Hebreus 12
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Bɛsɛ mɑɑ, seedɑ dio dɑbi teniwɑ tɑ sun sikerenɛ. Ǹ n mɛn nɑ, i de su ye fɛ̃rɑ su kɔ̃ ye yɑ sun bɑɑsi bɛsɛn sɑnum sɔɔ kɑ durum ye yɑ rɑ sun fuuku mɑni sim sim, kpɑ su tɛmɑnɑ ɡɑrɑsɑn dukɑ sɔɔ ye yɑ sun mɑrɑ.
1 Desse modo, cercados como estamos de uma tal nuvem de testemunhas, desvencilhemo-nos das cadeias do pecado. Corramos com perseverança ao combate proposto, com o olhar fixo no autor e consumador de nossa fé, Jesus.
2 Su nɔni wukiɑ sɑ n Yesu mɛɛrɑ. Win min diyɑ bɛsɛn nɑɑnɛ dokebu wee, wiyɑ mɑɑ bu yibiɑmɔ. U wurɑ bɑ nùn ɡo dɑ̃ɑ bunɑnɑru sɔɔ, u ǹ ɡɔɔ win bweserun sekuru mɛɛrɑ domi u nuku dobu yĩiyɔ bu nùn yiiye. Tɛ̃ u sɔ̃ Gusunɔn sinɑ kitɑrun nɔm ɡeuɔ.
2 Em vez de gozo que se lhe oferecera, ele suportou a cruz e está sentado à direita do trono de Deus.
3 I win ɡɑri bwisikuo nɡe mɛ u tɛmɑnɑ kɑ yibɛrɛ tɛɛ te durumɡibɑ kɑ nùn nɛnuɑ, kpɑ i ku mwiɑ kpɑnɑ i dɑm biɑ.
3 Considerai, pois, atentamente aquele que sofreu tantas contrariedades dos pecadores, e não vos deixeis abater pelo desânimo.
4 Domi bɛɛ kɑ durum ɡɑbirinɑɑ sɔɔ, i ǹ ɡinɑ ɡɑbirinɛ sere n kɑ ko ɡɔɔ.
4 Ainda não tendes resistido até o sangue, na luta contra o pecado.
5 I dɑm kɛ̃ɛ ɡɑri duɑri yi Gusunɔ u bɛɛ sɔ̃ɔmɔ nɡe win bibu? U nɛɛ,
5 Estais esquecidos da palavra de animação que vos é dirigida como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor. Não desanimes, quando repreendido por ele;
6 Domi wi Yinni u kĩ wiyɑ u rɑ sɛɛyɑsie,
6 pois o Senhor corrige a quem ama e castiga todo aquele que reconhece por seu filho {Pr 3,11s}.
7 I kɑ bɛɛn nɔni swɑ̃ɑru tɛmɑnɔ, Gusunɔ u bɛɛ kuɑmmɛwɑ nɡe win bibu. Bii wɑrɑ wɑ̃ɑ wi win bɑɑbɑ ku rɑ sɛɛyɑsie.
7 Estais sendo provados para a vossa correção: é Deus que vos trata como filhos. Ora, qual é o filho a quem seu pai não corrige?
8 Bɑ̀ kun bɛɛ sɛɛyɑsie, nɡe bii be bɑ tie, ǹ n mɛn nɑ, i ǹ sɑ̃ɑ bɑɑn bibu, bɛɛ bii seeɡebɑrɑ.
8 Mas se permanecêsseis sem a correção que é comum a todos, seríeis bastardos e não filhos legítimos.
9 Su bɛsɛn tundobu yɑɑyɑ. Bɑ sun sɛɛyɑsiɑ sɑ mɑɑ bu bɛɛrɛ wɛ̃. Ǹ n mɛn nɑ, sɑ ǹ ko bɛsɛn Bɑɑbɑ wɔrukoo wiru kpĩiyɑ kpɑ sɑ n wɑ̃ɑru mɔ?
9 Aliás, temos na terra nossos pais que nos corrigem e, no entanto, os olhamos com respeito. Com quanto mais razão nos havemos de submeter ao Pai de nossas almas, o qual nos dará a vida?
10 Bɛsɛn tundo be, bɑ sun sɛɛyɑsiɑ sɑɑ fiiko sɔɔ nɡe mɛ n bu wɛ̃re. Adɑmɑ Gusunɔ u rɑ sun sɛɛyɑsie bɛsɛn ɑrufɑɑnin sɔ̃ kpɑ sɑ n kɑ dɛɛre nɡe wi.
10 Os primeiros nos educaram para pouco tempo, segundo a sua própria conveniência, ao passo que este o faz para nosso bem, para nos comunicar sua santidade.
11 Bɑ̀ n sun sɛɛyɑsiɑmɔ n dɑ n ɡinɑ sɑ̃ɑwɑ nuku sɑnkirɑnu, n ǹ mɔ nuku dobu. Adɑmɑ ɑmɛn biru be bɑ swɑɑ ɡeɑ ɡiɑ sɛɛyɑsiɑ bi sɔɔ, bɑ rɑ bin ɑrufɑɑni di ye yɑ sɑ̃ɑ bɔri yɛndu kɑ dɑɑ ɡeɑ.
11 E verdade que toda correção parece, de momento, antes motivo de pesar que de alegria. Mais tarde, porém, granjeia aos que por ela se exercitaram o melhor fruto de justiça e de paz.
12 Bɛɛ be i wɑsire i nɔmɑ sɑ̃ɑre, i tii tɑ̃sisio i nɔmɑ suɑ kpɑ i de bɛɛn dũɑ yɑ n dɑm mɔ.
12 Levantai, pois, vossas mãos fatigadas e vossos joelhos trêmulos {Is 35,3}.
13 I n sĩimɔ swɛɛ yi yi wɑ̃ sɔɔ, kpɑ nɑɑ si su ǹ bwɑ̃ɑ do, su kɑ bɛkurɑ kpɑ su ku kɑ kirirɑ.
13 Dirigi os vossos passos pelo caminho certo. Os que claudicam tornem ao bom caminho e não se desviem.
14 I hɑniɑ koowo i n kɑ nɔɔ tiɑ sɑ̃ɑ kɑ tɔmbu kpuro kpɑ i n wɑ̃ɑru dimɔ te tɑ dɛɛre, domi ɡoo sɑri wi u koo Yinni wɑ, win wɑ̃ɑru tɑ̀ kun dɛɛre.
14 Procurai a paz com todos e ao mesmo tempo a santidade, sem a qual ninguém pode ver o Senhor.
15 I n tii sɛ kpɑ bɛɛn ɡoo u ku rɑɑ Gusunɔn durom biɑ. I n tii sɛ kpɑ mɔru ye i yi ɡɔ̃ruɔ yu ku rɑɑ se nɡe kpii pɔturɑ yu wɑhɑlɑ doke, kpɑ yen dɛ̃ɛ yi tɔn dɑbinu bɑbɑ.
15 Estai alerta para que ninguém deixe passar a graça de Deus, e para que não desponte nenhuma planta amarga, capaz de estragar e contaminar a massa inteira.
16 I n tii sɛ kpɑ ɡoo u ku kɑ ɡoo kɔ̃ɔ mɛnnɑ tɑntɑnɑru sɔɔ, kpɑ ɡoo u ku mɑɑ yinɑ u ɡɑ̃ɑ dɛɛrɑnu bɛɛrɛ wɛ̃, nɡe Esɑu wi u bii yerumɑrun tubi dɔrɑ dĩɑ ɡbɛ̃ɛ teerun sɔ̃.
16 Que não haja entre vós ninguém sensual nem profanador como Esaú, que, por um prato de comida, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Amɛn biru bɛɛn tii i yɛ̃ mɑ u kĩɑ win bɑɑbɑ u nùn domɑru kuɑ ɑdɑmɑ u nùn yinɑri domi u ǹ swɑɑ wɑ u kɑ kɔsi ye u kuɑ bɑɑ mɛ u kɑsu kɑ swĩi.
17 E sabeis que, desejando ele em seguida receber a bênção do herdeiro, lhe foi recusada. E não bastaram todas as súplicas e lágrimas para que seu pai mudasse de sentimento...
18 Bɛɛ, i ǹ susimɛ ɡuurɔ te bɑ koo kpĩ bu bɑbɑ, nɡe mɛ Isirelibɑ bɑ ɡuu te bɑ mɔ̀ Sinɑi susi. Guu te, tɑ dɔ̃ɔ boko mɔ, kɑ yɑm wɔ̃kuru kɑ yɑm tĩreru kɑ woo ɡunɑ,
18 Em verdade, não vos aproximastes de uma montanha palpável, invadida por fogo violento, nuvem, trevas, tempestade,
19 kɑ kɔbɑn wurenu kɑ nɔɔɡiru. Ye Isirelibɑ bɑ nɔɔɡii te nuɑ bɑ suuru kɑnɑ nɔɔ ɡe, ɡu ku mɑɑ kɑ bu ɡɑri ɡɛɛ ko.
19 som da trombeta e aquela voz tão terrível que os que a ouviram suplicaram que ela não lhes falasse mais.
20 Domi bɑ ǹ yiire bin dɑm mɔ bi bu nɛɛ, “Hunde koni bɑɑyere ye yɑ ɡuu te bɑbɑ bɑɑ ǹ n ɡbeeku yɑɑn nɑ, bɑ koo ye kpenu kɑsukuwɑ bu ɡo.”
20 Estavam verdadeiramente aterrados por esta ordem: Todo aquele que tocar a montanha, mesmo que seja um animal, será apedrejado {Ex 19,12}.
21 Ye bɑ wɑ mi, yɑ bɛrum mɔ sere Mɔwisi u ɡeruɑ u nɛɛ, “Bɛrum mɑn mɔ̀ sere nɑ diirumɔ.”
21 E tão terrível era o espetáculo, que Moisés exclamou: Eu tremo de pavor {Dt 9,19}.
22 Adɑmɑ bɛɛ, Siɔnin ɡuurɑ i susi kɑ Gusunɔ Yinni wɑson wuu ɡe ɡɑ sɑ̃ɑ Yerusɑlɛmu wɔrukɑɑ, kɑ ɡen ɡɔrɑdo dɑbi dɑbiru te tɑ ǹ ɡɑrirɔ te tɑ mɛnnɛ kɑ nuku dobu.
22 Vós, ao contrário, vos aproximastes da montanha de Sião, da cidade do Deus vivo, da Jerusalém celestial, das miríades de anjos,
23 Gusunɔwɑ i susi wi u sɑ̃ɑ tɔmbu kpuron siri kowo, kɑ win bii yerumɑbɑn mɛnnɔ bèn yĩsɑ yoruɑ wɔllɔ, kɑ mɑɑ tɔn ɡeebun hundebɑ be Gusunɔ u dɛɛrɑsiɑ mɑm mɑm.
23 da assembléia festiva dos primeiros inscritos no livro dos céus, e de Deus, juiz universal, e das almas dos justos que chegaram à perfeição,
24 Yesuwɑ i susi wi u sɑ̃ɑ nɔɔ mwɛɛ kpɑɑ ten swɑɑ sɔmɔ, kɑ win yɛm mɛ mu yɛ̃kɑrɑ, mɛ mu ɡɑri mɔ̀ yi yi Abɛlin yɛmɡii nɔɔbu dobu kere.
24 enfim, de Jesus, o mediador da Nova Aliança, e do sangue da aspersão, que fala com mais eloqüência que o sangue de Abel.
25 Ǹ n mɛn nɑ, i n tii sɛ kpɑ i ku yɛ̃ron nɔɔ yinɑ wi u kɑ bɛɛ ɡɑri mɔ̀. Be bɑ yinɑ bu win ɡɑri swɑɑ dɑki wi u bu kirɔ mɔ̀ hɑnduniɑ sɔɔ, bɑ ǹ sɛɛyɑsiɑbu kisirɑri. Kɑɑ sere ɡere bɛsɛ? Sɑ ǹ kisirɑmɔ sɑ̀ n nùn biru kisi wi u kɑ sun ɡɑri mɔ̀ wɔllun di.
25 Guardai-vos, pois, de recusar ouvir aquele que fala. Porque, se não escaparam do castigo aqueles que dele se desviaram, quando lhes falava na terra, muito menos escaparemos nós, se o repelirmos, quando nos fala desde o céu.
26 Win nɔɔ ɡɑ tem yĩirɑ sɑnɑm mɛ, ɑdɑmɑ tɛ̃ u sun nɔɔ mwɛɛ teni kuɑ u nɛɛ, “Kon kpɑm wure n tem yĩire nɔn teeru, ɑdɑmɑ n ǹ mɑɑ mɔ mɛ tɔnɑ, kɑ wɔllɑ.”
26 Depois de ter outrora abalado a terra pela sua voz, ele hoje nos faz esta solene declaração: Ainda uma vez por todas moverei, não só a terra, mas também o céu {Ag 2,6}.
27 Ye u nɛɛ, “Kon kpɑm ko nɔn teeru,” yɑ sɔ̃ɔsimɔ mɑ tɑkɑ koorɑ koo yĩirurɑ yu doonɑ kpɑ ye yɑ kun yĩirurɔ yɑ n kɑ wɑ̃ɑ.
27 As palavras ainda uma vez indicam o desaparecimento do que é caduco, do que foi criado, para que só subsista o que é imutável.
28 Yen sɔ̃, su Gusunɔ siɑrɑ domi sɑ bɑndu mɔ te tɑ ǹ yĩirurɔ kpɑ su nùn sɑ̃ nɡe mɛ u kĩ kɑ bɛɛrɛ wɛ̃ɛbu kɑ nɑsiɑru.
28 sim, possuindo nós um reino inabalável, dediquemos a Deus um reconhecimento que lhe torne agradável o nosso culto com temor e respeito.
29 Geemɑ, Gusunɔ bɛsɛn Yinni u sɑ̃ɑwɑ nɡe dɔ̃ɔ wi u rɑ kɑm koosie.
29 Porque nosso Deus é um fogo devorador {Dt 4,24}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.