Juízes 9
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARC
1 Yen biruwɑ Abimɛlɛki, Gedeonin bii, u dɑ Sikɛmuɔ win dwɑɑnibun mi, u kɑ bu ɡɑri kuɑ.
1 E Abimeleque, filho de Jerubaal, foi-se a Siquém, aos irmãos de sua mãe, e falou-lhes e a toda a geração da casa do pai de sua mãe, dizendo:
2 U nɛɛ, i doo i Sikɛmun wiruɡibu bikiɑ, mbɑ bɑ kĩru bo, Gedeonin bibu wɑtɑ kɑ wɔku te kpuro tɑ n sɑ̃ɑ ben kpɑrobu? Nɡe tɔn turowɑ bɑ kĩ. I de bu yɑɑyɑ mɑ nɛnɑ nɑ sɑ̃ɑ ben mɛro bisi wi bɑ bu mɑruɑ.
2 Falai, peço-vos, aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém: Qual é melhor para vós: que setenta homens, todos os filhos de Jerubaal, dominem sobre vós ou que um homem sobre vós domine? Lembrai-vos também de que sou osso vosso e carne vossa.
3 Mɑ win dwɑɑni be, bɑ win ɡɑri yi kpuro Sikɛmun wiruɡii be sɔ̃ɔwɑ. Mɑ ben lɑɑkɑri yɑ wurɑ win mi mɑm mɑm yèn sɔ̃ u sɑ̃ɑ ben mɛro bisi.
3 Então, os irmãos de sua mãe falaram acerca dele perante os ouvidos de todos os cidadãos de Siquém todas aquelas palavras; e o coração deles se inclinou para Abimeleque, porque disseram: É nosso irmão.
4 Bɑ nùn sii ɡeesun ɡobi wɑtɑ kɑ wɔkuru wɛ̃ yi bɑ suɑ Bɑɑli Beritin sɑ̃ɑ yerun di. Kɑ ɡobi yiyɑ u tɔn ɡɑru koo sɑribɑ kɑ nɑɑnɑɑnuɡibu kɑsu bɑ nùn swĩi.
4 E deram-lhe setenta peças de prata, da casa de Baal-Berite; e com elas alugou Abimeleque uns homens ociosos e levianos, que o seguiram.
5 U dɑ win tundon yɛnuɔ Ofɑrɑɔ, mɑ u win tundo turosibu wɑtɑ kɑ wɔku te ɡo kperu ɡɑrun wɔllɔ mɑ n kun mɔ ben dɑ̃ɑko Yotɑmu wi u dɑ u kukuɑ.
5 E veio à casa de seu pai, a Ofra, e matou os seus irmãos, os filhos de Jerubaal, setenta homens, sobre uma pedra. Porém Jotão, filho menor de Jerubaal, ficou, porque se tinha escondido.
6 Mɑ Sikɛmuɡibu kpuro kɑ Milon yɛnuɡibu bɑ dɑ bɑ mɛnnɑ Sikɛmu mi, dɑ̃ɑ bɑkɑru ɡɑrun nuurɔ kpee te bɑ ɡirɑn bɔkuɔ, mɑ bɑ Abimɛlɛki wi kuɑ ben kpɑro.
6 Então, se ajuntaram todos os cidadãos de Siquém e toda Bete-Milo; e foram e levantaram a Abimeleque como rei, junto ao carvalho alto que está perto de Siquém.
7 Ye Yotɑmu u ɡɑri yi nuɑ, u dɑ u yɔ̃rɑ ɡuuru wɔllɔ te bɑ mɔ̀ Gɑrisimu u nɔɔɡiru suɑ u ɡbɑ̃rɑ u nɛɛ, i nɛn ɡɑri swɑɑ dɑkio bɛɛ Sikɛmuɡibu, kpɑ Gusunɔ u mɑɑ bɛɛɡii swɑɑ dɑki.
7 E, dizendo-o a Jotão, foi este, e pôs-se no cume do monte de Gerizim, e levantou a sua voz, e clamou, e disse-lhes: Ouvi-me a mim, cidadãos de Siquém, e Deus vos ouvirá a vós.
8 Sɔ̃ɔ teeru dɑ̃nu mɛnnɑ nu sunɔ kɑso dɑ wi u koo bɑndu di nin suunu sɔɔ. Nu dɑ̃ɑ te bɑ mɔ̀ olifi deemɑ nu nɛɛ, ɑ de ɑ ko bɛsɛn sunɔ.
8 Foram uma vez as árvores a ungir para si um rei e disseram à oliveira: Reina tu sobre nós.
9 Adɑmɑ olifi ye, yɑ nɛɛ, nɑǹ nɛn ɡum kobu derimɔ n ko bɛɛn sunɔ, domi mɛnɑ bɑ rɑ kɑ tɔnu wɔlle sue kpɑ bu mɑɑ kɑ mu Gusunɔ bɛɛrɛ wɛ̃.
9 Porém a oliveira lhes disse: Deixaria eu a minha gordura, que Deus e os homens em mim prezam, e iria a labutar sobre as árvores?
10 Mɑ nu dɑ̃ɑ ye bɑ mɔ̀ fiɡie deemɑ nu nɛɛ, ɑ nɑ ɑ ko bɛsɛn sunɔ.
10 Então, disseram as árvores à figueira: Vem tu e reina sobre nós.
11 Adɑmɑ fiɡie ye, yɑ nu wisɑ yɑ nɛɛ, nɑǹ nɛn bii ɡeenu kɑ nɛn bɑm derimɔ n ko bɛɛn sunɔ.
11 Porém a figueira lhes disse: Deixaria eu a minha doçura, o meu bom fruto e iria labutar sobre as árvores?
12 Mɑ dɑ̃ɑ ni, nu mɑɑ dɑ resɛm mi, nu ye sɔ̃ɔwɑ nu nɛɛ, ɑ nɑ ɑ ko bɛsɛn sunɔ.
12 Então, disseram as árvores à videira: Vem tu e reina sobre nós.
13 Adɑmɑ resɛm ye, yɑ nu wisɑ yɑ nɛɛ, nɑǹ nɛn tɑm derimɔ n ko bɛɛn sunɔ, domi tɑm mɛnɑ mu Gusunɔ kɑ tɔmbu nuku dobu wɛ̃ɛmɔ.
13 Porém a videira lhes disse: Deixaria eu o meu mosto, que alegra a Deus e aos homens, e iria labutar sobre as árvores?
14 Sɑɑ yerɑ dɑ̃ɑ ni kpuro nu mɑɑ dɑ nu ɑwĩi deemɑ nu nɛɛ, ɑ nɑ ɑ ko bɛsɛn sunɔ.
14 Então, todas as árvores disseram ao espinheiro: Vem tu e reina sobre nós.
15 Mɑ ɑwĩi yi, yi dɑ̃ɑ ni wisɑ yi nɛɛ, ì n kĩ n ko bɛɛn sunɔ kɑ ɡem, i nɑ i kuke nɛn kɔkɔrɔ. Mɑ n kun mɛ, dɔ̃ɔ u koo yɑri sɑɑ nɛn min di, kpɑ u Libɑnin dɑ̃ɑ bɑkɑ ni bɑ mɔ̀ sɛdurubɑ mwɑ.
15 E disse o espinheiro às árvores: Se, na verdade, me ungis rei sobre vós, vinde e confiai-vos debaixo da minha sombra; mas, se não, saia fogo do espinheiro que consuma os cedros do Líbano.
16 Mɑ Yotɑmu u kpɑm nɛɛ, tɛ̃ nɑ bɛɛ bikiɑmɔ, ye i Abimɛlɛki kuɑ bɛɛn kpɑro mi, i ye kuɑwɑ kɑ nuku tiɑ murɑfitiru sɑri? I bɛsɛn tundo Gedeoni kɑ win yɛnuɡibu tɔn ɡeeru sɔ̃ɔsi? I nùn kuɑ nɡe mɛ u bɛɛ kuɑ?
16 Agora, pois, se é que em verdade e sinceridade procedestes, fazendo rei a Abimeleque, e se bem fizestes para com Jerubaal e para com a sua casa e se com ele usastes conforme o merecimento das suas mãos
17 Domi nɛn tundo u bɛɛ sɑnnɑ, u win wɑ̃ɑru kɑri bɔrie ye u kɑ bɛɛ wɔrɑ Mɑdiɑnibɑn nɔmɑn di.
17 (porque meu pai pelejou por vós, e desprezou a sua vida, e vos livrou da mão dos midianitas;
18 Bɛɛ wee, i nɛn tundon yɛnuɡibu seesi ɡisɔ mɑ i nɛn mɑɑbu wɑtɑ kɑ nɔɔbɑ nnɛ mwɛɛrɑ i ɡo kperu ɡɑrun wɔllɔ. Mɑ i win yoo tɔn kurɔn bii Abimɛlɛki kuɑ bɛɛ Sikɛmuɡibun kpɑro yèn sɔ̃ u sɑ̃ɑ bɛɛn mɛro bisi.
18 porém vós hoje vos levantastes contra a casa de meu pai, e matastes a seus filhos, setenta homens, sobre uma pedra, e a Abimeleque, filho da sua serva, fizestes reinar sobre os cidadãos de Siquém, porque é vosso irmão);
19 Tɛ̃ ye i Gedeoni kɑ win yɛnuɡibu kuɑ mi, ì n ye kuɑn nɑ kɑ nuku tiɑ murɑfitiru sɑri, Gusunɔ u de bɛɛ kɑ Abimɛlɛki i n wɑ̃ɑsinɛ kɑ nuku dobu.
19 se em verdade e sinceridade usastes com Jerubaal e com a sua casa hoje, alegrai-vos com Abimeleque, e também ele se alegre convosco.
20 Adɑmɑ yɑ̀ kun sɑ̃ɑ mɛ, u de dɔ̃ɔ u yɑri Abimɛlɛkin min di u bɛɛ Sikɛmuɡibu kɑ Milon yɛnuɡibu mwɑ, kpɑ dɔ̃ɔ u mɑɑ yɑri bɛɛ Sikɛmuɡibu kɑ Milon yɛnuɡibun min di u Abimɛlɛki mwɑ.
20 Mas, se não, saia fogo de Abimeleque e consuma os cidadãos de Siquém e Bete-Milo; e saia fogo dos cidadãos de Siquém e de Bete-Milo, que consuma a Abimeleque.
21 Yen biru Yotɑmu u dukɑ suɑ u doonɑ min di, u dɑ u sinɑ Beriɔ yèn sɔ̃ u win mɔɔ Abimɛlɛkin bɛrum mɔ.
21 Então, partiu Jotão, e fugiu, e foi-se a Beer; e ali habitou por medo de Abimeleque, seu irmão.
22 Abimɛlɛki u Isirelibɑ kpɑrɑ wɔ̃ɔ itɑ.
22 Havendo, pois, Abimeleque dominado três anos sobre Israel,
23 Yen biru Gusunɔ u derɑ Abimɛlɛki kɑ Sikɛmuɡibu bɑ ku rɑ nɔɔsinɛ. Yen sɔ̃nɑ tɔn be, bɑ Abimɛlɛki seesi.
23 enviou Deus um mau espírito entre Abimeleque e os cidadãos de Siquém; e os cidadãos de Siquém se houveram aleivosamente contra Abimeleque;
24 Yeni yɑ koorɑwɑ kpɑ Abimɛlɛki kɑ Sikɛmuɡii be bɑ rɑɑ Gedeonin bibu wɑtɑ kɑ wɔkuru ɡo mi, bu kɑ yen nɔni swɑ̃ɑru wɑ. Domi be kpurowɑ bɑ nɔɔ tiɑ kuɑ bɑ kɑ bu ɡo.
24 para que a violência feita aos setenta filhos de Jerubaal viesse, e o seu sangue caísse sobre Abimeleque, seu irmão, que os matara, e sobre os cidadãos de Siquém, que lhe corroboraram as mãos, para matar os seus irmãos.
25 Sikɛmuɡibu bu kɑ Abimɛlɛkin wɑɑru ɡo, yerɑ bɑ tɔmbu ɡɑbu beruɑ ɡuunu wɔllɔ. Tɔn be, bɑ̀ n ɡoo wɑ u sɑrɔ mi, kpɑ bu yɛ̃ro sɛ̃re bu win yɑ̃nu mwɑ. Yerɑ bɑ dɑ bɑ ye Abimɛlɛki sɔ̃ɔwɑ.
25 E os cidadãos de Siquém puseram contra ele quem lhe armasse emboscadas sobre os cumes dos montes; e a todo aquele que passava pelo caminho junto a eles o assaltavam; e contou-se a Abimeleque.
26 Sɔ̃ɔ teeru Gɑɑli, Ebɛdin bii, u dɑ Sikɛmuɔ, wi kɑ wiɡibu. Mɑ Sikɛmuɡibu bɑ nùn tii wɛ̃.
26 Veio também Gaal, filho de Ebede, com seus irmãos, e passaram para dentro de Siquém; e os cidadãos de Siquém se fiaram nele.
27 Yerɑ bɑ dɑ ben ɡbeɑɔ bɑ resɛmbɑ sɔrɑ bɑ ɡɑmɑ mɑ bɑ tɔ̃ɔ bɑkɑru kuɑ. Bɑ dɑ ben bũu dirɔ bɑ di bɑ nɔrɑ mɑ bɑ Abimɛlɛki bɔ̃rusi.
27 E saíram ao campo, e vindimaram as suas vinhas, e pisaram as uvas, e fizeram canções de louvor; e foram à casa de seu Deus, e comeram, e beberam, e amaldiçoaram a Abimeleque.
28 Gɑɑli u Sikɛmuɡibu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ bɛsɛ Sikɛmuɡibu sɑ ko kɑ wurɑ Abimɛlɛki u sun tɑɑre. Wɑrɑ rɑ n Abimɛlɛki. N ǹ Gedeonin bii ro? N ǹ Sebuluwɑ u sɑ̃ɑ win tɑbu sunɔ ro? Ǹ n mɛn nɑ, i de su bɛsɛn sikɑdo Hɑmɔri wiru kpĩiyɑ wi u wuu ɡe swĩi. Domi nɑǹ wɑ mbɑn sɔ̃nɑ sɑ ko Abimɛlɛki sɑ̃.
28 E disse Gaal, filho de Ebede: Quem é Abimeleque, e quem é Siquém, para que o servíssemos? Não é, porventura, filho de Jerubaal? E não é Zebul o seu mordomo? servi, antes, aos homens de Hamor, pai de Siquém; pois por que razão nós o serviríamos a ele?
29 Bɑ̀ n dɑɑ mɑn kuɑ wuu ɡen kpɑro, kon dɑɑ Abimɛlɛki fukɑwɑ, kpɑ n nùn sɔ̃ n nɛɛ, u wureo u win tɑbu yɑ̃nu sosi kpɑ u nɑ u kɑ mɑn wɔri.
29 Ah! Se este povo estivera na minha mão, eu expeliria a Abimeleque. E a Abimeleque se disse: Multiplica o teu exército e sai.
30 Sɑnɑm mɛ Sebulu wi u wuu ɡe kpɑre, u nuɑ ye Gɑɑli u ɡeruɑ kpuro, yerɑ u mɔru bɛsirɑ.
30 E, ouvindo Zebul, o maioral da cidade, as palavras de Gaal, filho de Ebede, se acendeu a sua ira.
31 Mɑ u tɔmbu ɡɔrɑ ɑsiri sɔɔ u nɛɛ, bu Abimɛlɛki sɔ̃ mɑ Gɑɑli, Ebɛdin bii u tunumɑ u tɔmbu ɡɑri kɛ̃mɔ bu kɑ wi Abimɛlɛki fukɑ.
31 E enviou astutamente mensageiros a Abimeleque, dizendo: Eis que Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos vieram a Siquém, e eis que eles fortificam esta cidade contra ti.
32 Yen sɔ̃, u de wi kɑ win tɔmbu bu dɑ bu kuke wɔ̃kuru yɑkɑsɔ,
32 Levanta-te, pois, de noite, tu e o povo que tiveres contigo, e põe emboscadas no campo.
33 kpɑ u wuu ɡe wɔrimɑ buru buru yellu, sɑɑ ye Gɑɑli kɑ wiɡibu bɑ yɑrimɑ kpɑ u bu kuɑ nɡe mɛ u kĩ.
33 E levanta-te pela manhã, ao sair o sol, e dá de golpe sobre a cidade; e eis que, saindo ele e o povo que tiver com ele contra ti, faze-lhe como alcançar a tua mão.
34 Ye n kuɑ sisirun wɔ̃kuru, yerɑ Abimɛlɛki u win tɑbu kowobu bɔnu kuɑ wuunu nnɛ, mɑ bɑ dɑ bɑ kukuɑ Sikɛmun biruɔ.
34 Levantou-se, pois, Abimeleque e todo o povo que com ele havia, de noite, e puseram emboscadas contra Siquém, em quatro bandos.
35 Sɑɑ ye Gɑɑli kɑ win tɔmbu bɑ yɑrimɑ wuu ɡen min di, yerɑ Abimɛlɛki kɑ wiɡibu bɑ yɑrimɑ ben kuku yenun di bu kɑ nùn wɔri.
35 E Gaal, filho de Ebede, saiu e pôs-se à entrada da porta da cidade; e Abimeleque e todo o povo que com ele havia se levantaram das emboscadas.
36 Ye Gɑɑli u bu wɑ, yerɑ u Sebulu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ mɛɛrio nɡe mɛ tɔmbɑ sɑrɑm wee ɡuunun di.
36 E, vendo Gaal aquele povo, disse a Zebul: Eis que desce gente dos cumes dos montes. Zebul, ao contrário, lhe disse: As sombras dos montes vês por homens.
37 Gɑɑli u nɛɛ, kɑ ɡem, tɔmbɑ bɑ sɑrɑm wee ɡuu te tɑ wɑ̃ɑ suunu sɔɔn di. Mɑ ɡɑbɑ mɑɑ wee dɑ̃ɑ bɑkɑrun berɑn di mi sɔrobɑ rɑ sinɛ.
37 Porém Gaal ainda tornou a falar e disse: Eis ali desce gente do meio da terra, e uma tropa vem do caminho do carvalho de Meonenim.
38 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Sebulu u nɛɛ, ɡɑri dori yi ɑ rɑɑ mɑɑ sɑɑrimɔ mi ni? Yi ɑ sun sɔ̃ɔwɑ ɑ nɛɛ, wɑrɑ rɑ n Abimɛlɛki su kɑ de u sun tɑɑre. Tɛ̃ wiyɑ wee mi, kɑ win tɔmbu be ɑ ɡɛmɑ mi. Ǹ n mɛn nɑ, i wɔrinɔ wunɛ kɑ wi.
38 Então, lhe disse Zebul: Onde está agora a tua boca, com a qual dizias: Quem é Abimeleque, para que o servíssemos? Não é este, porventura, o povo que desprezaste? Sai, pois, peço-te, e peleja contra ele.
39 Mɑ Gɑɑli u ɡɔsirɑ u Sikɛmuɡibu mɛnnɑ u bu kpɑrɑ bɑ kɑ Abimɛlɛki tɑbu kuɑ.
39 E saiu Gaal à vista dos cidadãos de Siquém e pelejou contra Abimeleque.
40 Adɑmɑ u nùn kpɑnɑ u dukɑ suɑ. Mɑ Abimɛlɛki u nùn nɑɑ ɡirɑ u win tɔn dɑbiru mɛɛrɑ kuɑ ɡooɡookum, bu sere wuun ɡbɑ̃rɑrun kɔnnɔ turi.
40 E Abimeleque o perseguiu, porquanto fugiu de diante dele; e muitos feridos caíram até à entrada da porta da cidade.
41 Mɑ Abimɛlɛki u dɑ u wɑ̃ɑ Arumɑɔ. Sɑɑ ye sɔɔrɑ Sebulu u Gɑɑli ɡirɑ kɑ sere mɑɑ Sikɛmuɡii be bɑ kɑ nùn yɔ̃rɑ. Mɑ u nɛɛ, bu ku rɑɑ mɑɑ wurɑmɑ wuu mi.
41 E Abimeleque ficou em Arumá. E Zebul expeliu a Gaal e a seus irmãos, para que não pudessem habitar em Siquém.
42 Sisiru, Sikɛmuɡii be bɑ tie, bɑ sɔɔru kuɑ bɑ ɡbeɑ dɔɔ. Yerɑ bɑ dɑ bɑ ye Abimɛlɛki sɔ̃ɔwɑ.
42 E sucedeu, no dia seguinte, que o povo saiu ao campo, e o disseram a Abimeleque.
43 Mɑ u win tɔmbu bɔnu kuɑ wuunu itɑ, u derɑ bɑ kukuɑ yɑkɑsɔ. Ye bɑ Sikɛmuɡii be wɑ bɑ yɑrimɑ wuun di, yerɑ bɑ bu tɑbu wɔri.
43 Então, tomou o povo, e o repartiu em três bandos, e pôs emboscadas no campo; e olhou, e eis que o povo saía da cidade, e levantou-se contra eles e os feriu.
44 Mɑ Abimɛlɛkin tii kɑ wuu teeru bɑ dɑ bɑ yɔ̃ wuun ɡbɑ̃rɑrun kɔnnɔwɔ. Yerɑ wuunu yiru ye yɑ tie, yɑ dɑ yɑ be bɑ wɑ̃ɑ ɡbeɑɔ mi deemɑ yɑ bu ɡo ɡo.
44 Porque Abimeleque e as tropas que com ele havia deram neles de improviso e pararam à entrada da porta da cidade; e as outras tropas deram de improviso sobre todos quantos estavam no campo e os feriram.
45 Mɑ bɑ kɑ wuu ɡen tɔmbu tɑbu kuɑ, sere sɔ̃ɔ u kɑ kpɑ. Mɑ u ɡen tii kɔsukɑ mɑm mɑm u bɔru wisi ɡen kpɛɛkpɛɛku wɔllɔ u kɑ sɔ̃ɔsi mɑ u ɡu bɔ̃rusi.
45 E Abimeleque pelejou contra a cidade todo aquele dia e tomou a cidade; e matou o povo que nela havia, e assolou a cidade, e a semeou de sal.
46 Sɑnɑm mɛ be bɑ wɑ̃ɑ Sikɛmun tɑbu kowobun kɑriɔ, bɑ nuɑ mɛ, yerɑ be kpuro bɑ duɑ wɔruɔ bũu wi bɑ mɔ̀ Beritin dirun temɔ.
46 O que, ouvindo todos os cidadãos da torre de Siquém, entraram na fortaleza, em casa do deus Berite.
47 Mɑ ɡoo u nɑ u Abimɛlɛki sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, tɔmbɑ wɑ̃ɑ bɑ mɛnnɛ wɔru ɡe sɔɔ.
47 E contou-se a Abimeleque que todos os cidadãos da torre de Siquém se haviam congregado.
48 Yerɑ Abimɛlɛki kɑ wiɡibu bɑ nɑ ɡuu te bɑ mɔ̀ Sɑɑmɔɔwɔ, mɑ u ɡbɑ̃ɑ suɑ u kɑ dɑ̃ɑ kɑ̃ɑsɑ ɡɑɑ burɑ u seru sɔndi. Yen biru u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ bu mɑɑ koowo nɡe mɛ.
48 Subiu, pois, Abimeleque ao monte de Salmom, ele e todo o povo que com ele havia; e Abimeleque tomou na sua mão machados, e cortou um ramo das árvores, e o levantou, e pô-lo ao seu ombro, e disse ao povo que com ele havia: O que me vistes fazer, apressai-vos a fazê-lo assim como eu.
49 Mɑ ben bɑɑwure u dɑ̃ɑ kɑ̃ɑsɑ burɑ u seru sɔndi bɑ kɑ nùn swĩi. Mɑ be kpuro bɑ ben dɑ̃ɑ ye sure wɔru ɡen kɔnnɔwɔ. Yen biru bɑ ye dɔ̃ɔ doke. Mɑ Sikɛmuɡii be bɑ wɑ̃ɑ wɔru ɡe sɔɔ kpuro bɑ dɔ̃ɔ mwɑɑrɑ. Bɑ sɑ̃ɑwɑ tɔmbu nɔrɔbu (1.000), kurɔbu kɑ durɔbu.
49 Assim, pois, também todo o povo, cada um cortou o seu ramo, e seguiram a Abimeleque, e os puseram junto da fortaleza, e queimaram a fogo a fortaleza com eles; de maneira que todos os da torre de Siquém morreram, uns mil homens e mulheres.
50 Yen biru Abimɛlɛki u mɑɑ dɑ u wuu ɡe bɑ mɔ̀ Tebɛsi wɔri, u ɡu kɑmiɑ.
50 Então, Abimeleque foi-se a Tebes, e a sitiou, e a tomou.
51 N deemɑ wuu ɡe sɔɔ, bɑ kuku yeru ɡɑru mɔ te bɑ bɑnɑ. Tɑ sɑ̃ɑwɑ dii tɛɛrɑ. Ten wɔllɔwɑ wuu ɡen tɔmbu, kurɔbu kɑ durɔbu kpuro kɑ ɡen wiruɡibu bɑ yɔɔwɑ bɑ kukuɑ.
51 Havia, porém, no meio da cidade uma torre forte; e todos os homens e mulheres e todos os cidadãos da cidade se acolheram a ela, e fecharam após si as portas, e subiram ao telhado da torre.
52 Mɑ Abimɛlɛki u kpĩɑ u dɑ dii tɛɛrɑ yen bɔkuɔ u kɑ bu wɔri. Sɑnɑm mɛ u wɑ̃ɑ ten kɔnnɔwɔ, u kɑ tu dɔ̃ɔ sɔ̃re,
52 E Abimeleque veio até à torre, e a combateu, e chegou-se até à porta da torre, para a queimar.
53 yerɑ kurɔ ɡoo u nùn nɛɛ biɑ kɑrɑ u wiru kɔrɑ.
53 Porém uma mulher lançou um pedaço de uma mó sobre a cabeça de Abimeleque e quebrou-lhe o crânio.
54 Sɑɑ yerɑ Abimɛlɛki u ɑluwɑɑsi wi u win tɑbu yɑ̃nu sɔɔwɑ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ mɑn wunɛn tɑkobi sɔkuo n ɡbi kpɑ bu ku nɛɛ tɔn kurɔwɑ u mɑn ɡo.
54 Então, chamou logo ao moço que levava as suas armas e disse-lhe: Desembainha a tua espada e mata-me; para que se não diga de mim: Uma mulher o matou. E seu moço o atravessou, e ele morreu.
55 Ye Isirelibɑ bɑ wɑ Abimɛlɛki u ɡu, yerɑ bɑ yɑrinɑ be kpuro. Ben bɑɑwure u dɑ win yɛnuɔ.
55 Vendo, pois, os homens de Israel que já Abimeleque era morto, foram-se, cada um para o seu lugar.
56 Mɛsumɑ Yinni Gusunɔ u kɑ Abimɛlɛki kɔsie kɔ̃sɑ ye u win tundo turosibu wɑtɑ kɑ nɔɔbɑ nnɛ ye kuɑ be u ɡo.
56 Assim, Deus fez tornar sobre Abimeleque o mal que tinha feito a seu pai, matando os seus setenta irmãos.
57 Mɛyɑ Yinni Gusunɔ u mɑɑ Sikɛmuɡibu ben kɔ̃sɑ ye bɑ kuɑ kɔsie. Mɑ Yotɑmu, Gedeonin biin bɔ̃ri yi bu di.
57 Como também todo o mal dos homens de Siquém fez tornar sobre a cabeça deles; e a maldição de Jotão, filho de Jerubaal, veio sobre eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.