Hebreus 12

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Bɛsɛ mɑɑ, seedɑ dio dɑbi teniwɑ tɑ sun sikerenɛ. Ǹ n mɛn nɑ, i de su ye fɛ̃rɑ su kɔ̃ ye yɑ sun bɑɑsi bɛsɛn sɑnum sɔɔ kɑ durum ye yɑ rɑ sun fuuku mɑni sim sim, kpɑ su tɛmɑnɑ ɡɑrɑsɑn dukɑ sɔɔ ye yɑ sun mɑrɑ.
1 Portanto, nós também, pois estamos rodeados de tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 Su nɔni wukiɑ sɑ n Yesu mɛɛrɑ. Win min diyɑ bɛsɛn nɑɑnɛ dokebu wee, wiyɑ mɑɑ bu yibiɑmɔ. U wurɑ bɑ nùn ɡo dɑ̃ɑ bunɑnɑru sɔɔ, u ǹ ɡɔɔ win bweserun sekuru mɛɛrɑ domi u nuku dobu yĩiyɔ bu nùn yiiye. Tɛ̃ u sɔ̃ Gusunɔn sinɑ kitɑrun nɔm ɡeuɔ.
2 fitando os olhos em Jesus, autor e consumador da nossa fé, o qual, pelo gozo que lhe está proposto, suportou a cruz, desprezando a ignomínia, e está assentado à direita do trono de Deus.
3 I win ɡɑri bwisikuo nɡe mɛ u tɛmɑnɑ kɑ yibɛrɛ tɛɛ te durumɡibɑ kɑ nùn nɛnuɑ, kpɑ i ku mwiɑ kpɑnɑ i dɑm biɑ.
3 Considerai, pois aquele que suportou tal contradição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos canseis, desfalecendo em vossas almas.
4 Domi bɛɛ kɑ durum ɡɑbirinɑɑ sɔɔ, i ǹ ɡinɑ ɡɑbirinɛ sere n kɑ ko ɡɔɔ.
4 Ainda não resististes até o sangue, combatendo contra o pecado;
5 I dɑm kɛ̃ɛ ɡɑri duɑri yi Gusunɔ u bɛɛ sɔ̃ɔmɔ nɡe win bibu? U nɛɛ,
5 e já vos esquecestes da exortação que vos admoesta como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor, nem te desanimes quando por ele és repreendido;
6 Domi wi Yinni u kĩ wiyɑ u rɑ sɛɛyɑsie,
6 pois o Senhor corrige ao que ama, e açoita a todo o que recebe por filho.
7 I kɑ bɛɛn nɔni swɑ̃ɑru tɛmɑnɔ, Gusunɔ u bɛɛ kuɑmmɛwɑ nɡe win bibu. Bii wɑrɑ wɑ̃ɑ wi win bɑɑbɑ ku rɑ sɛɛyɑsie.
7 É para disciplina que sofreis; Deus vos trata como a filhos; pois qual é o filho a quem o pai não corrija?
8 Bɑ̀ kun bɛɛ sɛɛyɑsie, nɡe bii be bɑ tie, ǹ n mɛn nɑ, i ǹ sɑ̃ɑ bɑɑn bibu, bɛɛ bii seeɡebɑrɑ.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos se têm tornado participantes, sois então bastardos, e não filhos.
9 Su bɛsɛn tundobu yɑɑyɑ. Bɑ sun sɛɛyɑsiɑ sɑ mɑɑ bu bɛɛrɛ wɛ̃. Ǹ n mɛn nɑ, sɑ ǹ ko bɛsɛn Bɑɑbɑ wɔrukoo wiru kpĩiyɑ kpɑ sɑ n wɑ̃ɑru mɔ?
9 Além disto, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e os olhávamos com respeito; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, e viveremos?
10 Bɛsɛn tundo be, bɑ sun sɛɛyɑsiɑ sɑɑ fiiko sɔɔ nɡe mɛ n bu wɛ̃re. Adɑmɑ Gusunɔ u rɑ sun sɛɛyɑsie bɛsɛn ɑrufɑɑnin sɔ̃ kpɑ sɑ n kɑ dɛɛre nɡe wi.
10 Pois aqueles por pouco tempo nos corrigiam como bem lhes parecia, mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Bɑ̀ n sun sɛɛyɑsiɑmɔ n dɑ n ɡinɑ sɑ̃ɑwɑ nuku sɑnkirɑnu, n ǹ mɔ nuku dobu. Adɑmɑ ɑmɛn biru be bɑ swɑɑ ɡeɑ ɡiɑ sɛɛyɑsiɑ bi sɔɔ, bɑ rɑ bin ɑrufɑɑni di ye yɑ sɑ̃ɑ bɔri yɛndu kɑ dɑɑ ɡeɑ.
11 Na verdade, nenhuma correção parece no momento ser motivo de gozo, porém de tristeza; mas depois produz um fruto pacífico de justiça nos que por ele têm sido exercitados.
12 Bɛɛ be i wɑsire i nɔmɑ sɑ̃ɑre, i tii tɑ̃sisio i nɔmɑ suɑ kpɑ i de bɛɛn dũɑ yɑ n dɑm mɔ.
12 Portanto levantai as mãos cansadas, e os joelhos vacilantes,
13 I n sĩimɔ swɛɛ yi yi wɑ̃ sɔɔ, kpɑ nɑɑ si su ǹ bwɑ̃ɑ do, su kɑ bɛkurɑ kpɑ su ku kɑ kirirɑ.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que é manco não se desvie, antes seja curado.
14 I hɑniɑ koowo i n kɑ nɔɔ tiɑ sɑ̃ɑ kɑ tɔmbu kpuro kpɑ i n wɑ̃ɑru dimɔ te tɑ dɛɛre, domi ɡoo sɑri wi u koo Yinni wɑ, win wɑ̃ɑru tɑ̀ kun dɛɛre.
14 Segui a paz com todos, e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 I n tii sɛ kpɑ bɛɛn ɡoo u ku rɑɑ Gusunɔn durom biɑ. I n tii sɛ kpɑ mɔru ye i yi ɡɔ̃ruɔ yu ku rɑɑ se nɡe kpii pɔturɑ yu wɑhɑlɑ doke, kpɑ yen dɛ̃ɛ yi tɔn dɑbinu bɑbɑ.
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem;
16 I n tii sɛ kpɑ ɡoo u ku kɑ ɡoo kɔ̃ɔ mɛnnɑ tɑntɑnɑru sɔɔ, kpɑ ɡoo u ku mɑɑ yinɑ u ɡɑ̃ɑ dɛɛrɑnu bɛɛrɛ wɛ̃, nɡe Esɑu wi u bii yerumɑrun tubi dɔrɑ dĩɑ ɡbɛ̃ɛ teerun sɔ̃.
16 e ninguém seja devasso, ou profano como Esaú, que por uma simples refeição vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Amɛn biru bɛɛn tii i yɛ̃ mɑ u kĩɑ win bɑɑbɑ u nùn domɑru kuɑ ɑdɑmɑ u nùn yinɑri domi u ǹ swɑɑ wɑ u kɑ kɔsi ye u kuɑ bɑɑ mɛ u kɑsu kɑ swĩi.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado; porque não achou lugar de arrependimento, ainda que o buscou diligentemente com lágrimas.
18 Bɛɛ, i ǹ susimɛ ɡuurɔ te bɑ koo kpĩ bu bɑbɑ, nɡe mɛ Isirelibɑ bɑ ɡuu te bɑ mɔ̀ Sinɑi susi. Guu te, tɑ dɔ̃ɔ boko mɔ, kɑ yɑm wɔ̃kuru kɑ yɑm tĩreru kɑ woo ɡunɑ,
18 Pois não tendes chegado ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 kɑ kɔbɑn wurenu kɑ nɔɔɡiru. Ye Isirelibɑ bɑ nɔɔɡii te nuɑ bɑ suuru kɑnɑ nɔɔ ɡe, ɡu ku mɑɑ kɑ bu ɡɑri ɡɛɛ ko.
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram rogaram que não se lhes falasse mais;
20 Domi bɑ ǹ yiire bin dɑm mɔ bi bu nɛɛ, “Hunde koni bɑɑyere ye yɑ ɡuu te bɑbɑ bɑɑ ǹ n ɡbeeku yɑɑn nɑ, bɑ koo ye kpenu kɑsukuwɑ bu ɡo.”
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 Ye bɑ wɑ mi, yɑ bɛrum mɔ sere Mɔwisi u ɡeruɑ u nɛɛ, “Bɛrum mɑn mɔ̀ sere nɑ diirumɔ.”
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo aterrorizado e trêmulo.
22 Adɑmɑ bɛɛ, Siɔnin ɡuurɑ i susi kɑ Gusunɔ Yinni wɑson wuu ɡe ɡɑ sɑ̃ɑ Yerusɑlɛmu wɔrukɑɑ, kɑ ɡen ɡɔrɑdo dɑbi dɑbiru te tɑ ǹ ɡɑrirɔ te tɑ mɛnnɛ kɑ nuku dobu.
22 Mas tendes chegado ao Monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, a miríades de anjos;
23 Gusunɔwɑ i susi wi u sɑ̃ɑ tɔmbu kpuron siri kowo, kɑ win bii yerumɑbɑn mɛnnɔ bèn yĩsɑ yoruɑ wɔllɔ, kɑ mɑɑ tɔn ɡeebun hundebɑ be Gusunɔ u dɛɛrɑsiɑ mɑm mɑm.
23 à universal assembléia e igreja dos primogênitos inscritos nos céus, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 Yesuwɑ i susi wi u sɑ̃ɑ nɔɔ mwɛɛ kpɑɑ ten swɑɑ sɔmɔ, kɑ win yɛm mɛ mu yɛ̃kɑrɑ, mɛ mu ɡɑri mɔ̀ yi yi Abɛlin yɛmɡii nɔɔbu dobu kere.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Ǹ n mɛn nɑ, i n tii sɛ kpɑ i ku yɛ̃ron nɔɔ yinɑ wi u kɑ bɛɛ ɡɑri mɔ̀. Be bɑ yinɑ bu win ɡɑri swɑɑ dɑki wi u bu kirɔ mɔ̀ hɑnduniɑ sɔɔ, bɑ ǹ sɛɛyɑsiɑbu kisirɑri. Kɑɑ sere ɡere bɛsɛ? Sɑ ǹ kisirɑmɔ sɑ̀ n nùn biru kisi wi u kɑ sun ɡɑri mɔ̀ wɔllun di.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles quando rejeitaram o que sobre a terra os advertia, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte lá dos céus;
26 Win nɔɔ ɡɑ tem yĩirɑ sɑnɑm mɛ, ɑdɑmɑ tɛ̃ u sun nɔɔ mwɛɛ teni kuɑ u nɛɛ, “Kon kpɑm wure n tem yĩire nɔn teeru, ɑdɑmɑ n ǹ mɑɑ mɔ mɛ tɔnɑ, kɑ wɔllɑ.”
26 a voz do qual abalou então a terra; mas agora tem ele prometido, dizendo: Ainda uma vez hei de abalar não só a terra, mas também o céu.
27 Ye u nɛɛ, “Kon kpɑm ko nɔn teeru,” yɑ sɔ̃ɔsimɔ mɑ tɑkɑ koorɑ koo yĩirurɑ yu doonɑ kpɑ ye yɑ kun yĩirurɔ yɑ n kɑ wɑ̃ɑ.
27 Ora, esta palavra-Ainda uma vez-significa a remoção das coisas abaláveis, como coisas criadas, para que permaneçam as coisas inabaláveis.
28 Yen sɔ̃, su Gusunɔ siɑrɑ domi sɑ bɑndu mɔ te tɑ ǹ yĩirurɔ kpɑ su nùn sɑ̃ nɡe mɛ u kĩ kɑ bɛɛrɛ wɛ̃ɛbu kɑ nɑsiɑru.
28 Pelo que, recebendo nós um reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente, com reverência e temor;
29 Geemɑ, Gusunɔ bɛsɛn Yinni u sɑ̃ɑwɑ nɡe dɔ̃ɔ wi u rɑ kɑm koosie.
29 pois o nosso Deus é um fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.