João 11

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 N wee durɔ ɡoo wi bɑ rɑ soku Lɑsɑɑ wi u wɑ̃ɑ Betɑniɔ u bɑrɑ. Betɑni sɑ̃ɑwɑ Mɑɑri kɑ win mɔɔ Mɑɑtɑn wuu.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mɑɑri wiyɑ u ɡɑsɔ Yinnin nɑɑsu turɑre wisi, mɑ u kɑ win wirun seri su sunkɑ. Win sesu Lɑsɑɑwɑ bɑrɑ.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Mɑ wi kɑ win mɔɔ Mɑɑtɑ bɑ Yesu nɔɔ mɔrisiɑ bɑ nɛɛ, Yinni, wunɛn bɔrɔ kĩnɑsi u bɑrɔ.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Ye Yesu u yeni nuɑ u nɛɛ, bɑrɑ te, tɑ ǹ ɡɔɔɡiru ɑdɑmɑ tɑ koo Gusunɔn yiiko sɔ̃ɔsi, kpɑ bu kɑ Gusunɔn Bii bɛɛrɛ wɛ̃.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 N deemɑ Yesu u sɑ̃ɑwɑ Mɑɑtɑ kɑ win wɔnɔ kɑ ben sesu Lɑsɑɑn bɔrɔ kĩnɑsi.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ye u nuɑ mɑ Lɑsɑɑ u bɑrɔ, u ɡinɑ sinɑ wuu mi u wɑ̃ɑ mi sɔ̃ɔ yiru.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Yen biru u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, su kpɑm wurɑ Yudeɑɔ.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Win bwɑ̃ɑbɑ nɛɛ, yinni, sɔ̃ɔ mɛɛ terɑ Yuubɑ bɑ kĩ bu nun kpenu kɑsuku, mɑ ɑ kpɑm kĩ ɑ wurɑ mi?
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Yesu u bu bikiɑ u nɛɛ, n ǹ sɑɑ wɔkurɑ yiruwɑ sɔ̃ɔ rɑ n wɑ̃ɑ sɔ̃ɔ teeru sɔɔ? Goo ù n sĩimɔ sɔ̃ɔ sɔɔ, u ǹ sokurɑmɔ yèn sɔ̃ u hɑnduniɑn yɑm bururɑm wɑɑmɔ.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Adɑmɑ wi u sĩimɔ wɔ̃kuru sɔɔ u koo sokurɑ domi yɑm bururɑm sɑri yɛ̃ro sɔɔ.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yenibɑn biru u kpɑm nɛɛ, Lɑsɑɑ bɛsɛn bɔrɔ u dòwɑ ɑdɑmɑ nɑ dɔɔ n nùn yɑmiɑ.
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Bwɑ̃ɑ be, bɑ nɛɛ, Yinni, ù n dòn nɑ, u koo bɛkurɑ.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Adɑmɑ Yesu u bu Lɑsɑɑn ɡɔɔ sɔ̃ɔmɔwɑ. Be, bɑ tɑmɑɑ dom dirun ɡɑriyɑ u bu sɔ̃ɔmɔ.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Yen sɔ̃nɑ Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ kpɑsɑsɑ u nɛɛ, Lɑsɑɑ u ɡuwɑ,
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 ɑdɑmɑ bɛɛn sɔ̃nɑ nɛn nukurɑ do ye nɑ ǹ kɑ wɑ̃ɑ mi, kpɑ i kɑ nɑɑnɛ doke. I nɑ su dɑ win mi.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Tomɑɑ wi bɑ rɑ mɑɑ soku Sikɑ, u win bwɑ̃ɑsibu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i de su dɑ, kpɑ su kɑ yinni ɡbi sɑnnu.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Ye Yesu u turɑ mi, u deemɑ Lɑsɑɑ kuɑ sɔ̃ɔ nnɛ sikiru sɔɔ kɔ.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Betɑni kɑ Yerusɑlɛmun tondɑm kun kere kilo itɑ.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Mɑ Yuu dɑbiru bɑ yɑrimɑ ben wuun di bɑ nɑ Mɑɑtɑ kɑ Mɑɑrin mi bu kɑ bu nukuru yɛmiɑsiɑ ben sesun ɡɔɔn sɔ̃.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Sɑnɑm mɛ Mɑɑtɑ u nuɑ mɑ Yesu u sisi, mɑ u nùn sennɔ dɑ. Adɑmɑ Mɑɑri u sɔ̃ yɛnuɔ.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mɑ Mɑɑtɑ u Yesu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Yinni ɑ̀ n dɑɑ wɑ̃ɑ mini nɛn sesu kun ɡbimɔ.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Adɑmɑ bɑɑ tɛ̃, nɑ yɛ̃ mɑ yɑbu bɑɑyere ye kɑɑ bikiɑ Gusunɔn nɔmuɔ u koo nun wɛ̃.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Mɑ Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wunɛn sesu u koo se ɡɔrin di.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Mɑ Mɑɑtɑ u nɛɛ, ɡeemɑ, nɑ yɛ̃ mɑ u koo kpɑm se, ɡɔribu bɑ̀ n seemɔ sɑnɑm dɑ̃ɑkim sɔɔ.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Mɑ Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛnɑ nɑ rɑ ɡɔribu seeye, nɛnɑ nɑ rɑ wɑ̃ɑru wɛ̃. Bɑɑwure wi u mɑn nɑɑnɛ doke u ko n wɑ̃ɑwɑ wɑ̃ɑru sɔɔ bɑɑ ù n ɡu.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Bɑɑwure wi u mɑɑ wɑsi mɑ u mɑn nɑɑnɛ doke, u ǹ ɡbimɔ kɑ bɑɑdommɑɔ. A nɑɑnɛ doke nɡe mɛ?
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Mɑɑtɑ u Yinni wisɑ u nɛɛ, mɛyɑ nɑ nɑɑnɛ doke mɑ wunɑ Kirisi wi, Gusunɔn Bii, wi u sisi hɑnduniɑɔ.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Sɑnɑm mɛ Mɑɑtɑ u yeni ɡeruɑ u kpɑ, u win wɔnɔ Mɑɑri sokum dɑ, mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ tɛɛru mɑ yinni u tunumɑ u nùn soku.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Ye Mɑɑri u yeni nuɑ u seewɑ kɑ sɛndɑru mɑ u dɑ win mi.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 N deemɑ Yesu kun ɡinɑ wuu dum kpɑ, u wɑ̃ɑwɑ yɑm mi Mɑɑtɑ kɑ nùn yinnɑ.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Yuu be bɑ Mɑɑri nukuru yɛmiɑsiɑmɔ dirɔ, ye bɑ wɑ u seewɑ kɑ sɛndɑru u yɑrɑ tɔɔwɔ, bɑ nùn swĩi. Bɑ tɑmɑɑ u dɔɔwɑ sikirɔ u swĩ.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Sɑnɑm mɛ Mɑɑri u turɑ mi Yesu u wɑ̃ɑ, ye u nùn wɑ u yiirɑ u nɛɛ, Yinni ɑ̀ n dɑɑ wɑ̃ɑ mini nɛn sesu kun ɡbimɔ.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ye Yesu u wɑ u sumɔ, mɑ Yuu be bɑ kɑ nùn nɑ, ben tii bɑ sumɔ, yerɑ u diirɑ kɑ nuku sɑnkirɑnu.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 U bu bikiɑ u nɛɛ, mɑnɑ i nùn sikɑ.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Mɑ Yesu u swĩ.
35 Jesus chorou.
36 Yen sɔ̃nɑ Yuubɑ bɑ nɛɛ, i mɛɛrio i wɑ nɡe mɛ u nùn kĩ n nɛ.
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Adɑmɑ ben ɡɑbu bɑ nɛɛ, durɔ wini u wɔ̃ko yɑm wɑɑsiɑ. Mbɑn sɔ̃nɑ u derɑ Lɑsɑɑ u ɡu.
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Yesu u kpɑm diirɑ, mɑ u dɑ sikirɔ. Siki te, kpee wɔruwɑ, mɑ bɑ ɡen nɔɔ kɔruɑ kɑ kperu.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Mɑ Yesu u woodɑ wɛ̃ u nɛɛ, bu kpee te bɔrio min di.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Mɑ Yesu u nùn bikiɑ u nɛɛ, nɑ ǹ dɑɑ nun sɔ̃ɔwɑ nɑ nɛɛ, ɑ̀ n nɑɑnɛ doke, kɑɑ Gusunɔn yiiko wɑ?
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Mɑ bɑ kpee te bimiɑ min di. Mɑ Yesu u win nɔni suɑ wɔllɔ u nɛɛ, nɛn Bɑɑbɑ, nɑ nun siɑrɑ yèn sɔ̃ ɑ nɛn ɡɑri swɑɑ dɑki.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Nɑ yɛ̃ mɑ ɑ rɑ nɛn ɡɑri nɔ bɑɑdommɑ, ɑdɑmɑ nɑ yeni ɡerumɔwɑ tɔn benin sɔ̃ be bɑ yɔ̃ mi, kpɑ bu kɑ nɑɑnɛ doke mɑ wunɑ ɑ mɑn ɡɔrimɑ.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Sɑnɑm mɛ u yeni ɡeruɑ u kpɑ, mɑ u ɡbɑ̃rɑ kɑ dɑm u nɛɛ, Lɑsɑɑ, ɑ yɑrimɑ!
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Wi u rɑɑ ɡu mi, u yɑrimɑ sikirun di kɑ win ɡorun bekuru te bɑ win nɔmɑ kɑ nɑɑsu tɛ̃kuɑ kɑ mɑɑ wirɔ. Mɑ Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bu nùn kusio u sĩ.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 N wee Yuu dɑbiru be bɑ Mɑɑri swĩimɑ mi, mɑ bɑ wɑ ye Yesu u kuɑ, bɑ nùn nɑɑnɛ doke.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Adɑmɑ ben ɡɑbu bɑ ɡɔsirɑ bɑ dɑ Fɑlisibɑn mi, bɑ bu sɔ̃ɔwɑ ye Yesu u kuɑ.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Sɑnɑm mɛyɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ Fɑlisibɑ bɑ ɡuro ɡurobu mɛnnɑ mɑ bɑ bikiɑnɑmɔ bɑ mɔ̀, ɑmɔnɑ sɑ ko ko. Durɔ wi wee, u sɔm mɑɑmɑɑkiɡii dɑbinu mɔ̀.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Sɑ̀ n nùn deri mɛ, tɔmbu kpurowɑ bɑ koo nùn nɑɑnɛ doke. Romuɡibu bɑ koo mɑɑ nɑ bu bɛsɛn sɑ̃ɑ yeru wɔrɑ kpɑ bu bɛsɛn bweseru ɡurɑ.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Adɑmɑ ben turo wi bɑ rɑ nɛɛ Kɑifɑ, wi u sɑ̃ɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero wɔ̃ɔ ɡe sɔɔ, u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛ i ǹ ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu yɛ̃ bɑɑ fiiko.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Mɛyɑ, n ǹ mɑɑ bɛɛ yeeri mɑ bɛɛn ɑrufɑɑniwɑ tɔn turo u kɑ ɡbi tɔn dɑbirun sɔ̃, kpɑ bɛsɛn bweseru kpuro tu ku kɑ kɑm ko.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 N ǹ mɔ kɑ win tiin yɛ̃rɑ u yeni ɡeruɑ. U ye ɡeruɑwɑ yèn sɔ̃ wiyɑ u sɑ̃ɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero wɔ̃ɔ ɡe sɔɔ, yen sɔ̃nɑ u ɡeruɑ u nɛɛ, Yesu koo ɡbi Yuubɑn bweserun sɔ̃.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 N ǹ mɑɑ mɔ be tɔnɑn sɔ̃, ɑdɑmɑ u kɑ mɑɑ Gusunɔn bibu kpuro kowɑ tɔn teebu be bɑ wɑ̃ɑ bɑɑmɑ.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Yen sɔ̃nɑ sɑɑ dɔmɑ ten di, bɑ wesiɑnɑ bu kɑ Yesu ɡo.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Yenin sɔ̃nɑ u ǹ mɑɑ sĩimɔ bɑtumɑ sɔɔ Yuubɑn suunuɔ, ɑdɑmɑ u doonɑ min di tem ɡɑm ɡiɑ ɡbɑburu sɔɔ, mi u wuu ɡɑɡu duɑ ɡe bɑ rɑ soku Efɑrɑimu. Miyɑ u sinɑ kɑ win bwɑ̃ɑbu.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Yuubɑn tɔ̃ɔ bɑkɑru te bɑ rɑ soku Gɔɔ sɑrɑribu tɑ turuku kuɑ, mɑ tɔn dɑbiru sɑɑ bɑru kpɑɑnun di bɑ dɑ Yerusɑlɛmuɔ bu kɑ tii sɑ̃rɑsiɑ tɔ̃ɔ bɑkɑ te, tu sere turi.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Mɑ bɑ Yesu kɑsu. Bɑ yɔ̃ sɑ̃ɑ yerɔ bɑ bikiɑnɑmɔ, bɑ mɔ̀ ɑmɔnɑ i bwisikumɔ. U ǹ tɔ̃ɔ bɑkɑru sisiwɑ?
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ Fɑlisibɑ bɑ rɑɑ woodɑ wɛ̃ bɑ nɛɛ, ɡoo ù n yɛ̃ mi Yesu u wɑ̃ɑ u bu sɔ̃ɔwɔ kpɑ be, bu nùn mwɑ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.