Hebreus 12
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ
1 Bɛsɛ mɑɑ, seedɑ dio dɑbi teniwɑ tɑ sun sikerenɛ. Ǹ n mɛn nɑ, i de su ye fɛ̃rɑ su kɔ̃ ye yɑ sun bɑɑsi bɛsɛn sɑnum sɔɔ kɑ durum ye yɑ rɑ sun fuuku mɑni sim sim, kpɑ su tɛmɑnɑ ɡɑrɑsɑn dukɑ sɔɔ ye yɑ sun mɑrɑ.
1 Portanto, visto que nós também estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas, deixemos de lado todo o peso, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com paciência a corrida que está proposta diante de nós.
2 Su nɔni wukiɑ sɑ n Yesu mɛɛrɑ. Win min diyɑ bɛsɛn nɑɑnɛ dokebu wee, wiyɑ mɑɑ bu yibiɑmɔ. U wurɑ bɑ nùn ɡo dɑ̃ɑ bunɑnɑru sɔɔ, u ǹ ɡɔɔ win bweserun sekuru mɛɛrɑ domi u nuku dobu yĩiyɔ bu nùn yiiye. Tɛ̃ u sɔ̃ Gusunɔn sinɑ kitɑrun nɔm ɡeuɔ.
2 Olhando para Jesus, o autor e consumador da nossa fé, o qual, pela alegria que lhe foi proposta, suportou a cruz, desprezando a desonra, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 I win ɡɑri bwisikuo nɡe mɛ u tɛmɑnɑ kɑ yibɛrɛ tɛɛ te durumɡibɑ kɑ nùn nɛnuɑ, kpɑ i ku mwiɑ kpɑnɑ i dɑm biɑ.
3 Considerai, pois, aquele que suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo, a fim de que não fiqueis exaustos e desencorajados em vossas mentes.
4 Domi bɛɛ kɑ durum ɡɑbirinɑɑ sɔɔ, i ǹ ɡinɑ ɡɑbirinɛ sere n kɑ ko ɡɔɔ.
4 Vós ainda não resististes até ao sangue, lutando contra o pecado.
5 I dɑm kɛ̃ɛ ɡɑri duɑri yi Gusunɔ u bɛɛ sɔ̃ɔmɔ nɡe win bibu? U nɛɛ,
5 E vos esquecestes da exortação que vos fala, como a filhos: Filho meu, não desprezes o castigo do Senhor, e não desfaleças quando fores repreendido por ele.
6 Domi wi Yinni u kĩ wiyɑ u rɑ sɛɛyɑsie,
6 Pois aquele a quem o Senhor ama também castiga, e açoita a cada filho que recebe.
7 I kɑ bɛɛn nɔni swɑ̃ɑru tɛmɑnɔ, Gusunɔ u bɛɛ kuɑmmɛwɑ nɡe win bibu. Bii wɑrɑ wɑ̃ɑ wi win bɑɑbɑ ku rɑ sɛɛyɑsie.
7 Se suportais o castigo, Deus vos trata como filhos; pois, qual é o filho a quem o pai não castigue?
8 Bɑ̀ kun bɛɛ sɛɛyɑsie, nɡe bii be bɑ tie, ǹ n mɛn nɑ, i ǹ sɑ̃ɑ bɑɑn bibu, bɛɛ bii seeɡebɑrɑ.
8 Mas se ficais sem castigo, do qual todos são feitos participantes, então sois bastardos, e não filhos.
9 Su bɛsɛn tundobu yɑɑyɑ. Bɑ sun sɛɛyɑsiɑ sɑ mɑɑ bu bɛɛrɛ wɛ̃. Ǹ n mɛn nɑ, sɑ ǹ ko bɛsɛn Bɑɑbɑ wɔrukoo wiru kpĩiyɑ kpɑ sɑ n wɑ̃ɑru mɔ?
9 Além do mais, tivemos pais segundo a carne, que nos corrigiram, e nós lhes prestamos reverência; não devemos então nos sujeitar muito mais ao Pai dos espíritos, e viver?
10 Bɛsɛn tundo be, bɑ sun sɛɛyɑsiɑ sɑɑ fiiko sɔɔ nɡe mɛ n bu wɛ̃re. Adɑmɑ Gusunɔ u rɑ sun sɛɛyɑsie bɛsɛn ɑrufɑɑnin sɔ̃ kpɑ sɑ n kɑ dɛɛre nɡe wi.
10 Porque aqueles, verdadeiramente, por um tempo, nos corrigiam como bem lhes parecia; mas este, para nossa vantagem, para que possamos ser participantes de sua santidade.
11 Bɑ̀ n sun sɛɛyɑsiɑmɔ n dɑ n ɡinɑ sɑ̃ɑwɑ nuku sɑnkirɑnu, n ǹ mɔ nuku dobu. Adɑmɑ ɑmɛn biru be bɑ swɑɑ ɡeɑ ɡiɑ sɛɛyɑsiɑ bi sɔɔ, bɑ rɑ bin ɑrufɑɑni di ye yɑ sɑ̃ɑ bɔri yɛndu kɑ dɑɑ ɡeɑ.
11 Porém, nenhum castigo parece ser prazeroso para o castigado, mas angustiante; contudo, posteriormente, produz um fruto pacífico de justiça para aqueles exercitados por ele.
12 Bɛɛ be i wɑsire i nɔmɑ sɑ̃ɑre, i tii tɑ̃sisio i nɔmɑ suɑ kpɑ i de bɛɛn dũɑ yɑ n dɑm mɔ.
12 Portanto, levantai as mãos que se encontram cansadas, e os joelhos fracos.
13 I n sĩimɔ swɛɛ yi yi wɑ̃ sɔɔ, kpɑ nɑɑ si su ǹ bwɑ̃ɑ do, su kɑ bɛkurɑ kpɑ su ku kɑ kirirɑ.
13 E fazei caminhos retos para os vossos pés, para que o que manqueja não se desvie para fora do caminho, mas que seja curado.
14 I hɑniɑ koowo i n kɑ nɔɔ tiɑ sɑ̃ɑ kɑ tɔmbu kpuro kpɑ i n wɑ̃ɑru dimɔ te tɑ dɛɛre, domi ɡoo sɑri wi u koo Yinni wɑ, win wɑ̃ɑru tɑ̀ kun dɛɛre.
14 Segui a paz com todos os homens, e a santidade, sem a qual nenhum homem verá o Senhor.
15 I n tii sɛ kpɑ bɛɛn ɡoo u ku rɑɑ Gusunɔn durom biɑ. I n tii sɛ kpɑ mɔru ye i yi ɡɔ̃ruɔ yu ku rɑɑ se nɡe kpii pɔturɑ yu wɑhɑlɑ doke, kpɑ yen dɛ̃ɛ yi tɔn dɑbinu bɑbɑ.
15 Examinando diligentemente para que nenhum homem fracasse da graça de Deus; para que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos sejam contaminados.
16 I n tii sɛ kpɑ ɡoo u ku kɑ ɡoo kɔ̃ɔ mɛnnɑ tɑntɑnɑru sɔɔ, kpɑ ɡoo u ku mɑɑ yinɑ u ɡɑ̃ɑ dɛɛrɑnu bɛɛrɛ wɛ̃, nɡe Esɑu wi u bii yerumɑrun tubi dɔrɑ dĩɑ ɡbɛ̃ɛ teerun sɔ̃.
16 E não haja algum fornicário ou pessoa profana, como Esaú, que por um bocado de alimento vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Amɛn biru bɛɛn tii i yɛ̃ mɑ u kĩɑ win bɑɑbɑ u nùn domɑru kuɑ ɑdɑmɑ u nùn yinɑri domi u ǹ swɑɑ wɑ u kɑ kɔsi ye u kuɑ bɑɑ mɛ u kɑsu kɑ swĩi.
17 Porque bem sabeis que, posteriormente, querendo ele ainda herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou espaço para arrependimento, embora tivesse buscado cuidadosamente entre lágrimas.
18 Bɛɛ, i ǹ susimɛ ɡuurɔ te bɑ koo kpĩ bu bɑbɑ, nɡe mɛ Isirelibɑ bɑ ɡuu te bɑ mɔ̀ Sinɑi susi. Guu te, tɑ dɔ̃ɔ boko mɔ, kɑ yɑm wɔ̃kuru kɑ yɑm tĩreru kɑ woo ɡunɑ,
18 Porque não chegastes a um monte que possa ser tocado, queimado com fogo, nem ao negrume, à escuridão, e à tempestade,
19 kɑ kɔbɑn wurenu kɑ nɔɔɡiru. Ye Isirelibɑ bɑ nɔɔɡii te nuɑ bɑ suuru kɑnɑ nɔɔ ɡe, ɡu ku mɑɑ kɑ bu ɡɑri ɡɛɛ ko.
19 e ao som de uma trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram pediram que se lhes não falasse mais.
20 Domi bɑ ǹ yiire bin dɑm mɔ bi bu nɛɛ, “Hunde koni bɑɑyere ye yɑ ɡuu te bɑbɑ bɑɑ ǹ n ɡbeeku yɑɑn nɑ, bɑ koo ye kpenu kɑsukuwɑ bu ɡo.”
20 (Porque não podiam suportar o que se lhes ordenava, e se até um animal tocar o monte, será apedrejado ou transpassado com um dardo.
21 Ye bɑ wɑ mi, yɑ bɛrum mɔ sere Mɔwisi u ɡeruɑ u nɛɛ, “Bɛrum mɑn mɔ̀ sere nɑ diirumɔ.”
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Tenho pavor e tremo).
22 Adɑmɑ bɛɛ, Siɔnin ɡuurɑ i susi kɑ Gusunɔ Yinni wɑson wuu ɡe ɡɑ sɑ̃ɑ Yerusɑlɛmu wɔrukɑɑ, kɑ ɡen ɡɔrɑdo dɑbi dɑbiru te tɑ ǹ ɡɑrirɔ te tɑ mɛnnɛ kɑ nuku dobu.
22 Mas chegastes ao monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, e a uma companhia incontável de anjos;
23 Gusunɔwɑ i susi wi u sɑ̃ɑ tɔmbu kpuron siri kowo, kɑ win bii yerumɑbɑn mɛnnɔ bèn yĩsɑ yoruɑ wɔllɔ, kɑ mɑɑ tɔn ɡeebun hundebɑ be Gusunɔ u dɛɛrɑsiɑ mɑm mɑm.
23 à igreja e assembleia geral dos primogênitos, que estão inscritos no céu, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos homens justos aperfeiçoados;
24 Yesuwɑ i susi wi u sɑ̃ɑ nɔɔ mwɛɛ kpɑɑ ten swɑɑ sɔmɔ, kɑ win yɛm mɛ mu yɛ̃kɑrɑ, mɛ mu ɡɑri mɔ̀ yi yi Abɛlin yɛmɡii nɔɔbu dobu kere.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que comunica algo melhor do que aquele de Abel.
25 Ǹ n mɛn nɑ, i n tii sɛ kpɑ i ku yɛ̃ron nɔɔ yinɑ wi u kɑ bɛɛ ɡɑri mɔ̀. Be bɑ yinɑ bu win ɡɑri swɑɑ dɑki wi u bu kirɔ mɔ̀ hɑnduniɑ sɔɔ, bɑ ǹ sɛɛyɑsiɑbu kisirɑri. Kɑɑ sere ɡere bɛsɛ? Sɑ ǹ kisirɑmɔ sɑ̀ n nùn biru kisi wi u kɑ sun ɡɑri mɔ̀ wɔllun di.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se aqueles que rejeitaram o que na terra lhes falava não escaparam, muito menos nós escaparemos, se nos desviarmos daquele que nos fala lá de cima, nos céus;
26 Win nɔɔ ɡɑ tem yĩirɑ sɑnɑm mɛ, ɑdɑmɑ tɛ̃ u sun nɔɔ mwɛɛ teni kuɑ u nɛɛ, “Kon kpɑm wure n tem yĩire nɔn teeru, ɑdɑmɑ n ǹ mɑɑ mɔ mɛ tɔnɑ, kɑ wɔllɑ.”
26 a voz do qual moveu a terra, mas agora prometeu, dizendo: Ainda uma vez sacudirei, não apenas a terra, mas também o céu.
27 Ye u nɛɛ, “Kon kpɑm ko nɔn teeru,” yɑ sɔ̃ɔsimɔ mɑ tɑkɑ koorɑ koo yĩirurɑ yu doonɑ kpɑ ye yɑ kun yĩirurɔ yɑ n kɑ wɑ̃ɑ.
27 E esta palavra: Ainda uma vez mais, significa a remoção das coisas móveis, como as coisas que são criadas, para que as coisas que são imóveis permaneçam.
28 Yen sɔ̃, su Gusunɔ siɑrɑ domi sɑ bɑndu mɔ te tɑ ǹ yĩirurɔ kpɑ su nùn sɑ̃ nɡe mɛ u kĩ kɑ bɛɛrɛ wɛ̃ɛbu kɑ nɑsiɑru.
28 Portanto, tendo recebido um reino que não pode ser removido, retenhamos a graça, pela qual podemos servir a Deus de forma aceitável, com reverência e temor divino.
29 Geemɑ, Gusunɔ bɛsɛn Yinni u sɑ̃ɑwɑ nɡe dɔ̃ɔ wi u rɑ kɑm koosie.
29 Porque o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.