Josué 2

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yosue Nunin bii, u durɔbu yiru ɡɑbu ɡɔrɑ ɑsiri sɔɔ sɑɑ Sitimun di u nɛɛ, i doo i tem mɛn sɑriɑ mɛɛri, n mɑm nɛɛre wuu ɡe bɑ mɔ̀ Yeriko. Ye bɑ turɑ mi, bɑ duɑ kurɔ tɑnɔ ɡoon yɛnuɔ wi bɑ sokumɔ Rɑhɑbu bu kɑ kpunɑ mi.
1 E Josué, filho de Num, enviou secretamente, de Sitim, dois homens a espiar, dizendo: Ide reconhecer a terra e a Jericó. Foram, pois, e entraram na casa de uma mulher prostituta, cujo nome era Raabe, e dormiram ali.
2 Yerɑ bɑ Yerikon sunɔ sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, wee, Isireli ɡɑbɑ nɑ mini yokɑ ye, bu kɑ sĩ sĩ bu bɛsɛn tem sɑriɑ mɛɛri.
2 Então deu-se notícia ao rei de Jericó, dizendo: Eis que esta noite vieram aqui uns homens dos filhos de Israel, para espiar a terra.
3 Mɑ Yerikon sunɔ wi, u Rɑhɑbu ɡɔriɑ u nɛɛ, ɑ durɔ be yɑrɑmɑ be bɑ nɑ bɑ duɑ wunɛn yɛnuɔ mi, domi bɑ nɑwɑ bu kɑ sĩ sĩ bu bɛsɛn tem mɛ kpuron sɑriɑ mɛɛri.
3 Por isso mandou o rei de Jericó dizer a Raabe: Tira fora os homens que vieram a ti e entraram na tua casa, porque vieram espiar toda a terra.
4 — ausente —
4 Porém aquela mulher tomou os dois homens, e os escondeu, e disse: É verdade que vieram homens a mim, porém eu não sabia de onde eram.
5 — ausente —
5 E aconteceu que, havendo-se de fechar a porta, sendo já escuro, aqueles homens saíram; não sei para onde aqueles homens se foram; ide após eles depressa, porque os alcançareis.
6 — ausente —
6 Porém ela os tinha feito subir ao eirado, e os tinha escondido entre as canas do linho, que pusera em ordem sobre o eirado.
7 Ye bɑ nuɑ mɛ, bɑ bu kɑso wɔri bɑ dɑ kɑ swɑɑ ye yɑ dɔɔ Yuudɛnin dɑɑrun tɔburɑ yerɔ. Mɑ bɑ ɡbɑ̃rɑ kɔnnɔ kɛnuɑ ben biru.
7 E foram-se aqueles homens após eles pelo caminho do Jordão, até aos vaus; e, havendo eles saído, fechou-se a porta.
8 Yen biruwɑ Rɑhɑbu u yɔɔwɑ dii tɛɛrɑ yen wɔllɔ Yosuen ɡɔro ben mi, bu sere kpunɑ,
8 E, antes que eles dormissem, ela subiu a eles no eirado;
9 u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ yɛ̃ mɑ Yinni Gusunɔ u bɛɛ tem mɛ wɛ̃, yeyɑ n derɑ bɛɛn bɛrum sun mwɑ. Tem mɛn tɔmbu kpuro bɑ diirimɔwɑ bɛɛn sɔ̃.
9 E disse aos homens: Bem sei que o Senhor vos deu esta terra e que o pavor de vós caiu sobre nós, e que todos os moradores da terra estão desfalecidos diante de vós.
10 Domi sɑ nuɑ nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u nim wɔ̃ku ɡe bɑ mɔ̀ Nɑɑ yɑri ɡberɑsiɑ i kɑ tɔburɑ sɑnɑm mɛ i yɑrimɑ Eɡibitin tem di. Sɑ mɑɑ nuɑ nɡe mɛ i Amɔrebɑn sinɑmbu yiru Sihoni kɑ Oɡu ɡo Yuudɛnin ɡuru ɡiɔ mɑ i ben ye bɑ mɔ kpuro munkɑ muku muku.
10 Porque temos ouvido que o Senhor secou as águas do Mar Vermelho diante de vós, quando saíeis do Egito, e o que fizestes aos dois reis dos amorreus, a Siom e a Ogue, que estavam além do Jordão, os quais destruístes.
11 Yɑnde ye sɑ yeni nuɑ, sɑ nɑndɑ. Mɑ bɛsɛ kpuron toronu kɑrɑ bɛɛn sɑɑbu. Domi Gusunɔ bɛɛn Yinni wiyɑ u sɑ̃ɑ wɔllu kɑ tem yɛ̃ro.
11 O que ouvindo, desfaleceu o nosso coração, e em ninguém mais há ânimo algum, por causa da vossa presença; porque o Senhor vosso Deus é Deus em cima nos céus e em baixo na terra.
12 Ǹ n mɛn nɑ, nɑ bɛɛ kɑnɑmɔ tɛ̃, i bɔ̃ruo kɑ Yinni Gusunɔn yĩsiru mɑ i ko i nɛn bɑɑn yɛnuɡibu tɔn ɡeeru kuɑ nɡe mɛ nɑ bɛɛ kuɑ. I mɑn yĩreru ɡɑru kuo te tɑ sɔ̃ɔsimɔ kɑ ɡem,
12 Agora, pois, jurai-me, vos peço, pelo Senhor, que, como usei de misericórdia convosco, vós também usareis de misericórdia para com a casa de meu pai, e dai-me um sinal seguro,
13 mɑ i ko nɛn bɑɑ kɑ nɛn mɛro kɑ nɛn sesubu kɑ nɛn wɔnɔbu kɑ bɛsɛn bweseru kpuro fɑɑbɑ ko sɑ kun kɑ ɡu.
13 De que conservareis com a vida a meu pai e a minha mãe, como também a meus irmãos e a minhas irmãs, com tudo o que têm e de que livrareis as nossas vidas da morte.
14 Durɔ be, bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, sere kɑ bɛsɛn wɑ̃ɑru, ɑ̀ kun bu bɛsɛn ɑsiri dɔmɛyɛ, sɑ ko nun tɔn ɡeeru kɑ bɔrɔkiniru sɔ̃ɔsi sɑnɑm mɛ Yinni Gusunɔ u sun tem mɛ nɔmu bɛriɑ u kpɑ.
14 Então aqueles homens responderam-lhe: A nossa vida responderá pela vossa até à morte, se não denunciardes este nosso negócio, e será, pois, que, dando-nos o Senhor esta terra, usaremos contigo de misericórdia e de fidelidade.
15 N deemɑ Rɑhɑbun diru tɑ ɡirɑriwɑ wuun ɡbɑ̃rɑru sɔɔ, mɑ u bu sɑrɑsiɑ wuun biruɔ win fɛnɛntin di kɑ wɛ̃ɛ wɔbɑ.
15 Ela então os fez descer por uma corda pela janela, porquanto a sua casa estava sobre o muro da cidade, e ela morava sobre o muro.
16 U nɛɛ, i sɑro i dɑ ɡuunun berɑ ɡiɑ, be bɑ bɛɛ kɑsu mi, bu ku rɑɑ kɑ bɛɛ wɑ. Kpɑ i kuke mi nɡe sɔ̃ɔ itɑ sere bɑ̀ n wurɑmɑ. Yen biru kpɑ i bɛɛn swɑɑ wɔri i doonɑ.
16 E disse-lhes: Ide-vos ao monte, para que, porventura, não vos encontrem os perseguidores, e escondei-vos lá três dias, até que voltem os perseguidores, e depois ide pelo vosso caminho.
17 Durɔ be, bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, yèn nɔɔ mwɛɛru sɑ kuɑ kɑ bɔ̃ri mi, sɑ ko ye ko. Adɑmɑ wee ye wunɛn tii kɑɑ ko.
17 E, disseram-lhe aqueles homens: Desobrigados seremos deste juramento que nos fizeste jurar.
18 Sɑ̀ n duɑ tem mɛ sɔɔ, kɑɑ wɛ̃ɛ wunɔmɡii yini ɡbinisiwɑ wunɛn fɛnɛnti mini mìn di kɑɑ sun sɑrɑsiɑ, kpɑ ɑ wunɛn bɑɑ kɑ wunɛn mɛro, kɑ wunɛn sesubu mɛnnɑ wunɛn diru mini, be bɑ sɑ̃ɑ wunɛn yɛnuɡibu kpuro ɡesi.
18 Eis que, quando nós entrarmos na terra, atarás este cordão de fio de escarlata à janela por onde nos fizeste descer; e recolherás em casa contigo a teu pai, e a tua mãe, e a teus irmãos e a toda a família de teu pai.
19 Ben ɡoo ù n yɑrɑ wunɛn dirun di u dɑ tɔɔwɔ, win tii sɔɔrɑ win yɛm mu koo wɔri, bɛsɛ sɑ ǹ ko sɑ n torɑru mɔ wi sɔɔ. Adɑmɑ wi u wɑ̃ɑ kɑ wunɛ sɑnnu wunɛn dirɔ, ɡoo ù n nùn ɡo, win yɛm mu wɔri bɛsɛn wirɔ.
19 Será, pois, que qualquer que sair fora da porta da tua casa o seu sangue será sobre a sua cabeça, e nós seremos inocentes; mas qualquer que estiver contigo, em casa, o seu sangue seja sobre a nossa cabeça, se alguém nele puser mão.
20 Adɑmɑ ɑ̀ n bu bɛsɛn ɑsiri ye dɔmɛyɑ, bɔ̃ri yi ɑ sun koosiɑ mi, yi ǹ mɑɑ sun dimɔ.
20 Porém, se tu denunciares este nosso negócio, seremos desobrigados do juramento que nos fizeste jurar.
21 U bu wisɑ u nɛɛ, nɑ wurɑ n koorɑ nɡe mɛ i ɡeruɑ.
21 E ela disse: Conforme as vossas palavras, assim seja. Então os despediu; e eles se foram; e ela atou o cordão de escarlata à janela.
22 Bɑ doonɑ bɑ turɑ ɡuunun berɑ ɡiɑ. Bɑ sinɑ mi sɔ̃ɔ itɑ sere be bɑ bu kɑsu mi, bɑ kɑ ɡɔsirɑmɑ domi bɑ bu mɛɛrɑ swɑɑ yen bɑɑmɑ kpuro bɑ ǹ bu wɑ.
22 Foram-se, pois, e chegaram ao monte, e ficaram ali três dias, até que voltaram os perseguidores, porque os perseguidores os buscaram por todo o caminho, porém não os acharam.
23 Yen biru Yosuen ɡɔro be, bɑ sɑrɑmɑ ɡuunun berɑn di bɑ Yuudɛni tɔburɑ bɑ wurɑ win mi. Mɑ bɑ nùn sɑɑriɑ kpuro ye n bu deemɑ mi ɡiɑ.
23 Assim aqueles dois homens voltaram, e desceram do monte, e passaram, e chegaram a Josué, filho de Num, e contaram-lhe tudo quanto lhes acontecera;
24 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɡeemɑ, Yinni Gusunɔ u sun tem mɛ kpuro nɔmu sɔndiɑwɑ. Mɛn tɔmbu kpuro bɑ nɑndewɑ bɑ diirimɔ bɛsɛn sɔ̃.
24 E disseram a Josué: Certamente o Senhor tem dado toda esta terra nas nossas mãos, pois até todos os moradores estão atemorizados diante de nós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.