Juízes 7

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mɑ Gedeoni wi bɑ mɑɑ mɔ̀ Yerubɑɑli, wi kɑ win tɔmbu kpuro bɑ seewɑ buru buru bɑ dɑ bɑ ben sɑnsɑni ɡirɑ yɛru ɡe bɑ mɔ̀ Hɑrodun bɔkuɔ. Mɑdiɑnibɑn sɑnsɑni yɑ mɑɑ wɑ̃ɑ ben sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm ɡeu ɡiɑ wɔwɑ ɡɑɑ sɔɔ ɡuu te bɑ mɔ̀ Mɔren bɔkuɔ.
1 Jerubaal, isto é, Gideão, e todos os homens que estavam com ele se levantaram de madrugada e foram acampar perto da fonte de Harode. O acampamento dos midianitas ficava no vale, no lado norte, perto do monte Moré.
2 Yerɑ Yinni Gusunɔ u Gedeoni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wunɛn tɔn be, bɑ dɑbi too. Nɑ̀ n bu Mɑdiɑnibɑ nɔmu bɛriɑ bɑ ko n tɑmɑɑ ben tiin dɑmɑ bɑ kɑ bu kɑmiɑ. Bɑǹ koo mɑɑ mɑn siɑrɑ.
2 O Senhor Deus disse a Gideão: — Você tem gente demais, e por isso não posso deixar que vocês derrotem os midianitas. Se eu deixasse, vocês poderiam pensar que venceram sem a minha ajuda.
3 Yen sɔ̃, ɑ doo ɑ kpɑrɑ tɔn be sɔɔ, ɑ nɛɛ, bɑɑwure wi u nɑnde mɑ bɛrum nùn mɔ̀, u ɡɔsiro sɑɑ Gɑlɑdi minin di u wurɑ yɛnuɔ. Mɑ tɔmbu nɔrɔbun subɑ yɛndɑ yiru (22.000) bɑ ɡɔsirɑ bɑ wurɑ.
3 Anuncie ao povo o seguinte: “Quem estiver com medo, que saia do monte Gilboa e volte para casa.” Gideão anunciou, e vinte e dois mil homens voltaram. Mas dez mil ficaram.
4 Mɑ Yinni Gusunɔ u mɑɑ Gedeoni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kɑ mɛ, tɔn be, bɑ dɑbi too. A kɑ bu doo dɑɑrɔ. Miyɑ kon nun bu wunɑnɑ. Ben wi nɑ nɛɛ, u koo kɑ nun dɑ, wiyɑ u koo dɑ. Ben wi nɑ nɛɛ, uǹ kɑ nun dɔɔ, wiyɑ kun dɔɔ.
4 E o Senhor disse a Gideão: — Ainda é gente demais. Leve todos até as águas, e ali eu separarei os que irão com você. Se eu disser que um homem deve ir com você, ele irá. Se disser que outro não deve ir, ele não irá.
5 Yerɑ Gedeoni u derɑ tɔn be, bɑ dɑ dɑɑrɔ. Miyɑ Yinni Gusunɔ u mɑɑ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, be bɑ nim sɔkɑ kɑ nɔmɑ bɑ nɔrɑ, ɑ bu wunɑnɔ kɑ be bɑ yiirɑ bɑ nɔɔ ɡirɑri dɑɑrɔ.
5 Aí Gideão fez com que os homens descessem até as águas. E o Senhor Deus lhe disse: — Todos os homens que lamberem a água com a língua, como fazem os cachorros, devem ser separados dos que se ajoelharem para beber.
6 Be bɑ kɑ nɔmɑ nim sɔkɑ bɑ nɔrɑ, ben ɡeerɑ kuɑwɑ tɔnu ɡoobɑ wunɔbu (300). Be bɑ tie bɑ yiirɑwɑ bɑ kɑ nɔrɑ.
6 Trezentos homens juntaram água nas mãos e lamberam. Todos os outros se ajoelharam para beber.
7 Mɑ Yinni Gusunɔ u Gedeoni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wunɛ kɑ tɔmbu ɡoobɑ wunɔbu be bɑ nim sɔkɑ bɑ kɑ nɔrɑ mi, bɛɛn nɔmuɔrɑ kon Mɑdiɑnibɑ bɛri, n kɑ bɛɛ fɑɑbɑ ko. A de be bɑ tie kpuro bu wurɑ yɛnuɔ.
7 Aí o Senhor disse a Gideão: — Com estes trezentos homens que lamberam a água, eu libertarei vocês e lhes darei a vitória sobre os midianitas. Diga aos outros que voltem para casa.
8 Mɑ Gedeoni u derɑ tɔn be kpuro bɑ ɡɔsirɑ mɑ n kun mɔ tɔmbu ɡoobɑ wunɔbu ye. Adɑmɑ u derɑ bɑ dĩɑnu kɑ kɔbi kpuro deri mi.
8 Então Gideão mandou todos os outros israelitas para casa, menos aqueles trezentos. Mas estes ficaram com toda a comida e todas as cornetas. O acampamento dos midianitas estava abaixo deles, no vale.
9 Ye n kuɑ wɔ̃kuru, Yinni Gusunɔ u Gedeoni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ seewo ɑ dɑ ɑ Mɑdiɑnibɑn sɑnsɑni wɔri domi nɑ nun ye nɔmu bɛriɑ.
9 Naquela noite o Senhor Deus disse a Gideão: — Levante-se e ataque o acampamento dos midianitas. Eu já dei a vitória a você.
10 À n mɑɑ bɛrum mɔ̀n nɑ, ɑ kɑ dɑ mi, ɑ ɡinɑ doo mi, wunɛ kɑ wunɛn bɔ̃ɔ Purɑ,
10 Mas, se você estiver com medo de atacar, desça até o acampamento deles. Leve junto Purá, o seu ajudante.
11 kpɑ i nɔ ye bɑ ɡerumɔ, kpɑ i dɑm wɑ i kɑ dɑ i bu wɔri.
11 Você vai ouvir o que eles estão dizendo e então terá coragem para atacar o acampamento. Gideão e Purá desceram até bem perto do acampamento inimigo.
12 Mɑdiɑnibɑ kɑ Amɑlɛkibɑ kɑ bwese ni nu nɑ sɑɑ sɔ̃ɔ yɑri yerun di bɑ tɛriewɑ wɔwɑ ye sɔɔ nɡe twee. Ben yooyoosu kun ɡeeru mɔ, su dɑbiwɑ nɡe yɑni sɛɛri yi yi wɑ̃ɑ nim wɔ̃kun ɡoorɔ.
12 Os midianitas, os amalequitas e os povos do deserto estavam espalhados no vale, como uma nuvem de gafanhotos. Eles e os seus camelos eram tantos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Sɑɑ ye Gedeoni u turɑ mi, sɑɑ yerɑ durɔ ɡoo u win beruse sɔ̃ɔmɔ dosu ɡe u kuɑ. U nɛɛ, wee nɑ dosɑ nɑ wɑ mɑ kirɑ tumɑɑni ɡɑɑ yɑ bindɑ yɑ nɑ yɑ wɔri bɛsɛ Mɑdiɑnibɑn sɑnsɑnin kuu teerɔ yɑ tu fukɑ tɑ wɔrumɑ.
13 Quando Gideão chegou, ouviu um homem contando o seu sonho a um amigo. Ele dizia: — Eu sonhei que um pão de
14 Win beruse wi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n ǹ mɔ ɡɑ̃ɑ tukunu ɡɑnu. Gedeoni, Yoɑsin bii, Isireli win tɑkobiwɑ yɑ koo sun tɑbu di. Gusunɔwɑ u nùn bɛsɛ Mɑdiɑnibɑ kɑ bɛsɛn sɑnsɑni kpuro nɔmu bɛriɑ.
14 O amigo respondeu: — É a espada de Gideão, o israelita, o filho de Joás! Isso quer dizer que Deus entregou a ele o nosso povo e todo o nosso exército!
15 Gedeoni u dosu ɡe kɑ ɡen tubusiɑnu nuɑ. Yerɑ u yiirɑ u Gusunɔ siɑrɑ. Mɑ u ɡɔsirɑ u wurɑ win sɑnsɑniɔ u nɛɛ, i seewo domi Yinni Gusunɔ u bɛɛ Mɑdiɑnibɑ nɔmu bɛriɑ.
15 Quando Gideão ouviu esse sonho e entendeu o que ele queria dizer, ajoelhou-se e adorou a Deus. Então voltou para o acampamento israelita e disse: — Levantem-se! O
16 Gedeoni u win tɔmbu ɡoobɑ wunɔbu (300) ye bɔnu kuɑ wuunu itɑ. Mɑ u ben bɑɑwure kɔbɑ wɛ̃ kɑ wekeru tè sɔɔ wii bɔndɑ wɑ̃ɑ.
16 Gideão separou os trezentos em três grupos e deu a cada homem uma corneta de chifre de carneiro e um jarro com uma tocha dentro.
17 U bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ì n deemɑ nɑ ben sɑnsɑni turuku kuɑ i mɑn mɛɛrio sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ kpɑ i ko nɡe mɛ nɑ mɔ̀.
17 E disse: — Olhem para mim! E, quando eu chegar perto do acampamento inimigo, façam o que eu fizer.
18 Sɑɑ ye nɛ kɑ be sɑ wɑ̃ɑ sɑnnu sɑ bɛsɛn kɔbi wurɑ, sɑɑ yerɑ i ko i mɑɑ bɛɛɡii wurɑ kpɑ sɑ n kɑ sɑnsɑni ye sikerenɛ kpɑ i n ɡbɑ̃sukumɔ i n mɔ̀, Yinni Gusunɔ u nɑsɑrɑ wɑ! Gedeoni u mɑɑ nɑsɑrɑ wɑ!
18 Quando eu e o meu grupo tocarmos as cornetas, então vocês, que estarão cercando o acampamento, toquem as cornetas e gritem: “Pelo Senhor e por Gideão!”
19 Wɔ̃ku suunu sɔɔ, sɑɑ ye wuu kɔ̃sobu bɑ rɑ kɔsinɛ, yerɑ Gedeoni kɑ win tɔn be bɑ wɑ̃ɑ win mi, bɑ turɑ sɑnsɑni yen kɔnnɔwɔ. Mɑ bɑ ben kɔbi wurɑ bɑ weke ni kɔsukɑ ni bɑ nɛni mi.
19 Um pouco antes da meia-noite, na hora de ser trocada a guarda, Gideão e os seus cem homens chegaram bem perto do acampamento. Então tocaram as cornetas e quebraram os jarros que levavam.
20 Sɑɑ yerɑ wuunu yiru ye yɑ tie yɑ yen kɔbi wurɑ, mɑ bɑ ben wekenu kɔsukɑ. Bɑ wii bɔn ni suɑ kɑ nɔm dwɑɑ mɑ bɑ kɔbi nɛni kɑ nɔm ɡeu. Bɑ yi wurɑmɔ, mɑ bɑ ɡbɑ̃sukumɔ bɑ mɔ̀, Yinni Gusunɔ u nɑsɑrɑ wɑ! Gedeoni u mɑɑ nɑsɑrɑ wɑ!
20 Os três grupos tocaram as cornetas e quebraram os jarros. Eles seguravam a tocha na mão esquerda e a corneta na direita e gritavam: “Uma espada pelo Senhor e por Gideão!”
21 Ben bɑɑwure u kɑ yɔ̃ win yɔ̃rɑ yerɔ bɑ sɑnsɑni ye sikerenɛ. Mɑ wɛrɔ be kpuro bɑ duku dukubu mɔ̀ kɑ nɔɔɡiru. Mɑ ben ɡɑbɑ kpooru so bɑ doonɑ.
21 E cada um ficou parado no seu lugar em volta do acampamento. Então todo o exército inimigo fugiu, gritando.
22 Sɑnɑm mɛ tɔmbu ɡoobɑ wunɔbu ye, yɑ yen kɔbi wurɑmɔ yerɑ Yinni Gusunɔ u derɑ wɛrɔ be kpuro bɑ ɡoonɑmɔ kɑ tɑkobi. Mɑ ben ɡɑbu bɑ duki suɑ sere Bɛti Sitɑɔ ye yɑ wɑ̃ɑ Sererɑn berɑ ɡiɑ Abɛli Mɛholɑn deedeeru Tɑbɑtin bɔkuɔ.
22 Enquanto os trezentos homens tocavam as cornetas, o Senhor Deus fez com que os homens do acampamento atacassem uns aos outros com as suas espadas. Eles fugiram na direção de Zererá e foram a Bete-Sita e até a divisa de Abel-Meolá, perto de Tabate.
23 Mɑ Gedeoni u Isirelibɑ sokusiɑ sɑɑ Nɛfitɑlibɑ kɑ Asɛɛbɑ kɑ Mɑnɑsebɑn tem kpuron di. Mɑ bɑ Mɑdiɑnibɑ kpuro nɑɑ swĩi.
23 Então os homens das tribos de Naftali, de Aser e das duas metades da tribo de Manassés foram chamados e perseguiram os midianitas.
24 U mɑɑ ɡɔrɑ Efɑrɑimubɑn ɡuunun beri berikɑ kpuro sɔɔ u nɛɛ, bu sɑrɑmɑ bu Mɑdiɑnibɑ swɑɑ burɑ Yuudɛnin tɔbusɔ sere n kɑ ɡirɑri Bɛti Bɑrɑɔ.
24 Gideão enviou mensageiros para dizerem a todos os que moravam na região montanhosa de Efraim: — Desçam e lutem contra os midianitas. Defendam o rio Jordão e os seus riachos até Bete-Bara e não deixem os midianitas atravessarem. Então os homens de Efraim foram e defenderam o rio Jordão e os seus riachos até Bete-Bara.
25 Bɑ Mɑdiɑnibɑn sinɑmbu yiru mwɑ be bɑ mɔ̀ Orɛbu kɑ Seebu. Bɑ Orɛbu ɡowɑ kpee sɑɑrɑ ɡɑɑn wɔllɔ, mɑ bɑ ye sokɑ Orɛbun kpee sɑɑrɑ. Bɑ mɑɑ Seebu ɡo dɑ̃ɑ bii ɡɑmɑ yerɔ, mɑ bɑ te sokɑ Seebun dɑ̃ɑ bii ɡɑmɑ yeru. Yen biru bɑ mɑɑ Mɑdiɑnibɑ nɑɑ swĩi. Mɑ bɑ kɑ Orɛbu kɑ Seebun winu nɑ Gedeonin mi Yuudɛnin ɡuruɔ.
25 Eles prenderam Orebe e Zeebe, os dois chefes midianitas. Mataram Orebe na pedra de Orebe e mataram Zeebe no seu tanque de pisar uvas. Continuaram a perseguir os midianitas e levaram a cabeça de Orebe e a de Zeebe para Gideão, que estava a leste do rio Jordão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.