Juízes 1
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT
1 Yosuen ɡɔɔn biru Isirelibɑ bɑ Yinni Gusunɔ bikiɑ u bu sɔ̃ bwese kɛrɑ ye yɑ koo ɡbi yu dɑ yu Kɑnɑni be bɑ tie wɔri.
1 Depois da morte de Josué, os israelitas perguntaram ao S enhor : “Qual das tribos deve ser a primeira a atacar os cananeus?”.
2 Yerɑ u bu wisɑ u nɛɛ, Yudɑn bwese kɛrɑ, domi nɑ bu tem mɛ nɔmu sɔndiɑ.
2 O S enhor respondeu: “Judá, pois eu entreguei a terra em suas mãos”.
3 Mɑ Yudɑbɑ bɑ ben mɑɑbu Simɛɔbɑ sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, i nɑ i kɑ sun Kɑnɑni be bɑ wɑ̃ɑ bɛsɛn tem mɛ sɔɔ wɔri su ɡo. Yen biru kpɑ su mɑɑ dɑ bɛɛn mi.
3 Os homens de Judá disseram a seus parentes da tribo de Simeão: “Venham conosco lutar contra os cananeus que vivem no território que nos foi designado como herança. Depois ajudaremos vocês a conquistar o seu território”. Os homens de Simeão foram com Judá.
4 — ausente —
4 Quando os homens de Judá atacaram, o S enhor entregou os cananeus e os ferezeus em suas mãos, e eles mataram dez mil guerreiros inimigos em Bezeque.
5 — ausente —
5 Naquela cidade, encontraram o rei Adoni-Bezeque, lutaram contra ele e derrotaram os cananeus e os ferezeus.
6 Yerɑ u dukɑ suɑ mɑ bɑ nùn nɑɑ ɡirɑ bɑ mwɑ bɑ win nɔmɑn niki bii bɑkɑnu bɔɔrɑ kɑ win nɑɑ niki bii bɑkɑnu.
6 Adoni-Bezeque fugiu, mas os israelitas o capturaram e cortaram os polegares de suas mãos e de seus pés.
7 Yerɑ Besɛkin sunɔ wi, u ɡeruɑ u nɛɛ, sinɑmbu wɑtɑ kɑ wɔkurɑ nɑ derɑ bɑ ben nɔmɑn niki bii bɑkɑnu bɔɔrɑ kɑ ben nɑɑsuɡinu. Dĩɑ buri yi nɑ deri, yiyɑ bɑ rɑ n dimɔ. Wee tɛ̃ Gusunɔ u mɑn ye kpuro kɔsiemɔ.
7 Adoni-Bezeque disse: “Setenta reis com os polegares das mãos e dos pés cortados comiam migalhas debaixo de minha mesa. Agora Deus me retribuiu aquilo que fiz com eles”. E o levaram a Jerusalém, onde ele morreu.
8 Yenibɑ kpuron biru Yudɑbɑ bɑ Yerusɑlɛmu wɔri bɑ ye kɑmiɑ. Yen dɔmɑ te, bɑ yen tɔmbu ɡo mɑ bɑ wuu ɡe dɔ̃ɔ mɛni.
8 Os homens de Judá atacaram Jerusalém e a conquistaram. Mataram todos os seus habitantes e puseram fogo na cidade.
9 Yerɑ bɑ mɑɑ dɑ bɑ Kɑnɑni be bɑ wɑ̃ɑ ɡuunɔ wɔri kɑ be bɑ wɑ̃ɑ sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑru ɡiɑ ɡbɑburɔ, kɑ sere be bɑ wɑ̃ɑ sɔ̃ɔ duu yeru ɡiɑ.
9 Depois disso, desceram para lutar contra os cananeus que viviam na região montanhosa do Neguebe e nas colinas do oeste.
10 Mɑ bɑ mɑɑ Kɑnɑni be bɑ wɑ̃ɑ Heboroniɔ wɔri ye bɑ rɑ rɑɑ soku Aribɑn wuu. Miyɑ bɑ Sesɑibɑ kɑ Akimɑnibɑ kɑ Tɑlimɑibɑ kɑmiɑ.
10 Judá marchou contra os cananeus que habitavam em Hebrom (antes chamada de Quiriate-Arba), e derrotou os exércitos de Sesai, Aimã e Talmai.
11 Heboronin di bɑ mɑɑ dɑ bɑ Debiriɡibu wɔri. Sɑɑ ye sɔɔ, bɑ rɑ wuu ɡe sokuwɑ Sefɛɛn wuu.
11 Dali avançaram contra os habitantes de Debir (antes chamada de Quiriate-Sefer).
12 Mɑ Kɑlɛbu u nɛɛ, wi u kpĩɑ u Sefɛɛn wuu ɡe mwɑ, yɛ̃rowɑ u koo win bii wɔndiɑ Akusɑ kɛ̃ kurɔ.
12 Calebe disse: “Darei minha filha Acsa em casamento a quem atacar e tomar Quiriate-Sefer”.
13 Yerɑ Otiniɛli, Kɑlɛbun wɔnɔ Kenɑsin bii u wuu ɡe kɑmiɑ. Mɑ Kɑlɛbu u nùn win bii wɔndiɑ wi kɑ̃ kurɔ.
13 Otoniel, filho de Quenaz, irmão mais novo de Calebe, tomou a cidade, e Calebe lhe deu Acsa como esposa.
14 Sɑnɑm mɛ kurɔ wi, u duɑ Otiniɛlin yɛnuɔ u kpɑ, yerɑ u nùn bwisi kɑ̃ u nɛɛ, ɑ doo ɑ tem bikiɑ nɛn tundon mi. Adɑmɑ kurɔ win tii u dɑ win tundo Kɑlɛbun mi. Ye u turɑ mi, u sɑrɑ sɑɑ win kɛtɛkun di. Yerɑ Kɑlɛbu u nùn bikiɑ u nɛɛ, mbɑ ɑ kĩ.
14 Quando Acsa se casou com Otoniel, ela insistiu para que ele pedisse um campo ao pai dela. Assim que ela desceu do jumento, Calebe lhe perguntou: “O que você quer?”.
15 Mɑ u wisɑ u nɛɛ, ɑ suuru koowo ɑ mɑn bwii kɛ̃. Domi berɑ ye ɑ mɑn wɛ̃ sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑru ɡiɑ, nim sɑri mi.
15 Ela respondeu: “Quero mais um presente. O senhor me deu terras no deserto do Neguebe; agora, peço que também me dê fontes de água”. Então Calebe lhe deu as fontes superiores e as fontes inferiores.
16 Kenibɑ be bɑ sɑ̃ɑ Mɔwisin dokirin bweseru bɑ Yudɑbɑ swĩi bɑ doonɑ Yerikon di sɑnnu, mi kpɑkpɑ bɛ̃ɛ wɑ̃ɑ. Bɑ dɑ bɑ sinɑ ɡbɑburɔ Yudɑbɑn temɔ Arɑdin sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑru ɡiɑ.
16 Quando a tribo de Judá deixou Jericó, a cidade das palmeiras, os queneus, descendentes do sogro de Moisés, os acompanharam até o deserto de Judá. Eles se estabeleceram no meio do povo dali, perto da cidade de Arade, no Neguebe.
17 Yen biru Yudɑbɑ kɑ ben mɑɑbu Simɛɔbɑ bɑ Kɑnɑni be bɑ wɑ̃ɑ Sefɑtiɔ wɔri bɑ kpeerɑsiɑ mɑm mɑm. Wuu ɡerɑ bɑ yĩsiru kɑ̃ Hɔɔmɑ. Yen tubusiɑnɑ bɑnsu.
17 Então a tribo de Judá se uniu com seus parentes da tribo de Simeão para lutar contra os cananeus que habitavam em Zefate, e destruíram completamente a cidade. Por isso, agora ela se chama Hormá.
18 Yudɑ be, bɑ mɑɑ Gɑsɑ mwɑ kɑ Asikɑloni kɑ Ekoroni, yen bɑɑyere kɑ yen bɑru kpɑɑnu.
18 A tribo de Judá também conquistou as cidades de Gaza, Ascalom e Ecrom e os territórios ao redor.
19 Yinni Gusunɔ u kɑ Yudɑ be wɑ̃ɑ. Yerɑ bɑ berɑ mi ɡuunu wɑ̃ɑ mwɑ yɑ kuɑ beɡiɑ. Adɑmɑ bɑǹ kpĩɑ bɑ tɔn be bɑ wɑ̃ɑ nin wɔwɑɔ kɑmiɛ. Domi tɔn be, bɑ tɑbu kɛkɛ sisuɡii mɔ yi dumi ɡɑwe.
19 O S enhor estava com a tribo de Judá. Ela tomou posse da região montanhosa, mas não conseguiu expulsar os habitantes da planície, pois eles tinham carros de guerra com rodas de ferro.
20 Mɛsumɑ Kɑlɛbu u kɑ Heboroni wɑ nɡe mɛ Mɔwisi u rɑɑ ɡeruɑ. Mɑ u Anɑkibɑn bwese kɛri itɑ ɡirɑ min di.
20 A cidade de Hebrom foi entregue a Calebe, conforme Moisés havia prometido, e ele expulsou seus habitantes, descendentes dos três filhos de Enaque.
21 Adɑmɑ Bɛnyɑmɛɛbɑ bɑǹ kpĩɑ bɑ Yebusibɑ ɡire sɑɑ Yerusɑlɛmun di. Yerɑ n derɑ bɑ kɑ wɑ̃ɑ ben suunu sɔɔ sere kɑ ɡisɔn ɡisɔ.
21 A tribo de Benjamim, porém, não conseguiu expulsar os jebuseus que moravam em Jerusalém. Por isso, até hoje os jebuseus vivem no meio do povo de Benjamim.
22 Yinni Gusunɔ u wɑ̃ɑ kɑ Mɑnɑsebɑ kɑ Efɑrɑimubɑ be bɑ sɑ̃ɑ Yosɛfun bibun bweseru. Mɑ bɑ Betɛli wɔrim dɑ.
22 Os descendentes de José atacaram a cidade de Betel, e o S enhor estava com eles.
23 Adɑmɑ bɑ ɡinɑ derɑ ɡɑbɑ dɑ bɑ yen sɑriɑ mɛɛrɑ. Betɛli yerɑ, bɑ rɑ rɑɑ soku Lusi.
23 Enviaram espiões a Betel (antes conhecida como Luz),
24 Ye bɑ turɑ mi, yerɑ bɑ ɡoo wɑ u yɑriɔ wuu ɡen min di. Mɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɑ sun sɔ̃ɔsio mìn di bɑ rɑ kɑ wuu ɡeni du, kpɑ su nun ɡeɑ kuɑ.
24 e eles abordaram um homem que saía da cidade e lhe disseram: “Mostre-nos como entrar na cidade e teremos misericórdia de você”.
25 Mɑ durɔ wi, u bu sɔ̃ɔsi. Ye bɑ duɑ wuu ɡe sɔɔ, yerɑ bɑ ɡen tɔmbu ɡo. Mɑ bɑ durɔ wi deri kɑ win yɛnuɡibu kpuro.
25 Ele mostrou a entrada, e eles mataram todos os habitantes de Betel, exceto aquele homem e sua família.
26 Yen biru durɔ wi, u yɑrɑ wuu ɡen min di u dɑ Hɛtibɑn temɔ u wuu kpɔɔ bɑnɑ. Mɑ u ɡu yĩsiru kɑ̃ Lusi. Yĩsi terɑ bɑ kɑ ɡu sokumɔ sere kɑ ɡisɔ.
26 Mais tarde, o homem se mudou para a terra dos hititas, onde construiu uma cidade e a chamou de Luz, que é seu nome até hoje.
27 Mɑnɑsebɑ bɑǹ kpĩɑ bɑ Bɛti Seɑniɡibu kɑ Tɑɑnɑkiɡibu kɑ Doriɡibu kɑ Yibileɑmuɡibu kɑ sere mɑɑ Mɛɡidoɡibu kɑ ben bɑru kpɑɑnuɡibu ɡire. Yerɑ n derɑ Kɑnɑni be, bɑ kɑ wɑ̃ɑ Mɑnɑsebɑn suunu sɔɔ.
27 A tribo de Manassés, porém, não expulsou os habitantes de Bete-Sã, Taanaque, Dor, Ibleã e Megido, nem dos povoados ao seu redor, pois os cananeus estavam decididos a permanecer naquela região.
28 Bɑɑ sɑnɑm mɛ Isirelibɑ bɑ dɑm kuɑ, bɑǹ mɑɑ kpĩɑ bɑ tɔn be ɡire. Adɑmɑ bɑ bu yoo sɔmɑ koosiɑ.
28 Quando Israel se fortaleceu, submeteu os cananeus a trabalhos forçados, mas não os expulsou completamente da terra.
29 Mɛyɑ mɑɑ Efɑrɑimubɑ bɑǹ kpĩɑ bɑ Kɑnɑniɡii be bɑ wɑ̃ɑ Gesɛɛɔ ɡire. Yerɑ n derɑ tɔn be, bɑ kɑ wɑ̃ɑ ben suunu sɔɔ.
29 A tribo de Efraim também não expulsou os habitantes de Gezer, de modo que os cananeus continuaram a viver no meio deles.
30 Sɑbulonibɑ, be mɑɑ, bɑǹ kpĩɑ bɑ Kitironiɡibu kɑ Nɑhɑlɑliɡibu ɡire. Bɑ derɑ bɑ wɑ̃ɑ kɑ be sɑnnu, ɑdɑmɑ bɑ bu yoo sɔmɑ koosiɑ.
30 A tribo de Zebulom não expulsou os habitantes de Quitrom e de Naalol, de modo que os cananeus continuaram a viver no meio deles, mas foram submetidos a trabalhos forçados.
31 Asɛɛbɑ bɑǹ mɑɑ kpĩɑ bɑ Akoɡibu kɑ Sidoniɡibu kɑ sere Alɑbuɡibu kɑ Akisibuɡibu kɑ Helubɑɡibu kɑ Afikiɡibu kɑ Rehɔbuɡibu ɡire.
31 A tribo de Aser não expulsou os habitantes de Aco, Sidom, Alabe, Aczibe, Helba, Afeque e Reobe.
32 Mɑ Asɛɛ be, bɑ wɑ̃ɑ kɑ be sɑnnu.
32 Estabeleceu-se no meio dos cananeus que habitavam a terra, pois não conseguiu expulsá-los.
33 Nɛfitɑlibɑ bɑǹ mɑɑ kpĩɑ bɑ Bɛti Semɛsiɡibu kɑ Bɛti Anɑtiɡibu ɡire. Bɑ wɑ̃ɑ ben suunu sɔɔ, ɑdɑmɑ bɑ bu yoo sɔmɑ koosiɑ.
33 Da mesma forma, a tribo de Naftali não expulsou os habitantes de Bete-Semes e de Bete-Anate. Estabeleceu-se no meio dos cananeus que habitavam a terra, mas submeteu os habitantes de Bete-Semes e de Bete-Anate a trabalhos forçados.
34 Amɔrebɑ bɑ Dɑnubɑ ɡirɑ sɑɑ wɔwɑn di. Mɑ Dɑnu be, bɑ dɑ bɑ wɑ̃ɑ ɡuunɔ.
34 Quanto à tribo de Dã, os amorreus a obrigaram a voltar para a região montanhosa e não permitiram que descesse à planície.
35 Yen sɔ̃nɑ Amɔre be, bɑǹ doonɛ sɑɑ Hɑɑri Herɛsi kɑ Ayɑloni kɑ Sɑɑbimun di. Adɑmɑ yen biru Efɑrɑimubɑ kɑ Mɑnɑsebɑ bɑ bu tɑɑre bɑ yoo sɔmɑ koosiɑ.
35 Os amorreus estavam decididos a ficar no monte Heres, em Aijalom e em Saalbim, mas quando os descendentes de José se fortaleceram, submeteram os amorreus a trabalhos forçados.
36 Sɔ̃ɔ yɛ̃sɑn nɔm dwɑru ɡiɑ, Amɔrebɑn tem nɔɔ ɡɑ Edɔmubɑn tem bɛwɑ n kɑ dɑ sere ɡunɡuu te bɑ mɔ̀ Akɑrɑbimuɔ sɔ̃ɔ yɑri yeru ɡiɑ. Akɑrɑbimu yen tubusiɑnɑ niɑ.
36 A divisa dos amorreus se estendia da ladeira do Escorpião até Selá, continuando dali para cima.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.