João 6
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA
1 Amɛn biru Yesu u dɑɑ bure te tɔburɑ te bɑ rɑ soku Gɑlilen dɑɑ bureru, terɑ bɑ rɑ mɑɑ soku Tiberiɑ.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Miyɑ tɔn wɔru ɡunɑ yɑ nùn swĩi yèn sɔ̃ bɑ win sɔm mɑɑmɑɑkiɡinu wɑ ni u kuɑ bɑrɔbu sɔɔ.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 — ausente —
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 — ausente —
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Ye u win nɔni suɑ wɔllɔ mɑ u tɔn dɑbiru wɑ tɑ sisi win mi, mɑ u Filipu bikiɑ u nɛɛ, mɑ ɡiɑ sɑ ko dĩɑnu wɑ su dwe tɔn beni bu kɑ di.
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 U yeni ɡeruɑwɑ u kɑ Filipun lɑɑkɑri mɛɛri, domi win tii u yɛ̃ kɔ ye u koo ko.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Mɑ Filipu u nùn wisɑ u nɛɛ, bɑɑ sɔm kowon sɔ̃ɔ ɡoobun (200) ɡobi kun turɑ su kɑ dĩɑnu dwe tɔn beni bu kɑ di, bɑɑ ǹ n fiiko fiikon nɑ.
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Win bwɑ̃ɑbun turo, wi bɑ rɑ soku Andere, Simɔɔ Piɛɛn wɔnɔ, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 bii tɔn durɔ ɡoo wɑ̃ɑ mini wi u pɛ̃ɛ nɔɔbu mɔ kɑ swɛ̃ɛ piiminu yiru. Adɑmɑ mbɑ yeni yɑ koo ko tɔn dɑbi teni sɔɔ.
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Mɑ Yesu u nɛɛ, i de tɔn be, bu sinɑ.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Mɑ Yesu u pɛ̃ɛ ye suɑ u Gusunɔ siɑrɑ. Ye u kpɑ u derɑ bɑ tɔn be yɑbuɑ be bɑ sɔ̃ mi, mɛyɑ mɑɑ kɑ swɛ̃ɛ yi. Mɑ tɔn be kpuro bɑ di nɡe mɛ̀n nɔru bɑ kĩ.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Ye bɑ debɑ bɑ kpɑ u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ bu ɡuro ye n tie kpɑ n ku rɑɑ kɑm ko.
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Mɑ bɑ pɛ̃ɛ nɔɔbu yen ye bɑ di n tiɑrɑ ɡure birenu wɔkurɑ yiru sɔɔ.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Sɑnɑm mɛ tɔn be, bɑ sɔm mɑɑmɑɑkiɡiru wɑ te Yesu u kuɑ bɑ ɡeruɑ bɑ nɛɛ, kɑ ɡeemɑ, wiyɑ Gusunɔn sɔmɔ wi u sisi hɑnduniɑɔ.
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Ye Yesu u ɡiɑ mɑ bɑ wesiɑnɑmɔwɑ bu kɑ nùn mwɑ bu sunɔ ko, yerɑ u ɡɔsirɑ u dɑ ɡuuru wɔllɔ wi turo.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Ye n kuɑ yokɑ mɑ win bwɑ̃ɑbu bɑ dɑ Gɑlilen dɑɑ burerun ɡoorɔ.
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Bɑ duɑ ɡoo nimkuu sɔɔ mɑ bɑ dɑɑ bureru tɔburɔ bɑ dɔɔ Kɑpenɑmu ɡiɑ. Sɑɑ ye, yɑm tĩrɑ kɔ, mɑ Yesu kun bu deemɑm kpɑ.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Wee dɑɑ bureru tɑ burinɑmɔ yèn sɔ̃ woo dɑmɡuu ɡɑ mɔ̀.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Ye bɑ kɑ sɛsɛru nim murɑ nɡe kilo nɔɔbɑ tiɑn sɑkɑ, bɑ Yesu wɑ u sĩimɔ nim wɔllɔ u wee ɡoo nimkuu ɡiɑ, mɑ bɛrum bu mwɑ.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Adɑmɑ Yesu u nɛɛ, nɛnɑ, i ku bɛrum ko.
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Sɑnɑm mɛyɑ bɑ kɑ nùn nuku dobu mwɑ ɡoo nimkuu sɔɔ. Mii mii ɡoo nimkuu ɡe, ɡɑ turɑ mi bɑ dɔɔ.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Yen sisiru tɔn be bɑ ɡinɑ wɑ̃ɑ dɑɑ bure ten ɡuru mi, bɑ yɑɑyɑ mɑ ɡoo nimkuu teuwɑ ɡɑ rɑɑ wɑ̃ɑ mi. Bɑ mɑɑ yɛ̃ mɑ Yesu kun due ɡoo ɡe sɔɔ kɑ win bwɑ̃ɑbu sɑnnu, be tɔnɑwɑ bɑ doonɑ.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Wee, ɡoosu ɡɑsu mɑɑ nɑ yɑm min bɔkuɔ mi bɑ pɛ̃ɛ di sɑɑ ye Yinni u Gusunɔ siɑrɑ u kpɑ.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Yen sɔ̃nɑ ye bɑ wɑ mɑ Yesu kɑ win bwɑ̃ɑbun ɡoo kun wɑ̃ɑ mi, bɑ ɡoo si duɑ bɑ dɑ Kɑpenɑmuɔ bɑ Yesu kɑsu.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Ye tɔn be, bɑ Yesu wɑ dɑɑ bure ten ɡooru ɡiɔ, bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, yinni, dommɑ ɑ nɑ ɡee?
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɛɛ i mɑn kɑsuwɑ yèn sɔ̃ i pɛ̃ɛ di i debɑ, n ǹ mɔ yèn sɔ̃ i nɛn sɔm mɑɑmɑɑkiɡinu wɑ.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 I ku dĩɑ ni nu rɑ kɔ̃si tɔnɑn sɔmburu ko, ɑdɑmɑ i dĩɑ ni nu wɑ̃ɑru te tɑ ku rɑ kpe wɛ̃ɛmɔn sɔmburu koowo. Dĩɑ niyɑ Tɔnun Bii u koo bɛɛ wɛ̃ yèn sɔ̃ wiyɑ Gusunɔ Bɑɑbɑ u win yiikon yĩreru dokeɑ.
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Sɑnɑm mɛyɑ bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, mbɑ sɑ ko ko su kɑ sɔmɑ ko ye Gusunɔ u kĩ.
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, sɔmbu te Gusunɔ u kĩ, terɑ i win ɡɔro nɑɑnɛ doke.
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, yĩre terɑ̀ kɑɑ sun sɔ̃ɔsi kpɑ su kɑ nun nɑɑnɛ doke. Nɡe sɔmbu terɑ̀ kɑɑ ko.
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Bɛsɛn sikɑdobɑ bɑ dĩɑ ni bɑ rɑ soku mɑnnɑ di ɡbɑburu sɔɔ, nɡe mɛ bɑ yoruɑ bɑ nɛɛ, “Sɑɑ Gusunɔ wɔllun diyɑ u bu dĩɑnu kɑ̃ bɑ di.”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Yesu nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, n ǹ mɔ Mɔwisiwɑ u bɛɛ dĩɑnu wɛ̃ sɑɑ wɔllun di, ɑdɑmɑ nɛn tiin Bɑɑbɑwɑ u bɛɛ dĩɑ ɡeenu wɛ̃ɛmɔ sɑɑ wɔllun di.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Domi dĩɑ ni Gusunɔ u wɛ̃ɛmɔ, niyɑ wi u sɑrɑmɑ sɑɑ Gusunɔ wɔllun di mɑ u hɑnduniɑɡibu wɑ̃ɑru wɛ̃ɛmɔ.
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Yinni, ɑ n sun dĩɑ ni wɛ̃ɛmɔ bɑɑdommɑ.
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛnɑ dĩɑ wɑ̃ɑruɡinu. Bɑɑwure wi u nɑ nɛn mi, ɡɔ̃ɔrɑ kun mɑɑ nùn ɡoomɔ. Wi u mɑɑ mɑn nɑɑnɛ doke, nim nɔru ɡɑ ǹ nùn ɡoomɔ kɑ bɑɑdommɑɔ.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Adɑmɑ, nɡe mɛ nɑ rɑɑ bɛɛ sɔ̃ɔwɑ, i mɑn wɑ kɔ, i ǹ mɑɑ mɑn nɑɑnɛ doke.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Bɑɑwure wi Bɑɑbɑ mɑn wɛ̃ u koo nɑ nɛn mi. Wi u mɑɑ nɑ nɛn mi, nɑ ǹ nùn yinɑmɔ, bɑɑ ǹ n kuɑ ɑmɔ.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Domi nɑ sɑrɑmɑwɑ sɑɑ Gusunɔ wɔllun di n ǹ mɔ n kɑ nɛn tiin ɡɔ̃ru kĩru ko mɑ n kun mɔ wi u mɑn ɡɔrimɑɡiru.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Wi u mɑn ɡɔrimɑn ɡɔ̃ru kĩi te wee, n ku rɑ ɡoo kɔ̃ bɑɑ tɔn turo be u mɑn wɛ̃ sɔɔ, ɑdɑmɑ n kɑ be kpuro seeyɑwɑ ɡɔrin di sɑnɑm dɑ̃ɑkim sɔɔ.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Nɛn Bɑɑbɑn ɡɔ̃ru kĩi terɑ, bɑɑwure wi u Bii wɑ, mɑ u nùn nɑɑnɛ doke, u n wɑ̃ɑru mɔ te tɑ ku rɑ kpe. Kon mɑɑ yɛ̃ro seeyɑ ɡɔrin di sɑnɑm dɑ̃ɑkim sɔɔ.
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Sɑnɑm mɛyɑ Yuubɑ bɑ wɔki, yèn sɔ̃ u ɡeruɑ mɑ wiyɑ dĩɑ ni nu sɑrɑmɑ sɑɑ Gusunɔ wɔllun di.
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Mɑ bɑ bikiɑnɑ bɑ nɛɛ, n ǹ Yesu wi mini? N ǹ Yosɛfun bii wìn bɑɑbɑ kɑ mɛro sɑ yɛ̃? Amɔnɑ u kɑ ɡerumɔ mɑ wiyɑ sɑrɑmɑ sɑɑ wɔllun di.
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, i ku mɑɑ wɔki.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Goo sɑri wi u koo kpĩ u nɑ nɛn mi mɑ n kun mɔ Bɑɑbɑ wi u mɑn ɡɔrimɑ u yɛ̃ro ɡɑwɑmɑ. Nɛnɑ kon mɑɑ nùn seeyɑ ɡɔrin di sɑnɑm dɑ̃ɑkim sɔɔ.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Gusunɔn sɔmɔbu bɑ yoruɑ bɑ nɛɛ, “Gusunɔn tii u koo bɑɑwure keu sɔ̃ɔsi.” Ǹ n mɛn nɑ, bɑɑwure wi u Bɑɑbɑn nɔɔ nuɑ, mɑ u win sɔ̃ɔsiru mwɑ, yɛ̃ro u koo nɑ nɛn mi.
45 Está escrito nos profetas:
46 N ǹ mɔ ɡoo u Bɑɑbɑ wɑɑre mɑ n kun mɔ wi u nɑ sɑɑ Gusunɔn min di, wiyɑ u Bɑɑbɑ wɑ.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, wi u mɑn nɑɑnɛ doke, u wɑ̃ɑru mɔ te tɑ ku rɑ kpe.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Nɛnɑ dĩɑ wɑ̃ɑruɡinu.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Bɛɛn sikɑdobɑ bɑ mɑnnɑ di ɡbɑburu sɔɔ mɑ bɑ ɡu.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Adɑmɑ nɛ nɑ kɑ dĩɑnu yɑ̃ ni nu sɑrɑmɑ sɑɑ Gusunɔ wɔllun di, ni tɔnu u koo di u kun kɑ ɡu.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Nɛnɑ dĩɑ wɑ̃ɑruɡinu ni nu sɑrɑmɑ Gusunɔ wɔllun di. Bɑɑwure wi u nu di u wɑ̃ɑru mɔ sere kɑ bɑɑdommɑɔ. Dĩɑ ni kon yɛ̃ro wɛ̃, nɛn wɑsiyɑ yi nɑ wɛ̃ɛmɔ hɑnduniɑɡibu bɑ n kɑ wɑ̃ɑru mɔ.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Gɑri yi, yi derɑ sikirinɔ ɡɑ duɑ Yuubɑ sɔɔ. Bɑ nɛɛ, ɑmɔnɑ durɔ wi, u koo kɑ sun win wɑsi wɛ̃ su tem.
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Yesu u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, mɑ n kun mɔ i Tɔnun Biin yɑɑ temɑ, kpɑ i win yɛm nɔ, wɑ̃ɑru sɑri bɛɛ sɔɔ.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Domi bɑɑwure wi u nɛn yɑɑ temɑ, mɑ u nɛn yɛm nɔrɑ, u wɑ̃ɑru mɔ te tɑ ku rɑ kpe. Kon mɑɑ nùn seeyɑ ɡɔrin di sɑnɑm dɑ̃ɑkim sɔɔ.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Kɑ ɡem nɛn wɑsi dĩɑnɑ, nɛn yɛm mɑɑ ɡɑ̃ɑ nɔrurɑnɑ.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Domi wi u nɛn yɑɑ temɑ mɑ u nɛn yɛm nɔrɑ, u ko n wɑ̃ɑwɑ nɛ sɔɔ, mɑ nɛn tii ko nɑ n mɑɑ wɑ̃ɑ yɛ̃ro sɔɔ.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Bɑɑbɑ wɑsowɑ u mɑn ɡɔrimɑ, win sɑɑbuwɑ nɑ mɑɑ wɑ̃ɑ. Mɛyɑ bɑɑwure wi u mɑn temɑ, yɛ̃ro u wɑ̃ɑru mɔ nɛn sɔ̃.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Nɑ kɑ dĩɑnu yɑ̃ ni nu sɑrɑmɑ sɑɑ Gusunɔ wɔllun di. Nu ǹ sɑ̃ɑ nɡe dĩɑ ni bɑ sokumɔ mɑnnɑ ni bɛɛn sikɑdobɑ bɑ di, domi bɑ di, bɑ mɑɑ ɡu. Adɑmɑ wi u nini di u ko n wɑ̃ɑwɑ kɑ bɑɑdommɑɔ.
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Yeniwɑ Yesu u ɡeruɑ mɛnnɔ yeru mi u bu keu sɔ̃ɔsimɔ Kɑpenɑmuɔ.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Sɑnɑm mɛ win bwɑ̃ɑ dɑbirɑ ɡɑri yi nuɑ bɑ nɛɛ, ɡɑri yi, ɡɑri sɛ̃sɔɡiiyɑ, wɑrɑ u koo kpĩ u yi nɔ.
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Yesu u ɡiɑ win tii sɔɔ mɑ win bwɑ̃ɑbu bɑ wɔki ɡɑri yin sɔ̃. Yen sɔ̃nɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, ɡɑri yi, yi bɛɛ torɑsiɑmɔwɑ?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Bɛɛ ì n mɑɑ wɑ Tɔnun Bii u yɔɔmɔ u wurɔ mi u rɑɑ wɑ̃ɑ mɑɑ ni?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Hundewɑ yɑ rɑ tɔnu ko wɑso, wɑsi kun ɑre ɡɛɛ mɔ. Gɑri yi nɑ bɛɛ sɔ̃ɔwɑ, hundewɑ, wɑ̃ɑrɑ mɑɑ.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Kɑ mɛ, ɡɑbɑ wɑ̃ɑ bɛɛ sɔɔ be bɑ kun nɑɑnɛ doke. Domi Yesu u yɛ̃ sɑɑ yellun di be bɑ kun nùn nɑɑnɛ doke, kɑ wi u koo nùn dɔmɛ.
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 U mɑɑ nɛɛ, yenin sɔ̃nɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔwɑ mɑ ɡoo sɑri wi u koo kpĩ u nɑ nɛn mi, n kun kɑ Bɑɑbɑn kɛ̃ru.
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Sɑɑ dɔmɑ ten diyɑ win bwɑ̃ɑ dɑbirɑ nùn suuri, bɑ ǹ mɑɑ kɑ nùn sĩimɔ.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Yen sɔ̃nɑ u win bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru ye bikiɑ u nɛɛ, bɛɛn tii mɑɑ ni? I kĩ i doonɑ?
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Simɔɔ Piɛɛ u nùn wisɑ u nɛɛ, Yinni, weren miyɑ sɑ ko dɑ. Wunɑ ɑ wɑ̃ɑru te tɑ ku rɑ kpen ɡɑri mɔ.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Tɛ̃ sɑ nɑɑnɛ doke, sɑ mɑɑ yɛ̃ kɑm kɑm mɑ wunɑ Gusunɔn Bii Dɛɛro.
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Yesu u bu bikiɑ u nɛɛ, n ǹ nɛnɑ nɑ bɛɛ wɔkurɑ yiru ye ɡɔsɑ? Kɑ mɛ, bɛɛn turo u sɑ̃ɑ Setɑmɡii.
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 Yudɑsiwɑ u kɑ yɑ̃, Simɔɔ Isikɑriɔtun bii. Domi bɑɑ ù n wɑ̃ɑ be wɔkurɑ yiru ye sɔɔ, wiyɑ u koo Yesu dɔmɛ.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.