Juízes 1
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Yosuen ɡɔɔn biru Isirelibɑ bɑ Yinni Gusunɔ bikiɑ u bu sɔ̃ bwese kɛrɑ ye yɑ koo ɡbi yu dɑ yu Kɑnɑni be bɑ tie wɔri.
1 Depois da morte de Josué, os israelitas consultaram o Senhor: Quem dentre nós será o primeiro a combater os cananeus?
2 Yerɑ u bu wisɑ u nɛɛ, Yudɑn bwese kɛrɑ, domi nɑ bu tem mɛ nɔmu sɔndiɑ.
2 O Senhor respondeu: Judá, pois eu entregarei a terra nas suas mãos.
3 Mɑ Yudɑbɑ bɑ ben mɑɑbu Simɛɔbɑ sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, i nɑ i kɑ sun Kɑnɑni be bɑ wɑ̃ɑ bɛsɛn tem mɛ sɔɔ wɔri su ɡo. Yen biru kpɑ su mɑɑ dɑ bɛɛn mi.
3 Então Judá disse a Simeão, seu irmão: Vem comigo à terra que me coube por sorte, para combatermos contra os cananeus. Depois irei contigo à tua terra. Simeão partiu com ele.
4 — ausente —
4 Judá travou combate e o Senhor entregou-lhe os cananeus e os ferezeus; derrotaram dez mil homens em Bezec.
5 — ausente —
5 Ali encontraram Adoni-Bezec, atacaram-no e derrotaram os cananeus e os ferezeus.
6 Yerɑ u dukɑ suɑ mɑ bɑ nùn nɑɑ ɡirɑ bɑ mwɑ bɑ win nɔmɑn niki bii bɑkɑnu bɔɔrɑ kɑ win nɑɑ niki bii bɑkɑnu.
6 Adoni-Bezec fugiu, mas eles o perseguiram, prenderam-no e cortaram-lhe os polegares das mãos e os hálux dos pés.
7 Yerɑ Besɛkin sunɔ wi, u ɡeruɑ u nɛɛ, sinɑmbu wɑtɑ kɑ wɔkurɑ nɑ derɑ bɑ ben nɔmɑn niki bii bɑkɑnu bɔɔrɑ kɑ ben nɑɑsuɡinu. Dĩɑ buri yi nɑ deri, yiyɑ bɑ rɑ n dimɔ. Wee tɛ̃ Gusunɔ u mɑn ye kpuro kɔsiemɔ.
7 Adoni-Bezec disse: Setenta reis, com os polegares das mãos e os hálux dos pés cortados, apanhavam debaixo de minha mesa os sobejos da comida. Como eu fiz, assim Deus me faz. E conduziram-no a Jerusalém, onde morreu.
8 Yenibɑ kpuron biru Yudɑbɑ bɑ Yerusɑlɛmu wɔri bɑ ye kɑmiɑ. Yen dɔmɑ te, bɑ yen tɔmbu ɡo mɑ bɑ wuu ɡe dɔ̃ɔ mɛni.
8 Os juditas atacaram Jerusalém e tomaram-na. Passaram os seus habitantes ao fio da espada e incendiaram a cidade.
9 Yerɑ bɑ mɑɑ dɑ bɑ Kɑnɑni be bɑ wɑ̃ɑ ɡuunɔ wɔri kɑ be bɑ wɑ̃ɑ sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑru ɡiɑ ɡbɑburɔ, kɑ sere be bɑ wɑ̃ɑ sɔ̃ɔ duu yeru ɡiɑ.
9 Desceram dali e combateram os cananeus das montanhas, do meio-dia e da planície.
10 Mɑ bɑ mɑɑ Kɑnɑni be bɑ wɑ̃ɑ Heboroniɔ wɔri ye bɑ rɑ rɑɑ soku Aribɑn wuu. Miyɑ bɑ Sesɑibɑ kɑ Akimɑnibɑ kɑ Tɑlimɑibɑ kɑmiɑ.
10 Judá marchou contra os cananeus de Hebron {chamada antigamente Cariat-Arbé}, e derrotou Sesai, Aimã e Tolmai.
11 Heboronin di bɑ mɑɑ dɑ bɑ Debiriɡibu wɔri. Sɑɑ ye sɔɔ, bɑ rɑ wuu ɡe sokuwɑ Sefɛɛn wuu.
11 Marchou depois contra os habitantes de Dabir, que antigamente se chamava Cariat-Sefer.
12 Mɑ Kɑlɛbu u nɛɛ, wi u kpĩɑ u Sefɛɛn wuu ɡe mwɑ, yɛ̃rowɑ u koo win bii wɔndiɑ Akusɑ kɛ̃ kurɔ.
12 Caleb tinha dito: Àquele que combater e tomar Cariat-Sefer darei por mulher minha filha Axa.
13 Yerɑ Otiniɛli, Kɑlɛbun wɔnɔ Kenɑsin bii u wuu ɡe kɑmiɑ. Mɑ Kɑlɛbu u nùn win bii wɔndiɑ wi kɑ̃ kurɔ.
13 Otoniel, filho de Cenez, irmão mais novo de Caleb, tomou a cidade; e Caleb deu-lhe sua filha Axa por mulher.
14 Sɑnɑm mɛ kurɔ wi, u duɑ Otiniɛlin yɛnuɔ u kpɑ, yerɑ u nùn bwisi kɑ̃ u nɛɛ, ɑ doo ɑ tem bikiɑ nɛn tundon mi. Adɑmɑ kurɔ win tii u dɑ win tundo Kɑlɛbun mi. Ye u turɑ mi, u sɑrɑ sɑɑ win kɛtɛkun di. Yerɑ Kɑlɛbu u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ ɑ kĩ.
14 Chegando Axa à casa de seu marido, ele moveu-a a que pedisse um campo ao seu pai. {E pela segunda vez} ela saltou de seu jumento, e Caleb disse-lhe: Que tens?
15 Mɑ u wisɑ u nɛɛ, ɑ suuru koowo ɑ mɑn bwii kɛ̃. Domi berɑ ye ɑ mɑn wɛ̃ sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑru ɡiɑ, nim sɑri mi.
15 Dá-me, respondeu ela, um presente. Instalaste-me em uma terra árida; dá-me também fontes de água! E Caleb deu-lhe as fontes superiores e inferiores.
16 Kenibɑ be bɑ sɑ̃ɑ Mɔwisin dokirin bweseru bɑ Yudɑbɑ swĩi bɑ doonɑ Yerikon di sɑnnu, mi kpɑkpɑ bɛ̃ɛ wɑ̃ɑ. Bɑ dɑ bɑ sinɑ ɡbɑburɔ Yudɑbɑn temɔ Arɑdin sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑru ɡiɑ.
16 Os filhos de Hobab, o quenita, cunhado de Moisés, subiram da cidade das Palmeiras com os juditas, no deserto de Judá, ao sul de Arad, e vieram estabelecer-se com o povo.
17 Yen biru Yudɑbɑ kɑ ben mɑɑbu Simɛɔbɑ bɑ Kɑnɑni be bɑ wɑ̃ɑ Sefɑtiɔ wɔri bɑ kpeerɑsiɑ mɑm mɑm. Wuu ɡerɑ bɑ yĩsiru kɑ̃ Hɔɔmɑ. Yen tubusiɑnɑ bɑnsu.
17 Judá prosseguiu sua marcha com Simeão, seu irmão, e derrotaram os cananeus de Sefaat. Votaram a cidade ao interdito e ela recebeu o nome de Horma.
18 Yudɑ be, bɑ mɑɑ Gɑsɑ mwɑ kɑ Asikɑloni kɑ Ekoroni, yen bɑɑyere kɑ yen bɑru kpɑɑnu.
18 Judá tomou também Gaza e seu território, bem como Ascalon e Acaron com seus territórios.
19 Yinni Gusunɔ u kɑ Yudɑ be wɑ̃ɑ. Yerɑ bɑ berɑ mi ɡuunu wɑ̃ɑ mwɑ yɑ kuɑ beɡiɑ. Adɑmɑ bɑǹ kpĩɑ bɑ tɔn be bɑ wɑ̃ɑ nin wɔwɑɔ kɑmiɛ. Domi tɔn be, bɑ tɑbu kɛkɛ sisuɡii mɔ yi dumi ɡɑwe.
19 O Senhor estava com Judá, e ele conquistou a montanha; porém, não pôde despojar os habitantes da planície que possuíam carros de ferro.
20 Mɛsumɑ Kɑlɛbu u kɑ Heboroni wɑ nɡe mɛ Mɔwisi u rɑɑ ɡeruɑ. Mɑ u Anɑkibɑn bwese kɛri itɑ ɡirɑ min di.
20 Conforme o que Moisés tinha dito, deram Hebron a Caleb, que expulsou dela os três filhos de Enac.
21 Adɑmɑ Bɛnyɑmɛɛbɑ bɑǹ kpĩɑ bɑ Yebusibɑ ɡire sɑɑ Yerusɑlɛmun di. Yerɑ n derɑ bɑ kɑ wɑ̃ɑ ben suunu sɔɔ sere kɑ ɡisɔn ɡisɔ.
21 Os benjaminitas não exterminaram os jebuseus de Jerusalém; por isso, os jebuseus habitaram em Jerusalém com os benjaminitas até o presente.
22 Yinni Gusunɔ u wɑ̃ɑ kɑ Mɑnɑsebɑ kɑ Efɑrɑimubɑ be bɑ sɑ̃ɑ Yosɛfun bibun bweseru. Mɑ bɑ Betɛli wɔrim dɑ.
22 A família de José marchou também contra Betel, e o Senhor esteve com eles.
23 Adɑmɑ bɑ ɡinɑ derɑ ɡɑbɑ dɑ bɑ yen sɑriɑ mɛɛrɑ. Betɛli yerɑ, bɑ rɑ rɑɑ soku Lusi.
23 E quando exploravam Betel, que antes se chamava Luz,
24 Ye bɑ turɑ mi, yerɑ bɑ ɡoo wɑ u yɑriɔ wuu ɡen min di. Mɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɑ sun sɔ̃ɔsio mìn di bɑ rɑ kɑ wuu ɡeni du, kpɑ su nun ɡeɑ kuɑ.
24 viram um homem que saía da cidade, e disseram-lhe: Mostra-nos por onde se pode entrar na cidade e usaremos de misericórdia contigo.
25 Mɑ durɔ wi, u bu sɔ̃ɔsi. Ye bɑ duɑ wuu ɡe sɔɔ, yerɑ bɑ ɡen tɔmbu ɡo. Mɑ bɑ durɔ wi deri kɑ win yɛnuɡibu kpuro.
25 Ele indicou-lhes a entrada, e passaram a localidade ao fio da espada, poupando, porém, aquele homem com a sua família.
26 Yen biru durɔ wi, u yɑrɑ wuu ɡen min di u dɑ Hɛtibɑn temɔ u wuu kpɔɔ bɑnɑ. Mɑ u ɡu yĩsiru kɑ̃ Lusi. Yĩsi terɑ bɑ kɑ ɡu sokumɔ sere kɑ ɡisɔ.
26 Este emigrou para a terra dos hiteus, onde construiu uma cidade, à qual pôs o nome de Luz, nome que ela conserva ainda hoje.
27 Mɑnɑsebɑ bɑǹ kpĩɑ bɑ Bɛti Seɑniɡibu kɑ Tɑɑnɑkiɡibu kɑ Doriɡibu kɑ Yibileɑmuɡibu kɑ sere mɑɑ Mɛɡidoɡibu kɑ ben bɑru kpɑɑnuɡibu ɡire. Yerɑ n derɑ Kɑnɑni be, bɑ kɑ wɑ̃ɑ Mɑnɑsebɑn suunu sɔɔ.
27 Manassés não expulsou os habitantes de Betsã com suas aldeias, nem os de Tanac, de Dor, de Jeblaão, de Magedo, com suas aldeias, porque os cananeus estavam decididos a ocupar essa terra.
28 Bɑɑ sɑnɑm mɛ Isirelibɑ bɑ dɑm kuɑ, bɑǹ mɑɑ kpĩɑ bɑ tɔn be ɡire. Adɑmɑ bɑ bu yoo sɔmɑ koosiɑ.
28 Quando se tornaram mais fortes, os israelitas fizeram-nos tributários, mas não os despojaram.
29 Mɛyɑ mɑɑ Efɑrɑimubɑ bɑǹ kpĩɑ bɑ Kɑnɑniɡii be bɑ wɑ̃ɑ Gesɛɛɔ ɡire. Yerɑ n derɑ tɔn be, bɑ kɑ wɑ̃ɑ ben suunu sɔɔ.
29 Efraim não expulsou os cananeus de Geser, os quais continuaram a habitar em Geser, no meio de Efraim.
30 Sɑbulonibɑ, be mɑɑ, bɑǹ kpĩɑ bɑ Kitironiɡibu kɑ Nɑhɑlɑliɡibu ɡire. Bɑ derɑ bɑ wɑ̃ɑ kɑ be sɑnnu, ɑdɑmɑ bɑ bu yoo sɔmɑ koosiɑ.
30 Zabulon não expulsou os habitantes de Cetron, nem os de Naalol; e os cananeus continuaram a habitar no meio de Zabulon, embora sujeitos ao tributo.
31 Asɛɛbɑ bɑǹ mɑɑ kpĩɑ bɑ Akoɡibu kɑ Sidoniɡibu kɑ sere Alɑbuɡibu kɑ Akisibuɡibu kɑ Helubɑɡibu kɑ Afikiɡibu kɑ Rehɔbuɡibu ɡire.
31 Aser não expulsou os habitantes de Aco, nem os de Sidon, nem os de Aalab, de Acasib, de Helba, de Afec e de Roob;
32 Mɑ Asɛɛ be, bɑ wɑ̃ɑ kɑ be sɑnnu.
32 os filhos de Aser estabeleceram-se entre os cananeus, habitantes daquela terra; não os despojaram.
33 Nɛfitɑlibɑ bɑǹ mɑɑ kpĩɑ bɑ Bɛti Semɛsiɡibu kɑ Bɛti Anɑtiɡibu ɡire. Bɑ wɑ̃ɑ ben suunu sɔɔ, ɑdɑmɑ bɑ bu yoo sɔmɑ koosiɑ.
33 Neftali não expulsou os habitantes de Bet-Sames, nem os de Bet-Anat, e estabeleceu-se entre os cananeus, habitantes daquela terra; os betsamitas e os betanitas ficaram-lhe tributários.
34 Amɔrebɑ bɑ Dɑnubɑ ɡirɑ sɑɑ wɔwɑn di. Mɑ Dɑnu be, bɑ dɑ bɑ wɑ̃ɑ ɡuunɔ.
34 Os amorreus repeliram os danitas para a montanha, e não os deixaram descer para a planície.
35 Yen sɔ̃nɑ Amɔre be, bɑǹ doonɛ sɑɑ Hɑɑri Herɛsi kɑ Ayɑloni kɑ Sɑɑbimun di. Adɑmɑ yen biru Efɑrɑimubɑ kɑ Mɑnɑsebɑ bɑ bu tɑɑre bɑ yoo sɔmɑ koosiɑ.
35 Persistiram em ficar em Har-Harés, em Ajalon e em Salebim; mas a mão da casa de José prevaleceu sobre eles, e tiveram de pagar o tributo.
36 Sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑru ɡiɑ, Amɔrebɑn tem nɔɔ ɡɑ Edɔmubɑn tem bɛwɑ n kɑ dɑ sere ɡunɡuu te bɑ mɔ̀ Akɑrɑbimuɔ sɔ̃ɔ yɑri yeru ɡiɑ. Akɑrɑbimu yen tubusiɑnɑ niɑ.
36 O território dos amorreus estendia-se desde a costa de Acrabim e de Sela, para o norte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.