Juízes 1
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH
1 Yosuen ɡɔɔn biru Isirelibɑ bɑ Yinni Gusunɔ bikiɑ u bu sɔ̃ bwese kɛrɑ ye yɑ koo ɡbi yu dɑ yu Kɑnɑni be bɑ tie wɔri.
1 Depois que Josué morreu, o povo de Israel perguntou a Deus, o Senhor : — Qual das nossas
2 Yerɑ u bu wisɑ u nɛɛ, Yudɑn bwese kɛrɑ, domi nɑ bu tem mɛ nɔmu sɔndiɑ.
2 O Senhor respondeu: — O povo de Judá vai primeiro porque eu lhe dei a terra.
3 Mɑ Yudɑbɑ bɑ ben mɑɑbu Simɛɔbɑ sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, i nɑ i kɑ sun Kɑnɑni be bɑ wɑ̃ɑ bɛsɛn tem mɛ sɔɔ wɔri su ɡo. Yen biru kpɑ su mɑɑ dɑ bɛɛn mi.
3 Então o povo de Judá disse ao povo de Simeão: — Vamos juntos à terra que nos foi dada e lutemos contra os cananeus. Depois iremos juntos à terra que for dada a vocês. Assim as tribos de Simeão
4 — ausente —
4 e de Judá foram guerrear juntas. E o Senhor Deus lhes deu a vitória sobre os cananeus e os perizeus, e eles mataram dez mil homens em Bezeque.
5 — ausente —
5 Nesse lugar encontraram Adoni-Bezeque e lutaram contra ele. E eles derrotaram os cananeus e os perizeus.
6 Yerɑ u dukɑ suɑ mɑ bɑ nùn nɑɑ ɡirɑ bɑ mwɑ bɑ win nɔmɑn niki bii bɑkɑnu bɔɔrɑ kɑ win nɑɑ niki bii bɑkɑnu.
6 Adoni-Bezeque fugiu, mas eles o perseguiram e prenderam. E cortaram os polegares das suas mãos e os dedões dos seus pés.
7 Yerɑ Besɛkin sunɔ wi, u ɡeruɑ u nɛɛ, sinɑmbu wɑtɑ kɑ wɔkurɑ nɑ derɑ bɑ ben nɔmɑn niki bii bɑkɑnu bɔɔrɑ kɑ ben nɑɑsuɡinu. Dĩɑ buri yi nɑ deri, yiyɑ bɑ rɑ n dimɔ. Wee tɛ̃ Gusunɔ u mɑn ye kpuro kɔsiemɔ.
7 Então Adoni-Bezeque disse: — Eu mandei cortar os polegares das mãos e os dedões dos pés de setenta reis, e eles apanhavam migalhas debaixo da minha mesa. Agora Deus fez comigo o mesmo que eu fiz com eles. Então levaram Adoni-Bezeque para a cidade de Jerusalém, e ele morreu ali.
8 Yenibɑ kpuron biru Yudɑbɑ bɑ Yerusɑlɛmu wɔri bɑ ye kɑmiɑ. Yen dɔmɑ te, bɑ yen tɔmbu ɡo mɑ bɑ wuu ɡe dɔ̃ɔ mɛni.
8 Os homens de Judá atacaram Jerusalém e a conquistaram. Mataram os seus moradores e puseram fogo na cidade.
9 Yerɑ bɑ mɑɑ dɑ bɑ Kɑnɑni be bɑ wɑ̃ɑ ɡuunɔ wɔri kɑ be bɑ wɑ̃ɑ sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑru ɡiɑ ɡbɑburɔ, kɑ sere be bɑ wɑ̃ɑ sɔ̃ɔ duu yeru ɡiɑ.
9 Depois foram lutar contra os cananeus que moravam nas montanhas, no deserto do Sul e nas planícies de Judá.
10 Mɑ bɑ mɑɑ Kɑnɑni be bɑ wɑ̃ɑ Heboroniɔ wɔri ye bɑ rɑ rɑɑ soku Aribɑn wuu. Miyɑ bɑ Sesɑibɑ kɑ Akimɑnibɑ kɑ Tɑlimɑibɑ kɑmiɑ.
10 Também atacaram os cananeus que moravam na cidade de Hebrom, que antes era chamada de Quiriate-Arba. E venceram Sesai, Aimã e Talmai, que eram filhos de Anaque.
11 Heboronin di bɑ mɑɑ dɑ bɑ Debiriɡibu wɔri. Sɑɑ ye sɔɔ, bɑ rɑ wuu ɡe sokuwɑ Sefɛɛn wuu.
11 Dali marcharam contra os moradores de Debir, que também era chamada de Quiriate-Sefer.
12 Mɑ Kɑlɛbu u nɛɛ, wi u kpĩɑ u Sefɛɛn wuu ɡe mwɑ, yɛ̃rowɑ u koo win bii wɔndiɑ Akusɑ kɛ̃ kurɔ.
12 Então Calebe disse: — Eu darei a minha filha Acsa em casamento ao homem que conseguir tomar Quiriate-Sefer.
13 Yerɑ Otiniɛli, Kɑlɛbun wɔnɔ Kenɑsin bii u wuu ɡe kɑmiɑ. Mɑ Kɑlɛbu u nùn win bii wɔndiɑ wi kɑ̃ kurɔ.
13 Otoniel conquistou a cidade. Ele era filho de Quenaz, o irmão mais novo de Calebe. Então Calebe lhe deu a sua filha Acsa em casamento.
14 Sɑnɑm mɛ kurɔ wi, u duɑ Otiniɛlin yɛnuɔ u kpɑ, yerɑ u nùn bwisi kɑ̃ u nɛɛ, ɑ doo ɑ tem bikiɑ nɛn tundon mi. Adɑmɑ kurɔ win tii u dɑ win tundo Kɑlɛbun mi. Ye u turɑ mi, u sɑrɑ sɑɑ win kɛtɛkun di. Yerɑ Kɑlɛbu u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ ɑ kĩ.
14 Quando Acsa foi morar com Otoniel, ela insistiu com ele que pedisse ao pai dela algumas terras. Acsa foi para o lugar onde Calebe estava, e, quando ela desceu do jumento, o seu pai perguntou: — O que é que você quer?
15 Mɑ u wisɑ u nɛɛ, ɑ suuru koowo ɑ mɑn bwii kɛ̃. Domi berɑ ye ɑ mɑn wɛ̃ sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑru ɡiɑ, nim sɑri mi.
15 — Eu quero um presente! — respondeu ela. — Já que o senhor me deu uma terra seca, me dê também algumas fontes de água. Então Calebe lhe deu as fontes que ficavam nas terras altas e nas baixas.
16 Kenibɑ be bɑ sɑ̃ɑ Mɔwisin dokirin bweseru bɑ Yudɑbɑ swĩi bɑ doonɑ Yerikon di sɑnnu, mi kpɑkpɑ bɛ̃ɛ wɑ̃ɑ. Bɑ dɑ bɑ sinɑ ɡbɑburɔ Yudɑbɑn temɔ Arɑdin sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑru ɡiɑ.
16 Os descendentes do sogro de Moisés, que era queneu, saíram com o povo de Judá e foram de Jericó, a cidade das palmeiras, para o deserto de Judá, que fica ao sul de Arade. E ali viveram com os amalequitas.
17 Yen biru Yudɑbɑ kɑ ben mɑɑbu Simɛɔbɑ bɑ Kɑnɑni be bɑ wɑ̃ɑ Sefɑtiɔ wɔri bɑ kpeerɑsiɑ mɑm mɑm. Wuu ɡerɑ bɑ yĩsiru kɑ̃ Hɔɔmɑ. Yen tubusiɑnɑ bɑnsu.
17 O povo de Judá e o de Simeão se juntaram e atacaram os cananeus da cidade de Zefate. Em nome de Deus, eles destruíram completamente a cidade e mudaram o seu nome para Horma .
18 Yudɑ be, bɑ mɑɑ Gɑsɑ mwɑ kɑ Asikɑloni kɑ Ekoroni, yen bɑɑyere kɑ yen bɑru kpɑɑnu.
18 Eles não tomaram Gaza, Asquelom e Ecrom e os seus territórios vizinhos.
19 Yinni Gusunɔ u kɑ Yudɑ be wɑ̃ɑ. Yerɑ bɑ berɑ mi ɡuunu wɑ̃ɑ mwɑ yɑ kuɑ beɡiɑ. Adɑmɑ bɑǹ kpĩɑ bɑ tɔn be bɑ wɑ̃ɑ nin wɔwɑɔ kɑmiɛ. Domi tɔn be, bɑ tɑbu kɛkɛ sisuɡii mɔ yi dumi ɡɑwe.
19 O Senhor Deus ajudou o povo de Judá, e eles conquistaram a região das montanhas. Mas não puderam expulsar os moradores do litoral porque estes tinham carros de ferro.
20 Mɛsumɑ Kɑlɛbu u kɑ Heboroni wɑ nɡe mɛ Mɔwisi u rɑɑ ɡeruɑ. Mɑ u Anɑkibɑn bwese kɛri itɑ ɡirɑ min di.
20 Como Moisés havia mandado, a cidade de Hebrom foi dada a Calebe. E ele pôs para fora dali os três filhos de Anaque.
21 Adɑmɑ Bɛnyɑmɛɛbɑ bɑǹ kpĩɑ bɑ Yebusibɑ ɡire sɑɑ Yerusɑlɛmun di. Yerɑ n derɑ bɑ kɑ wɑ̃ɑ ben suunu sɔɔ sere kɑ ɡisɔn ɡisɔ.
21 Mas o povo da tribo de Benjamim não expulsou os jebuseus que moravam na cidade de Jerusalém. E os jebuseus dali vivem com o povo de Benjamim até hoje .
22 Yinni Gusunɔ u wɑ̃ɑ kɑ Mɑnɑsebɑ kɑ Efɑrɑimubɑ be bɑ sɑ̃ɑ Yosɛfun bibun bweseru. Mɑ bɑ Betɛli wɔrim dɑ.
22 — ausente —
23 Adɑmɑ bɑ ɡinɑ derɑ ɡɑbɑ dɑ bɑ yen sɑriɑ mɛɛrɑ. Betɛli yerɑ, bɑ rɑ rɑɑ soku Lusi.
23 — ausente —
24 Ye bɑ turɑ mi, yerɑ bɑ ɡoo wɑ u yɑriɔ wuu ɡen min di. Mɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɑ sun sɔ̃ɔsio mìn di bɑ rɑ kɑ wuu ɡeni du, kpɑ su nun ɡeɑ kuɑ.
24 estes viram um homem que ia saindo e lhe disseram: — Como podemos entrar na cidade? Diga, e não mataremos você.
25 Mɑ durɔ wi, u bu sɔ̃ɔsi. Ye bɑ duɑ wuu ɡe sɔɔ, yerɑ bɑ ɡen tɔmbu ɡo. Mɑ bɑ durɔ wi deri kɑ win yɛnuɡibu kpuro.
25 Então ele mostrou a entrada. Eles entraram e mataram todos os moradores da cidade, menos aquele homem e toda a sua família.
26 Yen biru durɔ wi, u yɑrɑ wuu ɡen min di u dɑ Hɛtibɑn temɔ u wuu kpɔɔ bɑnɑ. Mɑ u ɡu yĩsiru kɑ̃ Lusi. Yĩsi terɑ bɑ kɑ ɡu sokumɔ sere kɑ ɡisɔ.
26 Então ele foi para a terra dos heteus, construiu ali uma cidade e lhe deu o nome de Luz. E esse é o seu nome até hoje .
27 Mɑnɑsebɑ bɑǹ kpĩɑ bɑ Bɛti Seɑniɡibu kɑ Tɑɑnɑkiɡibu kɑ Doriɡibu kɑ Yibileɑmuɡibu kɑ sere mɑɑ Mɛɡidoɡibu kɑ ben bɑru kpɑɑnuɡibu ɡire. Yerɑ n derɑ Kɑnɑni be, bɑ kɑ wɑ̃ɑ Mɑnɑsebɑn suunu sɔɔ.
27 A tribo de Manassés não expulsou o povo que morava nas cidades de Bete-Sã, Taanaque, Dor, Ibleão, Megido e nos seus povoados. Os cananeus continuaram a viver nelas.
28 Bɑɑ sɑnɑm mɛ Isirelibɑ bɑ dɑm kuɑ, bɑǹ mɑɑ kpĩɑ bɑ tɔn be ɡire. Adɑmɑ bɑ bu yoo sɔmɑ koosiɑ.
28 Quando os israelitas ficaram mais fortes, obrigaram os cananeus a trabalhar para eles, mas não expulsaram todos.
29 Mɛyɑ mɑɑ Efɑrɑimubɑ bɑǹ kpĩɑ bɑ Kɑnɑniɡii be bɑ wɑ̃ɑ Gesɛɛɔ ɡire. Yerɑ n derɑ tɔn be, bɑ kɑ wɑ̃ɑ ben suunu sɔɔ.
29 A tribo de Efraim não expulsou os cananeus que moravam na cidade de Gezer, e assim os cananeus ficaram vivendo ali com eles.
30 Sɑbulonibɑ, be mɑɑ, bɑǹ kpĩɑ bɑ Kitironiɡibu kɑ Nɑhɑlɑliɡibu ɡire. Bɑ derɑ bɑ wɑ̃ɑ kɑ be sɑnnu, ɑdɑmɑ bɑ bu yoo sɔmɑ koosiɑ.
30 A tribo de Zebulom não expulsou o povo que vivia nas cidades de Quitrom e Naalol. Os cananeus viveram com eles, mas eram obrigados a trabalhar para eles.
31 Asɛɛbɑ bɑǹ mɑɑ kpĩɑ bɑ Akoɡibu kɑ Sidoniɡibu kɑ sere Alɑbuɡibu kɑ Akisibuɡibu kɑ Helubɑɡibu kɑ Afikiɡibu kɑ Rehɔbuɡibu ɡire.
31 A tribo de Aser não expulsou o povo que vivia nas cidades de Aco, Sidom, Alabe, Aczibe, Helba, Afeca e Reobe.
32 Mɑ Asɛɛ be, bɑ wɑ̃ɑ kɑ be sɑnnu.
32 O povo de Aser viveu com os cananeus que moravam ali, pois eles não tinham sido expulsos.
33 Nɛfitɑlibɑ bɑǹ mɑɑ kpĩɑ bɑ Bɛti Semɛsiɡibu kɑ Bɛti Anɑtiɡibu ɡire. Bɑ wɑ̃ɑ ben suunu sɔɔ, ɑdɑmɑ bɑ bu yoo sɔmɑ koosiɑ.
33 A tribo de Naftali não expulsou o povo que morava nas cidades de Bete-Semes e Bete-Anate. Os cananeus viveram com o povo de Naftali, mas eram obrigados a trabalhar para eles.
34 Amɔrebɑ bɑ Dɑnubɑ ɡirɑ sɑɑ wɔwɑn di. Mɑ Dɑnu be, bɑ dɑ bɑ wɑ̃ɑ ɡuunɔ.
34 Os amorreus forçaram a tribo de Dã a se retirar para as montanhas e não os deixavam descer ao vale.
35 Yen sɔ̃nɑ Amɔre be, bɑǹ doonɛ sɑɑ Hɑɑri Herɛsi kɑ Ayɑloni kɑ Sɑɑbimun di. Adɑmɑ yen biru Efɑrɑimubɑ kɑ Mɑnɑsebɑ bɑ bu tɑɑre bɑ yoo sɔmɑ koosiɑ.
35 Os amorreus ficaram vivendo nas montanhas de Heres, em Aijalom e em Saalabim, mas o povo da tribo de José os dominou e os forçou a trabalhar para eles.
36 Sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑru ɡiɑ, Amɔrebɑn tem nɔɔ ɡɑ Edɔmubɑn tem bɛwɑ n kɑ dɑ sere ɡunɡuu te bɑ mɔ̀ Akɑrɑbimuɔ sɔ̃ɔ yɑri yeru ɡiɑ. Akɑrɑbimu yen tubusiɑnɑ niɑ.
36 As terras dos amorreus começavam na subida do Escorpião e em Sela e iam na direção norte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.