João 6
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB
1 Amɛn biru Yesu u dɑɑ bure te tɔburɑ te bɑ rɑ soku Gɑlilen dɑɑ bureru, terɑ bɑ rɑ mɑɑ soku Tiberiɑ.
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.
2 Miyɑ tɔn wɔru ɡunɑ yɑ nùn swĩi yèn sɔ̃ bɑ win sɔm mɑɑmɑɑkiɡinu wɑ ni u kuɑ bɑrɔbu sɔɔ.
2 E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 — ausente —
3 Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.
4 — ausente —
4 Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Ye u win nɔni suɑ wɔllɔ mɑ u tɔn dɑbiru wɑ tɑ sisi win mi, mɑ u Filipu bikiɑ u nɛɛ, mɑ ɡiɑ sɑ ko dĩɑnu wɑ su dwe tɔn beni bu kɑ di.
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 U yeni ɡeruɑwɑ u kɑ Filipun lɑɑkɑri mɛɛri, domi win tii u yɛ̃ kɔ ye u koo ko.
6 Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.
7 Mɑ Filipu u nùn wisɑ u nɛɛ, bɑɑ sɔm kowon sɔ̃ɔ ɡoobun (200) ɡobi kun turɑ su kɑ dĩɑnu dwe tɔn beni bu kɑ di, bɑɑ ǹ n fiiko fiikon nɑ.
7 Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.
8 Win bwɑ̃ɑbun turo, wi bɑ rɑ soku Andere, Simɔɔ Piɛɛn wɔnɔ, u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
8 Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:
9 bii tɔn durɔ ɡoo wɑ̃ɑ mini wi u pɛ̃ɛ nɔɔbu mɔ kɑ swɛ̃ɛ piiminu yiru. Adɑmɑ mbɑ yeni yɑ koo ko tɔn dɑbi teni sɔɔ.
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Mɑ Yesu u nɛɛ, i de tɔn be, bu sinɑ.
10 Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Mɑ Yesu u pɛ̃ɛ ye suɑ u Gusunɔ siɑrɑ. Ye u kpɑ u derɑ bɑ tɔn be yɑbuɑ be bɑ sɔ̃ mi, mɛyɑ mɑɑ kɑ swɛ̃ɛ yi. Mɑ tɔn be kpuro bɑ di nɡe mɛ̀n nɔru bɑ kĩ.
11 Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Ye bɑ debɑ bɑ kpɑ u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ bu ɡuro ye n tie kpɑ n ku rɑɑ kɑm ko.
12 E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Mɑ bɑ pɛ̃ɛ nɔɔbu yen ye bɑ di n tiɑrɑ ɡure birenu wɔkurɑ yiru sɔɔ.
13 Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Sɑnɑm mɛ tɔn be, bɑ sɔm mɑɑmɑɑkiɡiru wɑ te Yesu u kuɑ bɑ ɡeruɑ bɑ nɛɛ, kɑ ɡeemɑ, wiyɑ Gusunɔn sɔmɔ wi u sisi hɑnduniɑɔ.
14 Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.
15 Ye Yesu u ɡiɑ mɑ bɑ wesiɑnɑmɔwɑ bu kɑ nùn mwɑ bu sunɔ ko, yerɑ u ɡɔsirɑ u dɑ ɡuuru wɔllɔ wi turo.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.
16 Ye n kuɑ yokɑ mɑ win bwɑ̃ɑbu bɑ dɑ Gɑlilen dɑɑ burerun ɡoorɔ.
16 Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;
17 Bɑ duɑ ɡoo nimkuu sɔɔ mɑ bɑ dɑɑ bureru tɔburɔ bɑ dɔɔ Kɑpenɑmu ɡiɑ. Sɑɑ ye, yɑm tĩrɑ kɔ, mɑ Yesu kun bu deemɑm kpɑ.
17 e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;
18 Wee dɑɑ bureru tɑ burinɑmɔ yèn sɔ̃ woo dɑmɡuu ɡɑ mɔ̀.
18 ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.
19 Ye bɑ kɑ sɛsɛru nim murɑ nɡe kilo nɔɔbɑ tiɑn sɑkɑ, bɑ Yesu wɑ u sĩimɔ nim wɔllɔ u wee ɡoo nimkuu ɡiɑ, mɑ bɛrum bu mwɑ.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.
20 Adɑmɑ Yesu u nɛɛ, nɛnɑ, i ku bɛrum ko.
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Sɑnɑm mɛyɑ bɑ kɑ nùn nuku dobu mwɑ ɡoo nimkuu sɔɔ. Mii mii ɡoo nimkuu ɡe, ɡɑ turɑ mi bɑ dɔɔ.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Yen sisiru tɔn be bɑ ɡinɑ wɑ̃ɑ dɑɑ bure ten ɡuru mi, bɑ yɑɑyɑ mɑ ɡoo nimkuu teuwɑ ɡɑ rɑɑ wɑ̃ɑ mi. Bɑ mɑɑ yɛ̃ mɑ Yesu kun due ɡoo ɡe sɔɔ kɑ win bwɑ̃ɑbu sɑnnu, be tɔnɑwɑ bɑ doonɑ.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós
23 Wee, ɡoosu ɡɑsu mɑɑ nɑ yɑm min bɔkuɔ mi bɑ pɛ̃ɛ di sɑɑ ye Yinni u Gusunɔ siɑrɑ u kpɑ.
23 {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};
24 Yen sɔ̃nɑ ye bɑ wɑ mɑ Yesu kɑ win bwɑ̃ɑbun ɡoo kun wɑ̃ɑ mi, bɑ ɡoo si duɑ bɑ dɑ Kɑpenɑmuɔ bɑ Yesu kɑsu.
24 quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Ye tɔn be, bɑ Yesu wɑ dɑɑ bure ten ɡooru ɡiɔ, bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, yinni, dommɑ ɑ nɑ ɡee?
25 E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɛɛ i mɑn kɑsuwɑ yèn sɔ̃ i pɛ̃ɛ di i debɑ, n ǹ mɔ yèn sɔ̃ i nɛn sɔm mɑɑmɑɑkiɡinu wɑ.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 I ku dĩɑ ni nu rɑ kɔ̃si tɔnɑn sɔmburu ko, ɑdɑmɑ i dĩɑ ni nu wɑ̃ɑru te tɑ ku rɑ kpe wɛ̃ɛmɔn sɔmburu koowo. Dĩɑ niyɑ Tɔnun Bii u koo bɛɛ wɛ̃ yèn sɔ̃ wiyɑ Gusunɔ Bɑɑbɑ u win yiikon yĩreru dokeɑ.
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.
28 Sɑnɑm mɛyɑ bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, mbɑ sɑ ko ko su kɑ sɔmɑ ko ye Gusunɔ u kĩ.
28 Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?
29 Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, sɔmbu te Gusunɔ u kĩ, terɑ i win ɡɔro nɑɑnɛ doke.
29 Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, yĩre terɑ̀ kɑɑ sun sɔ̃ɔsi kpɑ su kɑ nun nɑɑnɛ doke. Nɡe sɔmbu terɑ̀ kɑɑ ko.
30 Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?
31 Bɛsɛn sikɑdobɑ bɑ dĩɑ ni bɑ rɑ soku mɑnnɑ di ɡbɑburu sɔɔ, nɡe mɛ bɑ yoruɑ bɑ nɛɛ, “Sɑɑ Gusunɔ wɔllun diyɑ u bu dĩɑnu kɑ̃ bɑ di.”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.
32 Yesu nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, n ǹ mɔ Mɔwisiwɑ u bɛɛ dĩɑnu wɛ̃ sɑɑ wɔllun di, ɑdɑmɑ nɛn tiin Bɑɑbɑwɑ u bɛɛ dĩɑ ɡeenu wɛ̃ɛmɔ sɑɑ wɔllun di.
32 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Domi dĩɑ ni Gusunɔ u wɛ̃ɛmɔ, niyɑ wi u sɑrɑmɑ sɑɑ Gusunɔ wɔllun di mɑ u hɑnduniɑɡibu wɑ̃ɑru wɛ̃ɛmɔ.
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Yinni, ɑ n sun dĩɑ ni wɛ̃ɛmɔ bɑɑdommɑ.
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛnɑ dĩɑ wɑ̃ɑruɡinu. Bɑɑwure wi u nɑ nɛn mi, ɡɔ̃ɔrɑ kun mɑɑ nùn ɡoomɔ. Wi u mɑɑ mɑn nɑɑnɛ doke, nim nɔru ɡɑ ǹ nùn ɡoomɔ kɑ bɑɑdommɑɔ.
35 Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.
36 Adɑmɑ, nɡe mɛ nɑ rɑɑ bɛɛ sɔ̃ɔwɑ, i mɑn wɑ kɔ, i ǹ mɑɑ mɑn nɑɑnɛ doke.
36 Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.
37 Bɑɑwure wi Bɑɑbɑ mɑn wɛ̃ u koo nɑ nɛn mi. Wi u mɑɑ nɑ nɛn mi, nɑ ǹ nùn yinɑmɔ, bɑɑ ǹ n kuɑ ɑmɔ.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Domi nɑ sɑrɑmɑwɑ sɑɑ Gusunɔ wɔllun di n ǹ mɔ n kɑ nɛn tiin ɡɔ̃ru kĩru ko mɑ n kun mɔ wi u mɑn ɡɔrimɑɡiru.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Wi u mɑn ɡɔrimɑn ɡɔ̃ru kĩi te wee, n ku rɑ ɡoo kɔ̃ bɑɑ tɔn turo be u mɑn wɛ̃ sɔɔ, ɑdɑmɑ n kɑ be kpuro seeyɑwɑ ɡɔrin di sɑnɑm dɑ̃ɑkim sɔɔ.
39 E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.
40 Nɛn Bɑɑbɑn ɡɔ̃ru kĩi terɑ, bɑɑwure wi u Bii wɑ, mɑ u nùn nɑɑnɛ doke, u n wɑ̃ɑru mɔ te tɑ ku rɑ kpe. Kon mɑɑ yɛ̃ro seeyɑ ɡɔrin di sɑnɑm dɑ̃ɑkim sɔɔ.
40 Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Sɑnɑm mɛyɑ Yuubɑ bɑ wɔki, yèn sɔ̃ u ɡeruɑ mɑ wiyɑ dĩɑ ni nu sɑrɑmɑ sɑɑ Gusunɔ wɔllun di.
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;
42 Mɑ bɑ bikiɑnɑ bɑ nɛɛ, n ǹ Yesu wi mini? N ǹ Yosɛfun bii wìn bɑɑbɑ kɑ mɛro sɑ yɛ̃? Amɔnɑ u kɑ ɡerumɔ mɑ wiyɑ sɑrɑmɑ sɑɑ wɔllun di.
42 e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?
43 Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, i ku mɑɑ wɔki.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Goo sɑri wi u koo kpĩ u nɑ nɛn mi mɑ n kun mɔ Bɑɑbɑ wi u mɑn ɡɔrimɑ u yɛ̃ro ɡɑwɑmɑ. Nɛnɑ kon mɑɑ nùn seeyɑ ɡɔrin di sɑnɑm dɑ̃ɑkim sɔɔ.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Gusunɔn sɔmɔbu bɑ yoruɑ bɑ nɛɛ, “Gusunɔn tii u koo bɑɑwure keu sɔ̃ɔsi.” Ǹ n mɛn nɑ, bɑɑwure wi u Bɑɑbɑn nɔɔ nuɑ, mɑ u win sɔ̃ɔsiru mwɑ, yɛ̃ro u koo nɑ nɛn mi.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 N ǹ mɔ ɡoo u Bɑɑbɑ wɑɑre mɑ n kun mɔ wi u nɑ sɑɑ Gusunɔn min di, wiyɑ u Bɑɑbɑ wɑ.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.
47 Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, wi u mɑn nɑɑnɛ doke, u wɑ̃ɑru mɔ te tɑ ku rɑ kpe.
47 Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.
48 Nɛnɑ dĩɑ wɑ̃ɑruɡinu.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Bɛɛn sikɑdobɑ bɑ mɑnnɑ di ɡbɑburu sɔɔ mɑ bɑ ɡu.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Adɑmɑ nɛ nɑ kɑ dĩɑnu yɑ̃ ni nu sɑrɑmɑ sɑɑ Gusunɔ wɔllun di, ni tɔnu u koo di u kun kɑ ɡu.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Nɛnɑ dĩɑ wɑ̃ɑruɡinu ni nu sɑrɑmɑ Gusunɔ wɔllun di. Bɑɑwure wi u nu di u wɑ̃ɑru mɔ sere kɑ bɑɑdommɑɔ. Dĩɑ ni kon yɛ̃ro wɛ̃, nɛn wɑsiyɑ yi nɑ wɛ̃ɛmɔ hɑnduniɑɡibu bɑ n kɑ wɑ̃ɑru mɔ.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Gɑri yi, yi derɑ sikirinɔ ɡɑ duɑ Yuubɑ sɔɔ. Bɑ nɛɛ, ɑmɔnɑ durɔ wi, u koo kɑ sun win wɑsi wɛ̃ su tem.
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?
53 Yesu u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, mɑ n kun mɔ i Tɔnun Biin yɑɑ temɑ, kpɑ i win yɛm nɔ, wɑ̃ɑru sɑri bɛɛ sɔɔ.
53 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Domi bɑɑwure wi u nɛn yɑɑ temɑ, mɑ u nɛn yɛm nɔrɑ, u wɑ̃ɑru mɔ te tɑ ku rɑ kpe. Kon mɑɑ nùn seeyɑ ɡɔrin di sɑnɑm dɑ̃ɑkim sɔɔ.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Kɑ ɡem nɛn wɑsi dĩɑnɑ, nɛn yɛm mɑɑ ɡɑ̃ɑ nɔrurɑnɑ.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Domi wi u nɛn yɑɑ temɑ mɑ u nɛn yɛm nɔrɑ, u ko n wɑ̃ɑwɑ nɛ sɔɔ, mɑ nɛn tii ko nɑ n mɑɑ wɑ̃ɑ yɛ̃ro sɔɔ.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Bɑɑbɑ wɑsowɑ u mɑn ɡɔrimɑ, win sɑɑbuwɑ nɑ mɑɑ wɑ̃ɑ. Mɛyɑ bɑɑwure wi u mɑn temɑ, yɛ̃ro u wɑ̃ɑru mɔ nɛn sɔ̃.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Nɑ kɑ dĩɑnu yɑ̃ ni nu sɑrɑmɑ sɑɑ Gusunɔ wɔllun di. Nu ǹ sɑ̃ɑ nɡe dĩɑ ni bɑ sokumɔ mɑnnɑ ni bɛɛn sikɑdobɑ bɑ di, domi bɑ di, bɑ mɑɑ ɡu. Adɑmɑ wi u nini di u ko n wɑ̃ɑwɑ kɑ bɑɑdommɑɔ.
58 Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Yeniwɑ Yesu u ɡeruɑ mɛnnɔ yeru mi u bu keu sɔ̃ɔsimɔ Kɑpenɑmuɔ.
59 Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.
60 Sɑnɑm mɛ win bwɑ̃ɑ dɑbirɑ ɡɑri yi nuɑ bɑ nɛɛ, ɡɑri yi, ɡɑri sɛ̃sɔɡiiyɑ, wɑrɑ u koo kpĩ u yi nɔ.
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Yesu u ɡiɑ win tii sɔɔ mɑ win bwɑ̃ɑbu bɑ wɔki ɡɑri yin sɔ̃. Yen sɔ̃nɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, ɡɑri yi, yi bɛɛ torɑsiɑmɔwɑ?
61 Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 Bɛɛ ì n mɑɑ wɑ Tɔnun Bii u yɔɔmɔ u wurɔ mi u rɑɑ wɑ̃ɑ mɑɑ ni?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 Hundewɑ yɑ rɑ tɔnu ko wɑso, wɑsi kun ɑre ɡɛɛ mɔ. Gɑri yi nɑ bɛɛ sɔ̃ɔwɑ, hundewɑ, wɑ̃ɑrɑ mɑɑ.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Kɑ mɛ, ɡɑbɑ wɑ̃ɑ bɛɛ sɔɔ be bɑ kun nɑɑnɛ doke. Domi Yesu u yɛ̃ sɑɑ yellun di be bɑ kun nùn nɑɑnɛ doke, kɑ wi u koo nùn dɔmɛ.
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 U mɑɑ nɛɛ, yenin sɔ̃nɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔwɑ mɑ ɡoo sɑri wi u koo kpĩ u nɑ nɛn mi, n kun kɑ Bɑɑbɑn kɛ̃ru.
65 E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.
66 Sɑɑ dɔmɑ ten diyɑ win bwɑ̃ɑ dɑbirɑ nùn suuri, bɑ ǹ mɑɑ kɑ nùn sĩimɔ.
66 Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.
67 Yen sɔ̃nɑ u win bwɑ̃ɑbu wɔkurɑ yiru ye bikiɑ u nɛɛ, bɛɛn tii mɑɑ ni? I kĩ i doonɑ?
67 Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Simɔɔ Piɛɛ u nùn wisɑ u nɛɛ, Yinni, weren miyɑ sɑ ko dɑ. Wunɑ ɑ wɑ̃ɑru te tɑ ku rɑ kpen ɡɑri mɔ.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Tɛ̃ sɑ nɑɑnɛ doke, sɑ mɑɑ yɛ̃ kɑm kɑm mɑ wunɑ Gusunɔn Bii Dɛɛro.
69 E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.
70 Yesu u bu bikiɑ u nɛɛ, n ǹ nɛnɑ nɑ bɛɛ wɔkurɑ yiru ye ɡɔsɑ? Kɑ mɛ, bɛɛn turo u sɑ̃ɑ Setɑmɡii.
70 Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.
71 Yudɑsiwɑ u kɑ yɑ̃, Simɔɔ Isikɑriɔtun bii. Domi bɑɑ ù n wɑ̃ɑ be wɔkurɑ yiru ye sɔɔ, wiyɑ u koo Yesu dɔmɛ.
71 Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.