João 6
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA
1 Amɛn biru Yesu u dɑɑ bure te tɔburɑ te bɑ rɑ soku Gɑlilen dɑɑ bureru, terɑ bɑ rɑ mɑɑ soku Tiberiɑ.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Miyɑ tɔn wɔru ɡunɑ yɑ nùn swĩi yèn sɔ̃ bɑ win sɔm mɑɑmɑɑkiɡinu wɑ ni u kuɑ bɑrɔbu sɔɔ.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 — ausente —
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 — ausente —
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Ye u win nɔni suɑ wɔllɔ mɑ u tɔn dɑbiru wɑ tɑ sisi win mi, mɑ u Filipu bikiɑ u nɛɛ, mɑ ɡiɑ sɑ ko dĩɑnu wɑ su dwe tɔn beni bu kɑ di.
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 U yeni ɡeruɑwɑ u kɑ Filipun lɑɑkɑri mɛɛri, domi win tii u yɛ̃ kɔ ye u koo ko.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Mɑ Filipu u nùn wisɑ u nɛɛ, bɑɑ sɔm kowon sɔ̃ɔ ɡoobun (200) ɡobi kun turɑ su kɑ dĩɑnu dwe tɔn beni bu kɑ di, bɑɑ ǹ n fiiko fiikon nɑ.
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Win bwɑ̃ɑbun turo, wi bɑ rɑ soku Andere, Simɔɔ Piɛɛn wɔnɔ, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 bii tɔn durɔ ɡoo wɑ̃ɑ mini wi u pɛ̃ɛ nɔɔbu mɔ kɑ swɛ̃ɛ piiminu yiru. Adɑmɑ mbɑ yeni yɑ koo ko tɔn dɑbi teni sɔɔ.
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Mɑ Yesu u nɛɛ, i de tɔn be, bu sinɑ.
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Mɑ Yesu u pɛ̃ɛ ye suɑ u Gusunɔ siɑrɑ. Ye u kpɑ u derɑ bɑ tɔn be yɑbuɑ be bɑ sɔ̃ mi, mɛyɑ mɑɑ kɑ swɛ̃ɛ yi. Mɑ tɔn be kpuro bɑ di nɡe mɛ̀n nɔru bɑ kĩ.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Ye bɑ debɑ bɑ kpɑ u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ bu ɡuro ye n tie kpɑ n ku rɑɑ kɑm ko.
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Mɑ bɑ pɛ̃ɛ nɔɔbu yen ye bɑ di n tiɑrɑ ɡure birenu wɔkurɑ yiru sɔɔ.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Sɑnɑm mɛ tɔn be, bɑ sɔm mɑɑmɑɑkiɡiru wɑ te Yesu u kuɑ bɑ ɡeruɑ bɑ nɛɛ, kɑ ɡeemɑ, wiyɑ Gusunɔn sɔmɔ wi u sisi hɑnduniɑɔ.
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Ye Yesu u ɡiɑ mɑ bɑ wesiɑnɑmɔwɑ bu kɑ nùn mwɑ bu sunɔ ko, yerɑ u ɡɔsirɑ u dɑ ɡuuru wɔllɔ wi turo.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Ye n kuɑ yokɑ mɑ win bwɑ̃ɑbu bɑ dɑ Gɑlilen dɑɑ burerun ɡoorɔ.
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 Bɑ duɑ ɡoo nimkuu sɔɔ mɑ bɑ dɑɑ bureru tɔburɔ bɑ dɔɔ Kɑpenɑmu ɡiɑ. Sɑɑ ye, yɑm tĩrɑ kɔ, mɑ Yesu kun bu deemɑm kpɑ.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Wee dɑɑ bureru tɑ burinɑmɔ yèn sɔ̃ woo dɑmɡuu ɡɑ mɔ̀.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Ye bɑ kɑ sɛsɛru nim murɑ nɡe kilo nɔɔbɑ tiɑn sɑkɑ, bɑ Yesu wɑ u sĩimɔ nim wɔllɔ u wee ɡoo nimkuu ɡiɑ, mɑ bɛrum bu mwɑ.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Adɑmɑ Yesu u nɛɛ, nɛnɑ, i ku bɛrum ko.
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Sɑnɑm mɛyɑ bɑ kɑ nùn nuku dobu mwɑ ɡoo nimkuu sɔɔ. Mii mii ɡoo nimkuu ɡe, ɡɑ turɑ mi bɑ dɔɔ.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Yen sisiru tɔn be bɑ ɡinɑ wɑ̃ɑ dɑɑ bure ten ɡuru mi, bɑ yɑɑyɑ mɑ ɡoo nimkuu teuwɑ ɡɑ rɑɑ wɑ̃ɑ mi. Bɑ mɑɑ yɛ̃ mɑ Yesu kun due ɡoo ɡe sɔɔ kɑ win bwɑ̃ɑbu sɑnnu, be tɔnɑwɑ bɑ doonɑ.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Wee, ɡoosu ɡɑsu mɑɑ nɑ yɑm min bɔkuɔ mi bɑ pɛ̃ɛ di sɑɑ ye Yinni u Gusunɔ siɑrɑ u kpɑ.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Yen sɔ̃nɑ ye bɑ wɑ mɑ Yesu kɑ win bwɑ̃ɑbun ɡoo kun wɑ̃ɑ mi, bɑ ɡoo si duɑ bɑ dɑ Kɑpenɑmuɔ bɑ Yesu kɑsu.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Ye tɔn be, bɑ Yesu wɑ dɑɑ bure ten ɡooru ɡiɔ, bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, yinni, dommɑ ɑ nɑ ɡee?
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɛɛ i mɑn kɑsuwɑ yèn sɔ̃ i pɛ̃ɛ di i debɑ, n ǹ mɔ yèn sɔ̃ i nɛn sɔm mɑɑmɑɑkiɡinu wɑ.
26 Jesus respondeu:
27 I ku dĩɑ ni nu rɑ kɔ̃si tɔnɑn sɔmburu ko, ɑdɑmɑ i dĩɑ ni nu wɑ̃ɑru te tɑ ku rɑ kpe wɛ̃ɛmɔn sɔmburu koowo. Dĩɑ niyɑ Tɔnun Bii u koo bɛɛ wɛ̃ yèn sɔ̃ wiyɑ Gusunɔ Bɑɑbɑ u win yiikon yĩreru dokeɑ.
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Sɑnɑm mɛyɑ bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, mbɑ sɑ ko ko su kɑ sɔmɑ ko ye Gusunɔ u kĩ.
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, sɔmbu te Gusunɔ u kĩ, terɑ i win ɡɔro nɑɑnɛ doke.
29 Jesus respondeu:
30 Bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, yĩre terɑ̀ kɑɑ sun sɔ̃ɔsi kpɑ su kɑ nun nɑɑnɛ doke. Nɡe sɔmbu terɑ̀ kɑɑ ko.
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Bɛsɛn sikɑdobɑ bɑ dĩɑ ni bɑ rɑ soku mɑnnɑ di ɡbɑburu sɔɔ, nɡe mɛ bɑ yoruɑ bɑ nɛɛ, “Sɑɑ Gusunɔ wɔllun diyɑ u bu dĩɑnu kɑ̃ bɑ di.”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Yesu nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, n ǹ mɔ Mɔwisiwɑ u bɛɛ dĩɑnu wɛ̃ sɑɑ wɔllun di, ɑdɑmɑ nɛn tiin Bɑɑbɑwɑ u bɛɛ dĩɑ ɡeenu wɛ̃ɛmɔ sɑɑ wɔllun di.
32 Jesus lhes disse:
33 Domi dĩɑ ni Gusunɔ u wɛ̃ɛmɔ, niyɑ wi u sɑrɑmɑ sɑɑ Gusunɔ wɔllun di mɑ u hɑnduniɑɡibu wɑ̃ɑru wɛ̃ɛmɔ.
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Yinni, ɑ n sun dĩɑ ni wɛ̃ɛmɔ bɑɑdommɑ.
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛnɑ dĩɑ wɑ̃ɑruɡinu. Bɑɑwure wi u nɑ nɛn mi, ɡɔ̃ɔrɑ kun mɑɑ nùn ɡoomɔ. Wi u mɑɑ mɑn nɑɑnɛ doke, nim nɔru ɡɑ ǹ nùn ɡoomɔ kɑ bɑɑdommɑɔ.
35 Jesus respondeu:
36 Adɑmɑ, nɡe mɛ nɑ rɑɑ bɛɛ sɔ̃ɔwɑ, i mɑn wɑ kɔ, i ǹ mɑɑ mɑn nɑɑnɛ doke.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Bɑɑwure wi Bɑɑbɑ mɑn wɛ̃ u koo nɑ nɛn mi. Wi u mɑɑ nɑ nɛn mi, nɑ ǹ nùn yinɑmɔ, bɑɑ ǹ n kuɑ ɑmɔ.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Domi nɑ sɑrɑmɑwɑ sɑɑ Gusunɔ wɔllun di n ǹ mɔ n kɑ nɛn tiin ɡɔ̃ru kĩru ko mɑ n kun mɔ wi u mɑn ɡɔrimɑɡiru.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Wi u mɑn ɡɔrimɑn ɡɔ̃ru kĩi te wee, n ku rɑ ɡoo kɔ̃ bɑɑ tɔn turo be u mɑn wɛ̃ sɔɔ, ɑdɑmɑ n kɑ be kpuro seeyɑwɑ ɡɔrin di sɑnɑm dɑ̃ɑkim sɔɔ.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Nɛn Bɑɑbɑn ɡɔ̃ru kĩi terɑ, bɑɑwure wi u Bii wɑ, mɑ u nùn nɑɑnɛ doke, u n wɑ̃ɑru mɔ te tɑ ku rɑ kpe. Kon mɑɑ yɛ̃ro seeyɑ ɡɔrin di sɑnɑm dɑ̃ɑkim sɔɔ.
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Sɑnɑm mɛyɑ Yuubɑ bɑ wɔki, yèn sɔ̃ u ɡeruɑ mɑ wiyɑ dĩɑ ni nu sɑrɑmɑ sɑɑ Gusunɔ wɔllun di.
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Mɑ bɑ bikiɑnɑ bɑ nɛɛ, n ǹ Yesu wi mini? N ǹ Yosɛfun bii wìn bɑɑbɑ kɑ mɛro sɑ yɛ̃? Amɔnɑ u kɑ ɡerumɔ mɑ wiyɑ sɑrɑmɑ sɑɑ wɔllun di.
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, i ku mɑɑ wɔki.
43 Jesus respondeu:
44 Goo sɑri wi u koo kpĩ u nɑ nɛn mi mɑ n kun mɔ Bɑɑbɑ wi u mɑn ɡɔrimɑ u yɛ̃ro ɡɑwɑmɑ. Nɛnɑ kon mɑɑ nùn seeyɑ ɡɔrin di sɑnɑm dɑ̃ɑkim sɔɔ.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Gusunɔn sɔmɔbu bɑ yoruɑ bɑ nɛɛ, “Gusunɔn tii u koo bɑɑwure keu sɔ̃ɔsi.” Ǹ n mɛn nɑ, bɑɑwure wi u Bɑɑbɑn nɔɔ nuɑ, mɑ u win sɔ̃ɔsiru mwɑ, yɛ̃ro u koo nɑ nɛn mi.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 N ǹ mɔ ɡoo u Bɑɑbɑ wɑɑre mɑ n kun mɔ wi u nɑ sɑɑ Gusunɔn min di, wiyɑ u Bɑɑbɑ wɑ.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, wi u mɑn nɑɑnɛ doke, u wɑ̃ɑru mɔ te tɑ ku rɑ kpe.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Nɛnɑ dĩɑ wɑ̃ɑruɡinu.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Bɛɛn sikɑdobɑ bɑ mɑnnɑ di ɡbɑburu sɔɔ mɑ bɑ ɡu.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Adɑmɑ nɛ nɑ kɑ dĩɑnu yɑ̃ ni nu sɑrɑmɑ sɑɑ Gusunɔ wɔllun di, ni tɔnu u koo di u kun kɑ ɡu.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Nɛnɑ dĩɑ wɑ̃ɑruɡinu ni nu sɑrɑmɑ Gusunɔ wɔllun di. Bɑɑwure wi u nu di u wɑ̃ɑru mɔ sere kɑ bɑɑdommɑɔ. Dĩɑ ni kon yɛ̃ro wɛ̃, nɛn wɑsiyɑ yi nɑ wɛ̃ɛmɔ hɑnduniɑɡibu bɑ n kɑ wɑ̃ɑru mɔ.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Gɑri yi, yi derɑ sikirinɔ ɡɑ duɑ Yuubɑ sɔɔ. Bɑ nɛɛ, ɑmɔnɑ durɔ wi, u koo kɑ sun win wɑsi wɛ̃ su tem.
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Yesu u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, mɑ n kun mɔ i Tɔnun Biin yɑɑ temɑ, kpɑ i win yɛm nɔ, wɑ̃ɑru sɑri bɛɛ sɔɔ.
53 Jesus respondeu:
54 Domi bɑɑwure wi u nɛn yɑɑ temɑ, mɑ u nɛn yɛm nɔrɑ, u wɑ̃ɑru mɔ te tɑ ku rɑ kpe. Kon mɑɑ nùn seeyɑ ɡɔrin di sɑnɑm dɑ̃ɑkim sɔɔ.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Kɑ ɡem nɛn wɑsi dĩɑnɑ, nɛn yɛm mɑɑ ɡɑ̃ɑ nɔrurɑnɑ.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Domi wi u nɛn yɑɑ temɑ mɑ u nɛn yɛm nɔrɑ, u ko n wɑ̃ɑwɑ nɛ sɔɔ, mɑ nɛn tii ko nɑ n mɑɑ wɑ̃ɑ yɛ̃ro sɔɔ.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Bɑɑbɑ wɑsowɑ u mɑn ɡɔrimɑ, win sɑɑbuwɑ nɑ mɑɑ wɑ̃ɑ. Mɛyɑ bɑɑwure wi u mɑn temɑ, yɛ̃ro u wɑ̃ɑru mɔ nɛn sɔ̃.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Nɑ kɑ dĩɑnu yɑ̃ ni nu sɑrɑmɑ sɑɑ Gusunɔ wɔllun di. Nu ǹ sɑ̃ɑ nɡe dĩɑ ni bɑ sokumɔ mɑnnɑ ni bɛɛn sikɑdobɑ bɑ di, domi bɑ di, bɑ mɑɑ ɡu. Adɑmɑ wi u nini di u ko n wɑ̃ɑwɑ kɑ bɑɑdommɑɔ.
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Yeniwɑ Yesu u ɡeruɑ mɛnnɔ yeru mi u bu keu sɔ̃ɔsimɔ Kɑpenɑmuɔ.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Sɑnɑm mɛ win bwɑ̃ɑ dɑbirɑ ɡɑri yi nuɑ bɑ nɛɛ, ɡɑri yi, ɡɑri sɛ̃sɔɡiiyɑ, wɑrɑ u koo kpĩ u yi nɔ.
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Yesu u ɡiɑ win tii sɔɔ mɑ win bwɑ̃ɑbu bɑ wɔki ɡɑri yin sɔ̃. Yen sɔ̃nɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, ɡɑri yi, yi bɛɛ torɑsiɑmɔwɑ?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 Bɛɛ ì n mɑɑ wɑ Tɔnun Bii u yɔɔmɔ u wurɔ mi u rɑɑ wɑ̃ɑ mɑɑ ni?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Hundewɑ yɑ rɑ tɔnu ko wɑso, wɑsi kun ɑre ɡɛɛ mɔ. Gɑri yi nɑ bɛɛ sɔ̃ɔwɑ, hundewɑ, wɑ̃ɑrɑ mɑɑ.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Kɑ mɛ, ɡɑbɑ wɑ̃ɑ bɛɛ sɔɔ be bɑ kun nɑɑnɛ doke. Domi Yesu u yɛ̃ sɑɑ yellun di be bɑ kun nùn nɑɑnɛ doke, kɑ wi u koo nùn dɔmɛ.
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 U mɑɑ nɛɛ, yenin sɔ̃nɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔwɑ mɑ ɡoo sɑri wi u koo kpĩ u nɑ nɛn mi, n kun kɑ Bɑɑbɑn kɛ̃ru.
65 E prosseguiu:
66 Sɑɑ dɔmɑ ten diyɑ win bwɑ̃ɑ dɑbirɑ nùn suuri, bɑ ǹ mɑɑ kɑ nùn sĩimɔ.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Yen sɔ̃nɑ u win bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru ye bikiɑ u nɛɛ, bɛɛn tii mɑɑ ni? I kĩ i doonɑ?
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Simɔɔ Piɛɛ u nùn wisɑ u nɛɛ, Yinni, weren miyɑ sɑ ko dɑ. Wunɑ ɑ wɑ̃ɑru te tɑ ku rɑ kpen ɡɑri mɔ.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Tɛ̃ sɑ nɑɑnɛ doke, sɑ mɑɑ yɛ̃ kɑm kɑm mɑ wunɑ Gusunɔn Bii Dɛɛro.
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Yesu u bu bikiɑ u nɛɛ, n ǹ nɛnɑ nɑ bɛɛ wɔkurɑ yiru ye ɡɔsɑ? Kɑ mɛ, bɛɛn turo u sɑ̃ɑ Setɑmɡii.
70 Então Jesus lhes disse:
71 Yudɑsiwɑ u kɑ yɑ̃, Simɔɔ Isikɑriɔtun bii. Domi bɑɑ ù n wɑ̃ɑ be wɔkurɑ yiru ye sɔɔ, wiyɑ u koo Yesu dɔmɛ.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.