João 11
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ
1 N wee durɔ ɡoo wi bɑ rɑ soku Lɑsɑɑ wi u wɑ̃ɑ Betɑniɔ u bɑrɑ. Betɑni sɑ̃ɑwɑ Mɑɑri kɑ win mɔɔ Mɑɑtɑn wuu.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mɑɑri wiyɑ u ɡɑsɔ Yinnin nɑɑsu turɑre wisi, mɑ u kɑ win wirun seri su sunkɑ. Win sesu Lɑsɑɑwɑ bɑrɑ.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Mɑ wi kɑ win mɔɔ Mɑɑtɑ bɑ Yesu nɔɔ mɔrisiɑ bɑ nɛɛ, Yinni, wunɛn bɔrɔ kĩnɑsi u bɑrɔ.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ye Yesu u yeni nuɑ u nɛɛ, bɑrɑ te, tɑ ǹ ɡɔɔɡiru ɑdɑmɑ tɑ koo Gusunɔn yiiko sɔ̃ɔsi, kpɑ bu kɑ Gusunɔn Bii bɛɛrɛ wɛ̃.
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 N deemɑ Yesu u sɑ̃ɑwɑ Mɑɑtɑ kɑ win wɔnɔ kɑ ben sesu Lɑsɑɑn bɔrɔ kĩnɑsi.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ye u nuɑ mɑ Lɑsɑɑ u bɑrɔ, u ɡinɑ sinɑ wuu mi u wɑ̃ɑ mi sɔ̃ɔ yiru.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Yen biru u win bwɑ̃ɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, su kpɑm wurɑ Yudeɑɔ.
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Win bwɑ̃ɑbɑ nɛɛ, yinni, sɔ̃ɔ mɛɛ terɑ Yuubɑ bɑ kĩ bu nun kpenu kɑsuku, mɑ ɑ kpɑm kĩ ɑ wurɑ mi?
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Yesu u bu bikiɑ u nɛɛ, n ǹ sɑɑ wɔkurɑ yiruwɑ sɔ̃ɔ rɑ n wɑ̃ɑ sɔ̃ɔ teeru sɔɔ? Goo ù n sĩimɔ sɔ̃ɔ sɔɔ, u ǹ sokurɑmɔ yèn sɔ̃ u hɑnduniɑn yɑm bururɑm wɑɑmɔ.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Adɑmɑ wi u sĩimɔ wɔ̃kuru sɔɔ u koo sokurɑ domi yɑm bururɑm sɑri yɛ̃ro sɔɔ.
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Yenibɑn biru u kpɑm nɛɛ, Lɑsɑɑ bɛsɛn bɔrɔ u dòwɑ ɑdɑmɑ nɑ dɔɔ n nùn yɑmiɑ.
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Bwɑ̃ɑ be, bɑ nɛɛ, Yinni, ù n dòn nɑ, u koo bɛkurɑ.
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Adɑmɑ Yesu u bu Lɑsɑɑn ɡɔɔ sɔ̃ɔmɔwɑ. Be, bɑ tɑmɑɑ dom dirun ɡɑriyɑ u bu sɔ̃ɔmɔ.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Yen sɔ̃nɑ Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ kpɑsɑsɑ u nɛɛ, Lɑsɑɑ u ɡuwɑ,
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 ɑdɑmɑ bɛɛn sɔ̃nɑ nɛn nukurɑ do ye nɑ ǹ kɑ wɑ̃ɑ mi, kpɑ i kɑ nɑɑnɛ doke. I nɑ su dɑ win mi.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Tomɑɑ wi bɑ rɑ mɑɑ soku Sikɑ, u win bwɑ̃ɑsibu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i de su dɑ, kpɑ su kɑ yinni ɡbi sɑnnu.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Ye Yesu u turɑ mi, u deemɑ Lɑsɑɑ kuɑ sɔ̃ɔ nnɛ sikiru sɔɔ kɔ.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Betɑni kɑ Yerusɑlɛmun tondɑm kun kere kilo itɑ.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Mɑ Yuu dɑbiru bɑ yɑrimɑ ben wuun di bɑ nɑ Mɑɑtɑ kɑ Mɑɑrin mi bu kɑ bu nukuru yɛmiɑsiɑ ben sesun ɡɔɔn sɔ̃.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Sɑnɑm mɛ Mɑɑtɑ u nuɑ mɑ Yesu u sisi, mɑ u nùn sennɔ dɑ. Adɑmɑ Mɑɑri u sɔ̃ yɛnuɔ.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Mɑ Mɑɑtɑ u Yesu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, Yinni ɑ̀ n dɑɑ wɑ̃ɑ mini nɛn sesu kun ɡbimɔ.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Adɑmɑ bɑɑ tɛ̃, nɑ yɛ̃ mɑ yɑbu bɑɑyere ye kɑɑ bikiɑ Gusunɔn nɔmuɔ u koo nun wɛ̃.
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Mɑ Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wunɛn sesu u koo se ɡɔrin di.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Mɑ Mɑɑtɑ u nɛɛ, ɡeemɑ, nɑ yɛ̃ mɑ u koo kpɑm se, ɡɔribu bɑ̀ n seemɔ sɑnɑm dɑ̃ɑkim sɔɔ.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Mɑ Yesu u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛnɑ nɑ rɑ ɡɔribu seeye, nɛnɑ nɑ rɑ wɑ̃ɑru wɛ̃. Bɑɑwure wi u mɑn nɑɑnɛ doke u ko n wɑ̃ɑwɑ wɑ̃ɑru sɔɔ bɑɑ ù n ɡu.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Bɑɑwure wi u mɑɑ wɑsi mɑ u mɑn nɑɑnɛ doke, u ǹ ɡbimɔ kɑ bɑɑdommɑɔ. A nɑɑnɛ doke nɡe mɛ?
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Mɑɑtɑ u Yinni wisɑ u nɛɛ, mɛyɑ nɑ nɑɑnɛ doke mɑ wunɑ Kirisi wi, Gusunɔn Bii, wi u sisi hɑnduniɑɔ.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Sɑnɑm mɛ Mɑɑtɑ u yeni ɡeruɑ u kpɑ, u win wɔnɔ Mɑɑri sokum dɑ, mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ tɛɛru mɑ yinni u tunumɑ u nùn soku.
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Ye Mɑɑri u yeni nuɑ u seewɑ kɑ sɛndɑru mɑ u dɑ win mi.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 N deemɑ Yesu kun ɡinɑ wuu dum kpɑ, u wɑ̃ɑwɑ yɑm mi Mɑɑtɑ kɑ nùn yinnɑ.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Yuu be bɑ Mɑɑri nukuru yɛmiɑsiɑmɔ dirɔ, ye bɑ wɑ u seewɑ kɑ sɛndɑru u yɑrɑ tɔɔwɔ, bɑ nùn swĩi. Bɑ tɑmɑɑ u dɔɔwɑ sikirɔ u swĩ.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Sɑnɑm mɛ Mɑɑri u turɑ mi Yesu u wɑ̃ɑ, ye u nùn wɑ u yiirɑ u nɛɛ, Yinni ɑ̀ n dɑɑ wɑ̃ɑ mini nɛn sesu kun ɡbimɔ.
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ye Yesu u wɑ u sumɔ, mɑ Yuu be bɑ kɑ nùn nɑ, ben tii bɑ sumɔ, yerɑ u diirɑ kɑ nuku sɑnkirɑnu.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 U bu bikiɑ u nɛɛ, mɑnɑ i nùn sikɑ.
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Mɑ Yesu u swĩ.
35 Jesus chorou.
36 Yen sɔ̃nɑ Yuubɑ bɑ nɛɛ, i mɛɛrio i wɑ nɡe mɛ u nùn kĩ n nɛ.
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Adɑmɑ ben ɡɑbu bɑ nɛɛ, durɔ wini u wɔ̃ko yɑm wɑɑsiɑ. Mbɑn sɔ̃nɑ u derɑ Lɑsɑɑ u ɡu.
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Yesu u kpɑm diirɑ, mɑ u dɑ sikirɔ. Siki te, kpee wɔruwɑ, mɑ bɑ ɡen nɔɔ kɔruɑ kɑ kperu.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Mɑ Yesu u woodɑ wɛ̃ u nɛɛ, bu kpee te bɔrio min di.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Mɑ Yesu u nùn bikiɑ u nɛɛ, nɑ ǹ dɑɑ nun sɔ̃ɔwɑ nɑ nɛɛ, ɑ̀ n nɑɑnɛ doke, kɑɑ Gusunɔn yiiko wɑ?
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Mɑ bɑ kpee te bimiɑ min di. Mɑ Yesu u win nɔni suɑ wɔllɔ u nɛɛ, nɛn Bɑɑbɑ, nɑ nun siɑrɑ yèn sɔ̃ ɑ nɛn ɡɑri swɑɑ dɑki.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Nɑ yɛ̃ mɑ ɑ rɑ nɛn ɡɑri nɔ bɑɑdommɑ, ɑdɑmɑ nɑ yeni ɡerumɔwɑ tɔn benin sɔ̃ be bɑ yɔ̃ mi, kpɑ bu kɑ nɑɑnɛ doke mɑ wunɑ ɑ mɑn ɡɔrimɑ.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Sɑnɑm mɛ u yeni ɡeruɑ u kpɑ, mɑ u ɡbɑ̃rɑ kɑ dɑm u nɛɛ, Lɑsɑɑ, ɑ yɑrimɑ!
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Wi u rɑɑ ɡu mi, u yɑrimɑ sikirun di kɑ win ɡorun bekuru te bɑ win nɔmɑ kɑ nɑɑsu tɛ̃kuɑ kɑ mɑɑ wirɔ. Mɑ Yesu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bu nùn kusio u sĩ.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 N wee Yuu dɑbiru be bɑ Mɑɑri swĩimɑ mi, mɑ bɑ wɑ ye Yesu u kuɑ, bɑ nùn nɑɑnɛ doke.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Adɑmɑ ben ɡɑbu bɑ ɡɔsirɑ bɑ dɑ Fɑlisibɑn mi, bɑ bu sɔ̃ɔwɑ ye Yesu u kuɑ.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Sɑnɑm mɛyɑ yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ Fɑlisibɑ bɑ ɡuro ɡurobu mɛnnɑ mɑ bɑ bikiɑnɑmɔ bɑ mɔ̀, ɑmɔnɑ sɑ ko ko. Durɔ wi wee, u sɔm mɑɑmɑɑkiɡii dɑbinu mɔ̀.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Sɑ̀ n nùn deri mɛ, tɔmbu kpurowɑ bɑ koo nùn nɑɑnɛ doke. Romuɡibu bɑ koo mɑɑ nɑ bu bɛsɛn sɑ̃ɑ yeru wɔrɑ kpɑ bu bɛsɛn bweseru ɡurɑ.
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Adɑmɑ ben turo wi bɑ rɑ nɛɛ Kɑifɑ, wi u sɑ̃ɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero wɔ̃ɔ ɡe sɔɔ, u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bɛɛ i ǹ ɡɑ̃ɑnu ɡɑnu yɛ̃ bɑɑ fiiko.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Mɛyɑ, n ǹ mɑɑ bɛɛ yeeri mɑ bɛɛn ɑrufɑɑniwɑ tɔn turo u kɑ ɡbi tɔn dɑbirun sɔ̃, kpɑ bɛsɛn bweseru kpuro tu ku kɑ kɑm ko.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 N ǹ mɔ kɑ win tiin yɛ̃rɑ u yeni ɡeruɑ. U ye ɡeruɑwɑ yèn sɔ̃ wiyɑ u sɑ̃ɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero wɔ̃ɔ ɡe sɔɔ, yen sɔ̃nɑ u ɡeruɑ u nɛɛ, Yesu koo ɡbi Yuubɑn bweserun sɔ̃.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 N ǹ mɑɑ mɔ be tɔnɑn sɔ̃, ɑdɑmɑ u kɑ mɑɑ Gusunɔn bibu kpuro kowɑ tɔn teebu be bɑ wɑ̃ɑ bɑɑmɑ.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Yen sɔ̃nɑ sɑɑ dɔmɑ ten di, bɑ wesiɑnɑ bu kɑ Yesu ɡo.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Yenin sɔ̃nɑ u ǹ mɑɑ sĩimɔ bɑtumɑ sɔɔ Yuubɑn suunuɔ, ɑdɑmɑ u doonɑ min di tem ɡɑm ɡiɑ ɡbɑburu sɔɔ, mi u wuu ɡɑɡu duɑ ɡe bɑ rɑ soku Efɑrɑimu. Miyɑ u sinɑ kɑ win bwɑ̃ɑbu.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Yuubɑn tɔ̃ɔ bɑkɑru te bɑ rɑ soku Gɔɔ sɑrɑribu tɑ turuku kuɑ, mɑ tɔn dɑbiru sɑɑ bɑru kpɑɑnun di bɑ dɑ Yerusɑlɛmuɔ bu kɑ tii sɑ̃rɑsiɑ tɔ̃ɔ bɑkɑ te, tu sere turi.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Mɑ bɑ Yesu kɑsu. Bɑ yɔ̃ sɑ̃ɑ yerɔ bɑ bikiɑnɑmɔ, bɑ mɔ̀ ɑmɔnɑ i bwisikumɔ. U ǹ tɔ̃ɔ bɑkɑru sisiwɑ?
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Yɑ̃ku kowo tɔnwerobu kɑ Fɑlisibɑ bɑ rɑɑ woodɑ wɛ̃ bɑ nɛɛ, ɡoo ù n yɛ̃ mi Yesu u wɑ̃ɑ u bu sɔ̃ɔwɔ kpɑ be, bu nùn mwɑ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.