Gênesis 47

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Então José foi e deu a notícia a Faraó: — O meu pai e os meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 — ausente —
2 E levou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 Sunɔ wi, u bu bikiɑ u nɛɛ, sɔmbu terɑ̀ i rɑ ko.
3 Então Faraó perguntou aos irmãos de José: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Nós, seus servos, somos pastores de rebanho, como já foram os nossos pais.
4 Bɑ mɑɑ nɛɛ, sɑ nɑwɑ su kɑ sinɑ tem mi, domi yɑkɑ bekusu sɑri si bɛsɛn yɑɑ sɑbenu koo di, yèn sɔ̃ ɡɔ̃ɔ te, tɑ Kɑnɑnin tem nɛni. Yen sɔ̃nɑ sɑ nun kɑnɑmɔ ɑ de su sinɑ Gosɛnin temɔ.
4 Disseram mais a Faraó: — Viemos para morar nesta terra, porque na terra de Canaã não há pasto para o rebanho destes seus servos, pois a fome é severa. E agora pedimos que o senhor permita que estes seus servos morem na terra de Gósen.
5 Yerɑ sunɔ wi, u Yosɛfu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee, wunɛn tundo kɑ wunɛn mɑɑbu bɑ wɔmɑ wunɛn mi.
5 Então Faraó disse a José: — Seu pai e seus irmãos vieram para junto de você.
6 Eɡibitin tem kpuro wee wunɛn nɔmuɔ. A de bu sinɑ Gosɛniɔ, domi min temɑ mu ɡeɑ sɑ̃ɑ. À n mɑɑ yɛ̃ ɡɑbɑ kpɑrɑbun hɑniɑ mɔ be sɔɔ, ɑ bu nɛn yɑɑ sɑbenu nɔmu sɔndio.
6 A terra do Egito está à sua disposição. Faça com que seu pai e seus irmãos se estabeleçam na melhor região da terra; que morem na terra de Gósen. Se souber que há no meio deles homens capazes, ponha-os por responsáveis pelo gado que me pertence.
7 Yen biru Yosɛfu u kɑ win tundo Yɑkɔbu dɑ Eɡibiti sunɔn mi, bɑ tɔbirinɑ. Mɑ Yɑkɔbu u sunɔ wi domɑru kuɑ.
7 José levou Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou Faraó.
8 Yerɑ sunɔ u nùn bikiɑ u nɛɛ, wunɛn wɔ̃ɔ nyewɑ mini.
8 Então Faraó perguntou a Jacó: — Quantos anos o senhor já tem?
9 Yɑkɔbu u nùn wisɑ u nɛɛ, nɛn wɔ̃ɔ wunɑɑ teeru kɑ wɔkurɑ mi, mìn di nɑ hɑnduniɑ duɑ, nɑ mɑɑ sirenɛwɑ. Nɛn wɔ̃ɔ ɡɑ ǹ dɑbi, ɡɑ ǹ mɑɑ nuku dobu mɔ, mɛyɑ ɡɑ ǹ mɑɑ nɛn bɑɑbɑbɑɡuu turɑ ɡe bɑ kuɑ sɑnɑm mɛ bɑ wɑ̃ɑ hunde sɔɔ.
9 Jacó lhe respondeu: — São cento e trinta anos de peregrinação. Foram poucos e maus os anos de minha vida e não chegam aos anos de vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Mɑ Yɑkɔbu u kpɑm sunɔ domɑru kuɑ bɑ sere yɑrɑ win min di.
10 Depois Jacó abençoou Faraó e saiu de sua presença.
11 Yosɛfu u win tundo kɑ win mɑɑbu sin yeru kuɑ, u bu tem wɛ̃ Rɑmusɛsin berɑ ɡiɑ mi n ɡeɑ bo Eɡibitin tem sɔɔ, nɡe mɛ sunɔ u rɑɑ nùn sɔ̃ɔwɑ u ko.
11 Então José estabeleceu seu pai e seus irmãos e lhes deu propriedades na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó havia ordenado.
12 Mɑ u win tundon yɛnuɡii be kpuro dĩɑnu wɛ̃ nɡe mɛ ben ɡeerɑ nɛ.
12 E José providenciou alimento para seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Sɑnɑm dɔɔ sɑnɑm wee, ɡɔ̃ɔrɑ kpɛ̃ɑ tem mɛ sɔɔ. Bɑɑ dĩɑ burɑ kun mɑɑ wɑ̃ɑ. Eɡibitiɡibu kɑ Kɑnɑnibɑ bɑ wururɑwɑ kpuro ɡɔ̃ɔ ten sɔ̃.
13 Não havia alimento em toda a terra, porque a fome era muito grande. Assim, o povo do Egito e o povo de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Bɑ kɑ ben ɡobi kpuro dĩɑnu dwɑ. Mɑ Yosɛfu u ɡobi yi mɛnnɑ u yi sunɔn yɛnuɔ.
14 Então José arrecadou todo o dinheiro que havia na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 Sɑnɑm mɛ ɡobi kpɑ Eɡibitiɔ kɑ Kɑnɑniɔ, Eɡibitiɡibu kpuro bɑ nɑ bɑ Yosɛfu deemɑ bɑ nɛɛ, ɑ sun dĩɑnu wɛ̃ɛmɑ. Mbɑn sɔ̃nɑ sɑ ko ɡbi ɑ n sun mɛɛrɑ, domi bɛsɛn ɡobi kpɑ.
15 Quando acabou o dinheiro na terra do Egito e na terra de Canaã, todos os egípcios foram a José e disseram: — Queremos comida! Por que o senhor nos deixaria morrer em sua presença só porque o dinheiro acabou?
16 Yosɛfu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ì kun ɡobi mɔ, i mɑn bɛɛn yɑɑ sɑbenu wɛ̃ɛmɑ kpɑ n bɛɛ dĩɑnu wɛ̃.
16 José respondeu: — Se vocês não têm dinheiro, tragam o seu gado. Em troca do gado eu lhes darei comida.
17 Bɑ kɑ ben dumi kɑ yɑ̃ɑnu kɑ bonu kɑ nɛɛ kɑ kɛtɛkunu Yosɛfu nɑɑwɑ. Mɑ u kɑ ye kpuro bu dĩɑnu kɔsinɑ. Nɡe mɛyɑ bɑ kɑ ben sɑbenu kpuro dĩɑnu kɔsinɑ wɔ̃ɔ ɡe.
17 Então trouxeram o seu gado a José e ele lhes deu mantimento em troca de cavalos, rebanhos, gado e jumentos. E José os sustentou aquele ano em troca de todo o gado deles.
18 Ye wɔ̃ɔ ɡe, ɡɑ doonɑ, bɑ kpɑm nɑ Yosɛfun mi, bɑ nɛɛ, yinni, sɑ ǹ kpɛ̃ su nun ɡɑ̃ɑnu beruɑ. Bɛsɛn ɡobi kpɑ, bɛsɛn yɑɑ sɑbenu kpuro mɑɑ wɑ̃ɑ wunɛn mi. A yɛ̃ mɑ ɡɑ̃ɑnu kun mɑɑ sun tie mɑ n kun mɔ bɛsɛn wɑsi kɑ bɛsɛn ɡbeɑ.
18 Tendo acabado aquele ano, foram a José no ano seguinte e lhe disseram: — Não podemos esconder de meu senhor que o dinheiro acabou e que meu senhor já é dono dos animais. Nada mais nos resta diante de meu senhor, a não ser o nosso corpo e a nossa terra.
19 Mbɑn sɔ̃nɑ kɑɑ n sun mɛɛrɑ sɑ n ɡbiɔ, kpɑ bɛsɛn ɡbeɑ yu kɑm ko. Yen sɔ̃, ɑ kɑ sun dĩɑnu kɔsinɔ kpɑ bɛsɛn ɡbeɑ yu ko sunɔɡiɑ kpɑ su ko win yobu. A sun dĩɑ bweseru wɛ̃ɛyɔ su duure ni sɑ ko rɑ di sɑ n kɑ wɑ̃ɑ, kpɑ ɡbeɑ ye, yu ku ko ɡbee diinu.
19 Por que o senhor nos deixaria perecer em sua presença, tanto a nós como à nossa terra? Compre a nós e a nossa terra em troca de mantimento, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó. Dê-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 Mɑ Yosɛfu u Eɡibitiɡibun ɡbeɑ kpuro sunɔ dwiɑ, domi ɡɔ̃ɔrɑ derɑ bɑ nùn ye dɔre. Yerɑ tem mɛ kpuro mu kuɑ sunɔɡim.
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porque a fome era extrema sobre eles. E a terra passou a ser de Faraó.
21 Mɑ Yosɛfu u tɔmbu kpuro yɑrinɑsiɑ u bu yoo sɔmburu koosiɑ Eɡibitin tem kpuro sɔɔ.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 Adɑmɑ u ǹ yɑ̃ku kowobun ɡbeɑ dwɑ, domi Eɡibiti sunɔ u woodɑ ɡɑɑ mɔ ye yɑ derɑ u rɑ bu dĩɑnu wɛ̃. Yen sɔ̃nɑ bɑ ǹ ben ɡbeɑ dɔre.
22 José só não comprou a terra dos sacerdotes, porque os sacerdotes recebiam uma porção de mantimento de Faraó e viviam dessa porção que Faraó lhes dava; por isso, não venderam a sua terra.
23 Mɑ Yosɛfu u tɔmbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡisɔ nɑ bɛɛ dwɑ bɛɛ kɑ bɛɛn ɡbeɑ i kuɑ sunɔn yobu. Wee, nɑ bɛɛ dĩɑ bweseru wɛ̃ɛmɔ i kɑ duure ɡbeɑ ye sɔɔ.
23 Então José disse ao povo: — Eis que hoje comprei vocês e a terra de vocês para Faraó. Aqui estão as sementes, para que semeiem a terra.
24 Sɑnɑm mɛ dĩɑnu rɑ ye, i nu bɔnu koowo subɑ nɔɔbu, i sunɔ sube teeru wɛ̃ kpɑ i subɑ nnɛ tii yiiyɑ. Mi sɔɔrɑ ko i bweseru wunɑ i kɑ duure kpɑ i ye yɑ tie di, bɛɛ kɑ bɛɛn tɔmbu.
24 Das colheitas vocês darão a quinta parte a Faraó. As outras quatro partes serão de vocês, para semear o campo e para servir de alimento a vocês, aos que estão em suas casas, e para alimentar os seus filhos.
25 Mɑ bɑ nɛɛ, wunɛn durom mɛ, mu sun fɑɑbɑ kuɑ. Tɛ̃ sɑ ko ko sunɔn yobu.
25 Eles disseram a José: — O senhor salvou a nossa vida! Que possamos alcançar favor diante de meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 Nɡe mɛyɑ Yosɛfu u kɑ woodɑ yeni yi, ye yɑ nɛɛ, bɑ n dɑ Eɡibitin ɡbeɑn dĩɑnu bɔnu ko subɑ nɔɔbu kpɑ sube teeru tu ko sunɔɡiru. Woodɑ ye, yɑ wɑ̃ɑ sere kɑ ɡisɔ. Yɑ̃ku kowobun ɡbeɑ tɔnɑwɑ yɑ ǹ kue wiɡiɑ.
26 E José estabeleceu por lei até o dia de hoje que, na terra do Egito, um quinto pertence a Faraó. Só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Yɑkɔbu wi bɑ mɑɑ sokumɔ Isireli kɑ wiɡibu bɑ sinɑ Eɡibitin temɔ Gosɛnin berɑ ɡiɑ. Bɑ dukiɑ kpɑɑsinɑmɔ mi, bɑ mɑrurɑmɔ bɑ dɑbiɑmɔ.
27 Assim, Israel habitou na terra do Egito, na terra de Gósen. Nela adquiriram propriedades, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 Yɑkɔbu u kuɑ wɔ̃ɔ wɔkurɑ nɔɔbu kɑ yiru Eɡibitin temɔ. Mɑ win wɑ̃ɑrun sɑnɑm kpuro mu kuɑ wɔ̃ɔ wunɑɑ weeru kɑ nɔɔbɑ yiru.
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos. Assim, os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 Ye win ɡɔɔ turuku kuɑ, u win bii Yosɛfu sokɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ̀ n wunɛn kĩi ɡeeru wɑ, nɑ nun kɑnɑmɔ, ɑ wunɛn nɔmu dokeo nɛn tɔbuɔ ɑ kɑ bɔ̃re mɑ ɑ ǹ mɑn sikumɔ Eɡibitin tem mini.
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou o seu filho José e lhe disse: — Se agora alcancei favor diante de você, peço que ponha a sua mão debaixo da minha coxa e use de bondade e fidelidade para comigo; peço que você não me sepulte no Egito,
30 Sɑnɑm mɛ kon kpunɑ n ɡbi n nɛn bɑɑbɑbɑ deemɑ, ɑ nɛn ɡoru suo ɑ kɑ yɑri Eɡibitin di kpɑ ɑ tu sike ben sikɑɔ.
30 mas que eu possa descansar com os meus pais. Por isso, você me levará do Egito e me colocará na sepultura deles. José respondeu: — Farei o que o senhor me pede.
31 Yɑkɔbu nɛɛ, ɑ bɔ̃ruo.
31 Então Jacó lhe disse: — Jure para mim. José jurou e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.