João 6
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVT
1 Amɛn biru Yesu u dɑɑ bure te tɔburɑ te bɑ rɑ soku Gɑlilen dɑɑ bureru, terɑ bɑ rɑ mɑɑ soku Tiberiɑ.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Miyɑ tɔn wɔru ɡunɑ yɑ nùn swĩi yèn sɔ̃ bɑ win sɔm mɑɑmɑɑkiɡinu wɑ ni u kuɑ bɑrɔbu sɔɔ.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 — ausente —
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 — ausente —
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Ye u win nɔni suɑ wɔllɔ mɑ u tɔn dɑbiru wɑ tɑ sisi win mi, mɑ u Filipu bikiɑ u nɛɛ, mɑ ɡiɑ sɑ ko dĩɑnu wɑ su dwe tɔn beni bu kɑ di.
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 U yeni ɡeruɑwɑ u kɑ Filipun lɑɑkɑri mɛɛri, domi win tii u yɛ̃ kɔ ye u koo ko.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Mɑ Filipu u nùn wisɑ u nɛɛ, bɑɑ sɔm kowon sɔ̃ɔ ɡoobun (200) ɡobi kun turɑ su kɑ dĩɑnu dwe tɔn beni bu kɑ di, bɑɑ ǹ n fiiko fiikon nɑ.
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Win bwɑ̃ɑbun turo, wi bɑ rɑ soku Andere, Simɔɔ Piɛɛn wɔnɔ, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 bii tɔn durɔ ɡoo wɑ̃ɑ mini wi u pɛ̃ɛ nɔɔbu mɔ kɑ swɛ̃ɛ piiminu yiru. Adɑmɑ mbɑ yeni yɑ koo ko tɔn dɑbi teni sɔɔ.
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Mɑ Yesu u nɛɛ, i de tɔn be, bu sinɑ.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Mɑ Yesu u pɛ̃ɛ ye suɑ u Gusunɔ siɑrɑ. Ye u kpɑ u derɑ bɑ tɔn be yɑbuɑ be bɑ sɔ̃ mi, mɛyɑ mɑɑ kɑ swɛ̃ɛ yi. Mɑ tɔn be kpuro bɑ di nɡe mɛ̀n nɔru bɑ kĩ.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Ye bɑ debɑ bɑ kpɑ u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ bu ɡuro ye n tie kpɑ n ku rɑɑ kɑm ko.
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Mɑ bɑ pɛ̃ɛ nɔɔbu yen ye bɑ di n tiɑrɑ ɡure birenu wɔkurɑ yiru sɔɔ.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Sɑnɑm mɛ tɔn be, bɑ sɔm mɑɑmɑɑkiɡiru wɑ te Yesu u kuɑ bɑ ɡeruɑ bɑ nɛɛ, kɑ ɡeemɑ, wiyɑ Gusunɔn sɔmɔ wi u sisi hɑnduniɑɔ.
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Ye Yesu u ɡiɑ mɑ bɑ wesiɑnɑmɔwɑ bu kɑ nùn mwɑ bu sunɔ ko, yerɑ u ɡɔsirɑ u dɑ ɡuuru wɔllɔ wi turo.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Ye n kuɑ yokɑ mɑ win bwɑ̃ɑbu bɑ dɑ Gɑlilen dɑɑ burerun ɡoorɔ.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Bɑ duɑ ɡoo nimkuu sɔɔ mɑ bɑ dɑɑ bureru tɔburɔ bɑ dɔɔ Kɑpenɑmu ɡiɑ. Sɑɑ ye, yɑm tĩrɑ kɔ, mɑ Yesu kun bu deemɑm kpɑ.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Wee dɑɑ bureru tɑ burinɑmɔ yèn sɔ̃ woo dɑmɡuu ɡɑ mɔ̀.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Ye bɑ kɑ sɛsɛru nim murɑ nɡe kilo nɔɔbɑ tiɑn sɑkɑ, bɑ Yesu wɑ u sĩimɔ nim wɔllɔ u wee ɡoo nimkuu ɡiɑ, mɑ bɛrum bu mwɑ.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Adɑmɑ Yesu u nɛɛ, nɛnɑ, i ku bɛrum ko.
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Sɑnɑm mɛyɑ bɑ kɑ nùn nuku dobu mwɑ ɡoo nimkuu sɔɔ. Mii mii ɡoo nimkuu ɡe, ɡɑ turɑ mi bɑ dɔɔ.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Yen sisiru tɔn be bɑ ɡinɑ wɑ̃ɑ dɑɑ bure ten ɡuru mi, bɑ yɑɑyɑ mɑ ɡoo nimkuu teuwɑ ɡɑ rɑɑ wɑ̃ɑ mi. Bɑ mɑɑ yɛ̃ mɑ Yesu kun due ɡoo ɡe sɔɔ kɑ win bwɑ̃ɑbu sɑnnu, be tɔnɑwɑ bɑ doonɑ.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Wee, ɡoosu ɡɑsu mɑɑ nɑ yɑm min bɔkuɔ mi bɑ pɛ̃ɛ di sɑɑ ye Yinni u Gusunɔ siɑrɑ u kpɑ.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Yen sɔ̃nɑ ye bɑ wɑ mɑ Yesu kɑ win bwɑ̃ɑbun ɡoo kun wɑ̃ɑ mi, bɑ ɡoo si duɑ bɑ dɑ Kɑpenɑmuɔ bɑ Yesu kɑsu.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Ye tɔn be, bɑ Yesu wɑ dɑɑ bure ten ɡooru ɡiɔ, bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, yinni, dommɑ ɑ nɑ ɡee?
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɛɛ i mɑn kɑsuwɑ yèn sɔ̃ i pɛ̃ɛ di i debɑ, n ǹ mɔ yèn sɔ̃ i nɛn sɔm mɑɑmɑɑkiɡinu wɑ.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 I ku dĩɑ ni nu rɑ kɔ̃si tɔnɑn sɔmburu ko, ɑdɑmɑ i dĩɑ ni nu wɑ̃ɑru te tɑ ku rɑ kpe wɛ̃ɛmɔn sɔmburu koowo. Dĩɑ niyɑ Tɔnun Bii u koo bɛɛ wɛ̃ yèn sɔ̃ wiyɑ Gusunɔ Bɑɑbɑ u win yiikon yĩreru dokeɑ.
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Sɑnɑm mɛyɑ bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, mbɑ sɑ ko ko su kɑ sɔmɑ ko ye Gusunɔ u kĩ.
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, sɔmbu te Gusunɔ u kĩ, terɑ i win ɡɔro nɑɑnɛ doke.
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, yĩre terɑ̀ kɑɑ sun sɔ̃ɔsi kpɑ su kɑ nun nɑɑnɛ doke. Nɡe sɔmbu terɑ̀ kɑɑ ko.
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Bɛsɛn sikɑdobɑ bɑ dĩɑ ni bɑ rɑ soku mɑnnɑ di ɡbɑburu sɔɔ, nɡe mɛ bɑ yoruɑ bɑ nɛɛ, “Sɑɑ Gusunɔ wɔllun diyɑ u bu dĩɑnu kɑ̃ bɑ di.”
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Yesu nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, n ǹ mɔ Mɔwisiwɑ u bɛɛ dĩɑnu wɛ̃ sɑɑ wɔllun di, ɑdɑmɑ nɛn tiin Bɑɑbɑwɑ u bɛɛ dĩɑ ɡeenu wɛ̃ɛmɔ sɑɑ wɔllun di.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Domi dĩɑ ni Gusunɔ u wɛ̃ɛmɔ, niyɑ wi u sɑrɑmɑ sɑɑ Gusunɔ wɔllun di mɑ u hɑnduniɑɡibu wɑ̃ɑru wɛ̃ɛmɔ.
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Yinni, ɑ n sun dĩɑ ni wɛ̃ɛmɔ bɑɑdommɑ.
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛnɑ dĩɑ wɑ̃ɑruɡinu. Bɑɑwure wi u nɑ nɛn mi, ɡɔ̃ɔrɑ kun mɑɑ nùn ɡoomɔ. Wi u mɑɑ mɑn nɑɑnɛ doke, nim nɔru ɡɑ ǹ nùn ɡoomɔ kɑ bɑɑdommɑɔ.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Adɑmɑ, nɡe mɛ nɑ rɑɑ bɛɛ sɔ̃ɔwɑ, i mɑn wɑ kɔ, i ǹ mɑɑ mɑn nɑɑnɛ doke.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Bɑɑwure wi Bɑɑbɑ mɑn wɛ̃ u koo nɑ nɛn mi. Wi u mɑɑ nɑ nɛn mi, nɑ ǹ nùn yinɑmɔ, bɑɑ ǹ n kuɑ ɑmɔ.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Domi nɑ sɑrɑmɑwɑ sɑɑ Gusunɔ wɔllun di n ǹ mɔ n kɑ nɛn tiin ɡɔ̃ru kĩru ko mɑ n kun mɔ wi u mɑn ɡɔrimɑɡiru.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Wi u mɑn ɡɔrimɑn ɡɔ̃ru kĩi te wee, n ku rɑ ɡoo kɔ̃ bɑɑ tɔn turo be u mɑn wɛ̃ sɔɔ, ɑdɑmɑ n kɑ be kpuro seeyɑwɑ ɡɔrin di sɑnɑm dɑ̃ɑkim sɔɔ.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Nɛn Bɑɑbɑn ɡɔ̃ru kĩi terɑ, bɑɑwure wi u Bii wɑ, mɑ u nùn nɑɑnɛ doke, u n wɑ̃ɑru mɔ te tɑ ku rɑ kpe. Kon mɑɑ yɛ̃ro seeyɑ ɡɔrin di sɑnɑm dɑ̃ɑkim sɔɔ.
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Sɑnɑm mɛyɑ Yuubɑ bɑ wɔki, yèn sɔ̃ u ɡeruɑ mɑ wiyɑ dĩɑ ni nu sɑrɑmɑ sɑɑ Gusunɔ wɔllun di.
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Mɑ bɑ bikiɑnɑ bɑ nɛɛ, n ǹ Yesu wi mini? N ǹ Yosɛfun bii wìn bɑɑbɑ kɑ mɛro sɑ yɛ̃? Amɔnɑ u kɑ ɡerumɔ mɑ wiyɑ sɑrɑmɑ sɑɑ wɔllun di.
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, i ku mɑɑ wɔki.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Goo sɑri wi u koo kpĩ u nɑ nɛn mi mɑ n kun mɔ Bɑɑbɑ wi u mɑn ɡɔrimɑ u yɛ̃ro ɡɑwɑmɑ. Nɛnɑ kon mɑɑ nùn seeyɑ ɡɔrin di sɑnɑm dɑ̃ɑkim sɔɔ.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Gusunɔn sɔmɔbu bɑ yoruɑ bɑ nɛɛ, “Gusunɔn tii u koo bɑɑwure keu sɔ̃ɔsi.” Ǹ n mɛn nɑ, bɑɑwure wi u Bɑɑbɑn nɔɔ nuɑ, mɑ u win sɔ̃ɔsiru mwɑ, yɛ̃ro u koo nɑ nɛn mi.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 N ǹ mɔ ɡoo u Bɑɑbɑ wɑɑre mɑ n kun mɔ wi u nɑ sɑɑ Gusunɔn min di, wiyɑ u Bɑɑbɑ wɑ.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, wi u mɑn nɑɑnɛ doke, u wɑ̃ɑru mɔ te tɑ ku rɑ kpe.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Nɛnɑ dĩɑ wɑ̃ɑruɡinu.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Bɛɛn sikɑdobɑ bɑ mɑnnɑ di ɡbɑburu sɔɔ mɑ bɑ ɡu.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Adɑmɑ nɛ nɑ kɑ dĩɑnu yɑ̃ ni nu sɑrɑmɑ sɑɑ Gusunɔ wɔllun di, ni tɔnu u koo di u kun kɑ ɡu.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Nɛnɑ dĩɑ wɑ̃ɑruɡinu ni nu sɑrɑmɑ Gusunɔ wɔllun di. Bɑɑwure wi u nu di u wɑ̃ɑru mɔ sere kɑ bɑɑdommɑɔ. Dĩɑ ni kon yɛ̃ro wɛ̃, nɛn wɑsiyɑ yi nɑ wɛ̃ɛmɔ hɑnduniɑɡibu bɑ n kɑ wɑ̃ɑru mɔ.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Gɑri yi, yi derɑ sikirinɔ ɡɑ duɑ Yuubɑ sɔɔ. Bɑ nɛɛ, ɑmɔnɑ durɔ wi, u koo kɑ sun win wɑsi wɛ̃ su tem.
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Yesu u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, mɑ n kun mɔ i Tɔnun Biin yɑɑ temɑ, kpɑ i win yɛm nɔ, wɑ̃ɑru sɑri bɛɛ sɔɔ.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Domi bɑɑwure wi u nɛn yɑɑ temɑ, mɑ u nɛn yɛm nɔrɑ, u wɑ̃ɑru mɔ te tɑ ku rɑ kpe. Kon mɑɑ nùn seeyɑ ɡɔrin di sɑnɑm dɑ̃ɑkim sɔɔ.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Kɑ ɡem nɛn wɑsi dĩɑnɑ, nɛn yɛm mɑɑ ɡɑ̃ɑ nɔrurɑnɑ.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Domi wi u nɛn yɑɑ temɑ mɑ u nɛn yɛm nɔrɑ, u ko n wɑ̃ɑwɑ nɛ sɔɔ, mɑ nɛn tii ko nɑ n mɑɑ wɑ̃ɑ yɛ̃ro sɔɔ.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Bɑɑbɑ wɑsowɑ u mɑn ɡɔrimɑ, win sɑɑbuwɑ nɑ mɑɑ wɑ̃ɑ. Mɛyɑ bɑɑwure wi u mɑn temɑ, yɛ̃ro u wɑ̃ɑru mɔ nɛn sɔ̃.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Nɑ kɑ dĩɑnu yɑ̃ ni nu sɑrɑmɑ sɑɑ Gusunɔ wɔllun di. Nu ǹ sɑ̃ɑ nɡe dĩɑ ni bɑ sokumɔ mɑnnɑ ni bɛɛn sikɑdobɑ bɑ di, domi bɑ di, bɑ mɑɑ ɡu. Adɑmɑ wi u nini di u ko n wɑ̃ɑwɑ kɑ bɑɑdommɑɔ.
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Yeniwɑ Yesu u ɡeruɑ mɛnnɔ yeru mi u bu keu sɔ̃ɔsimɔ Kɑpenɑmuɔ.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Sɑnɑm mɛ win bwɑ̃ɑ dɑbirɑ ɡɑri yi nuɑ bɑ nɛɛ, ɡɑri yi, ɡɑri sɛ̃sɔɡiiyɑ, wɑrɑ u koo kpĩ u yi nɔ.
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Yesu u ɡiɑ win tii sɔɔ mɑ win bwɑ̃ɑbu bɑ wɔki ɡɑri yin sɔ̃. Yen sɔ̃nɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, ɡɑri yi, yi bɛɛ torɑsiɑmɔwɑ?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Bɛɛ ì n mɑɑ wɑ Tɔnun Bii u yɔɔmɔ u wurɔ mi u rɑɑ wɑ̃ɑ mɑɑ ni?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Hundewɑ yɑ rɑ tɔnu ko wɑso, wɑsi kun ɑre ɡɛɛ mɔ. Gɑri yi nɑ bɛɛ sɔ̃ɔwɑ, hundewɑ, wɑ̃ɑrɑ mɑɑ.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Kɑ mɛ, ɡɑbɑ wɑ̃ɑ bɛɛ sɔɔ be bɑ kun nɑɑnɛ doke. Domi Yesu u yɛ̃ sɑɑ yellun di be bɑ kun nùn nɑɑnɛ doke, kɑ wi u koo nùn dɔmɛ.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 U mɑɑ nɛɛ, yenin sɔ̃nɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔwɑ mɑ ɡoo sɑri wi u koo kpĩ u nɑ nɛn mi, n kun kɑ Bɑɑbɑn kɛ̃ru.
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Sɑɑ dɔmɑ ten diyɑ win bwɑ̃ɑ dɑbirɑ nùn suuri, bɑ ǹ mɑɑ kɑ nùn sĩimɔ.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Yen sɔ̃nɑ u win bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru ye bikiɑ u nɛɛ, bɛɛn tii mɑɑ ni? I kĩ i doonɑ?
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Simɔɔ Piɛɛ u nùn wisɑ u nɛɛ, Yinni, weren miyɑ sɑ ko dɑ. Wunɑ ɑ wɑ̃ɑru te tɑ ku rɑ kpen ɡɑri mɔ.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Tɛ̃ sɑ nɑɑnɛ doke, sɑ mɑɑ yɛ̃ kɑm kɑm mɑ wunɑ Gusunɔn Bii Dɛɛro.
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Yesu u bu bikiɑ u nɛɛ, n ǹ nɛnɑ nɑ bɛɛ wɔkurɑ yiru ye ɡɔsɑ? Kɑ mɛ, bɛɛn turo u sɑ̃ɑ Setɑmɡii.
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Yudɑsiwɑ u kɑ yɑ̃, Simɔɔ Isikɑriɔtun bii. Domi bɑɑ ù n wɑ̃ɑ be wɔkurɑ yiru ye sɔɔ, wiyɑ u koo Yesu dɔmɛ.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.