Gênesis 50

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yerɑ Yosɛfu u dɑ u win tundo sɛ̃re u swĩisimɔ.
1 Então José se lançou sobre o rosto de seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Mɑ u win tiin dokotorobɑ yiire bu win tundon ɡoru tim sɑwɑ tu ku kɑ kɔ̃si. Mɑ bɑ tu tim mɛ sɑwɑmɔ
2 José ordenou a seus servos, aos que eram médicos, que embalsamassem o corpo de seu pai. E os médicos embalsamaram Israel,
3 n kɑ kuɑ sɔ̃ɔ weeru. Eɡibitiɡibɑ ɡɔɔ wooru sinɑ sere sɔ̃ɔ wɑtɑ kɑ wɔkuru.
3 gastando nisso quarenta dias, pois assim se cumprem os dias do embalsamamento; e os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Sɑnɑm mɛ bɑ ɡɔɔ woo ten bɑɑ kpɑ, Yosɛfu u Eɡibiti sunɔn yɛnuɡibu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i suuru koowo, nɑ̀ n kĩi ɡeeru wɑ bɛɛn mi, nɑ kĩ i mɑn sunɔ sɔ̃ɔwɑ i nɛɛ,
4 Passados os dias de luto, José falou à casa de Faraó: — Se agora encontrei favor diante de vocês, peço que falem aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 nɛn tundo u kɑ mɑn ɑrukɑwɑni bɔkuɑ u nɛɛ, wee, u koo ɡbi. Mɑ u mɑn bɔ̃rusiɑ u nɛɛ, ù n ɡu, n kɑ nùn doo n sike siki te u ɡbɑ sɔɔ Kɑnɑnin temɔ. Yen sɔ̃nɑ nɑ kĩ n dɑ mi, n nùn sike, kpɑ n ɡɔsirɑmɑ.
5 “Meu pai me fez jurar, declarando: ‘Eis que estou morrendo; sepulte-me no túmulo que abri para mim na terra de Canaã.’ Agora, quero ir e sepultar meu pai; depois voltarei.”
6 Yerɑ sunɔ u nùn wisɑ u nɛɛ, ɑ seewo ɑ dɑ ɑ wunɛn tundo sike nɡe mɛ u nun bɔ̃rusiɑ.
6 Faraó respondeu: — Vá e sepulte o seu pai como ele fez você jurar.
7 Yosɛfu u seewɑ u dɑ u kɑ win tundo sike. Eɡibiti sunɔn sɔm kowobu kpuro bɑ nùn swĩi kɑ win yɛnun wiruɡibu kɑ Eɡibitin wiruɡibu
7 José partiu para sepultar o seu pai. Com ele foram todos os oficiais de Faraó, os principais da sua casa e todos os principais da terra do Egito,
8 kɑ Yosɛfun yɛnuɡibu kɑ win mɑɑbu kɑ wɔnɔ, win tundon yɛnuɡibu kpuro ɡesi. Bibu kɑ yɑ̃ɑnu kɑ kɛtɛbɑ tɔnɑwɑ bɑ deri Gosɛniɔ.
8 bem como toda a casa de José, e seus irmãos, e a casa de seu pai. Deixaram na terra de Gósen somente as crianças, os rebanhos e o gado.
9 Kɛkɛ be dumi ɡɑwe kɑ mɑɑsɔbu bɑ mɑɑ Yosɛfu swĩi sere tɔn wɔru ɡe, ɡɑ kpɛ̃ɑ n bɑndɑ.
9 E foram também com ele tanto carruagens como cavaleiros; e o cortejo foi muito grande.
10 Ye bɑ turɑ doo soo yerɔ te bɑ rɑ soku Atɑdi, Yuudɛnin dɑɑrun ɡuruɔ, miyɑ bɑ nɔɔɡiru suɑ tɑ̃ɑ tɑ̃ɑ bɑ ɡɔɔ wuri mɔ̀. Mɑ Yosɛfu u win tundon ɡɔɔ wooru sinɑ mi, sɔ̃ɔ nɔɔbɑ yiru.
10 Quando eles chegaram à eira de Atade, que fica do outro lado do Jordão, fizeram ali grande e intensa lamentação; e José pranteou seu pai durante sete dias.
11 Kɑnɑnin temɡibu bɑ ɡɔɔ woo te wɑ Atɑdin doo soo yeru mi, mɑ bɑ nɛɛ, wee, Eɡibitiɡibu bɑ ko n dɑmɡii ɡoon ɡɔɔ mɔ̀.
11 Quando os moradores da terra, os cananeus, viram o luto na eira de Atade, disseram: — Como é grande este pranto dos egípcios! E por isso aquele lugar foi chamado de Abel-Mizraim; fica do outro lado do Jordão.
12 Nɡe mɛyɑ Yɑkɔbun bibɑ kuɑ ye u bu yiire.
12 Os filhos de Jacó fizeram como ele lhes havia ordenado:
13 Bɑ win ɡoru suɑ bɑ kɑ dɑ Kɑnɑnin temɔ bɑ sikuɑ kpee wɔru sɔɔ Mɑkpelɑɔ. Kpee wɔru ɡe, ɡɑ wɑ̃ɑ ɡberu ɡɑru sɔɔ Mɑnden deedeeru te Aburɑhɑmu u dwɑ Eforoni Hɛtin mi, tu kɑ ko win tɔmbun siku yeru.
13 levaram-no para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna do campo de Macpela, que, juntamente com o campo, Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser lugar de sepultura. Esse lugar fica em frente a Manre.
14 Ye Yosɛfu u win tundo sikuɑ u kpɑ, u ɡɔsirɑmɑ Eɡibitiɔ kɑ win mɑɑbu kɑ be bɑ kɑ nùn dɑ kpuro.
14 Depois disso, José voltou para o Egito, ele, os seus irmãos e todos os que o haviam acompanhado para sepultar o seu pai.
15 Ye Yosɛfun mɑɑbɑ wɑ ben tundo u ɡu, yerɑ bɑ nɛɛ, sɔrɔkudo Yosɛfu koo sun tusi kpɑ u sun kɔ̃sɑ kpuro kɔsie ye sɑ rɑɑ nùn kuɑ.
15 Vendo os irmãos de José que seu pai já era morto, disseram: — É possível que José tenha ódio de nós; certamente nos retribuirá todo o mal que lhe fizemos.
16 Mɑ bɑ nùn ɡɔriɑ bɑ nɛɛ, bɛsɛn tundo u sere ɡbi u sun woodɑ yeni wɛ̃
16 Por isso, mandaram dizer a José: — O seu pai, antes de morrer, ordenou o seguinte:
17 u nɛɛ, su nun ɡɑri yini sɔ̃, ɑ be ɡem mɔ, ɑ kɑ sun suuru koowo ɑ bɛsɛn durum ye kpuron ɡɑri wunɔ wunɛn ɡɔ̃run di, domi sɑ nun torɑri. Yen sɔ̃, ɑ sun suuru kuo bɛsɛ be sɑ Gusunɔ, wunɛn bɑɑbɑn Yinni sɑ̃ɑmɔ.
17 “É isto que vocês dirão a José: ‘Perdoe, por favor, a transgressão dos seus irmãos e o pecado que cometeram, porque eles lhe fizeram mal.’” Agora pedimos que perdoe a transgressão dos servos do Deus de seu pai. Ao ouvir estas palavras, José chorou.
18 Yerɑ win mɑɑ ben tii bɑ dɑ bɑ yiirɑ win wuswɑɑɔ bɑ nɛɛ, ɑ sun ɡɑrisio wunɛn yobu.
18 Depois, vieram também os seus irmãos, prostraram-se diante dele e disseram: — Eis-nos aqui; somos seus servos.
19 Mɑ Yosɛfu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i ku bɛrum ko, nɑ ǹ Gusunɔ.
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; será que eu estou no lugar de Deus?
20 Kɔ̃sɑ i rɑɑ bwisikɑ i mɑn kuɑ, ɑdɑmɑ Gusunɔ u kɔ̃sɑ ye ɡɔsiɑ ɡeɑ u kɑ tɔn dɑbinu fɑɑbɑ kuɑ nɡe mɛ sɑ wɑɑmɔ ɡisɔ.
20 Vocês, na verdade, planejaram o mal contra mim; porém Deus o tornou em bem, para fazer, como estão vendo agora, que se conserve a vida de muita gente.
21 Ǹ n mɛn nɑ, i ku bɛrum ko, kon bɛɛ kɑ bɛɛn bibu nɔɔri.
21 Portanto, não tenham medo; eu sustentarei vocês e os seus filhos. E assim José os consolou e lhes falou ao coração.
22 Yosɛfu u sinɑ Eɡibitiɔ wi kɑ win tundon yɛnuɡibu. Win wɑ̃ɑrun sɑnɑm kpuro kuɑwɑ wɔ̃ɔ wunɔbu kɑ wɔkuru (110).
22 José ficou morando no Egito, ele e a casa de seu pai. Viveu cento e dez anos.
23 U Efɑrɑimun bibu wɑ sere kɑ win debuminɔ. Mɛyɑ u mɑɑ Mɑnɑsen bii Mɑkirin bibu wɑ u sɔndi win tɑɑrɔ.
23 José viu os filhos de Efraim até a terceira geração; também os filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais José tomou sobre os seus joelhos.
24 Yen biru u win mɑɑbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ kon ɡbi ɑdɑmɑ Gusunɔ u koo nɑ u bɛɛ yɑrɑ tem mɛn di, kpɑ u kɑ bɛɛ dɑ tem mɛ sɔɔ, mɛ̀n nɔɔ mwɛɛru u Aburɑhɑmu kɑ Isɑki kɑ Yɑkɔbu kuɑ.
24 José disse a seus irmãos: — Eu vou morrer em breve. Mas Deus certamente visitará vocês e fará com que saiam desta terra para ir à terra que jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i bɔ̃ruo mɑ Gusunɔ ù n nɑ u bɛɛ yɑrɑ mi n tomɑ minin di, i ko nɛn kukunu suɑ i kɑ doonɑ.
25 José pediu aos filhos de Israel que fizessem um juramento, dizendo: — Deus certamente visitará vocês. Quando isso acontecer, levem os meus ossos daqui.
26 Yosɛfu u kuɑwɑ wɔ̃ɔ wunɔbu kɑ wɔkuru u kɑ kpunɑ u ɡu. Yerɑ bɑ win ɡoru tim sɑwɑ bɑ doke kpɑkororu sɔɔ Eɡibitiɔ.
26 José morreu com a idade de cento e dez anos. Eles embalsamaram o seu corpo e o puseram num caixão, no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.