Josué 2

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yosue Nunin bii, u durɔbu yiru ɡɑbu ɡɔrɑ ɑsiri sɔɔ sɑɑ Sitimun di u nɛɛ, i doo i tem mɛn sɑriɑ mɛɛri, n mɑm nɛɛre wuu ɡe bɑ mɔ̀ Yeriko. Ye bɑ turɑ mi, bɑ duɑ kurɔ tɑnɔ ɡoon yɛnuɔ wi bɑ sokumɔ Rɑhɑbu bu kɑ kpunɑ mi.
1 E Josué, o filho de Num, enviou desde Sitim dois homens para espionarem secretamente, dizendo: Ide e olhai a terra, e Jericó. E eles foram, e entraram na casa de uma prostituta, chamada Raabe, e ali se alojaram.
2 Yerɑ bɑ Yerikon sunɔ sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, wee, Isireli ɡɑbɑ nɑ mini yokɑ ye, bu kɑ sĩ sĩ bu bɛsɛn tem sɑriɑ mɛɛri.
2 E foi dito ao rei de Jericó: Eis que esta noite vieram para cá homens dos filhos de Israel para espiar a região.
3 Mɑ Yerikon sunɔ wi, u Rɑhɑbu ɡɔriɑ u nɛɛ, ɑ durɔ be yɑrɑmɑ be bɑ nɑ bɑ duɑ wunɛn yɛnuɔ mi, domi bɑ nɑwɑ bu kɑ sĩ sĩ bu bɛsɛn tem mɛ kpuron sɑriɑ mɛɛri.
3 E o rei de Jericó enviou a Raabe, dizendo: Apresenta os homens que vieram a ti, os quais entraram na tua casa, pois eles vieram para espiar toda região.
4 — ausente —
4 E a mulher tomou os dois homens e os escondeu, e assim disse: Vieram homens até mim, mas eu não sabia de onde eles eram;
5 — ausente —
5 e sucedeu que, na hora do fechamento da porta, quando já estava escuro, que os homens saíram; não sei para onde os homens foram, persegue-os depressa; porque os alcançarás.
6 — ausente —
6 Só que ela os havia levado ao telhado da casa, e os escondido com caules de linho, os quais ela colocara em ordem sobre o telhado.
7 Ye bɑ nuɑ mɛ, bɑ bu kɑso wɔri bɑ dɑ kɑ swɑɑ ye yɑ dɔɔ Yuudɛnin dɑɑrun tɔburɑ yerɔ. Mɑ bɑ ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔ kɛnuɑ ben biru.
7 E os homens os perseguiram no caminho do Jordão até os vaus; e logo que se foram os que perseguiam, eles fecharam a porta.
8 Yen biruwɑ Rɑhɑbu u yɔɔwɑ dii tɛɛrɑ yen wɔllɔ Yosuen ɡɔro ben mi, bu sere kpunɑ,
8 E antes que eles estivessem deitados, ela subiu até eles no telhado;
9 u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ yɛ̃ mɑ Yinni Gusunɔ u bɛɛ tem mɛ wɛ̃, yeyɑ n derɑ bɛɛn bɛrum sun mwɑ. Tem mɛn tɔmbu kpuro bɑ diirimɔwɑ bɛɛn sɔ̃.
9 e ela disse aos homens: Eu sei que o SENHOR vos deu a terra, e que o seu terror nos sobreveio, e que todos os habitantes da terra desfalecem por causa de vós.
10 Domi sɑ nuɑ nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u nim wɔ̃ku ɡe bɑ mɔ̀ Nɑɑ yɑri ɡberɑsiɑ i kɑ tɔburɑ sɑnɑm mɛ i yɑrimɑ Eɡibitin tem di. Sɑ mɑɑ nuɑ nɡe mɛ i Amɔrebɑn sinɑmbu yiru Sihoni kɑ Oɡu ɡo Yuudɛnin ɡuru ɡiɔ mɑ i ben ye bɑ mɔ kpuro munkɑ muku muku.
10 Pois temos ouvido como o SENHOR secou as águas do mar Vermelho para vós, quando saístes do Egito; e o que fizestes aos dois reis dos amorreus, que estavam do outro lado do Jordão: Seom e Ogue, aos quais destruístes.
11 Yɑnde ye sɑ yeni nuɑ, sɑ nɑndɑ. Mɑ bɛsɛ kpuron toronu kɑrɑ bɛɛn sɑɑbu. Domi Gusunɔ bɛɛn Yinni wiyɑ u sɑ̃ɑ wɔllu kɑ tem yɛ̃ro.
11 Assim que ouvimos estas coisas, derreteu-se o nosso coração, nem restou mais coragem em qualquer dos homens, por causa de vós; pois o SENHOR, vosso Deus, ele é Deus em cima no céu e embaixo na terra.
12 Ǹ n mɛn nɑ, nɑ bɛɛ kɑnɑmɔ tɛ̃, i bɔ̃ruo kɑ Yinni Gusunɔn yĩsiru mɑ i ko i nɛn bɑɑn yɛnuɡibu tɔn ɡeeru kuɑ nɡe mɛ nɑ bɛɛ kuɑ. I mɑn yĩreru ɡɑru kuo te tɑ sɔ̃ɔsimɔ kɑ ɡem,
12 Por isso, então, rogo-vos, jurai diante de mim pelo SENHOR, posto que vos demonstrei bondade, que vós também demonstrareis bondade para com a casa de meu pai, e dai-me um sinal verdadeiro;
13 mɑ i ko nɛn bɑɑ kɑ nɛn mɛro kɑ nɛn sesubu kɑ nɛn wɔnɔbu kɑ bɛsɛn bweseru kpuro fɑɑbɑ ko sɑ kun kɑ ɡu.
13 e que vós conservareis vivo o meu pai, e a minha mãe, e os meus irmãos, e as minhas irmãs, e tudo o que eles possuem, e que livrarás da morte as nossas vidas.
14 Durɔ be, bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, sere kɑ bɛsɛn wɑ̃ɑru, ɑ̀ kun bu bɛsɛn ɑsiri dɔmɛyɛ, sɑ ko nun tɔn ɡeeru kɑ bɔrɔkiniru sɔ̃ɔsi sɑnɑm mɛ Yinni Gusunɔ u sun tem mɛ nɔmu bɛriɑ u kpɑ.
14 E os homens lhe responderam: A nossa vida pela sua vida, se vós não falardes deste nosso negócio. E assim será quando o SENHOR nos tiver dado a terra, agiremos com bondade e verdade para contigo.
15 N deemɑ Rɑhɑbun diru tɑ ɡirɑriwɑ wuun ɡbɑ̃rɑru sɔɔ, mɑ u bu sɑrɑsiɑ wuun biruɔ win fɛnɛntin di kɑ wɛ̃ɛ wɔbɑ.
15 Então, ela os desceu por uma corda através da janela, pois a sua casa ficava sobre o muro da cidade, e ela morava sobre o muro.
16 U nɛɛ, i sɑro i dɑ ɡuunun berɑ ɡiɑ, be bɑ bɛɛ kɑsu mi, bu ku rɑɑ kɑ bɛɛ wɑ. Kpɑ i kuke mi nɡe sɔ̃ɔ itɑ sere bɑ̀ n wurɑmɑ. Yen biru kpɑ i bɛɛn swɑɑ wɔri i doonɑ.
16 E disse-lhes: Ide-vos para o monte, para que os perseguidores não vos encontrem; e lá vos escondeis por três dias, até que tenham retornado os perseguidores, e depois disso, podereis seguir o vosso caminho.
17 Durɔ be, bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, yèn nɔɔ mwɛɛru sɑ kuɑ kɑ bɔ̃ri mi, sɑ ko ye ko. Adɑmɑ wee ye wunɛn tii kɑɑ ko.
17 E os homens lhe disseram: Nós seremos inocentes deste teu juramento que tu nos fizeste jurar.
18 Sɑ̀ n duɑ tem mɛ sɔɔ, kɑɑ wɛ̃ɛ wunɔmɡii yini ɡbinisiwɑ wunɛn fɛnɛnti mini mìn di kɑɑ sun sɑrɑsiɑ, kpɑ ɑ wunɛn bɑɑ kɑ wunɛn mɛro, kɑ wunɛn sesubu mɛnnɑ wunɛn diru mini, be bɑ sɑ̃ɑ wunɛn yɛnuɡibu kpuro ɡesi.
18 Eis que, quando adentrarmos a terra, tu atarás esta corda de fio escarlate na janela pela qual tu nos desceste; e trarás o teu pai, e a tua mãe, e os teus irmãos, e toda a casa do teu pai para a tua morada.
19 Ben ɡoo ù n yɑrɑ wunɛn dirun di u dɑ tɔɔwɔ, win tii sɔɔrɑ win yɛm mu koo wɔri, bɛsɛ sɑ ǹ ko sɑ n torɑru mɔ wi sɔɔ. Adɑmɑ wi u wɑ̃ɑ kɑ wunɛ sɑnnu wunɛn dirɔ, ɡoo ù n nùn ɡo, win yɛm mu wɔri bɛsɛn wirɔ.
19 E assim será, quem quer que sair das portas da tua casa para a rua, o seu sangue estará sobre a sua cabeça, e nós seremos inocentes; e todo aquele que estiver contigo na casa, o seu sangue estará sobre a nossa cabeça, se qualquer mão se lançar sobre ele.
20 Adɑmɑ ɑ̀ n bu bɛsɛn ɑsiri ye dɔmɛyɑ, bɔ̃ri yi ɑ sun koosiɑ mi, yi ǹ mɑɑ sun dimɔ.
20 E caso tu fales deste nosso negócio, então, estaremos desobrigados do juramento que tu nos fizeste jurar.
21 U bu wisɑ u nɛɛ, nɑ wurɑ n koorɑ nɡe mɛ i ɡeruɑ.
21 E ela disse: Conforme as vossas palavras, assim o seja. E os enviou, e eles partiram, e ela atou a corda escarlate na janela.
22 Bɑ doonɑ bɑ turɑ ɡuunun berɑ ɡiɑ. Bɑ sinɑ mi sɔ̃ɔ itɑ sere be bɑ bu kɑsu mi, bɑ kɑ ɡɔsirɑmɑ domi bɑ bu mɛɛrɑ swɑɑ yen bɑɑmɑ kpuro bɑ ǹ bu wɑ.
22 E eles foram, e chegaram ao monte, e ali permaneceram por três dias, até que retornaram os seus perseguidores; e os perseguidores os procuraram ao longo de todo o caminho, mas não os encontraram.
23 Yen biru Yosuen ɡɔro be, bɑ sɑrɑmɑ ɡuunun berɑn di bɑ Yuudɛni tɔburɑ bɑ wurɑ win mi. Mɑ bɑ nùn sɑɑriɑ kpuro ye n bu deemɑ mi ɡiɑ.
23 Assim, os dois homens retornaram, e desceram do monte, e atravessaram, e vieram até Josué, filho de Num, e lhe contaram todas as coisas que lhes sobrevieram.
24 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɡeemɑ, Yinni Gusunɔ u sun tem mɛ kpuro nɔmu sɔndiɑwɑ. Mɛn tɔmbu kpuro bɑ nɑndewɑ bɑ diirimɔ bɛsɛn sɔ̃.
24 E eles disseram a Josué: Verdadeiramente o SENHOR tem entregado nas nossas mãos toda a terra; pois todos os habitantes da região desfalecem diante de nós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.