João 12
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARC
1 Ye n tie sɔ̃ɔ nɔɔbɑ tiɑ tɔ̃ɔ bɑkɑru tu sere turi te bɑ rɑ soku Gɔɔ sɑrɑribu, yerɑ Yesu u dɑ Betɑniɔ mi Lɑsɑɑ u wɑ̃ɑ wi u seeyɑ ɡɔrin di.
1 Foi, pois, Jesus seis dias antes da Páscoa a Betânia, onde estava Lázaro, o que falecera e a quem ressuscitara dos mortos.
2 Miyɑ bɑ nùn yɑɑ dibu kuɑ mɑ Mɑɑtɑ u bu nɔɔrimɔ, ɑdɑmɑ Lɑsɑɑ u sɔ̃ kɑ Yesu sɔbun suunu sɔɔ.
2 Fizeram-lhe, pois, ali uma ceia, e Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Wee, Mɑɑri u turɑre ɡobi bɛkɛɡiɑ mɔ litirin bɔnu, ye bɑ kuɑ kɑ nɑɑdin ɡum tii tii, mɑ u ye suɑ u Yesun nɑɑsu wisi, mɑ u su sunkɑ kɑ win seri. Yerɑ dii te kpuro tɑ turɑren nuburu yibɑ.
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, de muito preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-lhe os pés com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do unguento.
4 Yesun bɔ̃ɔ turo, wi bɑ rɑ nɛɛ Yudɑsi Isikɑriɔtu, wi u koo yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ Fɑlisibɑ nùn nɔmu sɔndiɑ, u bikiɑ u nɛɛ,
4 Então, um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, o que havia de traí-lo, disse:
5 mbɑ n kuɑ bɑ ǹ kɑ turɑre ye dɔre sɔm kowon wɔ̃ɔ tiɑn kɔsiɑrun sɑkɑ, kpɑ bu sɑ̃ɑrobu bɔnu kuɑ.
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos dinheiros, e não se deu aos pobres?
6 U ǹ yeni ɡerumɔ sɑ̃ɑrobun wɔnwɔndun sɔ̃, ɑdɑmɑ yèn sɔ̃ u sɑ̃ɑwɑ ɡbɛnɔ. Wiyɑ u rɑ n mɑɑ ɡobin bɔɔru nɛni, kpɑ u n yi ɡbɛnimɔ.
6 Ora, ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e tirava o que ali se lançava.
7 Adɑmɑ Yesu u nɛɛ, ɑ kurɔ wi derio. U yeni beruɑwɑ u kɑ nɛn ɡɔɔ sikuru mɑrɑ.
7 Disse, pois, Jesus: Deixai-a; para o dia da minha sepultura guardou isto.
8 Bɑɑdommɑwɑ sɑ̃ɑrobu bɑ wɑ̃ɑ bɛɛn suunu sɔɔ ɑdɑmɑ nɛnɑ nɑ ǹ ko nɑ n wɑ̃ɑ kɑ bɛɛ bɑɑdommɑ.
8 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Yuubɑ dɑbirɑ tɑ nuɑ mɑ Yesu u wɑ̃ɑ Betɑniɔ mɑ bɑ dɑ mi, n ǹ mɔ bu kɑ Yesu wɑ tɔnɑ, ɑdɑmɑ bu mɑɑ kɑ Lɑsɑɑ wɑwɑ wi Yesu u seeyɑ ɡɔrin di.
9 E muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ressuscitara dos mortos.
10 Yerɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobɑ wesiɑnɑ bu mɑɑ Lɑsɑɑ ɡo.
10 E os principais dos sacerdotes tomaram deliberação para matar também a Lázaro,
11 Domi win sɔ̃nɑ Yuubɑ dɑbirɑ yɑrimɔ ben min di bɑ Yesu nɑɑnɛ dokemɔ.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, iam e criam em Jesus.
12 Yen sisiru tɔn wɔru ɡe ɡɑ tɔ̃ɔ bɑkɑru dɑ ɡɑ nuɑ mɑ Yesu u sisi Yerusɑlɛmuɔ.
12 No dia seguinte, ouvindo uma grande multidão que viera à festa que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Mɑ bɑ bɑ̃ɑ kɑko bekusu suɑ bɑ kɑ nùn sennɔ dɑ. Bɑ ɡbɑ̃sukumɔ bɑ mɔ̀, sɑ Gusunɔ siɑrɑ! Domɑruɡiiwɑ wi u sisi kɑ Gusunɔn yĩsiru! Domɑruɡiiwɑ Isirelibɑn sunɔ!
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o Rei de Israel que vem em nome do Senhor!
14 Mɑ Yesu u kɛtɛku kpɛmbu ɡɑɡu wɑ u sɔni nɡe mɛ bɑ yoruɑ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ bɑ nɛɛ,
14 E achou Jesus um jumentinho e assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 “I ku bɛrum ko, Yerusɑlɛmuɡibu.
15 Não temas, ó filha de Sião! Eis que o teu Rei vem assentado sobre o filho de uma jumenta.
16 Yɑbu yeni yɑ ǹ win bwɑ̃ɑbu yeeri sɑɑ ye sɔɔ, ɑdɑmɑ ye Yesu u wurɑ win yiiko sɔɔ Gusunɔ wɔllɔ, sɑɑ ye sɔɔrɑ bɑ yɑɑyɑ mɑ bɑ yeni kpuro yoruɑ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ win sɔ̃, bɑ mɑɑ nùn ye kpuro kuɑ.
16 Os seus discípulos, porém, não entenderam isso no princípio; mas, quando Jesus foi glorificado, então, se lembraram de que isso estava escrito dele e que isso lhe fizeram.
17 Tɔn dɑbiru te tɑ rɑɑ wɑ̃ɑ kɑ Yesu sɑnnu sɑnɑm mɛ u Lɑsɑɑ sokɑ u yɑrɑ sikirun di, ye u nùn seeyɑ ɡɔrin di, tɑ rɑ n yen ɑreru dimɔ.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando Lázaro foi chamado da sepultura testificava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 Mɑ tɔn wɔru ɡe, ɡɑ nùn sennɔ dɑ yèn sɔ̃ bɑ nuɑ mɑ u sɔm mɑɑmɑɑkiɡii te kuɑ.
18 Pelo que a multidão lhe saiu ao encontro, porque tinham ouvido que ele fizera este sinal.
19 Yen sɔ̃nɑ Fɑlisibɑ bɑ ɡerunɑ bɑ nɛɛ, i ǹ wɑ mɑ sɑ nùn kpɑnɑwɑ mɑm mɑm. Domi wee hɑnduniɑ kpuro yɑ nùn swĩi.
19 Disseram, pois, os fariseus entre si: Vedes que nada aproveitais? Eis que todos vão após ele.
20 Gɛrɛki ɡɑbɑ wɑ̃ɑ be sɔɔ be bɑ sɑ̃ɑru dɑ Yerusɑlɛmuɔ tɔ̃ɔ bɑkɑrun sɑnɑm.
20 Ora, havia alguns gregos entre os que tinham subido a adorar no dia da festa.
21 Bɑ dɑ Filipun mi, Gɑlilen Bɛsɑidɑɡii, mɑ bɑ nɛɛ, tɔnwero, sɑ kĩ su Yesu wɑ.
21 Estes, pois, dirigiram-se a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Filipu u dɑ u Andere sɔ̃ɔwɑ, mɑ Andere kɑ Filipu bɑ dɑ bɑ Yesu sɔ̃ɔwɑ.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e, então, André e Filipe o disseram a Jesus.
23 Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sɑɑ yɑ turɑ ye bɑ koo kɑ Tɔnu Bii wɔlle suɑ.
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do Homem há de ser glorificado.
24 Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, dĩɑ bimɑ yɑ̀ kun wɔrumɛ tem sɔɔ yɑ ɡu, yɑ wɑ̃ɑwɑ ye tiɑ. Adɑmɑ yɑ̀ n ɡu, yɑ koo bii dɑbinu mɑ.
24 Na verdade, na verdade vos digo que, se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 Bɑɑwure wi u win wɑ̃ɑru dimɔ kɑ win tiin ɡɔ̃ru kĩru u koo tu biɑ. Bɑɑwure wi u kun mɑɑ win wɑ̃ɑru ɡɑrisi ɡɑ̃ɑnu hɑnduniɑ yeni sɔɔ, u tu beruɑwɑ wɑ̃ɑru te tɑ ku rɑ kpen sɔ̃.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem, neste mundo, aborrece a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Goo ù n nɛn wɑ̃ɑru wɑ̃ɑ, yɛ̃ro u mɑn swĩiyɔ. Mi nɑ wɑ̃ɑ kpɑ u n mɑɑ wɑ̃ɑ mi. Goo ù n nɛn wɑ̃ɑru wɑ̃ɑ, nɛn Bɑɑbɑ koo yɛ̃ro bɛɛrɛ wɛ̃.
26 Se alguém me serve, siga-me; e, onde eu estiver, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir,
27 Yesu mɑɑ nɛɛ, tɛ̃ nɛn ɡɔ̃ru ɡɑ sɑnkirɑ too too. Nɑ ǹ yɛ̃ ye kon ɡere. Nɡe kon nɛn Bɑɑbɑ kɑnɑwɑ u mɑn wɔrɑ ye yɑ mɑn deemɑ mini sɔɔn di? Aɑwo, domi yenin sɔ̃nɑ nɑ nɑ.
27 Agora, a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para isso vim a esta hora.
28 Bɑɑbɑ, ɑ wunɛn yĩsiru wɔlle suo.
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu que dizia: Já o tenho glorificado e outra vez o glorificarei.
29 Tɔn wɔru ɡe ɡɑ wɑ̃ɑ mi, bɑ nɔɔ ɡe nuɑ mɑ bɑ nɛɛ, ɡurɑ yɑ kukurɑ.
29 Ora, a multidão que ali estava e que a tinha ouvido dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Adɑmɑ Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n ǹ mɔ nɛn sɔ̃nɑ i nɔɔ ɡe nuɑ, bɛɛn sɔ̃nɑ.
30 Respondeu Jesus e disse: Não veio esta voz por amor de mim, mas por amor de vós.
31 Tɛ̃ ɡerɑ hɑnduniɑ yenin siribu tunumɑ. Tɛ̃ ɡerɑ bɑ koo hɑnduniɑ yen wiruɡii ɡirɑ.
31 Agora, é o juízo deste mundo; agora, será expulso o príncipe deste mundo.
32 Sɑnɑm mɛ bɑ koo mɑn suɑ tem di bu bwɛ̃, sɑnɑm mɛyɑ kon tɔmbu kpuro tii ɡɑwe.
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 U yeni ɡeruɑwɑ u kɑ sɔ̃ɔsi ɡɔɔ wìn bweseru u koo ɡbi.
33 E dizia isso significando de que morte havia de morrer.
34 Tɔn wɔru ɡe, ɡɑ nùn sɔ̃ɔwɑ ɡɑ nɛɛ, sɑ nuɑ bɛsɛn woodɑn tireru sɔɔ mɑ Kirisi u ko n wɑ̃ɑwɑ sere kɑ bɑɑdommɑɔ. Amɔnɑ ɑ kɑ ɡerumɔ mɑ bɑ ǹ koo ko bɑ kun Tɔnun Bii sue tem di. Wɑrɑ Tɔnu Bii wi.
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre, e como dizes tu que convém que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, sɑɑ fiiko sɔɔrɑ yɑm bururɑm mu wɑ̃ɑ bɛɛn suunu sɔɔ. I n sĩimɔ sɑɑ ye i yɑm bururɑm mɔ kpɑ yɑm mu ku rɑɑ bɛɛ tĩre. Domi wi u sĩimɔ yɑm wɔ̃kuru sɔɔ u ku rɑ n yɛ̃ mi u dɔɔ.
35 Disse-lhes, pois, Jesus: A luz ainda está convosco por um pouco de tempo; andai enquanto tendes luz, para que as trevas vos não apanhem, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Yen sɔ̃, i yɑm bururɑm mɛ nɑɑnɛ dokeo sɑɑ ye i mɛ mɔ kpɑ i kɑ ko yɑm bururɑm bibu.
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus; e, retirando-se, escondeu-se deles.
37 Bɑɑ ye u kɑ mɑɑmɑɑki dɑbinu kuɑ ben wuswɑɑɔ, kɑ mɛ, bɑ ǹ nùn nɑɑnɛ doke.
37 E, ainda que tivesse feito tantos sinais diante deles, não criam nele,
38 Kpɑ ɡɑri yi Gusunɔn sɔmɔ Esɑi u ɡeruɑ yi kɑ koorɑ, yi u nɛɛ,
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu na nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Yenin sɔ̃nɑ bɑ ǹ kpĩɑ bɑ nɑɑnɛ doke domi Gusunɔn sɔmɔ Esɑi u kpɑm ɡeruɑ u nɛɛ,
39 Por isso, não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 “Gusunɔ u bu kuɑ wɔ̃kobu
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, a fim de que não vejam com os olhos, e compreendam no coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Yeniwɑ Esɑi u ɡeruɑ yèn sɔ̃ u Kirisin yiiko wɑ mɑ u win ɡɑri ɡeruɑ.
41 Isaías disse isso quando viu a sua glória e falou dele.
42 Kɑ mɛ, Yuubɑn tɔnwero dɑbiru bɑ Yesu nɑɑnɛ doke, ɑdɑmɑ Fɑlisibɑn sɔ̃ bɑ ǹ wure bɑtumɑ sɔɔ bu ku rɑɑ kɑ bu ɡire mɛnnɔ yerun din sɔ̃.
42 Apesar de tudo, até muitos dos principais creram nele; mas não o confessavam por causa dos fariseus, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Domi bɑ tɔnun siɑrɑbu kĩ n kere Gusunɔn siɑrɑbu.
43 Porque amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Mɑ Yesu u ɡbɑ̃rɑ u nɛɛ, bɑɑwure wi u mɑn nɑɑnɛ doke, n ǹ mɔ nɛnɑ u nɑɑnɛ doke, wi u mɑn ɡɔrimɑwɑ u nɑɑnɛ doke.
44 E Jesus clamou e disse: Quem crê em mim crê não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Wi u mɑn wɑɑmɔ u wi u mɑn ɡɔrimɑ wɑɑmɔwɑ mi.
45 E quem me vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Nɛ nɑ nɑ hɑnduniɑɔ nɡe yɑm bururɑm, kpɑ bɑɑwure wi u mɑn nɑɑnɛ doke u kun kɑ wɑ̃ɑ yɑm wɔ̃kuru sɔɔ.
46 Eu sou a luz que vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Bɑɑwure wi u nɛn ɡɑri nɔɔmɔ, mɑ u kun yi wure, n ǹ mɔ nɛnɑ kon yɛ̃ro tɑɑrɛ wɛ̃. Nɑ nɑwɑ n kɑ hɑnduniɑ fɑɑbɑ ko, n ǹ mɔ n kɑ hɑnduniɑ tɑɑrɛ wɛ̃.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras e não crer, eu não o julgo, porque eu vim não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Bɑɑwure wi u mɑn yinɑ, mɑ u ǹ nɛn ɡɑri wure, yɛ̃ro u mɔ ye n koo nùn tɑɑrɛ wɛ̃. Gɑri yi nɑ ɡeruɑ yiyɑ yi koo yɛ̃ro tɑɑrɛ wɛ̃ sɑnɑm dɑ̃ɑkim sɔɔ.
48 Quem me rejeitar a mim e não receber as minhas palavras a palavra que tenho pregado, essa o há de julgar no último Dia.
49 Domi nɑ ǹ ɡɑri ɡeruɑ kɑ nɛn tiin yiiko, ɑdɑmɑ Bɑɑbɑ wi u mɑn ɡɔrimɑ, wiyɑ u mɑn woodɑ wɛ̃ ye kon ɡere kɑ ye kon sɔ̃ɔsi.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu mandamento sobre o que hei de dizer e sobre o que hei de falar.
50 Nɑ yɛ̃ mɑ win woodɑn kɔkɔrɔwɑ wɑ̃ɑru te tɑ ku rɑ kpe, yen sɔ̃nɑ ye nɑ ɡerumɔ, nɑ ye ɡerumɔwɑ nɡe mɛ Bɑɑbɑ u mɑn sɔ̃ɔwɑ.
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu falo, falo-o como o Pai mo tem dito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.