João 12

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ye n tie sɔ̃ɔ nɔɔbɑ tiɑ tɔ̃ɔ bɑkɑru tu sere turi te bɑ rɑ soku Gɔɔ sɑrɑribu, yerɑ Yesu u dɑ Betɑniɔ mi Lɑsɑɑ u wɑ̃ɑ wi u seeyɑ ɡɔrin di.
1 Veio, pois, Jesus seis dias antes da páscoa, a Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Miyɑ bɑ nùn yɑɑ dibu kuɑ mɑ Mɑɑtɑ u bu nɔɔrimɔ, ɑdɑmɑ Lɑsɑɑ u sɔ̃ kɑ Yesu sɔbun suunu sɔɔ.
2 Deram-lhe ali uma ceia; Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Wee, Mɑɑri u turɑre ɡobi bɛkɛɡiɑ mɔ litirin bɔnu, ye bɑ kuɑ kɑ nɑɑdin ɡum tii tii, mɑ u ye suɑ u Yesun nɑɑsu wisi, mɑ u su sunkɑ kɑ win seri. Yerɑ dii te kpuro tɑ turɑren nuburu yibɑ.
3 Então Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus, e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do bálsamo.
4 Yesun bɔ̃ɔ turo, wi bɑ rɑ nɛɛ Yudɑsi Isikɑriɔtu, wi u koo yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ Fɑlisibɑ nùn nɔmu sɔndiɑ, u bikiɑ u nɛɛ,
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair disse:
5 mbɑ n kuɑ bɑ ǹ kɑ turɑre ye dɔre sɔm kowon wɔ̃ɔ tiɑn kɔsiɑrun sɑkɑ, kpɑ bu sɑ̃ɑrobu bɔnu kuɑ.
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 U ǹ yeni ɡerumɔ sɑ̃ɑrobun wɔnwɔndun sɔ̃, ɑdɑmɑ yèn sɔ̃ u sɑ̃ɑwɑ ɡbɛnɔ. Wiyɑ u rɑ n mɑɑ ɡobin bɔɔru nɛni, kpɑ u n yi ɡbɛnimɔ.
6 Ora, ele disse isto, não porque tivesse cuidado dos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, subtraía o que nela se lançava.
7 Adɑmɑ Yesu u nɛɛ, ɑ kurɔ wi derio. U yeni beruɑwɑ u kɑ nɛn ɡɔɔ sikuru mɑrɑ.
7 Respondeu, pois Jesus: Deixa-a; para o dia da minha preparação para a sepultura o guardou;
8 Bɑɑdommɑwɑ sɑ̃ɑrobu bɑ wɑ̃ɑ bɛɛn suunu sɔɔ ɑdɑmɑ nɛnɑ nɑ ǹ ko nɑ n wɑ̃ɑ kɑ bɛɛ bɑɑdommɑ.
8 porque os pobres sempre os tendes convosco; mas a mim nem sempre me tendes.
9 Yuubɑ dɑbirɑ tɑ nuɑ mɑ Yesu u wɑ̃ɑ Betɑniɔ mɑ bɑ dɑ mi, n ǹ mɔ bu kɑ Yesu wɑ tɔnɑ, ɑdɑmɑ bu mɑɑ kɑ Lɑsɑɑ wɑwɑ wi Yesu u seeyɑ ɡɔrin di.
9 E grande número dos judeus chegou a saber que ele estava ali: e afluiram, não só por causa de Jesus mas também para verem a Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Yerɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobɑ wesiɑnɑ bu mɑɑ Lɑsɑɑ ɡo.
10 Mas os principais sacerdotes deliberaram matar também a Lázaro;
11 Domi win sɔ̃nɑ Yuubɑ dɑbirɑ yɑrimɔ ben min di bɑ Yesu nɑɑnɛ dokemɔ.
11 porque muitos, por causa dele, deixavam os judeus e criam em Jesus.
12 Yen sisiru tɔn wɔru ɡe ɡɑ tɔ̃ɔ bɑkɑru dɑ ɡɑ nuɑ mɑ Yesu u sisi Yerusɑlɛmuɔ.
12 No dia seguinte, as grandes multidões que tinham vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Mɑ bɑ bɑ̃ɑ kɑko bekusu suɑ bɑ kɑ nùn sennɔ dɑ. Bɑ ɡbɑ̃sukumɔ bɑ mɔ̀, sɑ Gusunɔ siɑrɑ! Domɑruɡiiwɑ wi u sisi kɑ Gusunɔn yĩsiru! Domɑruɡiiwɑ Isirelibɑn sunɔ!
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor! Bendito o rei de Israel!
14 Mɑ Yesu u kɛtɛku kpɛmbu ɡɑɡu wɑ u sɔni nɡe mɛ bɑ yoruɑ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ bɑ nɛɛ,
14 E achou Jesus um jumentinho e montou nele, conforme está escrito:
15 “I ku bɛrum ko, Yerusɑlɛmuɡibu.
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que vem teu Rei, montado sobre o filho de uma jumenta.
16 Yɑbu yeni yɑ ǹ win bwɑ̃ɑbu yeeri sɑɑ ye sɔɔ, ɑdɑmɑ ye Yesu u wurɑ win yiiko sɔɔ Gusunɔ wɔllɔ, sɑɑ ye sɔɔrɑ bɑ yɑɑyɑ mɑ bɑ yeni kpuro yoruɑ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ win sɔ̃, bɑ mɑɑ nùn ye kpuro kuɑ.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam isto; mas quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e de que assim lhe fizeram.
17 Tɔn dɑbiru te tɑ rɑɑ wɑ̃ɑ kɑ Yesu sɑnnu sɑnɑm mɛ u Lɑsɑɑ sokɑ u yɑrɑ sikirun di, ye u nùn seeyɑ ɡɔrin di, tɑ rɑ n yen ɑreru dimɔ.
17 Dava-lhe, pois, testemunho a multidão que estava com ele quando chamara a Lázaro da sepultura e o ressuscitara dentre os mortos;
18 Mɑ tɔn wɔru ɡe, ɡɑ nùn sennɔ dɑ yèn sɔ̃ bɑ nuɑ mɑ u sɔm mɑɑmɑɑkiɡii te kuɑ.
18 e foi por isso que a multidão lhe saiu ao encontro, por ter ouvido que ele fizera este sinal.
19 Yen sɔ̃nɑ Fɑlisibɑ bɑ ɡerunɑ bɑ nɛɛ, i ǹ wɑ mɑ sɑ nùn kpɑnɑwɑ mɑm mɑm. Domi wee hɑnduniɑ kpuro yɑ nùn swĩi.
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vedes que nada aproveitais? eis que o mundo inteiro vai após ele.
20 Gɛrɛki ɡɑbɑ wɑ̃ɑ be sɔɔ be bɑ sɑ̃ɑru dɑ Yerusɑlɛmuɔ tɔ̃ɔ bɑkɑrun sɑnɑm.
20 Ora, entre os que tinham subido a adorar na festa havia alguns gregos.
21 Bɑ dɑ Filipun mi, Gɑlilen Bɛsɑidɑɡii, mɑ bɑ nɛɛ, tɔnwero, sɑ kĩ su Yesu wɑ.
21 Estes, pois, dirigiram-se a Felipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Filipu u dɑ u Andere sɔ̃ɔwɑ, mɑ Andere kɑ Filipu bɑ dɑ bɑ Yesu sɔ̃ɔwɑ.
22 Felipe foi dizê-lo a André, e então André e Felipe foram dizê-lo a Jesus.
23 Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, sɑɑ yɑ turɑ ye bɑ koo kɑ Tɔnu Bii wɔlle suɑ.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do homem.
24 Kɑ ɡeemɑ nɑ bɛɛ sɔ̃ɔmɔ, dĩɑ bimɑ yɑ̀ kun wɔrumɛ tem sɔɔ yɑ ɡu, yɑ wɑ̃ɑwɑ ye tiɑ. Adɑmɑ yɑ̀ n ɡu, yɑ koo bii dɑbinu mɑ.
24 Em verdade, em verdade vos digo: Se o grão de trigo caindo na terra não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Bɑɑwure wi u win wɑ̃ɑru dimɔ kɑ win tiin ɡɔ̃ru kĩru u koo tu biɑ. Bɑɑwure wi u kun mɑɑ win wɑ̃ɑru ɡɑrisi ɡɑ̃ɑnu hɑnduniɑ yeni sɔɔ, u tu beruɑwɑ wɑ̃ɑru te tɑ ku rɑ kpen sɔ̃.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Goo ù n nɛn wɑ̃ɑru wɑ̃ɑ, yɛ̃ro u mɑn swĩiyɔ. Mi nɑ wɑ̃ɑ kpɑ u n mɑɑ wɑ̃ɑ mi. Goo ù n nɛn wɑ̃ɑru wɑ̃ɑ, nɛn Bɑɑbɑ koo yɛ̃ro bɛɛrɛ wɛ̃.
26 Se alguém me quiser servir, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 Yesu mɑɑ nɛɛ, tɛ̃ nɛn ɡɔ̃ru ɡɑ sɑnkirɑ too too. Nɑ ǹ yɛ̃ ye kon ɡere. Nɡe kon nɛn Bɑɑbɑ kɑnɑwɑ u mɑn wɔrɑ ye yɑ mɑn deemɑ mini sɔɔn di? Aɑwo, domi yenin sɔ̃nɑ nɑ nɑ.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas para isto vim a esta hora.
28 Bɑɑbɑ, ɑ wunɛn yĩsiru wɔlle suo.
28 Pai, glorifica o teu nome. Veio, então, do céu esta voz: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Tɔn wɔru ɡe ɡɑ wɑ̃ɑ mi, bɑ nɔɔ ɡe nuɑ mɑ bɑ nɛɛ, ɡurɑ yɑ kukurɑ.
29 A multidão, pois, que ali estava, e que a ouvira, dizia ter havido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Adɑmɑ Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, n ǹ mɔ nɛn sɔ̃nɑ i nɔɔ ɡe nuɑ, bɛɛn sɔ̃nɑ.
30 Respondeu Jesus: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Tɛ̃ ɡerɑ hɑnduniɑ yenin siribu tunumɑ. Tɛ̃ ɡerɑ bɑ koo hɑnduniɑ yen wiruɡii ɡirɑ.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Sɑnɑm mɛ bɑ koo mɑn suɑ tem di bu bwɛ̃, sɑnɑm mɛyɑ kon tɔmbu kpuro tii ɡɑwe.
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 U yeni ɡeruɑwɑ u kɑ sɔ̃ɔsi ɡɔɔ wìn bweseru u koo ɡbi.
33 Isto dizia, significando de que modo havia de morrer.
34 Tɔn wɔru ɡe, ɡɑ nùn sɔ̃ɔwɑ ɡɑ nɛɛ, sɑ nuɑ bɛsɛn woodɑn tireru sɔɔ mɑ Kirisi u ko n wɑ̃ɑwɑ sere kɑ bɑɑdommɑɔ. Amɔnɑ ɑ kɑ ɡerumɔ mɑ bɑ ǹ koo ko bɑ kun Tɔnun Bii sue tem di. Wɑrɑ Tɔnu Bii wi.
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: Importa que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Yesu u bu wisɑ u nɛɛ, sɑɑ fiiko sɔɔrɑ yɑm bururɑm mu wɑ̃ɑ bɛɛn suunu sɔɔ. I n sĩimɔ sɑɑ ye i yɑm bururɑm mɔ kpɑ yɑm mu ku rɑɑ bɛɛ tĩre. Domi wi u sĩimɔ yɑm wɔ̃kuru sɔɔ u ku rɑ n yɛ̃ mi u dɔɔ.
35 Disse-lhes então Jesus: Ainda por um pouco de tempo a luz está entre vós. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Yen sɔ̃, i yɑm bururɑm mɛ nɑɑnɛ dokeo sɑɑ ye i mɛ mɔ kpɑ i kɑ ko yɑm bururɑm bibu.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Havendo Jesus assim falado, retirou-se e escondeu-se deles.
37 Bɑɑ ye u kɑ mɑɑmɑɑki dɑbinu kuɑ ben wuswɑɑɔ, kɑ mɛ, bɑ ǹ nùn nɑɑnɛ doke.
37 E embora tivesse operado tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 Kpɑ ɡɑri yi Gusunɔn sɔmɔ Esɑi u ɡeruɑ yi kɑ koorɑ, yi u nɛɛ,
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? e aquem foi revelado o braço do Senhor?
39 Yenin sɔ̃nɑ bɑ ǹ kpĩɑ bɑ nɑɑnɛ doke domi Gusunɔn sɔmɔ Esɑi u kpɑm ɡeruɑ u nɛɛ,
39 Por isso não podiam crer, porque, como disse ainda Isaías:
40 “Gusunɔ u bu kuɑ wɔ̃kobu
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos e entendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Yeniwɑ Esɑi u ɡeruɑ yèn sɔ̃ u Kirisin yiiko wɑ mɑ u win ɡɑri ɡeruɑ.
41 Estas coisas disse Isaías, porque viu a sua glória, e dele falou.
42 Kɑ mɛ, Yuubɑn tɔnwero dɑbiru bɑ Yesu nɑɑnɛ doke, ɑdɑmɑ Fɑlisibɑn sɔ̃ bɑ ǹ wure bɑtumɑ sɔɔ bu ku rɑɑ kɑ bu ɡire mɛnnɔ yerun din sɔ̃.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 Domi bɑ tɔnun siɑrɑbu kĩ n kere Gusunɔn siɑrɑbu.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Mɑ Yesu u ɡbɑ̃rɑ u nɛɛ, bɑɑwure wi u mɑn nɑɑnɛ doke, n ǹ mɔ nɛnɑ u nɑɑnɛ doke, wi u mɑn ɡɔrimɑwɑ u nɑɑnɛ doke.
44 Clamou Jesus, dizendo: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Wi u mɑn wɑɑmɔ u wi u mɑn ɡɔrimɑ wɑɑmɔwɑ mi.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Nɛ nɑ nɑ hɑnduniɑɔ nɡe yɑm bururɑm, kpɑ bɑɑwure wi u mɑn nɑɑnɛ doke u kun kɑ wɑ̃ɑ yɑm wɔ̃kuru sɔɔ.
46 Eu, que sou a luz, vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Bɑɑwure wi u nɛn ɡɑri nɔɔmɔ, mɑ u kun yi wure, n ǹ mɔ nɛnɑ kon yɛ̃ro tɑɑrɛ wɛ̃. Nɑ nɑwɑ n kɑ hɑnduniɑ fɑɑbɑ ko, n ǹ mɔ n kɑ hɑnduniɑ tɑɑrɛ wɛ̃.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras, e não as guardar, eu não o julgo; pois eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Bɑɑwure wi u mɑn yinɑ, mɑ u ǹ nɛn ɡɑri wure, yɛ̃ro u mɔ ye n koo nùn tɑɑrɛ wɛ̃. Gɑri yi nɑ ɡeruɑ yiyɑ yi koo yɛ̃ro tɑɑrɛ wɛ̃ sɑnɑm dɑ̃ɑkim sɔɔ.
48 Quem me rejeita, e não recebe as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o julgará no último dia.
49 Domi nɑ ǹ ɡɑri ɡeruɑ kɑ nɛn tiin yiiko, ɑdɑmɑ Bɑɑbɑ wi u mɑn ɡɔrimɑ, wiyɑ u mɑn woodɑ wɛ̃ ye kon ɡere kɑ ye kon sɔ̃ɔsi.
49 Porque eu não falei por mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, esse me deu mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Nɑ yɛ̃ mɑ win woodɑn kɔkɔrɔwɑ wɑ̃ɑru te tɑ ku rɑ kpe, yen sɔ̃nɑ ye nɑ ɡerumɔ, nɑ ye ɡerumɔwɑ nɡe mɛ Bɑɑbɑ u mɑn sɔ̃ɔwɑ.
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Aquilo, pois, que eu falo, falo-o exatamente como o Pai me ordenou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.