João 11
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA
1 N wee durɔ ɡoo wi bɑ rɑ soku Lɑsɑɑ wi u wɑ̃ɑ Betɑniɔ u bɑrɑ. Betɑni sɑ̃ɑwɑ Mɑɑri kɑ win mɔɔ Mɑɑtɑn wuu.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mɑɑri wiyɑ u ɡɑsɔ Yinnin nɑɑsu turɑre wisi, mɑ u kɑ win wirun seri su sunkɑ. Win sesu Lɑsɑɑwɑ bɑrɑ.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Mɑ wi kɑ win mɔɔ Mɑɑtɑ bɑ Yesu nɔɔ mɔrisiɑ bɑ nɛɛ, Yinni, wunɛn bɔrɔ kĩnɑsi u bɑrɔ.
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Ye Yesu u yeni nuɑ u nɛɛ, bɑrɑ te, tɑ ǹ ɡɔɔɡiru ɑdɑmɑ tɑ koo Gusunɔn yiiko sɔ̃ɔsi, kpɑ bu kɑ Gusunɔn Bii bɛɛrɛ wɛ̃.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 N deemɑ Yesu u sɑ̃ɑwɑ Mɑɑtɑ kɑ win wɔnɔ kɑ ben sesu Lɑsɑɑn bɔrɔ kĩnɑsi.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Ye u nuɑ mɑ Lɑsɑɑ u bɑrɔ, u ɡinɑ sinɑ wuu mi u wɑ̃ɑ mi sɔ̃ɔ yiru.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Yen biru u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, su kpɑm wurɑ Yudeɑɔ.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Win bwɑ̃ɑbɑ nɛɛ, yinni, sɔ̃ɔ mɛɛ terɑ Yuubɑ bɑ kĩ bu nun kpenu kɑsuku, mɑ ɑ kpɑm kĩ ɑ wurɑ mi?
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Yesu u bu bikiɑ u nɛɛ, n ǹ sɑɑ wɔkurɑ yiruwɑ sɔ̃ɔ rɑ n wɑ̃ɑ sɔ̃ɔ teeru sɔɔ? Goo ù n sĩimɔ sɔ̃ɔ sɔɔ, u ǹ sokurɑmɔ yèn sɔ̃ u hɑnduniɑn yɑm bururɑm wɑɑmɔ.
9 Jesus respondeu:
10 Adɑmɑ wi u sĩimɔ wɔ̃kuru sɔɔ u koo sokurɑ domi yɑm bururɑm sɑri yɛ̃ro sɔɔ.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yenibɑn biru u kpɑm nɛɛ, Lɑsɑɑ bɛsɛn bɔrɔ u dòwɑ ɑdɑmɑ nɑ dɔɔ n nùn yɑmiɑ.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Bwɑ̃ɑ be, bɑ nɛɛ, Yinni, ù n dòn nɑ, u koo bɛkurɑ.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Adɑmɑ Yesu u bu Lɑsɑɑn ɡɔɔ sɔ̃ɔmɔwɑ. Be, bɑ tɑmɑɑ dom dirun ɡɑriyɑ u bu sɔ̃ɔmɔ.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Yen sɔ̃nɑ Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ kpɑsɑsɑ u nɛɛ, Lɑsɑɑ u ɡuwɑ,
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 ɑdɑmɑ bɛɛn sɔ̃nɑ nɛn nukurɑ do ye nɑ ǹ kɑ wɑ̃ɑ mi, kpɑ i kɑ nɑɑnɛ doke. I nɑ su dɑ win mi.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Tomɑɑ wi bɑ rɑ mɑɑ soku Sikɑ, u win bwɑ̃ɑsibu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i de su dɑ, kpɑ su kɑ yinni ɡbi sɑnnu.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Ye Yesu u turɑ mi, u deemɑ Lɑsɑɑ kuɑ sɔ̃ɔ nnɛ sikiru sɔɔ kɔ.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Betɑni kɑ Yerusɑlɛmun tondɑm kun kere kilo itɑ.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Mɑ Yuu dɑbiru bɑ yɑrimɑ ben wuun di bɑ nɑ Mɑɑtɑ kɑ Mɑɑrin mi bu kɑ bu nukuru yɛmiɑsiɑ ben sesun ɡɔɔn sɔ̃.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Sɑnɑm mɛ Mɑɑtɑ u nuɑ mɑ Yesu u sisi, mɑ u nùn sennɔ dɑ. Adɑmɑ Mɑɑri u sɔ̃ yɛnuɔ.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mɑ Mɑɑtɑ u Yesu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Yinni ɑ̀ n dɑɑ wɑ̃ɑ mini nɛn sesu kun ɡbimɔ.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Adɑmɑ bɑɑ tɛ̃, nɑ yɛ̃ mɑ yɑbu bɑɑyere ye kɑɑ bikiɑ Gusunɔn nɔmuɔ u koo nun wɛ̃.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Mɑ Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wunɛn sesu u koo se ɡɔrin di.
23 Jesus disse a ela:
24 Mɑ Mɑɑtɑ u nɛɛ, ɡeemɑ, nɑ yɛ̃ mɑ u koo kpɑm se, ɡɔribu bɑ̀ n seemɔ sɑnɑm dɑ̃ɑkim sɔɔ.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Mɑ Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛnɑ nɑ rɑ ɡɔribu seeye, nɛnɑ nɑ rɑ wɑ̃ɑru wɛ̃. Bɑɑwure wi u mɑn nɑɑnɛ doke u ko n wɑ̃ɑwɑ wɑ̃ɑru sɔɔ bɑɑ ù n ɡu.
25 Então Jesus declarou:
26 Bɑɑwure wi u mɑɑ wɑsi mɑ u mɑn nɑɑnɛ doke, u ǹ ɡbimɔ kɑ bɑɑdommɑɔ. A nɑɑnɛ doke nɡe mɛ?
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Mɑɑtɑ u Yinni wisɑ u nɛɛ, mɛyɑ nɑ nɑɑnɛ doke mɑ wunɑ Kirisi wi, Gusunɔn Bii, wi u sisi hɑnduniɑɔ.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Sɑnɑm mɛ Mɑɑtɑ u yeni ɡeruɑ u kpɑ, u win wɔnɔ Mɑɑri sokum dɑ, mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ tɛɛru mɑ yinni u tunumɑ u nùn soku.
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Ye Mɑɑri u yeni nuɑ u seewɑ kɑ sɛndɑru mɑ u dɑ win mi.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 N deemɑ Yesu kun ɡinɑ wuu dum kpɑ, u wɑ̃ɑwɑ yɑm mi Mɑɑtɑ kɑ nùn yinnɑ.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Yuu be bɑ Mɑɑri nukuru yɛmiɑsiɑmɔ dirɔ, ye bɑ wɑ u seewɑ kɑ sɛndɑru u yɑrɑ tɔɔwɔ, bɑ nùn swĩi. Bɑ tɑmɑɑ u dɔɔwɑ sikirɔ u swĩ.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Sɑnɑm mɛ Mɑɑri u turɑ mi Yesu u wɑ̃ɑ, ye u nùn wɑ u yiirɑ u nɛɛ, Yinni ɑ̀ n dɑɑ wɑ̃ɑ mini nɛn sesu kun ɡbimɔ.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Ye Yesu u wɑ u sumɔ, mɑ Yuu be bɑ kɑ nùn nɑ, ben tii bɑ sumɔ, yerɑ u diirɑ kɑ nuku sɑnkirɑnu.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 U bu bikiɑ u nɛɛ, mɑnɑ i nùn sikɑ.
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Mɑ Yesu u swĩ.
35 Jesus chorou.
36 Yen sɔ̃nɑ Yuubɑ bɑ nɛɛ, i mɛɛrio i wɑ nɡe mɛ u nùn kĩ n nɛ.
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Adɑmɑ ben ɡɑbu bɑ nɛɛ, durɔ wini u wɔ̃ko yɑm wɑɑsiɑ. Mbɑn sɔ̃nɑ u derɑ Lɑsɑɑ u ɡu.
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Yesu u kpɑm diirɑ, mɑ u dɑ sikirɔ. Siki te, kpee wɔruwɑ, mɑ bɑ ɡen nɔɔ kɔruɑ kɑ kperu.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Mɑ Yesu u woodɑ wɛ̃ u nɛɛ, bu kpee te bɔrio min di.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Mɑ Yesu u nùn bikiɑ u nɛɛ, nɑ ǹ dɑɑ nun sɔ̃ɔwɑ nɑ nɛɛ, ɑ̀ n nɑɑnɛ doke, kɑɑ Gusunɔn yiiko wɑ?
40 Jesus respondeu:
41 Mɑ bɑ kpee te bimiɑ min di. Mɑ Yesu u win nɔni suɑ wɔllɔ u nɛɛ, nɛn Bɑɑbɑ, nɑ nun siɑrɑ yèn sɔ̃ ɑ nɛn ɡɑri swɑɑ dɑki.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Nɑ yɛ̃ mɑ ɑ rɑ nɛn ɡɑri nɔ bɑɑdommɑ, ɑdɑmɑ nɑ yeni ɡerumɔwɑ tɔn benin sɔ̃ be bɑ yɔ̃ mi, kpɑ bu kɑ nɑɑnɛ doke mɑ wunɑ ɑ mɑn ɡɔrimɑ.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Sɑnɑm mɛ u yeni ɡeruɑ u kpɑ, mɑ u ɡbɑ̃rɑ kɑ dɑm u nɛɛ, Lɑsɑɑ, ɑ yɑrimɑ!
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Wi u rɑɑ ɡu mi, u yɑrimɑ sikirun di kɑ win ɡorun bekuru te bɑ win nɔmɑ kɑ nɑɑsu tɛ̃kuɑ kɑ mɑɑ wirɔ. Mɑ Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bu nùn kusio u sĩ.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 N wee Yuu dɑbiru be bɑ Mɑɑri swĩimɑ mi, mɑ bɑ wɑ ye Yesu u kuɑ, bɑ nùn nɑɑnɛ doke.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Adɑmɑ ben ɡɑbu bɑ ɡɔsirɑ bɑ dɑ Fɑlisibɑn mi, bɑ bu sɔ̃ɔwɑ ye Yesu u kuɑ.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Sɑnɑm mɛyɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ Fɑlisibɑ bɑ ɡuro ɡurobu mɛnnɑ mɑ bɑ bikiɑnɑmɔ bɑ mɔ̀, ɑmɔnɑ sɑ ko ko. Durɔ wi wee, u sɔm mɑɑmɑɑkiɡii dɑbinu mɔ̀.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Sɑ̀ n nùn deri mɛ, tɔmbu kpurowɑ bɑ koo nùn nɑɑnɛ doke. Romuɡibu bɑ koo mɑɑ nɑ bu bɛsɛn sɑ̃ɑ yeru wɔrɑ kpɑ bu bɛsɛn bweseru ɡurɑ.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Adɑmɑ ben turo wi bɑ rɑ nɛɛ Kɑifɑ, wi u sɑ̃ɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero wɔ̃ɔ ɡe sɔɔ, u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛ i ǹ ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu yɛ̃ bɑɑ fiiko.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Mɛyɑ, n ǹ mɑɑ bɛɛ yeeri mɑ bɛɛn ɑrufɑɑniwɑ tɔn turo u kɑ ɡbi tɔn dɑbirun sɔ̃, kpɑ bɛsɛn bweseru kpuro tu ku kɑ kɑm ko.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 N ǹ mɔ kɑ win tiin yɛ̃rɑ u yeni ɡeruɑ. U ye ɡeruɑwɑ yèn sɔ̃ wiyɑ u sɑ̃ɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero wɔ̃ɔ ɡe sɔɔ, yen sɔ̃nɑ u ɡeruɑ u nɛɛ, Yesu koo ɡbi Yuubɑn bweserun sɔ̃.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 N ǹ mɑɑ mɔ be tɔnɑn sɔ̃, ɑdɑmɑ u kɑ mɑɑ Gusunɔn bibu kpuro kowɑ tɔn teebu be bɑ wɑ̃ɑ bɑɑmɑ.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Yen sɔ̃nɑ sɑɑ dɔmɑ ten di, bɑ wesiɑnɑ bu kɑ Yesu ɡo.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Yenin sɔ̃nɑ u ǹ mɑɑ sĩimɔ bɑtumɑ sɔɔ Yuubɑn suunuɔ, ɑdɑmɑ u doonɑ min di tem ɡɑm ɡiɑ ɡbɑburu sɔɔ, mi u wuu ɡɑɡu duɑ ɡe bɑ rɑ soku Efɑrɑimu. Miyɑ u sinɑ kɑ win bwɑ̃ɑbu.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Yuubɑn tɔ̃ɔ bɑkɑru te bɑ rɑ soku Gɔɔ sɑrɑribu tɑ turuku kuɑ, mɑ tɔn dɑbiru sɑɑ bɑru kpɑɑnun di bɑ dɑ Yerusɑlɛmuɔ bu kɑ tii sɑ̃rɑsiɑ tɔ̃ɔ bɑkɑ te, tu sere turi.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Mɑ bɑ Yesu kɑsu. Bɑ yɔ̃ sɑ̃ɑ yerɔ bɑ bikiɑnɑmɔ, bɑ mɔ̀ ɑmɔnɑ i bwisikumɔ. U ǹ tɔ̃ɔ bɑkɑru sisiwɑ?
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ Fɑlisibɑ bɑ rɑɑ woodɑ wɛ̃ bɑ nɛɛ, ɡoo ù n yɛ̃ mi Yesu u wɑ̃ɑ u bu sɔ̃ɔwɔ kpɑ be, bu nùn mwɑ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.