Isaías 37

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Sɑɑ ye sinɑ boko Esekiɑsi u ɡɑri yi nuɑ, yerɑ u win tiin yɑberu nɛnuɑ u ɡĩɑnɑ mɑ u sɑɑki suɑ u sebuɑ nuku sɑnkirɑnun sɔ̃. Mɑ u dɑ Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerɔ.
1 E aconteceu que, tendo ouvido isso o rei Ezequias, rasgou as suas vestes, e se cobriu de saco de pano grosseiro, e entrou na Casa do Senhor .
2 Yerɑ u Eliɑkimu win sɔm kowobun wiruɡii kɑ mɑɑ Sebinɑ win tire yoro, kɑ yɑ̃ku kowo bukurobu ɡɔrɑ Gusunɔn sɔmɔ Esɑi, Amɔtin biin mi. N deemɑ be kpuro sɑɑkibɑrɑ bɑ sebuɑ bɑ kɑ dɑ mi.
2 E o rei enviou a Eliaquim, o mordomo, e a Sebna, o escrivão, e aos anciãos dos sacerdotes, cobertos de sacos de pano grosseiro, a Isaías, filho de Amoz, o profeta.
3 Ye bɑ turɑ mi, bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɑmɛniwɑ Esekiɑsi u ɡeruɑ. U nɛɛ, ɡisɔn tɔ̃ɔ te, nuku sɑnkirɑnu sɔɔrɑ sɑ wɑ̃ɑ. Bɑ sun sɛɛyɑsiɑmɔ mɑ bɑ sun doke sekuru sɔɔ. Gisɔn wɑhɑlɑ ye, yɑ sɑ̃ɑwɑ nɡe tɔn kurɔ wi u yiire u kĩ u mɑ, ɑdɑmɑ u ǹ dɑm mɔ u kɑ wɛ̃mɑ.
3 E disseram-lhe: Assim diz Ezequias: Este dia é dia de angústia, e de vitupérios, e de blasfêmias, porque chegados são os filhos ao parto, e força não há para os dar à luz.
4 Sɔrɔkudo Gusunɔ wunɛn Yinni u ko n Asirin sinɑ bokon ɡɔron ɡɑri yi nuɑ wi u nɑ u nùn wɔnwɑ. Ǹ n mɛn nɑ, ɑ kɑnɑru koowo bɛsɛ be sɑ ɡinɑ tien sɔ̃ kpɑ Gusunɔ u nùn sɛɛyɑsiɑ.
4 Porventura, o Senhor , teu Deus, terá ouvido as palavras de Rabsaqué, a quem enviou o rei da Assíria, seu amo, para afrontar o Deus vivo e para o vituperar com as palavras que o Senhor , teu Deus, tem ouvido; faze oração pelo resto que ficou.
5 Ye Esɑi u Esekiɑsin bwɑ̃ɑ ben ɡɑri yi nuɑ, yerɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
5 E os servos do rei Ezequias vieram a Isaías.
6 wee, ye i ko bɛɛn yinni sɔ̃. I nɛɛ, ɑmɛniwɑ Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ. U nɛɛ, u ku de ɡɑri yi u nuɑ mi, yi nùn bɛrum ko, yi Asirin sinɑ bokon ɡɔro be, bɑ kɑ wi, Yinni Gusunɔ wɔnwɑ mi.
6 E Isaías lhes disse: Assim direis a vosso amo: Assim diz o Senhor : Não temas à vista das palavras que ouviste, com as quais os servos do rei da Assíria de mim blasfemaram.
7 U koo de Asirin sinɑ boko wi, u lɑbɑɑri ɡɑɑ nɔ kpɑ yu win bwɛ̃rɑ ɡɔsiɑ u wurɑ win temɔ. Miyɑ u koo de bu nùn ɡo kɑ tɑkobi.
7 Eis que porei nele um espírito, e ele ouvirá um rumor e voltará para a sua terra; e fá-lo-ei cair morto à espada, na sua terra.
8 Asirin sinɑ bokon ɡɔro wi, u ɡɔsirɑ u dɑ Libinɑɔ domi u nuɑ mɑ win yinni u doonɑ Lɑkisin di u dɑ u Libinɑɡibu tɑbu wɔri.
8 Voltou, pois, Rabsaqué e achou o rei da Assíria pelejando contra Libna; porque ouvira que já se havia retirado de Laquis.
9 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Asirin sinɑ boko wi, u nuɑ mɑ Tirɑkɑ, Etiopin sinɑ boko u nùn tɑbu wɔrim wee. Yerɑ u mɑɑ Esekiɑsi sɔmɔbu ɡɔriɑ u nɛɛ,
9 E ouviu dizer que Tiraca, rei da Etiópia, tinha saído para lhe fazer guerra. Assim que ouviu isso, enviou mensageiros a Ezequias, dizendo:
10 ɑmɛniwɑ i ko i Esekiɑsi Yudɑbɑn sinɑ boko sɔ̃. I nɛɛ, u ku de Gusunɔ, win Yinni, wi u nɑɑnɛ sɑ̃ɑ mi, u nùn nɔni wɔ̃ke u nɛɛ, nɛ, Asirin sinɑ boko, nɑ ǹ kpɛ̃ n Yerusɑlɛmu mwɑ.
10 Assim falareis a Ezequias, rei de Judá, dizendo: Não te engane o teu Deus, em quem confias, dizendo: Jerusalém não será entregue nas mãos do rei da Assíria.
11 Wi, Esekiɑsin tii u nuɑ mɑ bɛsɛn sinɑm be bɑ mɑn ɡbiiye kpuro bɑ rɑɑ tem mɛ mu tieɡibu kpuro kɑm koosiɑ. Yerɑ wi, u tɑmɑɑ u koo yɑri nɛn nɔmɑn di?
11 Eis que já tens ouvido o que fizeram os reis da Assíria a todas as terras, destruindo-as totalmente; e escaparias tu?
12 Nɛn bɑɑbɑbɑ bɑ Gosɑni kpeerɑsiɑ kɑ Hɑrɑni kɑ Resɛfu kɑ sere Edɛniɡibu be bɑ wɑ̃ɑ Telɑsɑɑɔ. Ben bũnu kpĩɑ nu bu wɔrɑ?
12 Porventura, as livraram os deuses das nações que meus pais destruíram: Gozã, e Harã, e Rezefe, e os filhos de Éden, que estavam em Telassar?
13 Nɡe mɑnɑ Hɑmɑtiɡibun sunɔ u wɑ̃ɑ, kɑ Aɑpɑdiɡibun sunɔ kɑ Sefɑɑfɑimuɡibun sunɔ kɑ Henɑɡii kɑ sere mɑɑ Ifɑɡii.
13 Onde está o rei de Hamate, e o rei de Arpade, e o rei das cidades de Sefarvaim, Hena e Iva?
14 Ye Asirin sinɑ bokon sɔmɔ be, bɑ turɑ Esekiɑsin mi, yerɑ bɑ nùn tireru wɛ̃ tè sɔɔ ben yinnin ɡɑri wɑ̃ɑ, mɑ Esekiɑsi u tu ɡɑrɑ. Yen biru u dɑ Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerɔ mɑ u tu dɛriɑ mi.
14 Recebendo, pois, Ezequias as cartas das mãos dos mensageiros e lendo-as, subiu à Casa do Senhor ; e Ezequias as estendeu perante o Senhor .
15 U kɑnɑru kuɑ Yinni Gusunɔn mi, u nɛɛ,
15 E orou Ezequias ao Senhor , dizendo:
16 Gusunɔ, bɛsɛ Isirelibɑn Yinni, wunɛ wi ɑ sɔ̃ wɔllun kɔ̃sobu yirun suunu sɔɔ, wunɛ turowɑ ɑ sɑ̃ɑ sinɑmbu kpuron Yinni. Wunɑ ɑ wɔllu kɑ tem tɑkɑ kuɑ, mɑ ɑ sɑ̃ɑ mɛn Yinni.
16 Ó Senhor dos Exércitos, Deus de Israel, que habitas entre os querubins; tu és o Deus, tu somente, de todos os reinos da terra; tu fizeste os céus e a terra.
17 A nɔni seeyo ɑ mɛɛri, kpɑ ɑ swɑɑ dɑki ɑ nɛn ɡɑri nɔ, kpɑ ɑ Sɑnkeribu, Asirin sinɑ bokon ɡɑri nɔ yi win sɔm kowobun wiruɡii u kɑ nun wɔnwɑ.
17 Inclina, ó Senhor , os ouvidos e ouve; abre, Senhor , os olhos e olha; e ouve todas as palavras de Senaqueribe, as quais ele mandou para afrontar o Deus vivo.
18 Kɑ ɡem, Yinni, nɑ yɛ̃ mɑ Asirin sinɑmbu bɑ bwese dɑbinu kpeerɑsiɑ mɑ bɑ nin tem sɑnkɑ,
18 Verdade é, Senhor , que os reis da Assíria assolaram todos os países e suas terras.
19 bɑ nin bwɑ̃ɑrokunu dɔ̃ɔ mɛniki. Domi nu ǹ Gusunɔ. Nu sɑ̃ɑwɑ tɔmbun sɔmɑ ye bɑ kuɑ kɑ dɑ̃ɑ kɑ kpenu. Yen sɔ̃nɑ bɑ kpĩɑ bɑ nu kpeerɑsiɑ.
19 E lançaram no fogo os seus deuses; porque deuses não eram, senão obra de mãos de homens, madeira e pedra; por isso, os destruíram.
20 Tɛ̃, Yinni Gusunɔ, ɑ sun wɔro sɑɑ Sɑnkeribun nɔmɑn di kpɑ hɑnduniɑn sinɑmbu kpuro bu ɡiɑ mɑ wunɛ turowɑ ɑ sɑ̃ɑ Gusunɔ.
20 Agora, pois, ó Senhor , nosso Deus, livra-nos das suas mãos, para que todos os reinos da terra conheçam que só tu és o Senhor .
21 Yerɑ Esɑi, Amɔtin bii, u Esekiɑsi sɔmɔ ɡɔriɑ u nɛɛ, bu nùn sɔ̃ mɑ Gusunɔ, Isirelibɑn Yinni u win kɑnɑru mwɑ te u kuɑ Sɑnkeribu, Asirin sinɑ bokon sɔ̃.
21 Então, Isaías, filho de Amoz, mandou dizer a Ezequias: Assim diz o Senhor , o Deus de Israel: Quanto ao que me pediste acerca de Senaqueribe, rei da Assíria,
22 Ye Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ Sɑnkeribun sɔ̃ wee. U nɛɛ,
22 esta é a palavra que o Senhor falou a respeito dele: A virgem, a filha de Sião, te despreza e de ti zomba; a filha de Jerusalém meneia a cabeça por detrás de ti.
23 Wɑrɑ u kɑm mɛɛrɑ u wɔnwɑ.
23 A quem afrontaste e de quem blasfemaste? E contra quem alçaste a voz e ergueste os olhos ao alto? Contra o Santo de Israel!
24 Win sɔmɔbɑ nɑ bɑ wi, Yinni Gusunɔ wɔnwɑ.
24 Por meio de teus servos, afrontaste o Senhor e disseste: Com a multidão dos meus carros subi eu aos cumes dos montes, aos últimos recessos do Líbano; e cortarei os seus altos cedros e as suas faias escolhidas e entrarei no seu cume mais elevado, no bosque do seu campo fértil.
25 U nɛɛ, u bwii ɡbɑ tem tukumɔ
25 Eu cavei e bebi as águas; e, com a planta de meus pés, sequei todos os rios do Egito.
26 Adɑmɑ Sɑnkeribu u ǹ yɛ̃
26 Porventura, não ouviste que já muito antes eu fiz isso e que já desde os dias antigos o tinha pensado? Agora, porém, se cumpre, e eu quis que fosses tu que destruísses as cidades fortes e as reduzisses a montões assolados.
27 Wi, Yinni Gusunɔ, u derɑ
27 Por isso, os seus moradores, com as mãos caídas, andaram atemorizados e envergonhados; eram como a erva do campo, e a erva verde, e o feno dos telhados, e o trigo queimado antes do crescimento.
28 Wiyɑ u mɑɑ nɛɛ,
28 Mas eu conheço o teu assentar, e o teu sair, e o teu entrar, e o teu furor contra mim.
29 Yèn sɔ̃ wi, Yinni Gusunɔ u nuɑ
29 Por causa da tua raiva contra mim e porque a tua arrogância subiu até aos meus ouvidos, eis que porei o meu anzol no teu nariz e o meu freio, nos teus lábios e te farei voltar pelo caminho por onde vieste.
30 Mɑ Esɑi u Esekiɑsi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee, ye yɑ ko n sɑ̃ɑ yĩreru wunɛn mi. Gisɔku kɑ ɡɑsɔkun doo ɡɑ̃riyɑ i ko i di. Adɑmɑ wɔ̃ɔ itɑse i ko duurewɑ kpɑ i ɡɛ̃. Mɛyɑ i ko mɑɑ resɛm duure kpɑ i yen mɑrum di.
30 E isto te será por sinal: este ano se comerá o que espontaneamente nascer e, no segundo ano, o que daí proceder; mas, no terceiro ano, semeai, e segai, e plantai vinhas, e comei os frutos delas.
31 — ausente —
31 Porque o que escapou da casa de Judá e ficou de resto tornará a lançar raízes para baixo e dará fruto para cima.
32 — ausente —
32 Porque de Jerusalém sairá o restante, e, do monte Sião, o que escapou; o zelo do Senhor dos Exércitos fará isso.
33 Yen sɔ̃nɑ u ɡeruɑ u nɛɛ, Asirin sinɑ boko wi kun duɔ Yerusɑlɛmuɔ. Mɛyɑ win tɑbu kowobu bɑ ǹ ye susiɔ bɑ n tɛrɛnu nɛni bu kɑ kuku yenu ko bu sere nɛɛ, bɑ koo sɛ̃u to.
33 Pelo que assim diz o Senhor acerca do rei da Assíria: Não entrará nesta cidade, nem lançará nela flecha alguma; tampouco virá perante ela com escudo, ou levantará contra ela tranqueira.
34 Swɑɑ ye u kɑ nɑ, yerɑ u koo kɑ ɡɔsirɑ. U ǹ duɔ wuu ɡe sɔɔ. Yinni Gusunɔn tiiwɑ u ɡeruɑ mɛ.
34 Pelo caminho por onde vier, por esse voltará; mas nesta cidade não entrará, diz o Senhor .
35 Domi u koo wuu ɡe kɔ̃suwɑ u ɡu fɑɑbɑ ko win tiin sɔ̃ kɑ Dɑfidi win sɔm kowon sɔ̃.
35 Porque eu ampararei esta cidade, para a livrar, por amor de mim e por amor do meu servo Davi.
36 Ye n kuɑ wɔ̃kuru, yerɑ Yinni Gusunɔn ɡɔrɑdo u yɑrɑ u dɑ Asiriɡibun sɑnsɑniɔ mɑ u tɔnu nɔrɔbun subɑ wunɑɑ wɛnɛ kɑ nɔɔbu (185.000) ɡo. Ye bɑ seewɑ bururu, bɑ deemɑ wee, ɡonɑ nu tɛrie bɑɑmɑ kpuro.
36 Então, saiu o Anjo do Senhor e feriu, no arraial dos assírios, a cento e oitenta e cinco mil; e, quando se levantaram pela manhã cedo, eis que tudo eram corpos mortos.
37 Yerɑ Sɑnkeribu, Asirin sinɑ boko u ɡɔsirɑ u dɑ u wɑ̃ɑ Ninifuɔ.
37 Assim, Senaqueribe, rei da Assíria, se retirou, e se foi, e voltou, e ficou em Nínive.
38 Sɔ̃ɔ teeru u yiire win bũu wi bɑ mɔ̀ Nisɔrɔkun nuurɔ. Miyɑ win bibu yiru beni, Adɑmɛlɛki kɑ Sɑrɛsɛɛ bɑ nùn ɡo kɑ tɑkobi, mɑ bɑ kpikiru suɑ bɑ dɑ tem mɛ bɑ mɔ̀ Arɑrɑti ɡiɑ. Mɑ win bii Esɑɑ Hɑdoni u bɑndu kɔsire kuɑ.
38 E sucedeu que, estando ele prostrado na casa de Nisroque, seu deus, Adrameleque e Sarezer, seus filhos, o feriram à espada; e eles fugiram para a terra de Ararate; e Esar-Hadom, seu filho, reinou em seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.