João 5
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA
1 Yen biru Yuubɑn tɔ̃ɔ bɑkɑru ɡɑrɑ turɑ, mɑ Yesu u dɑ Yerusɑlɛmuɔ.
1 Passadas essas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus foi para Jerusalém.
2 Yɛru ɡɑɡɑ wɑ̃ɑ wuu ɡe sɔɔ, yɑ̃ɑnun duu yerun bɔkuɔ, ɡɑ kɔnnɔsu nɔɔbu mɔ. Gen yĩsirɑ Bɛtisɑtɑ kɑ Heberum.
2 Existe ali, junto ao Portão das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pórticos.
3 Kɔnnɔ si sɔɔrɑ bɑrɔ dɑbirɑ rɑ nɛ tɑ n kpĩ, wɔ̃kobu kɑ yɛmɔbu kɑ bèn wɑsin bee tiɑ yɑ ɡu. [Miyɑ bɑ rɑ n kpĩ bɑ nim buriru mɑrɑ.
3 Nestes jazia uma multidão de enfermos, cegos, coxos, paralíticos
4 Domi ɡɑsɔ kɑ ɡɑsɔ Yinnin ɡɔrɑdo u rɑ sɑrɑmɛ u du yɛru ɡe sɔɔ, kpɑ u nim mɛ buri. Nim mɛ, mù n burirɑ mu kpɑ, wi u ɡbiɑ u duɑ mɛ sɔɔ u rɑ bɛkurewɑ bɑɑ ǹ n bɑrɑ teren nɑ yɛ̃ro u mɔ.]
4 [esperando que a água se movesse. Porque um anjo descia de tempos em tempos, agitando-a; e o primeiro a entrar no tanque, uma vez agitada a água, sarava de qualquer doença que tivesse].
5 Durɔ ɡoo mɑɑ wɑ̃ɑ mi, wi u bɑrɔ sɑɑ wɔ̃ɔ weeru yiru sɑrin di.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Yesu u nùn wɑ u kpĩ mi. Ye u mɑɑ ɡiɑ mɑ u wɑ̃ɑ mi n tɛ, u nùn bikiɑ u nɛɛ, ɑ kĩ ɑ bɛkurɑ?
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou:
7 Bɑrɔ wi, u nùn wisɑ u nɛɛ, Yinni, nɑ ǹ ɡoo mɔ wi u koo mɑn suɑ u kpɛ̃ɛ yɛru ɡe sɔɔ, sɑnɑm mɛ nim mu burirɑ. Nɑ̀ n tɑtirimɔ n kɑ du mi, ɡoo u rɑ mɑn kɑ̃siwɑ.
7 O enfermo respondeu: — Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada. Quando tento entrar, outro enfermo chega antes de mim.
8 Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ seewo ɑ wunɛn kɔ̃ɔ suɑ kpɑ ɑ n sĩimɔ.
8 Então Jesus lhe disse:
9 Mii mii durɔ wi, u bɛkurɑ mɑ u win kɔ̃ɔ suɑ u sĩimɔ.
9 Imediatamente o homem se viu curado e, pegando o leito, começou a andar. E aquele dia era sábado.
10 Yen sɔ̃nɑ Yuubɑ bɑ durɔ wi sɔ̃ɔwɑ wi bɑ bɛkiɑ mi, bɑ nɛɛ, tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡirɑ ɡisɔ, woodɑ yɑ mɑɑ yinɑ ɡoo u kɔ̃ɔ sɔbe.
10 Por isso, os judeus disseram ao que tinha sido curado: — É sábado, e neste dia você não tem permissão para carregar o seu leito.
11 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wi u mɑn bɛkiɑ, wiyɑ u nɛɛ n nɛn kɔ̃ɔ suo nɑ n sĩimɔ.
11 Ao que ele lhes respondeu: — O mesmo que me curou me disse: “Pegue o seu leito e ande.”
12 Bɑ nùn bikiɑ bɑ nɛɛ, wɑrɑ nun sɔ̃ɔwɑ ɑ wunɛn kɔ̃ɔ suo ɑ n sĩimɔ.
12 Perguntaram-lhe: — Quem é o homem que disse a você: “Pegue o seu leito e ande”?
13 N deemɑ durɔ wi bɑ bɛkiɑ mi, u ǹ yɛ̃ro yɛ̃, domi Yesu u doonɑ min di, tɔn wɔru ɡe ɡɑ wɑ̃ɑ min sɔ̃.
13 Aquele que tinha sido curado não soube responder, porque Jesus tinha se retirado, por haver muita gente naquele lugar.
14 Yen biru Yesu u nùn wɑ sɑ̃ɑ yerɔ mɑ u nɛɛ, n wee ɑ bɛkurɑ, ɑ ku rɑ mɑɑ durum ko, kpɑ kɔ̃sɑ ye yɑ yeni kere yu ku rɑɑ mɑɑ nun deemɑ.
14 Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse:
15 Mɑ durɔ wi, u wurɑ Yuu ben mi ɡiɑ u bu sɔ̃ɔwɑ mɑ Yesuwɑ u nùn bɛkiɑ.
15 O homem se retirou e disse aos judeus que tinha sido Jesus quem o havia curado.
16 Yenin sɑɑbuwɑ Yuubɑ bɑ Yesu nɔni sɔ̃ɔru toruɑ yèn sɔ̃ u yɑbu yen bweseru kuɑ tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɔɔ.
16 E por isso os judeus perseguiam Jesus, porque fazia essas coisas no sábado.
17 Adɑmɑ Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɡe mɛ nɛn Bɑɑbɑ u sɔmburu mɔ̀ sere kɑ tɛ̃, mɛyɑ nɛn tii nɑ mɑɑ mɔ̀.
17 Mas Jesus lhes disse:
18 Gɑri yin sɔ̃nɑ Yuubɑ bɑ kpɑm hɑniɑ sosi bu kɑ nùn ɡo, n ǹ mɔ yèn sɔ̃ u tɔ̃ɔ wɛ̃rɑruɡiru sɑnkɑ tɔnɑ, ɑdɑmɑ yèn sɔ̃ u mɑɑ nɛɛ win Bɑɑbɑwɑ Gusunɔ. Mɛsumɑ u kɑ win tii Gusunɔ nɛrɑsinɑmɔ.
18 Por isso, os judeus cada vez mais queriam matá-lo, porque além de desrespeitar o sábado, também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Yerɑ Yesu u nɛɛ, kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, nɛ Bii nɑ ǹ kpɛ̃ n ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu ko kɑ nɛn tii mɑ n kun mɔ ɡɑ̃ɑ ni nɑ wɑ nɛn Bɑɑbɑ u mɔ̀. Bɑɑyere ye Bɑɑbɑ u mɔ̀, yerɑ nɛ Bii nɑ mɑɑ mɔ̀.
19 Então Jesus lhes disse:
20 Domi Bɑɑbɑ u win Bii kĩ, mɑ u nùn yɑbu bɑɑyere sɔ̃ɔsimɔ ye u mɔ̀. U koo nùn sɔmburu sɔ̃ɔsi te tɑ teni kere, kpɑ bɛɛ kpuro i kɑ biti ko.
20 Porque o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo o que faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vocês fiquem maravilhados.
21 Nɡe mɛ Bɑɑbɑ u rɑ ɡɔribu seeye kpɑ u bu ko wɑsobu, nɡe mɛyɑ mɑɑ, be Bii u kĩ u wɑ̃ɑru wɛ̃, u bu tu wɛ̃ɛmɔ.
21 Pois assim como o Pai ressuscita e vivifica os mortos, assim também o Filho vivifica aqueles a quem quer.
22 Bɑɑbɑn tii u ku rɑ mɑɑ ɡoo siri, ɑdɑmɑ u siribu kpuro win Bii nɔmu sɔndiɑ,
22 E o Pai não julga ninguém, mas confiou todo julgamento ao Filho,
23 kpɑ tɔmbu kpuro bu kɑ Bii bɛɛrɛ wɛ̃ nɡe mɛ bɑ Bɑɑbɑ bɛɛrɛ wɛ̃ɛmɔ. Wi u kun Bii bɛɛrɛ wɛ̃, Bɑɑbɑwɑ u ǹ bɛɛrɛ wɛ̃, wi u nùn ɡɔrimɑ.
23 para que todos honrem o Filho assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.
24 Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, bɑɑwure wi u nɛn ɡɑri swɑɑ dɑki, mɑ u wi u mɑn ɡɔrimɑ nɑɑnɛ doke, yɛ̃ro wɑ̃ɑru mɔ te tɑ ku rɑ kpe. U ǹ mɑɑ sisi siri yerɔ, ɑdɑmɑ u ɡɔɔ sɑrɑri u duɑ wɑ̃ɑru sɔɔ.
24 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, não entra em juízo, mas passou da morte para a vida.
25 Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, sɑɑ yɑ sisi yɑ mɑm tunumɑ kɔ, ye ɡɔribu bɑ koo Gusunɔn Biin nɔɔ nɔ. Be bɑ koo mɑɑ ɡu nɔ bɑ ko n wɑ̃ɑru mɔ.
25 Em verdade, em verdade lhes digo que vem a hora — e já chegou — em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Nɡe mɛ Bɑɑbɑ win tii u sɑ̃ɑ wɑ̃ɑrun nuuru, nɡe mɛyɑ u mɑɑ win Bii kuɑ wɑ̃ɑrun nuuru.
26 Porque assim como o Pai tem vida em si mesmo, também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.
27 Mɑ u nùn yiiko wɛ̃ u kɑ siribu ko yèn sɔ̃ wiyɑ Tɔnun Bii wi.
27 E lhe deu autoridade para julgar, porque é o Filho do Homem.
28 I ku biti ko yenin sɔ̃, domi sɑɑ yɑ sisi yè sɔɔ be bɑ wɑ̃ɑ sikirɔ bɑ koo win nɔɔ nɔ
28 Não fiquem maravilhados com isso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos túmulos ouvirão a voz dele e sairão:
29 kpɑ bu yɑri. Be bɑ ɡeɑ kuɑ bɑ koo sikurɑ bu kɑ wɑ̃ɑru di. Be bɑ mɑɑ kɔ̃sɑ kuɑ kpɑ bu sikurɑ bu kɑ bu siri.
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida; e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 Yesu mɑɑ nɛɛ, nɑ ǹ kpɛ̃ n ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu ko kɑ nɛn tii. Nɡe mɛ Bɑɑbɑ mɑn sɔ̃ɔsimɔ, nɡe mɛyɑ nɑ rɑ kɑ siri, kpɑ nɛn siribu bu n kɑ sɑ̃ɑ dee dee, domi n ǹ mɔ nɛn tiin ɡɔ̃ru kĩrɑ nɑ kɑsu, mɑ n kun mɔ wi u mɑn ɡɔrimɑɡiru.
30 — Eu nada posso fazer por mim mesmo; assim como ouço, julgo. O meu juízo é justo, porque não procuro a minha própria vontade, e sim a daquele que me enviou.
31 Nɑ̀ n nɛn tii ɑreru diiyɑmmɛ, ɑre te, tɑ ǹ nɑɑnɛ mɔ.
31 Se eu dou testemunho a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Adɑmɑ ɡoo wɑ̃ɑ wi u mɑn ɑreru diiyɑmmɛ, nɑ mɑɑ yɛ̃ mɑ ye u mɑn ɡeruɑmmɛ yɑ sɑ̃ɑwɑ ɡem.
32 Outro é o que dá testemunho a respeito de mim, e sei que o testemunho que ele dá a respeito de mim é verdadeiro.
33 Bɛɛ i bɛɛn sɔmɔbu ɡɔrɑ Yohɑnun mi, mɑ u ɡem ɑreru di.
33 Vocês mandaram mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 N ǹ mɔ tilɑsi tɔnu u mɑn ɑreru diiyɑ, nɑ ɡesi yeni ɡerumɔwɑ kpɑ i kɑ fɑɑbɑ wɑɑrɑ.
34 Eu, porém, não recebo testemunho humano, mas digo essas coisas para que vocês sejam salvos.
35 Yohɑnu u sɑ̃ɑwɑ nɡe fitilɑ ɡe ɡɑ mɛni ɡɑ yɑm bururɑsie. Bɛɛ i kĩɑ i n nuku dobu mɔ win yɑm bururɑm mɛ sɔɔ sɑɑ fiiko.
35 — João era a lâmpada que estava acesa e iluminava, e, por algum tempo, vocês quiseram se alegrar com a sua luz.
36 Adɑmɑ nɑ ɑreru mɔ te tɑ Yohɑnuɡiru kpɑ̃ɑru kere. Yerɑ sɔmɑ ye nɑ mɔ̀, ye Bɑɑbɑ mɑn nɔmu sɔndiɑ. Yeyɑ yɑ sɔ̃ɔsimɔ mɑ Bɑɑbɑwɑ u mɑn ɡɔrimɑ.
36 Mas eu tenho maior testemunho que o de João; porque as obras que o Pai me confiou para que eu as realizasse, essas que eu faço testemunham a meu respeito de que o Pai me enviou.
37 Bɑɑbɑ wi u mɑɑ mɑn ɡɔrimɑ win tii u mɑn ɑreru diiyɑ. Bɛɛ i ǹ win nɔɔ nɔɔre bɑɑ nɔn teeru, i ǹ mɑɑ kɑ nùn nɔnu wɑɑre.
37 O Pai, que me enviou, esse mesmo é que tem dado testemunho de mim. Vocês nunca ouviram a voz dele, nem viram a sua forma.
38 I ǹ win ɡɑri wure yèn sɔ̃ i ǹ yɛ̃ro nɑɑnɛ doke wi u ɡɔrimɑ.
38 Também não têm a palavra dele permanente em vocês, porque não creem naquele a quem ele enviou.
39 Bɛɛ i rɑ n mɛɛrimɔ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ yèn sɔ̃ i tɑmɑɑ i ko wɑ̃ɑru te tɑ ku rɑ kpe wɑ mi sɔɔ. N deemɑ ɡɑri yiyɑ yi mɑn ɑreru diiyɑmmɛ.
39 Vocês examinam as Escrituras, porque julgam ter nelas a vida eterna, e são elas mesmas que testificam de mim.
40 Kɑ mɛ, i yinɑ i nɑ nɛn mi kpɑ i n kɑ wɑ̃ɑru mɔ.
40 Contudo, vocês não querem vir a mim para ter vida.
41 Nɑ ǹ bɛɛrɛ kɑsu tɔmbun mi.
41 Eu não aceito glória que vem de pessoas;
42 Adɑmɑ nɑ bɛɛ yɛ̃. Nɑ yɛ̃ mɑ bɛɛn tii i ǹ Gusunɔn kĩru mɔ bɛɛn nukurɔ.
42 sei, entretanto, que vocês não têm o amor de Deus em vocês.
43 Nɑ nɑwɑ kɑ nɛn Bɑɑbɑn yĩsiru, mɑ i ǹ mɑn wure. Adɑmɑ ɡoo ù n nɑ kɑ win tiin yĩsiru, wiyɑ i ko wurɑ.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e vocês não me recebem; se outro vier em seu próprio nome, vocês certamente o receberão.
44 Bɛɛ i rɑ kɑ̃ i bɛɛrɛ kuɑnɑ, ɑdɑmɑ i ku rɑ Gusunɔ turon bɛɛrɛ kɑsu. Ǹ n mɛn nɑ, ɑmɔnɑ i ko kɑ nɑɑnɛ doke.
44 Como podem crer, vocês que aceitam glória uns dos outros e não procuram a glória que vem do Deus único?
45 Kɑ mɛ, i ku bwisiku mɑ nɛnɑ kon bɛɛ durum mɑni Bɑɑbɑn mi. Mɔwisiwɑ koo bɛɛ durum mɑni, wìn ɡɑri i nɑɑnɛ sɑ̃ɑ.
45 Não pensem que eu os acusarei diante do Pai; quem acusa vocês é Moisés, em quem puseram a sua esperança.
46 Bɛɛ ì n dɑɑ Mɔwisi nɑɑnɛ doke kɑ ɡem, i ko rɑɑ mɑɑ nɛn tii nɑɑnɛ doke, domi nɛn ɡɑriyɑ Mɔwisi u yoruɑ.
46 Porque, se vocês, de fato, cressem em Moisés, também creriam em mim; pois ele escreveu a meu respeito.
47 Adɑmɑ i ǹ win ɡɑri nɑɑnɛ doke. Ǹ n mɛn nɑ, ɑmɔnɑ i ko kɑ nɛn ɡɑri nɑɑnɛ doke.
47 Se, porém, não creem nos escritos dele, como crerão nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.