Josué 2
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Yosue Nunin bii, u durɔbu yiru ɡɑbu ɡɔrɑ ɑsiri sɔɔ sɑɑ Sitimun di u nɛɛ, i doo i tem mɛn sɑriɑ mɛɛri, n mɑm nɛɛre wuu ɡe bɑ mɔ̀ Yeriko. Ye bɑ turɑ mi, bɑ duɑ kurɔ tɑnɔ ɡoon yɛnuɔ wi bɑ sokumɔ Rɑhɑbu bu kɑ kpunɑ mi.
1 Josué, filho de Nun, despachou de Setim secretamente dois espiões: Ide, disse-lhes ele, e examinai a terra e a cidade de Jericó. Em caminho, entraram em casa de uma prostituta chamada Raab, onde se alojaram.
2 Yerɑ bɑ Yerikon sunɔ sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, wee, Isireli ɡɑbɑ nɑ mini yokɑ ye, bu kɑ sĩ sĩ bu bɛsɛn tem sɑriɑ mɛɛri.
2 E foi avisado ao rei de Jericó: Entraram aqui de noite alguns israelitas para explorar a terra.
3 Mɑ Yerikon sunɔ wi, u Rɑhɑbu ɡɔriɑ u nɛɛ, ɑ durɔ be yɑrɑmɑ be bɑ nɑ bɑ duɑ wunɛn yɛnuɔ mi, domi bɑ nɑwɑ bu kɑ sĩ sĩ bu bɛsɛn tem mɛ kpuron sɑriɑ mɛɛri.
3 O rei mandou dizer a Raab: Faze sair esses homens que foram ter contigo e entraram em tua casa; porque vieram espionar a terra.
4 — ausente —
4 Mas a mulher ocultou os dois homens e respondeu: Vieram realmente uns homens à minha casa, mas eu não sabia de onde eram.
5 — ausente —
5 Pela tarde, quando se iam fechar as portas da cidade, eles partiram. Ignoro para onde foram. Persegui-os vós depressa e os alcançareis.
6 — ausente —
6 Ora, ela os fizera subir ao terraço de sua casa e os ocultara sob palhas de linho que ali havia.
7 Ye bɑ nuɑ mɛ, bɑ bu kɑso wɔri bɑ dɑ kɑ swɑɑ ye yɑ dɔɔ Yuudɛnin dɑɑrun tɔburɑ yerɔ. Mɑ bɑ ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔ kɛnuɑ ben biru.
7 Os homens enviados foram atrás deles pelo caminho, que conduz ao vau do Jordão, e as portas da cidade foram fechadas após a partida da patrulha.
8 Yen biruwɑ Rɑhɑbu u yɔɔwɑ dii tɛɛrɑ yen wɔllɔ Yosuen ɡɔro ben mi, bu sere kpunɑ,
8 Antes que se deitassem, Raab subiu ao terraço junto dos espiões e disse-lhes:
9 u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ yɛ̃ mɑ Yinni Gusunɔ u bɛɛ tem mɛ wɛ̃, yeyɑ n derɑ bɛɛn bɛrum sun mwɑ. Tem mɛn tɔmbu kpuro bɑ diirimɔwɑ bɛɛn sɔ̃.
9 Eu sei que o Senhor vos entregou esta terra; o terror de vós apoderou-se de nós, e todos os habitantes da terra estão desanimados por vossa causa.
10 Domi sɑ nuɑ nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u nim wɔ̃ku ɡe bɑ mɔ̀ Nɑɑ yɑri ɡberɑsiɑ i kɑ tɔburɑ sɑnɑm mɛ i yɑrimɑ Eɡibitin tem di. Sɑ mɑɑ nuɑ nɡe mɛ i Amɔrebɑn sinɑmbu yiru Sihoni kɑ Oɡu ɡo Yuudɛnin ɡuru ɡiɔ mɑ i ben ye bɑ mɔ kpuro munkɑ muku muku.
10 Ouvimos dizer como o Senhor secou as águas do mar Vermelho diante de vós, quando saístes do Egito, e como, além do Jordão, tratastes os dois reis dos amorreus, Seon e Og, os quais votastes ao interdito.
11 Yɑnde ye sɑ yeni nuɑ, sɑ nɑndɑ. Mɑ bɛsɛ kpuron toronu kɑrɑ bɛɛn sɑɑbu. Domi Gusunɔ bɛɛn Yinni wiyɑ u sɑ̃ɑ wɔllu kɑ tem yɛ̃ro.
11 Quando ouvimos isso, nosso coração desfaleceu e ninguém mais tem coragem de vos resistir, porque o Senhor, vosso Deus, é o Deus nas alturas dos céus e aqui embaixo na terra.
12 Ǹ n mɛn nɑ, nɑ bɛɛ kɑnɑmɔ tɛ̃, i bɔ̃ruo kɑ Yinni Gusunɔn yĩsiru mɑ i ko i nɛn bɑɑn yɛnuɡibu tɔn ɡeeru kuɑ nɡe mɛ nɑ bɛɛ kuɑ. I mɑn yĩreru ɡɑru kuo te tɑ sɔ̃ɔsimɔ kɑ ɡem,
12 Agora, vo-lo peço, jurai-me pelo Senhor, que, assim como usei de bondade para convosco, do mesmo modo poupareis a casa de meu pai.
13 mɑ i ko nɛn bɑɑ kɑ nɛn mɛro kɑ nɛn sesubu kɑ nɛn wɔnɔbu kɑ bɛsɛn bweseru kpuro fɑɑbɑ ko sɑ kun kɑ ɡu.
13 Dai-me um sinal seguro de que salvareis meu pai, minha mãe, meus irmãos, minhas irmãs e todos os que lhe pertencem e livrareis as nossas vidas da morte.
14 Durɔ be, bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, sere kɑ bɛsɛn wɑ̃ɑru, ɑ̀ kun bu bɛsɛn ɑsiri dɔmɛyɛ, sɑ ko nun tɔn ɡeeru kɑ bɔrɔkiniru sɔ̃ɔsi sɑnɑm mɛ Yinni Gusunɔ u sun tem mɛ nɔmu bɛriɑ u kpɑ.
14 Eles responderam-lhe: a custa de nossa vida salvaremos a vossa, contanto que não nos atraiçoeis. Quando o Senhor nos entregar esta terra, fiéis {à nossa promessa} tratar-te-emos com bondade.
15 N deemɑ Rɑhɑbun diru tɑ ɡirɑriwɑ wuun ɡbɑ̃rɑru sɔɔ, mɑ u bu sɑrɑsiɑ wuun biruɔ win fɛnɛntin di kɑ wɛ̃ɛ wɔbɑ.
15 Então, servindo-se de uma corda, ela desceu-os pela janela, pois a casa em que morava estava sobre o muro da cidade.
16 U nɛɛ, i sɑro i dɑ ɡuunun berɑ ɡiɑ, be bɑ bɛɛ kɑsu mi, bu ku rɑɑ kɑ bɛɛ wɑ. Kpɑ i kuke mi nɡe sɔ̃ɔ itɑ sere bɑ̀ n wurɑmɑ. Yen biru kpɑ i bɛɛn swɑɑ wɔri i doonɑ.
16 Ide para o monte, disse-lhes ela, para que não vos encontrem os vossos perseguidores. Ocultai-vos ali durante três dias, até que eles voltem; depois retomareis o vosso caminho.
17 Durɔ be, bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, yèn nɔɔ mwɛɛru sɑ kuɑ kɑ bɔ̃ri mi, sɑ ko ye ko. Adɑmɑ wee ye wunɛn tii kɑɑ ko.
17 Os homens disseram-lhe: Eis como havemos de cumprir o juramento a que nos obrigastes:
18 Sɑ̀ n duɑ tem mɛ sɔɔ, kɑɑ wɛ̃ɛ wunɔmɡii yini ɡbinisiwɑ wunɛn fɛnɛnti mini mìn di kɑɑ sun sɑrɑsiɑ, kpɑ ɑ wunɛn bɑɑ kɑ wunɛn mɛro, kɑ wunɛn sesubu mɛnnɑ wunɛn diru mini, be bɑ sɑ̃ɑ wunɛn yɛnuɡibu kpuro ɡesi.
18 quando tivermos entrado na terra, porás este cordão vermelho na janela por onde nos fizeste descer; reúne em torno de ti, em tua casa, teu pai, tua mãe, teus irmãos, e toda a família de teu pai.
19 Ben ɡoo ù n yɑrɑ wunɛn dirun di u dɑ tɔɔwɔ, win tii sɔɔrɑ win yɛm mu koo wɔri, bɛsɛ sɑ ǹ ko sɑ n torɑru mɔ wi sɔɔ. Adɑmɑ wi u wɑ̃ɑ kɑ wunɛ sɑnnu wunɛn dirɔ, ɡoo ù n nùn ɡo, win yɛm mu wɔri bɛsɛn wirɔ.
19 Se alguém ultrapassar a porta de tua casa e sair para fora, este será responsável pelo que acontecer, e nós seremos inocentes. Mas se alguém puser a mão sobre quem quer que seja que se encontrar contigo em tua casa, é sobre nós que isto cairá.
20 Adɑmɑ ɑ̀ n bu bɛsɛn ɑsiri ye dɔmɛyɑ, bɔ̃ri yi ɑ sun koosiɑ mi, yi ǹ mɑɑ sun dimɔ.
20 Se divulgares, porém, o que combinamos contigo, estaremos desobrigados do juramento que nos fizeste fazer.
21 U bu wisɑ u nɛɛ, nɑ wurɑ n koorɑ nɡe mɛ i ɡeruɑ.
21 Seja como dissestes, respondeu ela. Depois os despediu, e eles partiram. E ela pendurou o cordão vermelho na janela.
22 Bɑ doonɑ bɑ turɑ ɡuunun berɑ ɡiɑ. Bɑ sinɑ mi sɔ̃ɔ itɑ sere be bɑ bu kɑsu mi, bɑ kɑ ɡɔsirɑmɑ domi bɑ bu mɛɛrɑ swɑɑ yen bɑɑmɑ kpuro bɑ ǹ bu wɑ.
22 Eles foram para o monte, onde permaneceram durante três dias, até que voltassem os que os perseguiam. Estes, tendo buscado por todo o caminho os espiões, não os encontraram.
23 Yen biru Yosuen ɡɔro be, bɑ sɑrɑmɑ ɡuunun berɑn di bɑ Yuudɛni tɔburɑ bɑ wurɑ win mi. Mɑ bɑ nùn sɑɑriɑ kpuro ye n bu deemɑ mi ɡiɑ.
23 Os dois homens desceram então do monte e, voltando, passaram o Jordão. Foram para junto de Josué, filho de Nun, e contaram-lhe tudo o que se tinha passado.
24 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɡeemɑ, Yinni Gusunɔ u sun tem mɛ kpuro nɔmu sɔndiɑwɑ. Mɛn tɔmbu kpuro bɑ nɑndewɑ bɑ diirimɔ bɛsɛn sɔ̃.
24 O Senhor, disseram-lhe eles, entregou toda essa terra nas nossas mãos, pois todos os seus habitantes tremem diante de nós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.