Juízes 18

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sɑɑ ye sɔɔ, Isirelibɑ bɑǹ kpɑro mɔ. Mɛyɑ mɑɑ Dɑnubɑ bɑ kpɑnɑ bu ben tem mwɑ mɛ bɑ tubi di. Yerɑ bɑ bɔsu bɑ tem kɑsu.
1 Naquele tempo não havia rei em Israel. E a tribo de Dã estava procurando uma terra para morar, terra que fosse só deles. Isso porque até aquela ocasião eles não tinham recebido a parte da terra que devia ser deles, embora as outras tribos de Israel já tivessem recebido a sua parte.
2 Mɑ bɑ tɑbu durɔ wɔruɡɔbɑ nɔɔbu ɡɔsɑ ben suunu sɔɔ bɑ bu ɡɔrɑ sɑɑ Soreɑn di kɑ Ɛsitɑolin di bu kɑ dɑ bu tem sɑriɑ mɛɛri. Mɑ tɔn be, bɑ seewɑ bɑ dɑ. Ye bɑ turɑ Efɑrɑimun ɡuunɔ, yerɑ bɑ duɑ Mikɑn yɛnuɔ bɑ kpunɑ.
2 Então o povo de Dã escolheu cinco homens de valor entre todas as famílias da tribo. Eles foram mandados das cidades de Zora e Estaol para espiar e conhecer a terra. Foram para a região montanhosa de Efraim e ficaram na casa de Mica.
3 Sɑnɑm mɛ bɑ wɑ̃ɑ mi, yerɑ bɑ Lefi ɡoon nɔɔ nuɑ, mɑ bɑ win ɡɑri ɡerubu tubɑ. Yerɑ bɑ nùn sokɑ bɑ bikiɑ bɑ nɛɛ, mbɑ ɑ kom nɑ berɑ ɡee. Mbɑn sɔ̃nɑ ɑ wɑ̃ɑ mini.
3 Enquanto estavam lá, perceberam, pelo jeito de o jovem levita falar, que ele não era dali. Então chegaram perto dele e perguntaram: — O que é que você está fazendo aqui? Quem trouxe você para cá?
4 U bu wisɑ u nɛɛ, Mikɑwɑ u mɑn yii mini nɑ n sɑ̃ɑ win yɑ̃ku kowo, u n mɑn ɡobi kɔsiɑmɔ.
4 Ele respondeu: — Eu fiz um trato com Mica. Ele me paga para ser sacerdote dele.
5 Mɑ tɔn be, bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɑ Gusunɔ bikio u sun sɔ̃ɔsi bɛsɛn sɑnum mù n koo dorɑ.
5 Aí disseram ao moço: — Então pergunte a Deus se nós seremos bem-sucedidos na nossa viagem.
6 Mɑ yɑ̃ku kowo wi, u bu wisɑ u nɛɛ, i doo kɑ bɔri yɛndu. Yinni Gusunɔ u koo bɛɛ kpɑrɑ bɛɛn sɑnum sɔɔ.
6 O sacerdote respondeu: — Não se preocupem. O
7 Mɑ tɔnu nɔɔbu be, bɑ doonɑ min di, bɑ dɑ Lɑisiɔ. Bɑ deemɑ berɑ min tɔmbɑ wɑ̃ɑwɑ bɔri yɛndu sɔɔ, nɑndɑbu sɑri, nɡe Sidoniɡibu. Domi tɔn tuko ɡoo kun bu bɑɑsi. Mɛyɑ bɑǹ mɑɑ wɛrɔ ɡoo mɔ turuku. Sidoniɡibu bɑ kɑ bu tomɑ. Bɑǹ mɑɑ wɑ̃ɑsinɛ kɑ bweseru ɡɑru.
7 Então os cinco homens saíram dali e foram para a cidade de Laís. Chegando lá, viram que o povo daquele lugar vivia em segurança, como os sidônios. Eram pacíficos e calmos e não tinham brigas com ninguém. Eles tinham tudo o que precisavam. Moravam longe dos sidônios e viviam afastados dos outros povos.
8 Lɑisi min di, tɔmbu nɔɔbu be, bɑ ɡɔsirɑ bɑ dɑ bɑ beɡibu deemɑ Soreɑɔ kɑ Ɛsitɑoliɔ. Mɑ beɡii be, bɑ bu bikiɑ bɑ nɛɛ, mbɑ kɑ mbɑ i wɑ mi ɡiɑ.
8 Quando os cinco homens voltaram para Zora e Estaol, a sua gente perguntou o que eles haviam descoberto.
9 Mɑ bɑ wisɑ bɑ nɛɛ, i seewo su dɑ su Lɑisiɡibu wɔri. Domi tem mi bɑ wɑ̃ɑ mi, tem ɡem tiiwɑ. I ku de sɑ n wɑ̃ɑ mini sɑ n kom yɑɑ bie. I seewo su dɑ fuuku su bu wɔri, su ben tem mɛ mwɑ.
9 E eles responderam: — Vamos atacar! Nós vimos a terra, e ela é muito boa! Não fiquem aí parados! Vão depressa e tomem a terra!
10 Tem mɛ, mu kpɑ̃, ɡɑ̃ɑnu kun mɑɑ bu kɔmiɛ. Sɑ̀ n turɑ mi, sɑ ko deemɑ wee bɑ wɑ̃ɑ bɔri yɛndu sɔɔ. Gusunɔ u koo mɑɑ sun bu nɔmu bɛriɑ.
10 Lá vocês vão ver que o povo não desconfia de nada. A terra deles é grande e tem tudo o que é preciso. E Deus a está dando a vocês.
11 Yerɑ Dɑnun bwese te sɔɔ, tɔmbu nɑtɑ (600) bɑ seewɑ sɑɑ Soreɑn di kɑ Ɛsitɑolin di bɑ ben tɑbu yɑ̃nu nɛni.
11 Então seiscentos homens da tribo de Dã saíram de Zora e Estaol, prontos para a luta.
12 Bɑ dɑ Yɑrimun wuuɔ Yudɑn temɔ bɑ ben sɑnsɑni ɡirɑ mi. Yen sɔ̃nɑ bɑ yɑm mi sokumɔ Mɑkɑnɛ Dɑnu sere kɑ ɡisɔ. Yen tubusiɑnɑ Dɑnun sɑnsɑni.
12 Subiram e acamparam a oeste da cidade de Quiriate-Jearim, na região de Judá. É por isso que aquele lugar é chamado até hoje de “Campo de Dã”.
13 Sɑɑ min diyɑ bɑ mɑɑ dɑ Efɑrɑimun ɡuunɔ mɑ bɑ dɑ sere Mikɑn yɛnuɔ.
13 Dali foram para a região montanhosa de Efraim e chegaram à casa de Mica.
14 Yerɑ tɔmbu nɔɔbu be bɑ rɑɑ tem min sɑriɑ mɛɛrim nɑ mi, bɑ beɡibu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, i yɛ̃ mɑ bwɑ̃ɑroku ɡe bɑ sii ɡeesu pote kɑ bwɑ̃ɑrokunu ɡɑnu nu wɑ̃ɑ diru mini? Ǹ n mɛn nɑ, i de su bwisiku ye n weenɛ su ko.
14 Aqueles cinco homens que haviam ido espiar a terra ao redor de Laís disseram aos seus companheiros: — Vocês sabiam que numa dessas casas há um ídolo de madeira folheado a prata? Há também outros ídolos e uma roupa de sacerdote. O que vocês acham que devemos fazer?
15 Mɑ tɔn be, bɑ dɑ diru mi Lefi ɑluwɑɑsi wi, u wɑ̃ɑ. Mɑ bɑ nùn tɔburɑ.
15 Então eles entraram na casa de Mica, onde morava o jovem levita, e o cumprimentaram.
16 Tɔmbu nɑtɑ ye, bɑ dɑ bɑ yɔ̃ dii kɔnnɔwɔ bɑ tɑbu yɑ̃nu nɛni.
16 Enquanto isso, os seiscentos soldados da tribo de Dã estavam esperando no portão, prontos para combater.
17 Mɑ tɔmbu nɔɔbu be, bɑ duɑ Mikɑn dirɔ, bɑ bwɑ̃ɑroku ni yɑrɑmɑ kpuro. Sɑɑ ye sɔɔ, yɑ̃ku kowo wi, u yɔ̃ dii kɔnnɔwɔ kɑ tɔnu nɑtɑ ye.
17 Os cinco espiões entraram na casa, pegaram o ídolo de madeira folheado a prata, os outros ídolos e a roupa de sacerdote. O sacerdote tinha ficado no portão com os seiscentos soldados armados.
18 Ye u wɑ tɔn be, bɑ duɑ Mikɑn dirɔ bɑ bwɑ̃ɑroku ni yɑrɑmɑ, yerɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, mbɑ i mɔ̀ mi.
18 Quando os homens entraram na casa de Mica e pegaram os objetos sagrados, o sacerdote perguntou: — O que vocês estão fazendo?
19 Yerɑ bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, ɑ wunɛn nɔɔ mɑrio. A ku ɡɑm ɡere. Sɑ ko nun ko bɛsɛn yɑ̃ku kowo. Yen yerɑ̀ ɑ kĩru bo, ɑ n sɑ̃ɑ tɔn turon yɑ̃ku koowo? Nɡe Isirelin bwese kɛri ɡirɑɡii.
19 Eles responderam: — Fique quieto. Não diga nada. Venha com a gente e seja o nosso sacerdote e conselheiro. Você não gostaria de ser o sacerdote de uma tribo inteira, em vez de ser sacerdote de apenas uma família?
20 Mɑ ɡɑri yi, yi yɑ̃ku kowo wi dore. Yerɑ bɑ nùn bwɑ̃ɑroku ni wɛ̃ u kɑ bu swĩi.
20 O sacerdote ficou muito contente, pegou os objetos sagrados e foi com os espiões e os soldados.
21 Mɑ Dɑnu be, bɑ ɡurenɑ bɑ doonɑ, bɑ ben bibu ɡbiisie kɑ yɑɑ sɑbenu kɑ sere ben sɔmunu.
21 Eles deram meia-volta, puseram na frente as crianças, o gado e os seus bens e partiram.
22 Ye bɑ yɑrɑ Mikɑn yɛnun di bɑ tondɑ, yerɑ be bɑ kɑ Mikɑ wɑ̃ɑ sɑnnu bɑ ɡurenɑ bɑ Dɑnu be nɑɑ ɡirɑ,
22 Já estavam longe quando os vizinhos de Mica, que haviam sido chamados para lutar, alcançaram os homens da tribo de Dã.
23 bɑ bu sokumɔ tɑ̃ɑ tɑ̃ɑ. Yerɑ Dɑnu be, bɑ yɔ̃rɑ bɑ Mikɑ bikiɑ bɑ nɛɛ, mbɑ ɑ kĩ ɑ kɑ sun nɑɑ ɡire mɛ.
23 Estes, ao ouvirem os gritos dos que vinham atrás deles, deram meia-volta e perguntaram a Mica: — O que é que há? Para que toda essa gente?
24 Mɑ u bu wisɑ u nɛɛ, mbɑ n mɑɑ mɑn tie. Wee, i nɛn bũnu ɡurɑ mɑ i nɛn yɑ̃ku kowo mwɑ, mɑ i mɔ̀, mbɑ nɑ kĩ?
24 Ele respondeu: — Vocês ainda me perguntam o que é que há? Vocês me tomaram os deuses que eu fiz e o meu sacerdote e foram embora! O que foi que sobrou para mim?
25 Yerɑ bɑ nɛɛ, sɑǹ mɑɑ kĩ su wunɛn nɔɔ nɔ. À n mɑɑ yinɑ, bɛsɛn ɡɑbun mɔru koo se kpɑ bu nun wɔri bu ɡo tɛ̃, wunɛ kɑ wunɛn yɛnuɡibu.
25 Os homens de Dã disseram: — É melhor você não falar mais nada porque estes homens podem ficar zangados e acabar atacando vocês. Nesse caso você e toda a sua família morreriam.
26 Mɑ Dɑnu be, bɑ ben swɑɑ wɔri bɑ n doonɔ. Ye Mikɑ u wɑ tɔn be, bɑ nùn dɑm kere, yerɑ u ɡɔsirɑmɑ u wumɑ win yɛnuɔ.
26 Depois de dizerem isso, os homens de Dã partiram. Mica viu que eles eram mais fortes; então voltou para casa.
27 Nɡe mɛyɑ Dɑnubɑ bɑ kɑ Mikɑn bwɑ̃ɑrokunu doonɑ kɑ win yɑ̃ku kowo sɑnnu. Yen biruwɑ bɑ dɑ bɑ Lɑisi wɔri, bɑ yen tɔmbu ɡo be bɑ rɑɑ wɑ̃ɑ bɔri yɛndu sɔɔ mi. Ye bɑ bu ɡo bɑ kpɑ, mɑ bɑ wuu ɡe dɔ̃ɔ mɛni.
27 Os homens da tribo de Dã levaram as coisas que Mica havia feito e também o sacerdote dele. Aí foram e atacaram Laís, aquela cidade de povo pacífico e calmo. Mataram os seus moradores e queimaram a cidade.
28 Goo kun kpĩɑ u Lɑisiɡii be fɑɑbɑ kue, domi Sidoniɡibu bɑ kɑ bu tomɑ. Bɑǹ mɑɑ kɑ bweseru ɡɑru wɑ̃ɑsinɛ. Bɑ wɑ̃ɑwɑ Bɛti Rehɔbun wɔwɑɔ. Yen biruwɑ Dɑnu be, bɑ wuu ɡe bɑnɑ bɑ sinɑ mi.
28 Não havia ninguém para salvar aquela gente, pois Laís ficava longe de Sidom, e eles não tinham contato com outros povos. A cidade ficava no vale, perto de Bete-Reobe. A tribo de Dã construiu de novo Laís e ficou morando ali.
29 Mɑ bɑ ɡu yĩsi kpɑɑru kɑ̃, Dɑnu. N deemɑ ben sikɑdon yĩsirɑ mi, wi u sɑ̃ɑ Yɑkɔbun bii.
29 Deram à cidade o nome de Dã porque assim se chamava o fundador da tribo, que era filho de Jacó.
30 Yerɑ Dɑnu be, bɑ bwɑ̃ɑroku ɡe ɡirɑ bu kɑ sɑ̃. Mɑ Yonɑtɑm, Gɛɛsɔmun bii, Mɔwisin debubu, kɑ win bibu bɑ kuɑ ben yɑ̃ku kowobu sere bɑ rɑ kɑ Isirelibɑ ɡurɑ bɑ kɑ doonɑ tem tukumɔ.
30 E os homens de Dã levantaram o ídolo para adorá-lo. Jônatas, filho de Gérson e neto de Moisés, foi sacerdote da tribo de Dã. Ele e os seus descendentes foram sacerdotes da tribo de Dã até que o povo foi levado como prisioneiro para fora da sua terra.
31 Nɡe mɛ Isireli be bɑ tie bɑ Yinni Gusunɔ sɑ̃ɑmɔ Siloɔ n kɑ tɛ, nɡe mɛyɑ Dɑnu be, bɑ mɑɑ bwɑ̃ɑroku ɡe bɑ ɡirɑ mi sɑ̃wɑ n kɑ tɛ.
31 E o ídolo feito por Mica ficou com eles durante todo o tempo em que a casa de Deus esteve em Siló.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.