Hebreus 6
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Ǹ n mɛn nɑ, su Kirisin ɡɑrin torubu deri kpɑ su dɑ wuswɑɑɔ su kɑ ko tɔn yebunu. Su ku mɑɑ ɡɑri yin kpɛɛkpɛɛku surɑ, ɡerɑ ɡɔ̃ru ɡɔsiɑbu kookoo kɑmɡisun di kɑ nɑɑnɛ dokebu Gusunɔ sɔɔ,
1 Pelo que, transpondo os ensinamentos elementares da doutrina de Cristo, procuremos alcançar-lhe a plenitude. Não queremos agora insistir nas noções fundamentais da conversão, da renúncia ao pecado, da fé em Deus,
2 kɑ wɑsi dɛɛrɑsiɑbun woronu kɑ nɔmɑn sɔndibu yɑ̃kurun wɔllɔ kɑ ɡɔribun seebun ɡɑri kɑ siɑn siribu.
2 a doutrina dos vários batismos, da imposição das mãos, da ressurreição dos mortos e do julgamento eterno.
3 Wuswɑɑ dɑɑ biyɑ sɑ ko hɑniɑ ko Gusunɔ ù n wurɑ.
3 Isto faremos, se Deus o permitir.
4 Ǹ n ben sɔ̃n nɑ, be bɑ rɑɑ yɑm wɑ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ, mɑ bɑ win kɛ̃nu dendɑ, mɑ bɑ bɔnu wɑ Hunde Dɛɛro sɔɔ,
4 Porque aqueles que foram uma vez iluminados saborearam o dom celestial, participaram dos dons do Espírito Santo,
5 mɑ bɑ wɑ mɑ Gusunɔn ɡɑri wɑ̃, mɑ bɑ siɑn wɑ̃ɑrun dɑm ɡiɑ,
5 experimentaram a doçura da palavra de Deus e as maravilhas do mundo vindouro e, apesar disso, caíram na apostasia,
6 yen biru bɑ̀ n biru kisi bɑ nɑɑnɛ dokebu deri mɑm mɑm, n ǹ mɑɑ koorɔ bu bu ɡɔ̃ru ɡɔsiɑsiɑ. Domi bɑ kpɑm Gusunɔn Bii kpɑremɔwɑ ben tii dɑ̃ɑ bunɑnɑrɔ mɑ bɑ nùn sekuru dokemɔ bɑtumɑ sɔɔ.
6 é impossível que se renovem outra vez para a penitência, visto que, da sua parte, crucificaram de novo o Filho de Deus e publicamente o escarneceram.
7 Sɑnɑm mɛ tem mu ɡuri nim nɔrumɔ kiri kiri mɑ mu dĩɑnu kpiisiɑmɔ ni nu koo mɛn yɛ̃robu ɑrufɑɑni kuɑ, Gusunɔ u rɑ mu domɑru kuewɑ.
7 O terreno que recebe chuvas freqüentes e fornece ao agricultor boas searas, é abençoado por Deus.
8 Adɑmɑ mù n sɑ̃ki kɑ ɑwĩi kpiimɔ mu ǹ ɡɑru koorɔ. Ǹ n sosi Gusunɔ u koo mu bɔ̃rusi, ɑmɛn biru kpɑ mu dɔ̃ɔ mwɑɑrɑ.
8 O que produz só espinhos e abrolhos, é abandonado, não demora que será amaldiçoado e acabará sendo incendiado.
9 Adɑmɑ kĩnɑsibu, bɑɑ sɑ̀ n ɡɑri yin bweseru ɡerumɔ, sɑ bɛɛ nɑɑnɛ sɑ̃ɑ sɑ yĩiyɔ mɑ i ko n wɑ̃ɑ fɑɑbɑn swɑɑ sɔɔ.
9 Embora vos falemos desse modo, caríssimos, temos a melhor idéia a vosso respeito e de vossa salvação.
10 Gusunɔ u sɑ̃ɑwɑ ɡemɡii, u ǹ bɛɛn sɔmburu duɑrimɔ kɑ kĩi te i sɔ̃ɔsi win yĩsirun sɔ̃, sɑnɑm mɛ i wiɡibu nɔɔri nɡe mɛ i bu nɔɔrimɔ tɛ̃.
10 Deus não é injusto e não esquecerá vossas obras e a caridade que mostrastes por amor de seu nome, vós que servistes e continuais a servir os santos.
11 Kɑ mɛ, sɑ kĩ bɛɛn bɑɑwure u n hɑniɑ ye mɔ sere kɑ nɔrɔ, kpɑ ye i yĩiyɔ yu kɑ koorɑ mɑm mɑm.
11 Desejamos, apenas, que ponhais todo o empenho em guardar intata a vossa esperança até o fim,
12 Sɑ ǹ kĩ i ko nɡe be bɑ tɛmɑnɑbu kpɑnɑ, ɑdɑmɑ i bu sɑɑrio be bɑ nɑɑnɛ doke mɑ bɑ tɛmɑnɑ bɑ kɑ tubi dimɔ ye Gusunɔ u bu nɔɔ mwɛɛru kuɑ.
12 e que, longe de vos tornardes negligentes, sejais imitadores daqueles que pela fé e paciência se tornam herdeiros das promessas.
13 Sɑnɑm mɛ Gusunɔ u Aburɑhɑmu nɔɔ mwɛɛru kuɑ, kɑ yen bɔ̃ri sɑnnɑ. U bɔ̃ruɑ kɑ win tiin yĩsiru yèn sɔ̃ ɡoo sɑri wi u mɑɑ nùn kere wìn yĩsiru u koo kɑ bɔ̃re.
13 Quando Deus fez a promessa a Abraão, como não houvesse ninguém maior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 U nɛɛ, kon nun domɑru kuɑ kɑ ɡem, kon de wunɛn bweseru tu dɑbiɑ.
14 dizendo: Em verdade eu te abençoarei, e multiplicarei a tua posteridade {Gn 22,16s}.
15 Nɡe mɛyɑ Aburɑhɑmu u tɛmɑnɑ, mɑ u wɑ yèn nɔɔ mwɛɛru Gusunɔ u nùn kuɑ.
15 E Abraão, esperando com paciência, alcançou a realização da promessa.
16 Tɔmbu bɑ̀ n bɔ̃rumɔ bɑ rɑ bɔ̃rewɑ kɑ wi u bu keren yĩsiru, kpɑ bɔ̃ri yi, yi ben ɡɑri sire kpɑ yi sikirinɔsu kpuro kpeesiɑ.
16 Os homens, com efeito, juram por quem é maior do que eles, e o juramento serve de garantia e põe fim a toda controvérsia.
17 Nɡe mɛyɑ Gusunɔ u kĩɑ u be bɑ koo kɛ̃ru mwɑ te u bu nɔɔ mwɛɛru kuɑ sɔ̃ɔsi kpɑsɑsɑ mɑ win ɡɑri kun kɔbiɑrɔ. Yen sɔ̃nɑ u nɔɔ mwɛɛru kuɑ u sire kɑ bɔ̃ri.
17 Por isso, querendo Deus mostrar mais seguramente aos herdeiros da promessa a imutabilidade da sua resolução, interpôs o juramento.
18 Ǹ n mɛn nɑ, ɡɑri yiru wɑ̃ɑ yi yi ǹ kɔsirɔ, yì sɔɔ Gusunɔ kun kpɛ̃ u weesu ko. Yiyɑ yi sun dɑm kɑ̃ɑ ɡem ɡem bɛsɛ be sɑ kuku yeru kɑsu, kpɑ su kɑ wɑ su mwɑ ye sɑ yĩiyɔ bɑ sun yiiye.
18 Por este ato duplamente irrevogável, pelo qual o próprio Deus se proibia de desdizer-se, encontramos motivo de profunda consolação, nós que pusemos nossa perspectiva em alcançar a esperança proposta.
19 Yĩiyɔ bi, bu bɛsɛn ɡɔ̃ru nɛni sim sim nɡe ɡoo nimkuun mɑrutiɑ ɡu ku kɑ kɔ̃ɔrɑ. Bu dɑm mɔ, bu ǹ sikɑ mɔ, mɑ bu duɑ sere Gusunɔn wɑ̃ɑ yerun suunu sɔɔ.
19 Esperança esta que seguramos qual âncora de nossa alma, firme e sólida, e que penetra até além do véu, no santuário
20 Miyɑ Yesu u ɡbiɑ u duɑ bɛsɛn sɔ̃ u kuɑ yɑ̃ku kowo tɔnwero kɑ bɑɑdommɑɔ nɡe Mɛɛkisidɛki.
20 onde Jesus entrou por nós como precursor, Pontífice eterno, segundo a ordem de Melquisedec.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.