João 8
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Ye bɑ doonɑ Yesu u dɑ ɡuuru wɔllɔ te bɑ rɑ soku Olifi.
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 Yen sisiru buru buru yellu u ɡɔsirɑ sɑ̃ɑ yerɔ. Mɑ tɔmbu kpuro bɑ dɑ win mi, mɑ u sinɑ u bu keu sɔ̃ɔsim wɔri.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 Mɑ woodɑ yɛ̃robu kɑ Fɑlisibɑ bɑ kɑ kurɔ ɡoo nɑ win mi, wi bɑ mwɑɑmɑ sɑkɑrɑru sɔɔ, bɑ nùn yɔ̃rɑsiɑ be kpuron wuswɑɑɔ.
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 Mɑ bɑ Yesu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, yinni, sɑ kurɔ wi mwɑwɑ sɑkɑrɑru sɔɔ.
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 N wee, Mɔwisi u sun sɔ̃ɔwɑ woodɑ sɔɔ mɑ bɑ rɑ kurɔ winin bweseru kpenu kɑsukuwɑ bu ɡo. Wunɛ mɑɑ ni? Amɔnɑ ɑ wɑ.
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 Bɑ yeni ɡeruɑwɑ bu kɑ win lɑɑkɑri mɛɛri kpɑ bu fɛɛ wɑ bu nùn durum mɑni. Adɑmɑ Yesu u tukɑ, mɑ u kɑ win niki biɑ yorumɔ temɔ.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 Ye bɑ nùn bikiɑmɔ bɑ bɑɑsi, mɑ u tii dɛmiɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wi u kun torɑre bɛɛ sɔɔ, u ɡbiiyo u kurɔ wi kperu kɑrɑ.
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 Mɑ u kpɑm tukɑ u yorumɔ temɔ.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 Ye bɑ yeni nuɑ mɑ bɑ yɑrɑ tiɑ tiɑ sɑɑ bukurobun min di sere kɑ bibɔ. Mɑ Yesu tiɑ wi turo kɑ sere kurɔ wi.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 Yesu u tii dɛmiɑ mɑ u nùn bikiɑ u nɛɛ, kurɔ wunɛ, be bɑ nun tɑɑrɛ wɛ̃ɛmɔ mɑnɑ bɑ wɑ̃ɑ. Ben ɡoo kun mɑɑ tie?
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 Kurɔ wi, u nɛɛ, ɡoo sɑri Yinni. Mɑ Yesu u nɛɛ, ɑ doonɔ, nɛn tii, nɑ ǹ mɑɑ nun tɑɑrɛ wɛ̃ɛmɔ, ɑdɑmɑ ɑ ku mɑɑ torɑ.]
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 Yen biru Yesu u kpɑm kɑ tɔmbu ɡɑri kuɑ u nɛɛ, nɛnɑ hɑnduniɑn yɑm bururɑm. Wi u mɑn swĩi, u ko n yɑm bururɑm mɔ mɛ mu sɑ̃ɑ wɑ̃ɑru, u ǹ mɑɑ wɑ̃ɑ u sĩ yɑm wɔ̃kuru sɔɔ.
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Fɑlisibɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, wee tɛ̃, ɑ wunɛn tii ɑreru diiyɑmmɛ. Ǹ n mɛn nɑ, wunɛn ɑrerɑ kun sun sɔ̃ɔsimɔ mɑ ɡɑri yi, ɡemɑ.
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 Mɑ Yesu u nɛɛ, mɛyɑ, bɑɑ nɑ̀ n nɛn tii ɑreru diiyɑmmɛ, ye nɑ ɡerumɔ, ɡemɑ. Nɑ yɛ̃ mìn di nɑ wee kɑ mi nɑ dɔɔ. Adɑmɑ bɛɛ i ǹ yɛ̃ mìn di nɑ wee kɑ mi nɑ dɔɔ.
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 Mɛ i tɔnu wɑɑmɔ, mɛyɑ i rɑ kɑ nùn siri, nɛ nɑ ku rɑ ɡoo siri.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 Bɑɑ nɑ̀ n ɡoo siri, nɛn siribu ɡeemɑ, domi n ǹ nɛ turo kon yɛ̃ro siri. Kɑ nɛn Bɑɑbɑ wi u mɑn ɡɔrimɑwɑ.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 Bɑ yoruɑ bɛɛn woodɑ sɔɔ mɑ tɔnu yirun ɑreru ɡeemɑ.
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 Nɑ nɛn tii ɑreru diiyɑmmɛ, mɑ Bɑɑbɑ wi u mɑn ɡɔrimɑ u mɑɑ mɑn ɑreru diiyɑmmɛ.
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 Bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, mɑnɑ wunɛn Bɑɑbɑ wi, u wɑ̃ɑ.
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Gɑri yiyɑ Yesu u ɡeruɑ sɑnɑm mɛ u keu sɔ̃ɔsimɔ sɑ̃ɑ yerɔ, ten berɑ mi bɑ rɑ ɑrumɑni bere. Goo sɑri wi u mɑɑ nùn nɔmu sɔndi yèn sɔ̃ win sɑɑ kun turim kpɑ.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Yesu kpɑm bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ doonɔ. Mi nɑ dɔɔ bɛɛ i ǹ kpɛ̃ i dɑ mi. I ko mɑɑ mɑn kɑsu, ɑdɑmɑ i ko ɡbi bɛɛn torɑnu sɔɔ.
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Yèn sɔ̃ u nɛɛ, mi u dɔɔ bɑ ǹ kpɛ̃ bu dɑ mi, yen sɔ̃nɑ bɑ bikiɑnɑmɔ bɑ mɔ̀, u koo tii ɡowɑ?
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Mɑ Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛ i sɑ̃ɑwɑ temkobu, nɛ mɑɑ, wɔrukoowɑ. Bɛɛ hɑnduniɑ miɡibɑ, nɛ nɑ kun sɑ̃ɑ hɑnduniɑ miɡii.
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Yen sɔ̃nɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔwɑ nɑ nɛɛ, i ko ɡbi bɛɛn torɑnu sɔɔ. Ì kun nɑɑnɛ doke mɑ nɛnɑ yɛ̃ro wi, kɑ ɡeemɑ i ko ɡbiwɑ bɛɛn torɑnu sɔɔ.
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 Mɑ bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, wunɑ were.
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 Nɑ ɡɑri dɑbinu mɔ yi kon kpĩ n ɡere n wunɑnɑ bɛɛn sɔ̃. Adɑmɑ ɡeeɡiiwɑ wi u mɑn ɡɔrimɑ, ye nɑ mɑɑ nuɑ sɑɑ win min di yeyɑ nɑ hɑnduniɑɡibu sɔ̃ɔmɔ.
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 N ǹ mɑɑ bu yeeri mɑ Bɑɑbɑn ɡɑriyɑ u bu sɔ̃ɔmɔ.
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Yen sɔ̃nɑ Yesu u nɛɛ, sɑnɑm mɛ i Tɔnun Bii suɑ tem di i bwɛ̃, sɑnɑm mɛyɑ i ko ɡiɑ mɑ nɛnɑ yɛ̃ro wi. I ko mɑɑ ɡiɑ mɑ nɑ ǹ mɑɑ ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu mɔ̀ kɑ nɛn tii. Ye Bɑɑbɑ mɑn sɔ̃ɔsi, yeyɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ.
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 Bɑɑbɑ wiyɑ u mɑn ɡɔrimɑ. U mɑɑ wɑ̃ɑ kɑ nɛ. U ǹ mɑn deri nɛ turo yèn sɔ̃ nɑ rɑ ko ye n dɑ nùn dore.
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Mɑ tɔn dɑbiru be bɑ Yesun ɡɑri yi nuɑ bɑ nùn nɑɑnɛ doke.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Yesu u Yuu be bɑ nùn nɑɑnɛ doke sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ì n nɛn sɔ̃ɔsiru mɛm nɔɔwɑ, i sɑ̃ɑwɑ nɛn bwɑ̃ɑbu kɑ ɡem.
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 I ko ɡem ɡiɑ. Gem mɛ, mu koo mɑɑ bɛɛ yɑkiɑ yorun di.
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, bɛsɛ Aburɑhɑmun bweserɑ, sɑ ǹ mɑɑ koore ɡoon yobu. Amɔnɑ ɑ kɑ nɛɛ sɑ ko yɑkiɑrɑ yorun di.
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 Yesu u nɛɛ, ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑwure wi u durum mɔ̀, wiyɑ durum yoo.
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 Yoo ku rɑ n wɑ̃ɑ win yinnin yɛnuɔ kɑ bɑɑdommɑ, ɑdɑmɑ biiwɑ rɑ n wɑ̃ɑ mi kɑ bɑɑdommɑɔ.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 Yen sɔ̃nɑ nɛ Gusunɔn Bii nɑ̀ n bɛɛ yɑkiɑ, i kuɑwɑ tii mɔwɔbu kɑ ɡem.
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 Nɑ yɛ̃ mɑ Aburɑhɑmun bweserɑ i sɑ̃ɑ. Kɑ mɛ, i swɑɑ kɑsu i kɑ mɑn ɡo, yèn sɔ̃ i ǹ nɛn ɡɑri wure.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 Nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ ye nɑ wɑ nɛn Bɑɑbɑn mi, ɑdɑmɑ bɛɛ i mɔ̀ ye i ɡiɑ bɛɛn bɑɑbɑn mi.
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Aburɑhɑmuwɑ bɛsɛn bɑɑbɑ.
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Adɑmɑ tɛ̃ bɛɛ i swɑɑ kɑsu i kɑ mɑn ɡo, nɛ wi nɑ bɛɛ ɡem sɔ̃ɔmɔ mɛ nɑ nuɑ Gusunɔn min di. Aburɑhɑmu kun yenin bweseru koore.
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 Bɛɛ i bɛɛn tundon kookoosu mɔ̀.
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔ ù n dɑɑ sɑ̃ɑn nɑ bɛɛn bɑɑbɑ kɑ ɡem, i ko n dɑɑ mɑn kĩ domi Gusunɔn min diyɑ nɑ yɑrimɑ nɑ kɑ wɑ̃ɑ mi. Mɛyɑ nɑ ǹ kɑ nɛn tii nɛ, ɑdɑmɑ wiyɑ mɑn ɡɔrimɑ.
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 Mbɑn sɔ̃nɑ nɛn bɑrum kun kɑ bɛɛ yeeri. Mu ǹ bɛɛ yeeri yèn sɔ̃ i ǹ kpɛ̃ i nɛn ɡɑri nɔ.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Setɑmwɑ bɛɛn tundo, i mɑɑ kĩ i bɛɛn tundon kĩru ko. Tɔn ɡowowɑ sɑɑ toren di, u ǹ mɑɑ ɡem swĩi, domi ɡem sɑri wi sɔɔ. Sɑnɑm mɛ u weesu ɡerumɔ, u rɑ n ɡerumɔwɑ kɑ win tiin dɑɑ, yèn sɔ̃ weesuɡiiwɑ kɑ mɑɑ weesu kpuron bɑɑbɑ.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Adɑmɑ ɡemɑ nɑ rɑ n ɡerumɔ. Yen sɔ̃nɑ i ǹ mɑn nɑɑnɛ doke.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 Wɑrɑ bɛɛ sɔɔ u koo kpĩ u nɛɛ, nɑ tore. Sɑri. Ǹ n mɛn nɑ, mɑ ɡemɑ nɑ ɡerumɔ, mbɑn sɔ̃nɑ i ǹ mɑn nɑɑnɛ doke.
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 Wi u sɑ̃ɑ Gusunɔɡii, wiyɑ rɑ Gusunɔn ɡɑri wure. Adɑmɑ bɛɛ i ǹ sɑ̃ɑ Gusunɔɡibu. Yen sɔ̃nɑ i ǹ win ɡɑri wurɑmɔ.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Mɑ Yuubɑ bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, bɛsɛ sɑ ǹ ɡem mɔ ye sɑ nɛɛ wunɛ Sɑmɑriɡiiwɑ kɑ mɑɑ wɛrɛkunuɡii?
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, nɑ ǹ wɛrɛkunu mɔ. Nɛn Bɑɑbɑwɑ nɑ bɛɛrɛ wɛ̃ɛmɔ ɑdɑmɑ bɛɛ i ǹ mɑn bɛɛrɛ wɛ̃ɛmɔ.
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 Nɑ ǹ nɛn tiin bɛɛrɛ kɑsu. Goo u wɑ̃ɑ wi u mɑn ye kɑsuɑmmɛ, wiyɑ mɑɑ sɑ̃ɑ siri kowo.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑwure wi u nɛn ɡɑri mɛm nɔɔwɑ, yɛ̃ro u ǹ ɡɔɔ wɑsi pɑi.
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 Mɑ Yuubɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, tɛ̃ sɑ ɡiɑ mɑ ɑ wɛrɛkunu mɔwɑ kɑ ɡem. Aburɑhɑmu u ɡu, Gusunɔn sɔmɔbu bɑ mɑɑ ɡu. Kɑ mɛ, ɑ ɡerumɔ ɑ mɔ̀ bɑɑwure wi u wunɛn ɡɑri mɛm nɔɔwɑ u ǹ ɡɔɔ wɑsi.
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 Bɛsɛn bɑɑbɑ Aburɑhɑmu u ɡu. A nùn kerewɑ? Sɔmɔbu bɑ mɑɑ ɡu. Wɑrɑ ɑ tɑmɑɑ ɑ sɑ̃ɑ.
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 Yesu u nɛɛ, nɑ̀ n nɛn tii bɛɛrɛ wɛ̃ɛmɔ, nɛn bɛɛrɛ kun ɡɑ̃ɑnu sɑ̃ɑ. Nɛn Bɑɑbɑwɑ u mɑn bɛɛrɛ wɛ̃ɛmɔ, wi bɛɛ i sokumɔ bɛɛn Yinni.
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 Kɑ mɛ, i ǹ nùn yɛ̃, ɑdɑmɑ nɛ, nɑ nùn yɛ̃. Nɑ̀ n nɛɛ, nɑ ǹ nùn yɛ̃, ko nɑ n sɑ̃ɑwɑ weesuɡii nɡe bɛɛ. Adɑmɑ nɑ nùn yɛ̃, nɑ mɑɑ win ɡɑri mɛm nɔɔwɛ.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Bɛsɛn bɑɑbɑ Aburɑhɑmu u yɛ̃ɛrɑ kɑ ɡɔ̃ru dobu ye u koo kɑ nɛn tɔ̃ru wɑ. U mɑɑ tu wɑ mɑ win nukurɑ dorɑ.
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 Yuubɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɑ ǹ ɡinɑ wɔ̃ɔ weerɑɑkuru turɑ. Mɑnɑ ɑ kɑ Aburɑhɑmu wɑɑre.
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 Yesu u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, nɑ ɡbiɑ nɑ wɑ̃ɑ bɑ sere Aburɑhɑmu mɑrɑ.
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Mɑ bɑ kpenu suɑ bu kɑ nùn kɑsuku, ɑdɑmɑ u kukurɑ u yɑrɑ sɑ̃ɑ yerun di.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.