ye yɑ ye bu kɑ ɡɛ̃ yɑ kpɑ̃, ɑdɑmɑ be bɑ ɡɛ̃ɛmɔ bɑ ǹ dɑbi. Yen sɔ̃, i ɡbee yɛ̃ro kɑnɔ u kpɑm tɔmbu mɔrisiɑmɑ bu kɑ ɡɛ̃.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 N wee nɑ bɛɛ ɡɔriɔ nɡe yɑ̃ɑ binu dɛmɑkunun suunu sɔɔ. I seewo i dɑ.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 I ku kɑ yɑnsurɔru dɑ kɑ bɔɔru kɑ bɑrɑnu, i ku mɑɑ ɡoo tɔbiri swɑɑɔ.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Yɛnu ɡè sɔɔ i duɑ, i ɡbiiyo i bu sɔ̃ i nɛɛ, Gusunɔ u bɛɛ ɑlɑfiɑ kɛ̃.
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Alɑfiɑɡii ù n wɑ̃ɑ mi, bɛɛn ɑlɑfiɑ yɑ ko n wɑ̃ɑ kɑ yɛ̃ro. Ù kun mɑɑ wɑ̃ɑ mi, yɑ koo wurɑmɑ bɛɛ sɔɔ.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 I koowo yɛnu ɡen sɔbu kpɑ i n dimɔ i n nɔrumɔ ye bɑ bɛɛ wɛ̃, domi n weenɛ bu sɔm kowo win kɔsiɑru wɛ̃. I ku ko yɛnu dɑbinun sɔbu.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 Wuu ɡè sɔɔ i duɑ, mɑ bɑ bɛɛ dɑm koosiɑ, i dio ye bɑ bɛɛ wɛ̃,
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 i bɑrɔbu bɛkio be bɑ wɑ̃ɑ mi, kpɑ i bu sɔ̃ mɑ Gusunɔ u sisi u bɑndu swĩi.
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Adɑmɑ wuu ɡè sɔɔ i duɑ mɑ bɑ kun bɛɛ dɑm koosie, i doo ɡen yɑɑrɑɔ, kpɑ i nɛɛ,
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 bɑɑ ben wuun tuɑ ye yɑ mɑni bɛɛn nɑɑsɔ, i bu kpɑremɔ, kpɑ bu kɑ ɡiɑ mɑ Gusunɔ u sisi u bɑndu swĩi.
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, tɔ̃ɔ te sɔɔ, Sodomuɡiɑ koo ko kpɑkɑkɑ kɑ sere wuu ɡe.
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Yesu mɑɑ nɛɛ, nɔni swɑ̃ɑruɡiiwɑ wunɛ Kɔrɑsɛni, nɔni swɑ̃ɑruɡiiwɑ wunɛ Bɛsɑidɑ, domi bɑ̀ n sɔm mɑɑmɑɑkiɡiɑ ye kuɑ Tiri kɑ Sidoni sɔɔ, ye bɑ kuɑ bɛɛn suunu sɔɔ, wuu sin tɔmbu bɑ ko n dɑɑ ɡɔ̃ru ɡɔsie sɑɑ tɛɛbun di, bɑ n sɔ̃ torom sɔɔ bɑ n sɑɑki sebuɑ nuku sɑnkirɑnun sɔ̃.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Yen sɔ̃, siribun sɑnɑm sɔɔ, Tiri kɑ Sidoniɡiɑ koo ko kpɑkɑkɑ kɑ sere bɛɛ.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Wunɛ mɑɑ Kɑpenɑmu, ɑ yĩiyɔ kɑɑ suɑrɑ sere wɔllɔ? Aɑwo, bɑ koo nun surewɑ sere ɡɔriɔ.
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Mɑ u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wi u bɛɛ swɑɑ dɑki, nɛnɑ u swɑɑ dɑki, wi u mɑɑ bɛɛ yinɑ, nɛnɑ u yinɑ, wi u mɑɑ mɑn yinɑ u mɑɑ wi u mɑn ɡɔrimɑ yinɑwɑ.
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Be wɑtɑ kɑ wɔku te, bɑ wurɑmɑ kɑ nuku dobu, mɑ bɑ nɛɛ, Yinni, sere kɑ wɛrɛkunɔ, nu sun wiru kpĩiyɑwɑ wunɛn yĩsirun sɔ̃.
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ Setɑm wɑ yɑ wɔrumɑmɔ wɔllun di nɡe ɡuru mɑɑkinu.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 N wee, nɑ bɛɛ yiiko wɛ̃ i kɑ wɛɛ kɑ nii kɑ wɛrɔn dɑm kpuro tɑɑku, ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu kun mɑɑ kpɛ̃ nu bɛɛ mɛɛrɑ ko.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Adɑmɑ, i ku ɡɔ̃ru dorɑ yèn sɔ̃ wɛrɛkunu nu bɛɛ wiru kpĩiyɑ, i ɡɔ̃ru doro yèn sɔ̃ bɑ bɛɛn yĩsinu yoruɑ wɔllɔ.
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Sɑɑ tiɑ ye sɔɔ, Yesun ɡɔ̃ru ɡɑ dorɑ too kɑ Hunde Dɛɛron dɑm, mɑ u nɛɛ, Bɑɑbɑ, wɔllu kɑ tem Yinni nɑ nun siɑrɑ yèn sɔ̃ ɑ kɑ yɑbu ye yɛ̃ruɡibu kɑ bwisiɡibu beruɑ mɑ ɑ ye bibu sɔ̃ɔsi. N wɑ̃ Bɑɑbɑ, domi mɛyɑ n kɑ nun nɑɑwɑ wunɛn kĩru sɔɔ.
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Nɛn Bɑɑbɑ u mɑn bɑɑyere wɛ̃. Goo sɑri wi u Bii yɛ̃ mɑ n kun mɔ Bɑɑbɑ wi. Goo mɑɑ sɑri wi u Bɑɑbɑ wi yɛ̃ mɑ n kun mɔ Bii wi, kɑ mɑɑ wi Bii wi, u kĩ u Bɑɑbɑ sɔ̃ɔsi.
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Mɑ u sĩirɑ win bwɑ̃ɑbun berɑ ɡiɑ u bu sɔ̃ɔwɑ be tɔnɑ u nɛɛ, doo nɔɔruɡiiwɑ wìn nɔni wɑɑmɔ ye i wɑɑmɔ.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Domi nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ Gusunɔn sɔmɔbu kɑ sinɑmbu dɑbirɑ bɑ kĩɑ bu wɑ ye i wɑɑmɔ tɛ̃, bɑ ǹ mɑɑ wɑ. Bɑ kĩɑ bu nɔ ye i nɔɔmɔ tɛ̃, bɑ ǹ mɑɑ nuɑ.
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 N wee, woodɑ yɛ̃ro ɡoo u seewɑ u kɑ Yesun lɑɑkɑri mɛɛri mɑ u nɛɛ, yinni, mbɑ kon ko n kɑ wɑ̃ɑru te tɑ ku rɑ kpe tubi di.
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Yesu nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ bɑ yoruɑ woodɑ sɔɔ. Mbɑ ɑ rɑ ɡɑri mi.
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 U wisɑ u nɛɛ, “Kɑɑ Gusunɔ wunɛn Yinni kĩɑ kɑ wunɛn ɡɔ̃ru kpuro, kɑ wunɛn bwɛ̃rɑ kpuro, kɑ wunɛn dɑm kpuro, kɑ wunɛn bwisikunu kpuro, kpɑ ɑ wunɛn tɔnusi kĩɑ nɡe wunɛn tii tii.”
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Yesu nɛɛ, ɑ wisɑ n dɛnde, ɑ koowo mɛ, kɑɑ n wɑ̃ɑru mɔ.
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Adɑmɑ durɔ wi, u kĩ u tii ɡem wɛ̃ mɑ u bikiɑ u nɛɛ, wɑrɑ nɛn tɔnusi.
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Yesu u nɛɛ, ɑ swɑɑ dɑkio ɑ nɔ, durɔ ɡoowɑ u wee Yerusɑlɛmun di u dɔɔ Yerikoɔ, mɑ u wɔri ɡbɛnɔbun nɔmɑ sɔɔ. Gbɛnɔ be, bɑ nùn swɑɑ di, bɑ nùn so, mɑ bɑ doonɑ bɑ nùn deri u wɑsikirɑmɔ.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 N deemɑ kɑ sɑɑbu, yɑ̃ku kowo ɡoo sɑrɔ kɑ swɑɑ ye. U durɔ wi wɑ mɑ u sɛ̃ɛnɑ u doonɑ.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Mɛnɑ mɑɑ Lefi ɡoo u turɑ yɑm mi. U nùn wɑ mɑ u sɛ̃ɛnɑ u doonɑ.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Adɑmɑ Sɑmɑriɡii ɡoo u wuu dɔɔ u turɑ win bɔkuɔ. Ye u durɔ wi wɑ win wɔnwɔndɑ nùn mwɑ.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 U susi mɑ u ɡum kɑ tɑm wisi win mɛɛrɑn bosu sɔɔ mɑ u su bɔkuɑ. Yen biru u nùn sɔndi ye u sɔnin wɔllɔ u kɑ nùn dɑ sɔbun sɔbiɑ yerɔ mɑ u nùn nɔɔri.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Yen sisiru, u ɡobi suɑ yi yi kɑ sɔm kowon sɔ̃ɔ yirun ɡobi nɛ, u yi sɔbiɑ yerun wiruɡii wɛ̃ mɑ u nɛɛ, ɑ durɔ wi nɔɔrio. À n mɑɑ di n mɛni kerɑ win sɔ̃, kon nun kɔsiɑ nɑ̀ n wurɑmɑ.
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Mɑ Yesu nɛɛ, tɔmbu itɑ ye sɔɔ, ben wɑrɑ ɑ tɑmɑɑ u sɑ̃ɑ durɔ win tɔnusi wi u wɔri ɡbɛnɔbun nɔmɑ sɔɔ mi.
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 U nɛɛ, wi u nùn wɔnwɔndu kuɑ, wiyɑ.
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Sɑnɑm mɛ bɑ wɑ̃ɑ swɑɑɔ u wuu ɡɑɡu duɑ mɑ kurɔ ɡoo wi bɑ rɑ soku Mɑɑtɑ u derɑ u sɔbiɑ win yɛnuɔ.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Kurɔ wi, u wɔnɔ mɔ wi bɑ rɑ soku Mɑɑri. Wɔnɔ wi, u sɔ̃ Yinnin bɔkuɔ u win ɡɑri swɑɑ dɑki.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Adɑmɑ Mɑɑtɑ u kɑ doo kobu wɑsire, mɑ u nɑ u nɛɛ, Yinni n ǹ nun ɡɑm sɑ̃ɑ ye nɛn wɔnɔ u mɑn sɔmɑ ye derie nɛ turo? A ǹ kɑɑ de u nɑ u mɑn somi?
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Yinni u nùn wisɑ u nɛɛ, Mɑɑtɑ, Mɑɑtɑ, ɑ tii ɡɔnɡɛrɛ mɔ̀ ɑ tii bɑɑsi ɡɑ̃ɑ dɑbinun sɔ̃.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Gɑ̃ɑ teenun bukɑtɑwɑ tɔnu u mɔ. Gɑ̃ɑ ɡeenɑ Mɑɑri u ɡɔsɑ ni bɑ ǹ nùn mwɑɑrimɔ.
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.