Juízes 7
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARC
1 Mɑ Gedeoni wi bɑ mɑɑ mɔ̀ Yerubɑɑli, wi kɑ win tɔmbu kpuro bɑ seewɑ buru buru bɑ dɑ bɑ ben sɑnsɑni ɡirɑ yɛru ɡe bɑ mɔ̀ Hɑrodun bɔkuɔ. Mɑdiɑnibɑn sɑnsɑni yɑ mɑɑ wɑ̃ɑ ben sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm ɡeu ɡiɑ wɔwɑ ɡɑɑ sɔɔ ɡuu te bɑ mɔ̀ Mɔren bɔkuɔ.
1 Então, Jerubaal (que é Gideão) se levantou de madrugada, e todo o povo que com ele havia, e se acamparam junto à fonte de Harode; de maneira que tinha o arraial dos midianitas para o norte, pelo outeiro de Moré, no vale.
2 Yerɑ Yinni Gusunɔ u Gedeoni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wunɛn tɔn be, bɑ dɑbi too. Nɑ̀ n bu Mɑdiɑnibɑ nɔmu bɛriɑ bɑ ko n tɑmɑɑ ben tiin dɑmɑ bɑ kɑ bu kɑmiɑ. Bɑǹ koo mɑɑ mɑn siɑrɑ.
2 E disse o Senhor a Gideão: Muito é o povo que está contigo, para eu dar os midianitas em sua mão; a fim de que Israel se não glorie contra mim, dizendo: A minha mão me livrou.
3 Yen sɔ̃, ɑ doo ɑ kpɑrɑ tɔn be sɔɔ, ɑ nɛɛ, bɑɑwure wi u nɑnde mɑ bɛrum nùn mɔ̀, u ɡɔsiro sɑɑ Gɑlɑdi minin di u wurɑ yɛnuɔ. Mɑ tɔmbu nɔrɔbun subɑ yɛndɑ yiru (22.000) bɑ ɡɔsirɑ bɑ wurɑ.
3 Agora, pois, apregoa aos ouvidos do povo, dizendo: Quem for covarde e medroso, que volte e vá-se apressadamente das montanhas de Gileade. Então, voltaram do povo vinte e dois mil, e dez mil ficaram.
4 Mɑ Yinni Gusunɔ u mɑɑ Gedeoni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, kɑ mɛ, tɔn be, bɑ dɑbi too. A kɑ bu doo dɑɑrɔ. Miyɑ kon nun bu wunɑnɑ. Ben wi nɑ nɛɛ, u koo kɑ nun dɑ, wiyɑ u koo dɑ. Ben wi nɑ nɛɛ, uǹ kɑ nun dɔɔ, wiyɑ kun dɔɔ.
4 E disse o Senhor a Gideão: Ainda muito povo há; faze-os descer às águas, e ali tos provarei; e será que aquele de que eu te disser: Este irá contigo, esse contigo irá; porém todo aquele de que eu te disser: Este não irá contigo, esse não irá.
5 Yerɑ Gedeoni u derɑ tɔn be, bɑ dɑ dɑɑrɔ. Miyɑ Yinni Gusunɔ u mɑɑ nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, be bɑ nim sɔkɑ kɑ nɔmɑ bɑ nɔrɑ, ɑ bu wunɑnɔ kɑ be bɑ yiirɑ bɑ nɔɔ ɡirɑri dɑɑrɔ.
5 E fez descer o povo às águas. Então, o Senhor disse a Gideão: Qualquer que lamber as águas com a sua língua, como as lambe o cão, esse porás à parte; como também a todo aquele que se abaixar de joelhos a beber.
6 Be bɑ kɑ nɔmɑ nim sɔkɑ bɑ nɔrɑ, ben ɡeerɑ kuɑwɑ tɔnu ɡoobɑ wunɔbu (300). Be bɑ tie bɑ yiirɑwɑ bɑ kɑ nɔrɑ.
6 E foi o número dos que lamberam, levando a mão à boca, trezentos homens; e todo o resto do povo se abaixou de joelhos a beber as águas.
7 Mɑ Yinni Gusunɔ u Gedeoni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wunɛ kɑ tɔmbu ɡoobɑ wunɔbu be bɑ nim sɔkɑ bɑ kɑ nɔrɑ mi, bɛɛn nɔmuɔrɑ kon Mɑdiɑnibɑ bɛri, n kɑ bɛɛ fɑɑbɑ ko. A de be bɑ tie kpuro bu wurɑ yɛnuɔ.
7 E disse o Senhor a Gideão: Com estes trezentos homens que lamberam as águas vos livrarei e darei os midianitas na tua mão; pelo que toda a outra gente se vá cada um ao seu lugar.
8 Mɑ Gedeoni u derɑ tɔn be kpuro bɑ ɡɔsirɑ mɑ n kun mɔ tɔmbu ɡoobɑ wunɔbu ye. Adɑmɑ u derɑ bɑ dĩɑnu kɑ kɔbi kpuro deri mi.
8 E o povo tomou na sua mão a provisão e as suas buzinas, e ele enviou todos os outros homens de Israel cada um à sua tenda, porém os trezentos homens reteve; e estava o arraial dos midianitas abaixo no vale.
9 Ye n kuɑ wɔ̃kuru, Yinni Gusunɔ u Gedeoni sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ seewo ɑ dɑ ɑ Mɑdiɑnibɑn sɑnsɑni wɔri domi nɑ nun ye nɔmu bɛriɑ.
9 E sucedeu que, naquela mesma noite, o Senhor lhe disse: Levanta-te e desce ao arraial, porque o tenho dado na tua mão.
10 À n mɑɑ bɛrum mɔ̀n nɑ, ɑ kɑ dɑ mi, ɑ ɡinɑ doo mi, wunɛ kɑ wunɛn bɔ̃ɔ Purɑ,
10 E, se ainda temes descer, desce tu e teu moço Pura ao arraial;
11 kpɑ i nɔ ye bɑ ɡerumɔ, kpɑ i dɑm wɑ i kɑ dɑ i bu wɔri.
11 e ouvirás o que dizem, e, então, se esforçarão as tuas mãos, e descerás ao arraial. Então, desceu ele com o seu moço Pura até ao extremo das sentinelas que estavam no arraial.
12 Mɑdiɑnibɑ kɑ Amɑlɛkibɑ kɑ bwese ni nu nɑ sɑɑ sɔ̃ɔ yɑri yerun di bɑ tɛriewɑ wɔwɑ ye sɔɔ nɡe twee. Ben yooyoosu kun ɡeeru mɔ, su dɑbiwɑ nɡe yɑni sɛɛri yi yi wɑ̃ɑ nim wɔ̃kun ɡoorɔ.
12 E os midianitas, e amalequitas, e todos os filhos do Oriente jaziam no vale como gafanhotos em multidão; e eram inumeráveis os seus camelos, como a areia que há na praia do mar em multidão.
13 Sɑɑ ye Gedeoni u turɑ mi, sɑɑ yerɑ durɔ ɡoo u win beruse sɔ̃ɔmɔ dosu ɡe u kuɑ. U nɛɛ, wee nɑ dosɑ nɑ wɑ mɑ kirɑ tumɑɑni ɡɑɑ yɑ bindɑ yɑ nɑ yɑ wɔri bɛsɛ Mɑdiɑnibɑn sɑnsɑnin kuu teerɔ yɑ tu fukɑ tɑ wɔrumɑ.
13 Chegando, pois, Gideão, eis que estava contando um homem ao seu companheiro um sonho e dizia: Eis que um sonho sonhei: eis que um pão de cevada torrado rodava pelo arraial dos midianitas, e chegava até às tendas, e as feriu, e caíram, e as transtornou de cima para baixo, e ficaram abatidas.
14 Win beruse wi, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n ǹ mɔ ɡɑ̃ɑ tukunu ɡɑnu. Gedeoni, Yoɑsin bii, Isireli win tɑkobiwɑ yɑ koo sun tɑbu di. Gusunɔwɑ u nùn bɛsɛ Mɑdiɑnibɑ kɑ bɛsɛn sɑnsɑni kpuro nɔmu bɛriɑ.
14 E respondeu o seu companheiro e disse: Não é isto outra coisa, senão a espada de Gideão, filho de Joás, varão israelita. Deus tem dado na sua mão aos midianitas e a todo este arraial.
15 Gedeoni u dosu ɡe kɑ ɡen tubusiɑnu nuɑ. Yerɑ u yiirɑ u Gusunɔ siɑrɑ. Mɑ u ɡɔsirɑ u wurɑ win sɑnsɑniɔ u nɛɛ, i seewo domi Yinni Gusunɔ u bɛɛ Mɑdiɑnibɑ nɔmu bɛriɑ.
15 E sucedeu que, ouvindo Gideão a narração deste sonho e a sua explicação, adorou; e tornou ao arraial de Israel e disse: Levantai-vos, porque o Senhor tem dado o arraial dos midianitas nas vossas mãos.
16 Gedeoni u win tɔmbu ɡoobɑ wunɔbu (300) ye bɔnu kuɑ wuunu itɑ. Mɑ u ben bɑɑwure kɔbɑ wɛ̃ kɑ wekeru tè sɔɔ wii bɔndɑ wɑ̃ɑ.
16 Então, repartiu os trezentos homens em três esquadrões; e deu- lhes a cada um nas suas mãos buzinas e cântaros vazios, com tochas neles acesas.
17 U bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ì n deemɑ nɑ ben sɑnsɑni turuku kuɑ i mɑn mɛɛrio sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ kpɑ i ko nɡe mɛ nɑ mɔ̀.
17 E disse-lhes: Olhai para mim e fazei como eu fizer; e eis que, chegando eu ao extremo do arraial, será que, como eu fizer, assim fareis vós.
18 Sɑɑ ye nɛ kɑ be sɑ wɑ̃ɑ sɑnnu sɑ bɛsɛn kɔbi wurɑ, sɑɑ yerɑ i ko i mɑɑ bɛɛɡii wurɑ kpɑ sɑ n kɑ sɑnsɑni ye sikerenɛ kpɑ i n ɡbɑ̃sukumɔ i n mɔ̀, Yinni Gusunɔ u nɑsɑrɑ wɑ! Gedeoni u mɑɑ nɑsɑrɑ wɑ!
18 Tocando eu e todos os que comigo estiverem a buzina, então, também vós tocareis a buzina ao redor de todo o arraial e direis: Pelo Senhor e Gideão.
19 Wɔ̃ku suunu sɔɔ, sɑɑ ye wuu kɔ̃sobu bɑ rɑ kɔsinɛ, yerɑ Gedeoni kɑ win tɔn be bɑ wɑ̃ɑ win mi, bɑ turɑ sɑnsɑni yen kɔnnɔwɔ. Mɑ bɑ ben kɔbi wurɑ bɑ weke ni kɔsukɑ ni bɑ nɛni mi.
19 Chegou, pois, Gideão e os cem homens que com ele iam ao extremo do arraial, ao princípio da vigília da meia-noite, havendo-se já posto as guardas; e tocaram as buzinas e partiram os cântaros que tinham nas mãos.
20 Sɑɑ yerɑ wuunu yiru ye yɑ tie yɑ yen kɔbi wurɑ, mɑ bɑ ben wekenu kɔsukɑ. Bɑ wii bɔn ni suɑ kɑ nɔm dwɑɑ mɑ bɑ kɔbi nɛni kɑ nɔm ɡeu. Bɑ yi wurɑmɔ, mɑ bɑ ɡbɑ̃sukumɔ bɑ mɔ̀, Yinni Gusunɔ u nɑsɑrɑ wɑ! Gedeoni u mɑɑ nɑsɑrɑ wɑ!
20 Assim, tocaram os três esquadrões as buzinas, e partiram os cântaros, e tinham nas suas mãos esquerdas as tochas acesas e nas suas mãos direitas as buzinas, que tocavam; e exclamaram: Espada do Senhor e de Gideão.
21 Ben bɑɑwure u kɑ yɔ̃ win yɔ̃rɑ yerɔ bɑ sɑnsɑni ye sikerenɛ. Mɑ wɛrɔ be kpuro bɑ duku dukubu mɔ̀ kɑ nɔɔɡiru. Mɑ ben ɡɑbɑ kpooru so bɑ doonɑ.
21 E ficou-se cada um no seu lugar ao redor do arraial; então, todo o exército deitou a correr, e, gritando, fugiram.
22 Sɑnɑm mɛ tɔmbu ɡoobɑ wunɔbu ye, yɑ yen kɔbi wurɑmɔ yerɑ Yinni Gusunɔ u derɑ wɛrɔ be kpuro bɑ ɡoonɑmɔ kɑ tɑkobi. Mɑ ben ɡɑbu bɑ duki suɑ sere Bɛti Sitɑɔ ye yɑ wɑ̃ɑ Sererɑn berɑ ɡiɑ Abɛli Mɛholɑn deedeeru Tɑbɑtin bɔkuɔ.
22 Tocando, pois, os trezentos as buzinas, o Senhor tornou a espada de um contra o outro, e isto em todo o arraial; e o exército fugiu para Zererá, até Bete-Sita, até aos limites de Abel-Meolá, acima de Tabate.
23 Mɑ Gedeoni u Isirelibɑ sokusiɑ sɑɑ Nɛfitɑlibɑ kɑ Asɛɛbɑ kɑ Mɑnɑsebɑn tem kpuron di. Mɑ bɑ Mɑdiɑnibɑ kpuro nɑɑ swĩi.
23 Então, os homens de Israel, e de Naftali, e de Aser, e de todo o Manassés foram convocados e perseguiram aos midianitas.
24 U mɑɑ ɡɔrɑ Efɑrɑimubɑn ɡuunun beri berikɑ kpuro sɔɔ u nɛɛ, bu sɑrɑmɑ bu Mɑdiɑnibɑ swɑɑ burɑ Yuudɛnin tɔbusɔ sere n kɑ ɡirɑri Bɛti Bɑrɑɔ.
24 Também Gideão enviou mensageiros a todas as montanhas de Efraim, dizendo: Descei ao encontro dos midianitas e tomai-lhes as águas até Bete-Bara, a saber, o Jordão. Convocados, pois, todos os homens de Efraim, tomaram- lhes as águas até Bete-Bara e Jordão.
25 Bɑ Mɑdiɑnibɑn sinɑmbu yiru mwɑ be bɑ mɔ̀ Orɛbu kɑ Seebu. Bɑ Orɛbu ɡowɑ kpee sɑɑrɑ ɡɑɑn wɔllɔ, mɑ bɑ ye sokɑ Orɛbun kpee sɑɑrɑ. Bɑ mɑɑ Seebu ɡo dɑ̃ɑ bii ɡɑmɑ yerɔ, mɑ bɑ te sokɑ Seebun dɑ̃ɑ bii ɡɑmɑ yeru. Yen biru bɑ mɑɑ Mɑdiɑnibɑ nɑɑ swĩi. Mɑ bɑ kɑ Orɛbu kɑ Seebun winu nɑ Gedeonin mi Yuudɛnin ɡuruɔ.
25 E prenderam dois príncipes dos midianitas, Orebe e Zeebe; e mataram Orebe na penha de Orebe, e Zeebe mataram no lagar de Zeebe, e perseguiram os midianitas, e trouxeram as cabeças de Orebe e de Zeebe a Gideão, dalém do Jordão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.