Gênesis 8
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA
1 Adɑmɑ Gusunɔ kun Nɔwɛ duɑri kɑ ɡbeeku yɛɛ kpuro kɑ yɑɑ sɑbe ni kpuro yi yi kɑ nùn wɑ̃ɑ kpɑkoro te sɔɔ. Mɑ u derɑ woo ɡɑ kuɑ tem sɔɔ mɑ nim mɛ, mu kɑɑrɑm toruɑ.
1 Lembrou-se Deus de Noé e de todos os animais selváticos e de todos os animais domésticos que com ele estavam na arca; Deus fez soprar um vento sobre a terra, e baixaram as águas.
2 Nim mɛ mu kurɑmɔ tem di mu yɔ̃rɑ, wɔllɑ mɑɑ kɛnuɑ, ɡurɑ yɔ̃rɑ.
2 Fecharam-se as fontes do abismo e também as comportas dos céus, e a copiosa chuva dos céus se deteve.
3 Nim mu doonɑmɔ fiiko fiiko. Sɔ̃ɔ wunɑɑ weeru kɑ wɔkurun biru mɑ mu kɑɑrɑ.
3 As águas iam-se escoando continuamente de sobre a terra e minguaram ao cabo de cento e cinquenta dias.
4 Suru nɔɔbɑ yirusen sɔ̃ɔ wɔkurɑ nɔɔbu kɑ yiruse sɔɔ, yerɑ kpɑkoro te, tɑ dɑ tɑ yɔ̃rɑ ɡuu te bɑ mɔ̀ Arɑrɑtin wɔllɔ.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a arca repousou sobre as montanhas de Ararate.
5 Nim mu kɑɑrɑmɔ sere n kɑ kuɑ suru wɔkuruse. Suru win tɔ̃ɔ ɡbiikiru sɔɔrɑ ɡuunun wii wɔllɑ terɑ.
5 E as águas foram minguando até ao décimo mês, em cujo primeiro dia apareceram os cimos dos montes.
6 Ye n mɑɑ kuɑ sɔ̃ɔ weeru, mɑ Nɔwɛ u kpɑkoro ten fɛnɛnti wukiɑ.
6 Ao cabo de quarenta dias, abriu Noé a janela que fizera na arca
7 U ɡbɑnɑmɡbɑɑru yɔ̃su tɑ n kɑ yɑɑyɑɑre mɔ̀ tɑ n dɑɑmɔ tɑ n wurɑmɑmɔ sere nim mu kɑ ɡberɑ temɔ.
7 e soltou um corvo, o qual, tendo saído, ia e voltava, até que se secaram as águas de sobre a terra.
8 Yen biru u totobɛrɛru yɔ̃su u kɑ wɑ nim mù n kɑɑrɑ temɔ.
8 Depois, soltou uma pomba para ver se as águas teriam já minguado da superfície da terra;
9 Adɑmɑ totobɛrɛ te, tɑ ǹ ɑyeru wɑ mi tɑ koo surɑ. Mɑ tɑ wurɑ win mi, kpɑkoro te sɔɔ, yèn sɔ̃ nim ɡinɑ tie tem sɔɔ kpuro. Mɑ Nɔwɛ u nɔmu dɛmiɑ u tu mwɑ u doke kpɑkororu sɔɔ.
9 mas a pomba, não achando onde pousar o pé, tornou a ele para a arca; porque as águas cobriam ainda a terra. Noé, estendendo a mão, tomou-a e a recolheu consigo na arca.
10 U mɑɑ mɑrɑ n kuɑ sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru u sere mɑɑ totobɛrɛ te yɔ̃su.
10 Esperou ainda outros sete dias e de novo soltou a pomba fora da arca.
11 Tɑ wurɑmɑ win mi yokɑ tɑ dɑ̃ɑ wuru beku nɔɔ bɛri. Mɑ Nɔwɛ u ɡiɑ mɑ nim mu kɑɑrɑwɑ temɔ.
11 À tarde, ela voltou a ele; trazia no bico uma folha nova de oliveira; assim entendeu Noé que as águas tinham minguado de sobre a terra.
12 Mɑ u mɑɑ mɑrɑ sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru, u kpɑm totobɛrɛ te yɔ̃su. Tɑ ǹ mɑɑ wurɑmɛ win mi.
12 Então, esperou ainda mais sete dias e soltou a pomba; ela, porém, já não tornou a ele.
13 Yen dɔmɑ terɑ n kuɑ Nɔwɛn wɔ̃ɔ nɑtɑ kɑ tiɑsen (601) suru ɡbiikoon tɔ̃ɔ ɡbiikiru. Mɑ u kpɑkoro te kpɛɛyɑ u deemɑ wee, nim mu kpɑ tem mu ɡberɑmɑ.
13 Sucedeu que, no primeiro dia do primeiro mês, do ano seiscentos e um, as águas se secaram de sobre a terra. Então, Noé removeu a cobertura da arca e olhou, e eis que o solo estava enxuto.
14 Ye n kuɑ suru yirusen sɔ̃ɔ yɛndɑ nɔɔbu kɑ yiru, yerɑ u deemɑ wee, tem mu ɡberɑ mɑm mɑm.
14 E, aos vinte e sete dias do segundo mês, a terra estava seca.
15 Yerɑ Gusunɔ u Nɔwɛ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ,
15 Então, disse Deus a Noé:
16 i yɑrio kpɑkororun di wunɛ kɑ wunɛn kurɔ kɑ wunɛn bibu kɑ ben kurɔbu.
16 Sai da arca, e, contigo, tua mulher, e teus filhos, e as mulheres de teus filhos.
17 I kɑ yɛɛ bwese bwesekɑ kpuro yɑrio sɑɑ ɡunɔsu sere yɛɛ nɑɑsu nnɛɡii kɑ yɛɛ yi yi rɑ kɑbiri temɔ, kpɑ yi mɑrurɑ yi dɑbiɑ kpɑ yi tɛriɑ temɔ.
17 Os animais que estão contigo, de toda carne, tanto aves como gado, e todo réptil que rasteja sobre a terra, faze sair a todos, para que povoem a terra, sejam fecundos e nela se multipliquem.
18 Mɑ Nɔwɛ u yɑrɑ wi kɑ win kurɔ kɑ win bibu kɑ ben kurɔbu.
18 Saiu, pois, Noé, com seus filhos, sua mulher e as mulheres de seus filhos.
19 Mɑ yɛɛ yi yi nɑɑsu nnɛ mɔ kpuro kɑ yi yi rɑ kɑbiri kɑ ɡunɔsu kpuro, yɑɑ bɑɑyere ɡesi ye yɑ wɑ̃ɑ temɔ kpurowɑ yɑ yɑrɑ ɡoon di, bɑɑyere kɑ yen bweseru.
19 E também saíram da arca todos os animais, todos os répteis, todas as aves e tudo o que se move sobre a terra, segundo as suas famílias.
20 Sɑɑ yerɑ Nɔwɛ u yɑ̃ku yeru bɑnɑ mi u koo Yinni Gusunɔ sɑ̃. Mɑ u yɛɛ kɑ ɡunɔsu ɡɔsɑ bweseru bɑɑtere sɔɔ te bɑ rɑ kɑ yɑ̃kuru ko. Mɑ u kɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡinu kuɑ yɑ̃ku yee ten wɔllɔ.
20 Levantou Noé um altar ao Senhor e, tomando de animais limpos e de aves limpas, ofereceu holocaustos sobre o altar.
21 Mɑ Yinni Gusunɔ u yɑ̃ku ni mwɑ mɑ u tii sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ ǹ kon mɑɑ tem bɔ̃rusi tɔnun sɔ̃. Domi tɔnun ɡɔ̃run bwisikunu sɑ̃ɑwɑ kɔ̃sunu sɑɑ win birun di. Nɑ ǹ mɑɑ hunde konibɑ kpuro kpeerɑsiɑmɔ nɡe mɛ nɑ kuɑ.
21 E o Senhor aspirou o suave cheiro e disse consigo mesmo: Não tornarei a amaldiçoar a terra por causa do homem, porque é mau o desígnio íntimo do homem desde a sua mocidade; nem tornarei a ferir todo vivente, como fiz.
22 Sere duniɑ yu kɑ kpe,
22 Enquanto durar a terra, não deixará de haver sementeira e ceifa, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.