Juízes 21
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ACF
1 N deemɑ Isirelibɑ bɑ rɑɑ nɔɔ mwɛɛru kuɑ Misipɑɔ bɑ nɛɛ, bɑǹ Bɛnyɑmɛɛ ɡoo ben bii wɔndiɑ ɡoo wɛ̃ɛmɔ u suɑ kurɔ.
1 Ora, tinham jurado os homens de Israel em Mizpá, dizendo: Nenhum de nós dará sua filha por mulher aos benjamitas.
2 Mɑ bɑ nɑ bɑ sinɑ Betɛliɔ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ sere n kɑ kuɑ yokɑ. Bɑ wuri kuɑ kɑ dɑm
2 Veio, pois, o povo a Betel, e ali ficou até à tarde diante de Deus; e todos levantaram a sua voz, e prantearam com grande pranto,
3 bɑ nɛɛ, Gusunɔ, bɛsɛ Isirelibɑn Yinni, mbɑn sɔ̃nɑ bɛsɛn bwese kɛrɑ tiɑ yɑ kpeerɑ.
3 E disseram: Ah! Senhor Deus de Israel, por que sucedeu isto, que hoje falte uma tribo em Israel?
4 Mɑ bɑ seewɑ buru buru yellu bɑ yɑ̃ku yeru kuɑ mi, mɑ bɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡinu kɑ siɑrɑbun yɑ̃kunu kuɑ ten wɔllɔ.
4 E sucedeu que, no dia seguinte, o povo, pela manhã se levantou, e edificou ali um altar; e ofereceu holocaustos e ofertas pacíficas.
5 Yen biruwɑ bɑ nɛɛ, ɡeemɑ sɑ nɔɔ mwɛɛru kuɑ kɑ bɔ̃ri sɑ nɛɛ, be bɑ kun de Misipɑɔ Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerɔ sɑ ko bu ɡowɑ. Ǹ n mɛn nɑ, berɑ̀ bɛsɛ Isirelibɑ sɔɔ, bɑǹ kɑ sun mɛnnɛ mi.
5 E disseram os filhos de Israel: Quem de todas as tribos de Israel não subiu à assembléia do Senhor? Porque se tinha feito um grande juramento acerca dos que não fossem ao Senhor em Mizpá, dizendo: Morrerá certamente.
6 N deemɑ Isirelibɑ bɑ ɡɔ̃ru ɡɔsiɑ bɑ nɛɛ, wee sɑ bɛsɛn bwese kɛri tiɑ ɡo.
6 E arrependeram-se os filhos de Israel acerca de Benjamim, seu irmão, e disseram: Cortada é hoje de Israel uma tribo.
7 Tɛ̃ ɑmɔnɑ sɑ ko ko su kɑ Bɛnyɑmɛɛ be bɑ tie kurɔbu wɑɑwɑ. Domi sɑ bɔ̃ruɑ kɔ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ sɑ nɛɛ, sɑǹ mɑɑ bu bɛsɛn bii wɔndiɑbɑ wɛ̃ɛmɔ bu suɑ kurɔbu.
7 Como havemos de conseguir mulheres para os que restaram deles, pois nós temos jurado pelo Senhor que nenhuma de nossas filhas lhes daríamos por mulher?
8 Mɑ bɑ bikiɑnɑ bɑ nɛɛ, bɛsɛ sɔɔ berɑ̀ bɑǹ nɛ Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ Misipɑɔ. Mɑ bɑ deemɑ ɡoo kun nɛ sɑɑ Yɑbɛsin di ye yɑ wɑ̃ɑ Gɑlɑdiɔ.
8 E disseram: Há algumas das tribos de Israel que não subiram ao Senhor a Mizpá? E eis que ninguém de Jabes-Gileade viera ao arraial, à assembléia.
9 Domi sɑnɑm mɛ bɑ tɔmbu ɡɑrɑ bɑ deemɑ Yɑbɛsiɡii ɡoo kun wɑ̃ɑ mi.
9 Porquanto, quando se contou o povo, eis que nenhum dos moradores de Jabes-Gileade se achou ali.
10 Sɑɑ yerɑ Isireli be sɔɔ, bɑ tɑbu kowobu nɔrɔbun subɑ wɔkurɑ yiru (12.000) ɡɔsɑ bɑ bu woodɑ wɛ̃ bɑ nɛɛ, i doo i Yɑbɛsiɡibu ɡo kpuro.
10 Então a assembléia enviou para lá doze mil homens dos mais valentes, e lhes ordenou, dizendo: Ide, e ao fio da espada feri aos moradores de Jabes-Gileade, e às mulheres e aos meninos.
11 I tɔn durɔbu kpuro ɡoowo kɑ kurɔ be bɑ durɔ yɛ̃ kɔ.
11 Porém isto é o que haveis de fazer: A todo o homem e a toda a mulher que se houver deitado com um homem totalmente destruireis.
12 Ye bɑ turɑ mi, bɑ wɔndiɑbɑ wɑ tɔnu nɛɛru (400) be bɑ kun durɔ yɛ̃. Mɑ bɑ bu mwɛɛrimɑ bɑ kɑ nɑ ben sɑnsɑniɔ Siloɔ Kɑnɑnin temɔ.
12 E acharam entre os moradores de Jabes-Gileade quatrocentas moças virgens, que não tinham conhecido homem; e as trouxeram ao arraial, a Siló, que está na terra de Canaã.
13 Yen biruwɑ Isirelibɑ bɑ Bɛnyɑmɛɛ be bɑ dɑ bɑ kukuɑ Rimɔɔn kpee wɔruɔ ɡɔriɑ bɑ nɛɛ, bu yɑrimɑ, tɑbu kpɑ, bɑ dorɑ.
13 Então toda a assembléia enviou, e falou aos filhos de Benjamim, que estavam na penha de Rimom, e lhes proclamou a paz.
14 Yerɑ Bɛnyɑmɛɛ be, bɑ yɑrimɑ. Mɑ bɑ bu wɔndiɑ be wɛ̃ bɑ suɑ kurɔbu, be bɑ mwɛɛrimɑ sɑɑ Yɑbɛsin di mi, Gɑlɑdin temɔ. Adɑmɑ kurɔ be, bɑǹ bu dɑbiru turɑ.
14 E ao mesmo tempo voltaram os benjamitas; e deram-lhes as mulheres que haviam guardado com vida, das mulheres de Jabes-Gileade; porém estas ainda não lhes bastaram.
15 Mɑ Isirelibɑ bɑ Bɛnyɑmɛɛ ben wɔnwɔndu wɑ yèn sɔ̃ Yinni Gusunɔ u derɑ ben bwese kɛrɑ kɑndɑ.
15 Então o povo se arrependeu por causa de Benjamim; porquanto o Senhor tinha feito brecha nas tribos de Israel.
16 Mɑ Isirelibɑn ɡuro ɡurobu bɑ nɛɛ, wee tɔn kurɔbu sɑri Bɛnyɑmɛɛn bweseru sɔɔ. Mɑnɑ ben tɔn durɔ be bɑ tie bɑ koo kurɔbu wɑ.
16 E disseram os anciãos da assembléia: Que faremos acerca de mulheres para os que restaram, pois foram destruídas as mulheres de Benjamim?
17 Domi n ǹ weenɛ ben bweseru tu kɑm ko, kpɑ bɛsɛ Isirelibɑn bwese kɛri tiɑ ye, yu ɡbi.
17 Disseram mais: Tenha Benjamim uma herança nos que restaram, e não seja destruída nenhuma tribo de Israel.
18 Adɑmɑ sɑǹ kpɛ̃ su bu bɛsɛn bii wɔndiɑbɑ wɛ̃ bu suɑ kurɔbu, domi sɑ nɔɔ mwɛɛru kuɑ kɑ bɔ̃ri sɑ nɛɛ, Isireli wi u win bii wɔndiɑ Bɛnyɑmɛɛ ɡoo wɛ̃ u suɑ kurɔ, yen yɛ̃ro u kɑm ko.
18 Porém nós não lhes poderemos dar mulheres de nossas filhas, porque os filhos de Israel juraram, dizendo: Maldito aquele que der mulher aos benjamitas.
19 Adɑmɑ bɑ bwisikɑ bɑ nɛɛ, wee wɔ̃ɔ kɑ wɔ̃ɔn tɔ̃ɔ bɑkɑrɑ turuku kuɑ te sɑ rɑ Yinni Gusunɔ kue Siloɔ. Silo ye, yɑ wɑ̃ɑwɑ swɑɑɔ ye yɑ dɔɔ sɑɑ Betɛlin di sere Sikɛmuɔ sɔ̃ɔ yɑri yerɔ, Betɛli kɑ Lebonɑn bɑɑ sɔɔ.
19 Então disseram: Eis que de ano em ano há solenidade do Senhor em Siló, que se celebra para o norte de Betel do lado do nascente do sol, pelo caminho alto que sobe de Betel a Siquém, e para o sul de Lebona.
20 Mɑ bɑ Bɛnyɑmɛɛbɑ bwisi yini kɑ̃ bɑ nɛɛ, i doo i kuke resɛm ɡbɑɑnɔ.
20 E mandaram aos filhos de Benjamim, dizendo: Ide, e emboscai-vos nas vinhas.
21 Kpɑ i n yɔɔru bwɛ̃ɛ i n Silon wɔndiɑbɑ mɑrɑ, be bɑ koo yɑrimɑ bɑ n yɑɑmɔ. Ì n bu wɑ mɛ, kpɑ i yɑrimɑ ɡbɑɑ nin min di, i bu sɛ̃re i mwɛɛri i kɑ doonɑ bɛɛn temɔ bu ko bɛɛn kurɔbu.
21 E olhai, e eis aí as filhas de Siló a dançar em rodas, saí vós das vinhas, e arrebatai cada um sua mulher das filhas de Siló, e ide-vos à terra de Benjamim.
22 Ben mɔwɔbu bɑ̀ n nɑ, bɑ sun weeweenu koosi, sɑ ko bu wisi su nɛɛ, sɑǹ kpĩɑ sɑ bɛɛ kpuro kurɔbu wɑɑwe Yɑbɛsin tɑɑ bi sɔɔ. Nɡe mɛ n ǹ ben tii bɑ bɛɛ bii wɔndiɑ be wɛ̃, bɑǹ ben nɔɔ mwɛɛru kɔbie.
22 E será que, quando seus pais ou seus irmãos vierem a litigar conosco, nós lhes diremos: Por amor de nós, tende compaixão deles, pois nesta guerra não tomamos mulheres para cada um deles; porque não lhas destes vós, para que agora ficásseis culpados.
23 Mɑ Bɛnyɑmɛɛ be, bɑ kɑ tɔn ben ɡɑri sɔmburu kuɑ. Bɑ wɔndiɑ be mwɛɛrɑ sɑnɑm mɛ bɑ yɑɑmɔ Siloɔ. Ben bɑɑwure u wɔndiɑ wɑ u sɛ̃re u suɑ kurɔ. Mɑ bɑ kɑ dɑ ben temɔ. Bɑ wure bɑ ben wusu bɑnɑ, bɑ sinɑ mi.
23 E os filhos de Benjamim o fizeram assim, e levaram mulheres conforme ao número deles, das que arrebataram das rodas que dançavam; e foram-se, e voltaram à sua herança, e reedificaram as cidades, e habitaram nelas.
24 Yen biruwɑ Isireli be bɑ tie bɑ yɑrinɑ. Bɑɑwure u dɑ u win bwese kɛrɑ deemɑ win temɔ.
24 Também os filhos de Israel partiram dali, cada um para a sua tribo e para a sua família; e saíram dali, cada um para a sua herança.
25 N deemɑ sɑɑ ye sɔɔ, Isirelibɑ bɑǹ kpɑro mɔ. Ben bɑɑwure u mɔ̀wɑ nɡe mɛ u kĩ.
25 Naqueles dias não havia rei em Israel; porém cada um fazia o que parecia reto aos seus olhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.