João 8
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT
1 Ye bɑ doonɑ Yesu u dɑ ɡuuru wɔllɔ te bɑ rɑ soku Olifi.
1 Jesus voltou ao monte das Oliveiras,
2 Yen sisiru buru buru yellu u ɡɔsirɑ sɑ̃ɑ yerɔ. Mɑ tɔmbu kpuro bɑ dɑ win mi, mɑ u sinɑ u bu keu sɔ̃ɔsim wɔri.
2 mas na manhã seguinte, bem cedo, estava outra vez no templo. Logo se reuniu uma multidão, e ele se sentou e a ensinou.
3 Mɑ woodɑ yɛ̃robu kɑ Fɑlisibɑ bɑ kɑ kurɔ ɡoo nɑ win mi, wi bɑ mwɑɑmɑ sɑkɑrɑru sɔɔ, bɑ nùn yɔ̃rɑsiɑ be kpuron wuswɑɑɔ.
3 Então os mestres da lei e os fariseus lhe trouxeram uma mulher pega em adultério e a colocaram diante da multidão.
4 Mɑ bɑ Yesu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, yinni, sɑ kurɔ wi mwɑwɑ sɑkɑrɑru sɔɔ.
4 “Mestre, esta mulher foi pega no ato de adultério”, disseram eles a Jesus.
5 N wee, Mɔwisi u sun sɔ̃ɔwɑ woodɑ sɔɔ mɑ bɑ rɑ kurɔ winin bweseru kpenu kɑsukuwɑ bu ɡo. Wunɛ mɑɑ ni? Amɔnɑ ɑ wɑ.
5 “A lei de Moisés ordena que ela seja apedrejada. O que o senhor diz?”
6 Bɑ yeni ɡeruɑwɑ bu kɑ win lɑɑkɑri mɛɛri kpɑ bu fɛɛ wɑ bu nùn durum mɑni. Adɑmɑ Yesu u tukɑ, mɑ u kɑ win niki biɑ yorumɔ temɔ.
6 Procuravam apanhá-lo numa armadilha, ao fazê-lo dizer algo que pudessem usar contra ele. Jesus, porém, apenas se inclinou e começou a escrever com o dedo na terra.
7 Ye bɑ nùn bikiɑmɔ bɑ bɑɑsi, mɑ u tii dɛmiɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wi u kun torɑre bɛɛ sɔɔ, u ɡbiiyo u kurɔ wi kperu kɑrɑ.
7 Eles continuaram a exigir uma resposta, de modo que ele se levantou e disse: “Aquele de vocês que nunca pecou atire a primeira pedra”.
8 Mɑ u kpɑm tukɑ u yorumɔ temɔ.
8 Então inclinou-se novamente e voltou a escrever na terra.
9 Ye bɑ yeni nuɑ mɑ bɑ yɑrɑ tiɑ tiɑ sɑɑ bukurobun min di sere kɑ bibɔ. Mɑ Yesu tiɑ wi turo kɑ sere kurɔ wi.
9 Quando ouviram isso, foram saindo, um de cada vez, começando pelos mais velhos, até que só restaram Jesus e a mulher no meio da multidão.
10 Yesu u tii dɛmiɑ mɑ u nùn bikiɑ u nɛɛ, kurɔ wunɛ, be bɑ nun tɑɑrɛ wɛ̃ɛmɔ mɑnɑ bɑ wɑ̃ɑ. Ben ɡoo kun mɑɑ tie?
10 Então Jesus se levantou de novo e disse à mulher: “Onde estão seus acusadores? Nenhum deles a condenou?”.
11 Kurɔ wi, u nɛɛ, ɡoo sɑri Yinni. Mɑ Yesu u nɛɛ, ɑ doonɔ, nɛn tii, nɑ ǹ mɑɑ nun tɑɑrɛ wɛ̃ɛmɔ, ɑdɑmɑ ɑ ku mɑɑ torɑ.]
11 “Não, Senhor”, respondeu ela. E Jesus disse: “Eu também não a condeno. Vá e não peque mais”.
12 Yen biru Yesu u kpɑm kɑ tɔmbu ɡɑri kuɑ u nɛɛ, nɛnɑ hɑnduniɑn yɑm bururɑm. Wi u mɑn swĩi, u ko n yɑm bururɑm mɔ mɛ mu sɑ̃ɑ wɑ̃ɑru, u ǹ mɑɑ wɑ̃ɑ u sĩ yɑm wɔ̃kuru sɔɔ.
12 Jesus voltou a falar ao povo e disse: “Eu sou a luz do mundo. Se vocês me seguirem, não andarão no escuro, pois terão a luz da vida”.
13 Fɑlisibɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, wee tɛ̃, ɑ wunɛn tii ɑreru diiyɑmmɛ. Ǹ n mɛn nɑ, wunɛn ɑrerɑ kun sun sɔ̃ɔsimɔ mɑ ɡɑri yi, ɡemɑ.
13 Os fariseus disseram: “Você faz essas declarações a respeito de si mesmo! Seu testemunho não é válido”.
14 Mɑ Yesu u nɛɛ, mɛyɑ, bɑɑ nɑ̀ n nɛn tii ɑreru diiyɑmmɛ, ye nɑ ɡerumɔ, ɡemɑ. Nɑ yɛ̃ mìn di nɑ wee kɑ mi nɑ dɔɔ. Adɑmɑ bɛɛ i ǹ yɛ̃ mìn di nɑ wee kɑ mi nɑ dɔɔ.
14 Jesus respondeu: “Meu testemunho é válido, embora eu mesmo o dê, pois eu sei de onde vim e para onde vou, mas vocês não sabem de onde vim nem para onde vou.
15 Mɛ i tɔnu wɑɑmɔ, mɛyɑ i rɑ kɑ nùn siri, nɛ nɑ ku rɑ ɡoo siri.
15 Vocês julgam por padrões humanos, mas eu não julgo ninguém.
16 Bɑɑ nɑ̀ n ɡoo siri, nɛn siribu ɡeemɑ, domi n ǹ nɛ turo kon yɛ̃ro siri. Kɑ nɛn Bɑɑbɑ wi u mɑn ɡɔrimɑwɑ.
16 E, mesmo que o fizesse, meu julgamento seria correto, pois não estou sozinho. O Pai, que me enviou, está comigo.
17 Bɑ yoruɑ bɛɛn woodɑ sɔɔ mɑ tɔnu yirun ɑreru ɡeemɑ.
17 A lei de vocês diz que, se duas pessoas concordarem sobre alguma coisa, seu testemunho é aceito como fato.
18 Nɑ nɛn tii ɑreru diiyɑmmɛ, mɑ Bɑɑbɑ wi u mɑn ɡɔrimɑ u mɑɑ mɑn ɑreru diiyɑmmɛ.
18 Eu sou uma testemunha, e meu Pai, que me enviou, é a outra”.
19 Bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, mɑnɑ wunɛn Bɑɑbɑ wi, u wɑ̃ɑ.
19 “Onde está seu Pai?”, perguntaram eles. Jesus respondeu: “Uma vez que vocês não sabem quem sou eu, não sabem quem é meu Pai. Se vocês me conhecessem, também conheceriam meu Pai”.
20 Gɑri yiyɑ Yesu u ɡeruɑ sɑnɑm mɛ u keu sɔ̃ɔsimɔ sɑ̃ɑ yerɔ, ten berɑ mi bɑ rɑ ɑrumɑni bere. Goo sɑri wi u mɑɑ nùn nɔmu sɔndi yèn sɔ̃ win sɑɑ kun turim kpɑ.
20 Jesus fez essas declarações enquanto ensinava na parte do templo onde eram colocadas as ofertas. No entanto, não foi preso, pois ainda não havia chegado sua hora.
21 Yesu kpɑm bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ doonɔ. Mi nɑ dɔɔ bɛɛ i ǹ kpɛ̃ i dɑ mi. I ko mɑɑ mɑn kɑsu, ɑdɑmɑ i ko ɡbi bɛɛn torɑnu sɔɔ.
21 Mais tarde, Jesus lhes disse outra vez: “Eu vou embora. Vocês procurarão por mim, mas morrerão em seus pecados. Não podem ir para onde eu vou”.
22 Yèn sɔ̃ u nɛɛ, mi u dɔɔ bɑ ǹ kpɛ̃ bu dɑ mi, yen sɔ̃nɑ bɑ bikiɑnɑmɔ bɑ mɔ̀, u koo tii ɡowɑ?
22 Os judeus perguntaram: “Será que ele está planejando cometer suicídio? A que ele se refere quando diz: ‘Não podem ir para onde eu vou’?”.
23 Mɑ Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛ i sɑ̃ɑwɑ temkobu, nɛ mɑɑ, wɔrukoowɑ. Bɛɛ hɑnduniɑ miɡibɑ, nɛ nɑ kun sɑ̃ɑ hɑnduniɑ miɡii.
23 Jesus prosseguiu: “Vocês são daqui de baixo; eu sou lá de cima. Vocês pertencem a este mundo; eu não.
24 Yen sɔ̃nɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔwɑ nɑ nɛɛ, i ko ɡbi bɛɛn torɑnu sɔɔ. Ì kun nɑɑnɛ doke mɑ nɛnɑ yɛ̃ro wi, kɑ ɡeemɑ i ko ɡbiwɑ bɛɛn torɑnu sɔɔ.
24 Foi por isso que eu disse que vocês morrerão em seus pecados, pois a menos que creiam que eu sou lá de cima, morrerão em seus pecados”.
25 Mɑ bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, wunɑ were.
25 “Quem é você?”, perguntaram eles. Jesus respondeu: “Sou aquele que sempre afirmei ser.
26 Nɑ ɡɑri dɑbinu mɔ yi kon kpĩ n ɡere n wunɑnɑ bɛɛn sɔ̃. Adɑmɑ ɡeeɡiiwɑ wi u mɑn ɡɔrimɑ, ye nɑ mɑɑ nuɑ sɑɑ win min di yeyɑ nɑ hɑnduniɑɡibu sɔ̃ɔmɔ.
26 Tenho muito que dizer e julgar a respeito de vocês, mas não o farei. Digo ao mundo apenas o que ouvi daquele que me enviou, e ele é inteiramente verdadeiro”.
27 N ǹ mɑɑ bu yeeri mɑ Bɑɑbɑn ɡɑriyɑ u bu sɔ̃ɔmɔ.
27 Ainda assim, não entenderam que ele lhes falava a respeito do Pai.
28 Yen sɔ̃nɑ Yesu u nɛɛ, sɑnɑm mɛ i Tɔnun Bii suɑ tem di i bwɛ̃, sɑnɑm mɛyɑ i ko ɡiɑ mɑ nɛnɑ yɛ̃ro wi. I ko mɑɑ ɡiɑ mɑ nɑ ǹ mɑɑ ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu mɔ̀ kɑ nɛn tii. Ye Bɑɑbɑ mɑn sɔ̃ɔsi, yeyɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ.
28 Então Jesus disse: “Quando vocês me levantarem, entenderão que eu sou o Filho do Homem. Não faço coisa alguma por minha própria conta; digo apenas o que o Pai me ensinou.
29 Bɑɑbɑ wiyɑ u mɑn ɡɔrimɑ. U mɑɑ wɑ̃ɑ kɑ nɛ. U ǹ mɑn deri nɛ turo yèn sɔ̃ nɑ rɑ ko ye n dɑ nùn dore.
29 E aquele que me enviou está comigo; ele não me abandonou, pois sempre faço o que lhe agrada”.
30 Mɑ tɔn dɑbiru be bɑ Yesun ɡɑri yi nuɑ bɑ nùn nɑɑnɛ doke.
30 Muitos que o ouviram dizer essas coisas creram nele.
31 Yesu u Yuu be bɑ nùn nɑɑnɛ doke sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ì n nɛn sɔ̃ɔsiru mɛm nɔɔwɑ, i sɑ̃ɑwɑ nɛn bwɑ̃ɑbu kɑ ɡem.
31 Jesus disse aos judeus que creram nele: “Vocês são verdadeiramente meus discípulos se permanecerem fiéis a meus ensinamentos.
32 I ko ɡem ɡiɑ. Gem mɛ, mu koo mɑɑ bɛɛ yɑkiɑ yorun di.
32 Então conhecerão a verdade, e a verdade os libertará”.
33 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, bɛsɛ Aburɑhɑmun bweserɑ, sɑ ǹ mɑɑ koore ɡoon yobu. Amɔnɑ ɑ kɑ nɛɛ sɑ ko yɑkiɑrɑ yorun di.
33 “Mas somos descendentes de Abraão”, disseram eles. “Nunca fomos escravos de ninguém. O que quer dizer com ‘Vocês serão libertos’?”
34 Yesu u nɛɛ, ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑwure wi u durum mɔ̀, wiyɑ durum yoo.
34 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: todo o que peca é escravo do pecado.
35 Yoo ku rɑ n wɑ̃ɑ win yinnin yɛnuɔ kɑ bɑɑdommɑ, ɑdɑmɑ biiwɑ rɑ n wɑ̃ɑ mi kɑ bɑɑdommɑɔ.
35 O escravo não é membro permanente da família, mas o filho faz parte da família, para sempre.
36 Yen sɔ̃nɑ nɛ Gusunɔn Bii nɑ̀ n bɛɛ yɑkiɑ, i kuɑwɑ tii mɔwɔbu kɑ ɡem.
36 Portanto, se o Filho os libertar, vocês serão livres de fato.
37 Nɑ yɛ̃ mɑ Aburɑhɑmun bweserɑ i sɑ̃ɑ. Kɑ mɛ, i swɑɑ kɑsu i kɑ mɑn ɡo, yèn sɔ̃ i ǹ nɛn ɡɑri wure.
37 Sim, eu sei que vocês são descendentes de Abraão. E, no entanto, procuram me matar, pois não há lugar em seu coração para a minha mensagem.
38 Nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ ye nɑ wɑ nɛn Bɑɑbɑn mi, ɑdɑmɑ bɛɛ i mɔ̀ ye i ɡiɑ bɛɛn bɑɑbɑn mi.
38 Eu lhes digo o que vi quando estava com meu Pai, mas vocês seguem o conselho do pai de vocês”.
39 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Aburɑhɑmuwɑ bɛsɛn bɑɑbɑ.
39 “Nosso pai é Abraão!”, declararam eles. Jesus respondeu: “Se vocês fossem, de fato, filhos de Abraão, seguiriam o exemplo dele.
40 Adɑmɑ tɛ̃ bɛɛ i swɑɑ kɑsu i kɑ mɑn ɡo, nɛ wi nɑ bɛɛ ɡem sɔ̃ɔmɔ mɛ nɑ nuɑ Gusunɔn min di. Aburɑhɑmu kun yenin bweseru koore.
40 Em vez disso, procuram me matar porque eu lhes disse a verdade que ouvi de Deus. Abraão nunca fez isso.
41 Bɛɛ i bɛɛn tundon kookoosu mɔ̀.
41 Vocês estão imitando seu verdadeiro pai”. “Não somos filhos ilegítimos!”, retrucaram. “O próprio Deus é nosso verdadeiro Pai!”
42 Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Gusunɔ ù n dɑɑ sɑ̃ɑn nɑ bɛɛn bɑɑbɑ kɑ ɡem, i ko n dɑɑ mɑn kĩ domi Gusunɔn min diyɑ nɑ yɑrimɑ nɑ kɑ wɑ̃ɑ mi. Mɛyɑ nɑ ǹ kɑ nɛn tii nɛ, ɑdɑmɑ wiyɑ mɑn ɡɔrimɑ.
42 Jesus lhes disse: “Se Deus fosse seu Pai, vocês me amariam, porque eu venho até vocês da parte de Deus. Não estou aqui por minha própria conta, mas ele me enviou.
43 Mbɑn sɔ̃nɑ nɛn bɑrum kun kɑ bɛɛ yeeri. Mu ǹ bɛɛ yeeri yèn sɔ̃ i ǹ kpɛ̃ i nɛn ɡɑri nɔ.
43 Por que vocês não entendem o que eu digo? É porque nem sequer conseguem me ouvir!
44 Setɑmwɑ bɛɛn tundo, i mɑɑ kĩ i bɛɛn tundon kĩru ko. Tɔn ɡowowɑ sɑɑ toren di, u ǹ mɑɑ ɡem swĩi, domi ɡem sɑri wi sɔɔ. Sɑnɑm mɛ u weesu ɡerumɔ, u rɑ n ɡerumɔwɑ kɑ win tiin dɑɑ, yèn sɔ̃ weesuɡiiwɑ kɑ mɑɑ weesu kpuron bɑɑbɑ.
44 Pois são filhos de seu pai, o diabo, e gostam de fazer as coisas perversas que ele deseja. Ele foi assassino desde o princípio. Sempre odiou a verdade, pois não há verdade alguma nele. Quando ele mente, age de acordo com seu caráter, pois é mentiroso e pai da mentira.
45 Adɑmɑ ɡemɑ nɑ rɑ n ɡerumɔ. Yen sɔ̃nɑ i ǹ mɑn nɑɑnɛ doke.
45 Portanto, quando eu digo a verdade, é natural que não creiam em mim!
46 Wɑrɑ bɛɛ sɔɔ u koo kpĩ u nɛɛ, nɑ tore. Sɑri. Ǹ n mɛn nɑ, mɑ ɡemɑ nɑ ɡerumɔ, mbɑn sɔ̃nɑ i ǹ mɑn nɑɑnɛ doke.
46 Qual de vocês pode me acusar de pecado? E, uma vez que lhes digo a verdade, por que não creem em mim?
47 Wi u sɑ̃ɑ Gusunɔɡii, wiyɑ rɑ Gusunɔn ɡɑri wure. Adɑmɑ bɛɛ i ǹ sɑ̃ɑ Gusunɔɡibu. Yen sɔ̃nɑ i ǹ win ɡɑri wurɑmɔ.
47 Quem pertence a Deus ouve as palavras de Deus. Mas vocês não ouvem, pois não pertencem a Deus”.
48 Mɑ Yuubɑ bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, bɛsɛ sɑ ǹ ɡem mɔ ye sɑ nɛɛ wunɛ Sɑmɑriɡiiwɑ kɑ mɑɑ wɛrɛkunuɡii?
48 “Samaritano endemoninhado!”, responderam os líderes judeus. “Não temos dito desde o início que está possuído por demônio?”
49 Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, nɑ ǹ wɛrɛkunu mɔ. Nɛn Bɑɑbɑwɑ nɑ bɛɛrɛ wɛ̃ɛmɔ ɑdɑmɑ bɛɛ i ǹ mɑn bɛɛrɛ wɛ̃ɛmɔ.
49 “Não tenho em mim demônio algum”, disse Jesus. “Pelo contrário, honro meu Pai, e vocês me desonram.
50 Nɑ ǹ nɛn tiin bɛɛrɛ kɑsu. Goo u wɑ̃ɑ wi u mɑn ye kɑsuɑmmɛ, wiyɑ mɑɑ sɑ̃ɑ siri kowo.
50 Eu não procuro minha própria glória; há quem a procure para mim, e ele é o Juiz.
51 Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑwure wi u nɛn ɡɑri mɛm nɔɔwɑ, yɛ̃ro u ǹ ɡɔɔ wɑsi pɑi.
51 Eu lhes digo a verdade: quem obedecer a meu ensino jamais morrerá!”
52 Mɑ Yuubɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, tɛ̃ sɑ ɡiɑ mɑ ɑ wɛrɛkunu mɔwɑ kɑ ɡem. Aburɑhɑmu u ɡu, Gusunɔn sɔmɔbu bɑ mɑɑ ɡu. Kɑ mɛ, ɑ ɡerumɔ ɑ mɔ̀ bɑɑwure wi u wunɛn ɡɑri mɛm nɔɔwɑ u ǹ ɡɔɔ wɑsi.
52 Os líderes judeus disseram: “Agora sabemos que você está possuído por demônio. Até Abraão e os profetas morreram, mas você diz: ‘Quem obedecer a meu ensino jamais morrerá!’.
53 Bɛsɛn bɑɑbɑ Aburɑhɑmu u ɡu. A nùn kerewɑ? Sɔmɔbu bɑ mɑɑ ɡu. Wɑrɑ ɑ tɑmɑɑ ɑ sɑ̃ɑ.
53 Por acaso você é maior que nosso pai Abraão? Ele morreu, assim como os profetas. Quem você pensa que é?”.
54 Yesu u nɛɛ, nɑ̀ n nɛn tii bɛɛrɛ wɛ̃ɛmɔ, nɛn bɛɛrɛ kun ɡɑ̃ɑnu sɑ̃ɑ. Nɛn Bɑɑbɑwɑ u mɑn bɛɛrɛ wɛ̃ɛmɔ, wi bɛɛ i sokumɔ bɛɛn Yinni.
54 Jesus respondeu: “Se eu quisesse glória para mim mesmo, essa glória não contaria. Mas é meu Pai quem me glorifica. Vocês dizem: ‘Ele é nosso Deus’,
55 Kɑ mɛ, i ǹ nùn yɛ̃, ɑdɑmɑ nɛ, nɑ nùn yɛ̃. Nɑ̀ n nɛɛ, nɑ ǹ nùn yɛ̃, ko nɑ n sɑ̃ɑwɑ weesuɡii nɡe bɛɛ. Adɑmɑ nɑ nùn yɛ̃, nɑ mɑɑ win ɡɑri mɛm nɔɔwɛ.
55 mas nem o conhecem. Eu o conheço. Se eu dissesse que não o conheço, seria tão mentiroso quanto vocês! Mas eu o conheço e lhe obedeço.
56 Bɛsɛn bɑɑbɑ Aburɑhɑmu u yɛ̃ɛrɑ kɑ ɡɔ̃ru dobu ye u koo kɑ nɛn tɔ̃ru wɑ. U mɑɑ tu wɑ mɑ win nukurɑ dorɑ.
56 Seu pai Abraão exultou com a expectativa da minha vinda. Ele a viu e se alegrou”.
57 Yuubɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɑ ǹ ɡinɑ wɔ̃ɔ weerɑɑkuru turɑ. Mɑnɑ ɑ kɑ Aburɑhɑmu wɑɑre.
57 Os líderes judeus disseram: “Você não tem nem cinquenta anos. Como pode dizer que viu Abraão?”.
58 Yesu u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, nɑ ɡbiɑ nɑ wɑ̃ɑ bɑ sere Aburɑhɑmu mɑrɑ.
58 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: antes mesmo de Abraão nascer, Eu Sou!”.
59 Mɑ bɑ kpenu suɑ bu kɑ nùn kɑsuku, ɑdɑmɑ u kukurɑ u yɑrɑ sɑ̃ɑ yerun di.
59 Então apanharam pedras para atirar em Jesus, mas ele se ocultou deles e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.