Gênesis 50
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH
1 Yerɑ Yosɛfu u dɑ u win tundo sɛ̃re u swĩisimɔ.
1 José se atirou sobre o pai, chorando e beijando o seu rosto.
2 Mɑ u win tiin dokotorobɑ yiire bu win tundon ɡoru tim sɑwɑ tu ku kɑ kɔ̃si. Mɑ bɑ tu tim mɛ sɑwɑmɔ
2 Ele deu ordem aos médicos que estavam ao seu serviço para embalsamarem o corpo do seu pai, e assim eles fizeram.
3 n kɑ kuɑ sɔ̃ɔ weeru. Eɡibitiɡibɑ ɡɔɔ wooru sinɑ sere sɔ̃ɔ wɑtɑ kɑ wɔkuru.
3 Gastaram quarenta dias para fazer isso, o tempo normal para embalsamar um corpo. E os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Sɑnɑm mɛ bɑ ɡɔɔ woo ten bɑɑ kpɑ, Yosɛfu u Eɡibiti sunɔn yɛnuɡibu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i suuru koowo, nɑ̀ n kĩi ɡeeru wɑ bɛɛn mi, nɑ kĩ i mɑn sunɔ sɔ̃ɔwɑ i nɛɛ,
4 Quando passou o tempo do luto, José falou com os altos funcionários do palácio do rei do Egito. Ele disse: — Façam o favor de levar ao rei a seguinte mensagem:
5 nɛn tundo u kɑ mɑn ɑrukɑwɑni bɔkuɑ u nɛɛ, wee, u koo ɡbi. Mɑ u mɑn bɔ̃rusiɑ u nɛɛ, ù n ɡu, n kɑ nùn doo n sike siki te u ɡbɑ sɔɔ Kɑnɑnin temɔ. Yen sɔ̃nɑ nɑ kĩ n dɑ mi, n nùn sike, kpɑ n ɡɔsirɑmɑ.
5 “Quando o meu pai estava para morrer, ele me fez jurar que eu o sepultaria no túmulo que ele mesmo preparou no país de Canaã. Por favor, deixe-me ir sepultar o meu pai, que depois eu voltarei.”
6 Yerɑ sunɔ u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑ seewo ɑ dɑ ɑ wunɛn tundo sike nɡe mɛ u nun bɔ̃rusiɑ.
6 O rei respondeu: — Vá e sepulte o seu pai, como ele fez você jurar que faria.
7 Yosɛfu u seewɑ u dɑ u kɑ win tundo sike. Eɡibiti sunɔn sɔm kowobu kpuro bɑ nùn swĩi kɑ win yɛnun wiruɡibu kɑ Eɡibitin wiruɡibu
7 E assim José foi sepultar o seu pai. Com ele foram as autoridades ligadas ao rei, os altos funcionários do palácio e todos os líderes do Egito.
8 kɑ Yosɛfun yɛnuɡibu kɑ win mɑɑbu kɑ wɔnɔ, win tundon yɛnuɡibu kpuro ɡesi. Bibu kɑ yɑ̃ɑnu kɑ kɛtɛbɑ tɔnɑwɑ bɑ deri Gosɛniɔ.
8 Foram também as famílias de José, dos seus irmãos e de Jacó. Deixaram na terra de Gosém somente as crianças pequenas, as ovelhas, as cabras e o gado.
9 Kɛkɛ be dumi ɡɑwe kɑ mɑɑsɔbu bɑ mɑɑ Yosɛfu swĩi sere tɔn wɔru ɡe, ɡɑ kpɛ̃ɑ n bɑndɑ.
9 Também foram homens a cavalo e em carretas, de modo que o grupo era muito grande.
10 Ye bɑ turɑ doo soo yerɔ te bɑ rɑ soku Atɑdi, Yuudɛnin dɑɑrun ɡuruɔ, miyɑ bɑ nɔɔɡiru suɑ tɑ̃ɑ tɑ̃ɑ bɑ ɡɔɔ wuri mɔ̀. Mɑ Yosɛfu u win tundon ɡɔɔ wooru sinɑ mi, sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru.
10 Quando chegaram a Atade, que fica a leste do rio Jordão, fizeram uma cerimônia de sepultamento num terreiro onde o trigo é malhado. Ali choraram muito alto durante sete dias.
11 Kɑnɑnin temɡibu bɑ ɡɔɔ woo te wɑ Atɑdin doo soo yeru mi, mɑ bɑ nɛɛ, wee, Eɡibitiɡibu bɑ ko n dɑmɡii ɡoon ɡɔɔ mɔ̀.
11 Quando os moradores de Canaã viram tanta gente chorando, disseram: “Como é impressionante o choro desses egípcios!” Por isso puseram naquele lugar o nome de Abel-Misraim .
12 Nɡe mɛyɑ Yɑkɔbun bibɑ kuɑ ye u bu yiire.
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram com o seu pai tudo o que ele havia ordenado.
13 Bɑ win ɡoru suɑ bɑ kɑ dɑ Kɑnɑnin temɔ bɑ sikuɑ kpee wɔru sɔɔ Mɑkpelɑɔ. Kpee wɔru ɡe, ɡɑ wɑ̃ɑ ɡberu ɡɑru sɔɔ Mɑnden deedeeru te Aburɑhɑmu u dwɑ Eforoni Hɛtin mi, tu kɑ ko win tɔmbun siku yeru.
13 Eles levaram o seu corpo até Canaã e o sepultaram na caverna de Macpela, a leste de Manre, no terreno que Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser a sepultura da família.
14 Ye Yosɛfu u win tundo sikuɑ u kpɑ, u ɡɔsirɑmɑ Eɡibitiɔ kɑ win mɑɑbu kɑ be bɑ kɑ nùn dɑ kpuro.
14 Depois do sepultamento, José voltou para o Egito com os irmãos e com todos os que o haviam acompanhado.
15 Ye Yosɛfun mɑɑbɑ wɑ ben tundo u ɡu, yerɑ bɑ nɛɛ, sɔrɔkudo Yosɛfu koo sun tusi kpɑ u sun kɔ̃sɑ kpuro kɔsie ye sɑ rɑɑ nùn kuɑ.
15 Depois da morte do pai, os irmãos de José disseram: — Talvez José tenha ódio de nós e vá se vingar de todo o mal que lhe fizemos.
16 Mɑ bɑ nùn ɡɔriɑ bɑ nɛɛ, bɛsɛn tundo u sere ɡbi u sun woodɑ yeni wɛ̃
16 Então mandaram dizer a José: — Antes que o seu pai morresse,
17 u nɛɛ, su nun ɡɑri yini sɔ̃, ɑ be ɡem mɔ, ɑ kɑ sun suuru koowo ɑ bɛsɛn durum ye kpuron ɡɑri wunɔ wunɛn ɡɔ̃run di, domi sɑ nun torɑri. Yen sɔ̃, ɑ sun suuru kuo bɛsɛ be sɑ Gusunɔ, wunɛn bɑɑbɑn Yinni sɑ̃ɑmɔ.
17 ele mandou que pedíssemos a você o seguinte: “Por favor, perdoe a maldade e o pecado dos seus irmãos, que o maltrataram.” Portanto, pedimos que perdoe a nossa maldade, pois somos servos do Deus do seu pai. Quando recebeu essa mensagem, José chorou.
18 Yerɑ win mɑɑ ben tii bɑ dɑ bɑ yiirɑ win wuswɑɑɔ bɑ nɛɛ, ɑ sun ɡɑrisio wunɛn yobu.
18 Depois os próprios irmãos vieram, se curvaram diante dele e disseram: — Aqui estamos; somos seus criados.
19 Mɑ Yosɛfu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i ku bɛrum ko, nɑ ǹ Gusunɔ.
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; eu não posso me colocar no lugar de Deus.
20 Kɔ̃sɑ i rɑɑ bwisikɑ i mɑn kuɑ, ɑdɑmɑ Gusunɔ u kɔ̃sɑ ye ɡɔsiɑ ɡeɑ u kɑ tɔn dɑbinu fɑɑbɑ kuɑ nɡe mɛ sɑ wɑɑmɔ ɡisɔ.
20 É verdade que vocês planejaram aquela maldade contra mim, mas Deus mudou o mal em bem para fazer o que hoje estamos vendo, isto é, salvar a vida de muita gente.
21 Ǹ n mɛn nɑ, i ku bɛrum ko, kon bɛɛ kɑ bɛɛn bibu nɔɔri.
21 Não tenham medo. Eu cuidarei de vocês e dos seus filhos. Assim, ele os acalmou com palavras carinhosas, que tocaram o coração deles.
22 Yosɛfu u sinɑ Eɡibitiɔ wi kɑ win tundon yɛnuɡibu. Win wɑ̃ɑrun sɑnɑm kpuro kuɑwɑ wɔ̃ɔ wunɔbu kɑ wɔkuru (110).
22 José ficou morando no Egito, ele e a família do seu pai. José viveu cento e dez anos
23 U Efɑrɑimun bibu wɑ sere kɑ win debuminɔ. Mɛyɑ u mɑɑ Mɑnɑsen bii Mɑkirin bibu wɑ u sɔndi win tɑɑrɔ.
23 e chegou a ver os netos de Efraim. Ele também pegou no colo, como membros da família, os filhos do seu neto Maquir, que era filho de Manassés.
24 Yen biru u win mɑɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ kon ɡbi ɑdɑmɑ Gusunɔ u koo nɑ u bɛɛ yɑrɑ tem mɛn di, kpɑ u kɑ bɛɛ dɑ tem mɛ sɔɔ, mɛ̀n nɔɔ mwɛɛru u Aburɑhɑmu kɑ Isɑki kɑ Yɑkɔbu kuɑ.
24 Certo dia José disse aos irmãos: — Eu vou morrer logo, mas estou certo de que Deus virá ajudá-los e os levará deste país para a terra que ele jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i bɔ̃ruo mɑ Gusunɔ ù n nɑ u bɛɛ yɑrɑ mi n tomɑ minin di, i ko nɛn kukunu suɑ i kɑ doonɑ.
25 Então José pediu à sua gente que fizesse um juramento. Ele disse: — Estou certo de que Deus virá ajudar vocês. Quando isso acontecer, levem o meu corpo com vocês.
26 Yosɛfu u kuɑwɑ wɔ̃ɔ wunɔbu kɑ wɔkuru u kɑ kpunɑ u ɡu. Yerɑ bɑ win ɡoru tim sɑwɑ bɑ doke kpɑkororu sɔɔ Eɡibitiɔ.
26 José morreu com cento e dez anos. O seu corpo foi embalsamado e posto num caixão, no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.