Hebreus 12

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Bɛsɛ mɑɑ, seedɑ dio dɑbi teniwɑ tɑ sun sikerenɛ. Ǹ n mɛn nɑ, i de su ye fɛ̃rɑ su kɔ̃ ye yɑ sun bɑɑsi bɛsɛn sɑnum sɔɔ kɑ durum ye yɑ rɑ sun fuuku mɑni sim sim, kpɑ su tɛmɑnɑ ɡɑrɑsɑn dukɑ sɔɔ ye yɑ sun mɑrɑ.
1 Portanto, nós também, pois, que estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço e o pecado que tão de perto nos rodeia e corramos, com paciência, a carreira que nos está proposta,
2 Su nɔni wukiɑ sɑ n Yesu mɛɛrɑ. Win min diyɑ bɛsɛn nɑɑnɛ dokebu wee, wiyɑ mɑɑ bu yibiɑmɔ. U wurɑ bɑ nùn ɡo dɑ̃ɑ bunɑnɑru sɔɔ, u ǹ ɡɔɔ win bweserun sekuru mɛɛrɑ domi u nuku dobu yĩiyɔ bu nùn yiiye. Tɛ̃ u sɔ̃ Gusunɔn sinɑ kitɑrun nɔm ɡeuɔ.
2 olhando para Jesus, autor e consumador da fé, o qual, pelo gozo que lhe estava proposto, suportou a cruz, desprezando a afronta, e assentou-se à destra do trono de Deus.
3 I win ɡɑri bwisikuo nɡe mɛ u tɛmɑnɑ kɑ yibɛrɛ tɛɛ te durumɡibɑ kɑ nùn nɛnuɑ, kpɑ i ku mwiɑ kpɑnɑ i dɑm biɑ.
3 Considerai, pois, aquele que suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo, para que não enfraqueçais, desfalecendo em vossos ânimos.
4 Domi bɛɛ kɑ durum ɡɑbirinɑɑ sɔɔ, i ǹ ɡinɑ ɡɑbirinɛ sere n kɑ ko ɡɔɔ.
4 Ainda não resististes até ao sangue, combatendo contra o pecado.
5 I dɑm kɛ̃ɛ ɡɑri duɑri yi Gusunɔ u bɛɛ sɔ̃ɔmɔ nɡe win bibu? U nɛɛ,
5 E já vos esquecestes da exortação que argumenta convosco como filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor e não desmaies quando, por ele, fores repreendido;
6 Domi wi Yinni u kĩ wiyɑ u rɑ sɛɛyɑsie,
6 porque o Senhor corrige o que ama e açoita a qualquer que recebe por filho.
7 I kɑ bɛɛn nɔni swɑ̃ɑru tɛmɑnɔ, Gusunɔ u bɛɛ kuɑmmɛwɑ nɡe win bibu. Bii wɑrɑ wɑ̃ɑ wi win bɑɑbɑ ku rɑ sɛɛyɑsie.
7 Se suportais a correção, Deus vos trata como filhos; porque que filho há a quem o pai não corrija?
8 Bɑ̀ kun bɛɛ sɛɛyɑsie, nɡe bii be bɑ tie, ǹ n mɛn nɑ, i ǹ sɑ̃ɑ bɑɑn bibu, bɛɛ bii seeɡebɑrɑ.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos são feitos participantes, sois, então, bastardos e não filhos.
9 Su bɛsɛn tundobu yɑɑyɑ. Bɑ sun sɛɛyɑsiɑ sɑ mɑɑ bu bɛɛrɛ wɛ̃. Ǹ n mɛn nɑ, sɑ ǹ ko bɛsɛn Bɑɑbɑ wɔrukoo wiru kpĩiyɑ kpɑ sɑ n wɑ̃ɑru mɔ?
9 Além do que, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e nós os reverenciamos; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, para vivermos?
10 Bɛsɛn tundo be, bɑ sun sɛɛyɑsiɑ sɑɑ fiiko sɔɔ nɡe mɛ n bu wɛ̃re. Adɑmɑ Gusunɔ u rɑ sun sɛɛyɑsie bɛsɛn ɑrufɑɑnin sɔ̃ kpɑ sɑ n kɑ dɛɛre nɡe wi.
10 Porque aqueles, na verdade, por um pouco de tempo, nos corrigiam como bem lhes parecia; mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Bɑ̀ n sun sɛɛyɑsiɑmɔ n dɑ n ɡinɑ sɑ̃ɑwɑ nuku sɑnkirɑnu, n ǹ mɔ nuku dobu. Adɑmɑ ɑmɛn biru be bɑ swɑɑ ɡeɑ ɡiɑ sɛɛyɑsiɑ bi sɔɔ, bɑ rɑ bin ɑrufɑɑni di ye yɑ sɑ̃ɑ bɔri yɛndu kɑ dɑɑ ɡeɑ.
11 E, na verdade, toda correção, ao presente, não parece ser de gozo, senão de tristeza, mas, depois, produz um fruto pacífico de justiça nos exercitados por ela.
12 Bɛɛ be i wɑsire i nɔmɑ sɑ̃ɑre, i tii tɑ̃sisio i nɔmɑ suɑ kpɑ i de bɛɛn dũɑ yɑ n dɑm mɔ.
12 Portanto, tornai a levantar as mãos cansadas e os joelhos desconjuntados,
13 I n sĩimɔ swɛɛ yi yi wɑ̃ sɔɔ, kpɑ nɑɑ si su ǹ bwɑ̃ɑ do, su kɑ bɛkurɑ kpɑ su ku kɑ kirirɑ.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que manqueja se não desvie inteiramente; antes, seja sarado.
14 I hɑniɑ koowo i n kɑ nɔɔ tiɑ sɑ̃ɑ kɑ tɔmbu kpuro kpɑ i n wɑ̃ɑru dimɔ te tɑ dɛɛre, domi ɡoo sɑri wi u koo Yinni wɑ, win wɑ̃ɑru tɑ̀ kun dɛɛre.
14 Segui a paz com todos e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 I n tii sɛ kpɑ bɛɛn ɡoo u ku rɑɑ Gusunɔn durom biɑ. I n tii sɛ kpɑ mɔru ye i yi ɡɔ̃ruɔ yu ku rɑɑ se nɡe kpii pɔturɑ yu wɑhɑlɑ doke, kpɑ yen dɛ̃ɛ yi tɔn dɑbinu bɑbɑ.
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem.
16 I n tii sɛ kpɑ ɡoo u ku kɑ ɡoo kɔ̃ɔ mɛnnɑ tɑntɑnɑru sɔɔ, kpɑ ɡoo u ku mɑɑ yinɑ u ɡɑ̃ɑ dɛɛrɑnu bɛɛrɛ wɛ̃, nɡe Esɑu wi u bii yerumɑrun tubi dɔrɑ dĩɑ ɡbɛ̃ɛ teerun sɔ̃.
16 E ninguém seja fornicador ou profano, como Esaú, que, por um manjar, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Amɛn biru bɛɛn tii i yɛ̃ mɑ u kĩɑ win bɑɑbɑ u nùn domɑru kuɑ ɑdɑmɑ u nùn yinɑri domi u ǹ swɑɑ wɑ u kɑ kɔsi ye u kuɑ bɑɑ mɛ u kɑsu kɑ swĩi.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou lugar de arrependimento, ainda que, com lágrimas, o buscou.
18 Bɛɛ, i ǹ susimɛ ɡuurɔ te bɑ koo kpĩ bu bɑbɑ, nɡe mɛ Isirelibɑ bɑ ɡuu te bɑ mɔ̀ Sinɑi susi. Guu te, tɑ dɔ̃ɔ boko mɔ, kɑ yɑm wɔ̃kuru kɑ yɑm tĩreru kɑ woo ɡunɑ,
18 Porque não chegastes ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 kɑ kɔbɑn wurenu kɑ nɔɔɡiru. Ye Isirelibɑ bɑ nɔɔɡii te nuɑ bɑ suuru kɑnɑ nɔɔ ɡe, ɡu ku mɑɑ kɑ bu ɡɑri ɡɛɛ ko.
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual, os que a ouviram pediram que se lhes não falasse mais;
20 Domi bɑ ǹ yiire bin dɑm mɔ bi bu nɛɛ, “Hunde koni bɑɑyere ye yɑ ɡuu te bɑbɑ bɑɑ ǹ n ɡbeeku yɑɑn nɑ, bɑ koo ye kpenu kɑsukuwɑ bu ɡo.”
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 Ye bɑ wɑ mi, yɑ bɛrum mɔ sere Mɔwisi u ɡeruɑ u nɛɛ, “Bɛrum mɑn mɔ̀ sere nɑ diirumɔ.”
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo assombrado e tremendo.
22 Adɑmɑ bɛɛ, Siɔnin ɡuurɑ i susi kɑ Gusunɔ Yinni wɑson wuu ɡe ɡɑ sɑ̃ɑ Yerusɑlɛmu wɔrukɑɑ, kɑ ɡen ɡɔrɑdo dɑbi dɑbiru te tɑ ǹ ɡɑrirɔ te tɑ mɛnnɛ kɑ nuku dobu.
22 Mas chegastes ao monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, e aos muitos milhares de anjos,
23 Gusunɔwɑ i susi wi u sɑ̃ɑ tɔmbu kpuron siri kowo, kɑ win bii yerumɑbɑn mɛnnɔ bèn yĩsɑ yoruɑ wɔllɔ, kɑ mɑɑ tɔn ɡeebun hundebɑ be Gusunɔ u dɛɛrɑsiɑ mɑm mɑm.
23 à universal assembleia e igreja dos primogênitos, que estão inscritos nos céus, e a Deus, o Juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 Yesuwɑ i susi wi u sɑ̃ɑ nɔɔ mwɛɛ kpɑɑ ten swɑɑ sɔmɔ, kɑ win yɛm mɛ mu yɛ̃kɑrɑ, mɛ mu ɡɑri mɔ̀ yi yi Abɛlin yɛmɡii nɔɔbu dobu kere.
24 e a Jesus, o Mediador de uma nova aliança, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Ǹ n mɛn nɑ, i n tii sɛ kpɑ i ku yɛ̃ron nɔɔ yinɑ wi u kɑ bɛɛ ɡɑri mɔ̀. Be bɑ yinɑ bu win ɡɑri swɑɑ dɑki wi u bu kirɔ mɔ̀ hɑnduniɑ sɔɔ, bɑ ǹ sɛɛyɑsiɑbu kisirɑri. Kɑɑ sere ɡere bɛsɛ? Sɑ ǹ kisirɑmɔ sɑ̀ n nùn biru kisi wi u kɑ sun ɡɑri mɔ̀ wɔllun di.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles que rejeitaram o que na terra os advertia, muito menos nós, se nos desviarmos daquele que é dos céus,
26 Win nɔɔ ɡɑ tem yĩirɑ sɑnɑm mɛ, ɑdɑmɑ tɛ̃ u sun nɔɔ mwɛɛ teni kuɑ u nɛɛ, “Kon kpɑm wure n tem yĩire nɔn teeru, ɑdɑmɑ n ǹ mɑɑ mɔ mɛ tɔnɑ, kɑ wɔllɑ.”
26 a voz do qual moveu, então, a terra, mas, agora, anunciou, dizendo: Ainda uma vez comoverei, não só a terra, senão também o céu.
27 Ye u nɛɛ, “Kon kpɑm ko nɔn teeru,” yɑ sɔ̃ɔsimɔ mɑ tɑkɑ koorɑ koo yĩirurɑ yu doonɑ kpɑ ye yɑ kun yĩirurɔ yɑ n kɑ wɑ̃ɑ.
27 E esta palavra: Ainda uma vez, mostra a mudança das coisas móveis, como coisas feitas, para que as imóveis permaneçam.
28 Yen sɔ̃, su Gusunɔ siɑrɑ domi sɑ bɑndu mɔ te tɑ ǹ yĩirurɔ kpɑ su nùn sɑ̃ nɡe mɛ u kĩ kɑ bɛɛrɛ wɛ̃ɛbu kɑ nɑsiɑru.
28 Pelo que, tendo recebido um Reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente com reverência e piedade;
29 Geemɑ, Gusunɔ bɛsɛn Yinni u sɑ̃ɑwɑ nɡe dɔ̃ɔ wi u rɑ kɑm koosie.
29 porque o nosso Deus é um fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.