Gênesis 47

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Então, veio José e disse a Faraó: Meu pai e meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 — ausente —
2 E tomou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 Sunɔ wi, u bu bikiɑ u nɛɛ, sɔmbu terɑ̀ i rɑ ko.
3 Então, perguntou Faraó aos irmãos de José: Qual é o vosso trabalho? Eles responderam: Os teus servos somos pastores de rebanho, tanto nós como nossos pais.
4 Bɑ mɑɑ nɛɛ, sɑ nɑwɑ su kɑ sinɑ tem mi, domi yɑkɑ bekusu sɑri si bɛsɛn yɑɑ sɑbenu koo di, yèn sɔ̃ ɡɔ̃ɔ te, tɑ Kɑnɑnin tem nɛni. Yen sɔ̃nɑ sɑ nun kɑnɑmɔ ɑ de su sinɑ Gosɛnin temɔ.
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para habitar nesta terra; porque não há pasto para o rebanho de teus servos, pois a fome é severa na terra de Canaã; agora, pois, te rogamos permitas habitem os teus servos na terra de Gósen.
5 Yerɑ sunɔ wi, u Yosɛfu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee, wunɛn tundo kɑ wunɛn mɑɑbu bɑ wɔmɑ wunɛn mi.
5 Então, disse Faraó a José: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Eɡibitin tem kpuro wee wunɛn nɔmuɔ. A de bu sinɑ Gosɛniɔ, domi min temɑ mu ɡeɑ sɑ̃ɑ. À n mɑɑ yɛ̃ ɡɑbɑ kpɑrɑbun hɑniɑ mɔ be sɔɔ, ɑ bu nɛn yɑɑ sɑbenu nɔmu sɔndio.
6 A terra do Egito está perante ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. Se sabes haver entre eles homens capazes, põe-nos por chefes do gado que me pertence.
7 Yen biru Yosɛfu u kɑ win tundo Yɑkɔbu dɑ Eɡibiti sunɔn mi, bɑ tɔbirinɑ. Mɑ Yɑkɔbu u sunɔ wi domɑru kuɑ.
7 Trouxe José a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Yerɑ sunɔ u nùn bikiɑ u nɛɛ, wunɛn wɔ̃ɔ nyewɑ mini.
8 Perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Yɑkɔbu u nùn wisɑ u nɛɛ, nɛn wɔ̃ɔ wunɑɑ teeru kɑ wɔkurɑ mi, mìn di nɑ hɑnduniɑ duɑ, nɑ mɑɑ sirenɛwɑ. Nɛn wɔ̃ɔ ɡɑ ǹ dɑbi, ɡɑ ǹ mɑɑ nuku dobu mɔ, mɛyɑ ɡɑ ǹ mɑɑ nɛn bɑɑbɑbɑɡuu turɑ ɡe bɑ kuɑ sɑnɑm mɛ bɑ wɑ̃ɑ hunde sɔɔ.
9 Jacó lhe respondeu: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus foram os dias dos anos da minha vida e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Mɑ Yɑkɔbu u kpɑm sunɔ domɑru kuɑ bɑ sere yɑrɑ win min di.
10 E, tendo Jacó abençoado a Faraó, saiu de sua presença.
11 Yosɛfu u win tundo kɑ win mɑɑbu sin yeru kuɑ, u bu tem wɛ̃ Rɑmusɛsin berɑ ɡiɑ mi n ɡeɑ bo Eɡibitin tem sɔɔ, nɡe mɛ sunɔ u rɑɑ nùn sɔ̃ɔwɑ u ko.
11 Então, José estabeleceu a seu pai e a seus irmãos e lhes deu possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Mɑ u win tundon yɛnuɡii be kpuro dĩɑnu wɛ̃ nɡe mɛ ben ɡeerɑ nɛ.
12 E José sustentou de pão a seu pai, a seus irmãos e a toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Sɑnɑm dɔɔ sɑnɑm wee, ɡɔ̃ɔrɑ kpɛ̃ɑ tem mɛ sɔɔ. Bɑɑ dĩɑ burɑ kun mɑɑ wɑ̃ɑ. Eɡibitiɡibu kɑ Kɑnɑnibɑ bɑ wururɑwɑ kpuro ɡɔ̃ɔ ten sɔ̃.
13 Não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui severa; de maneira que desfalecia o povo do Egito e o povo de Canaã por causa da fome.
14 Bɑ kɑ ben ɡobi kpuro dĩɑnu dwɑ. Mɑ Yosɛfu u ɡobi yi mɛnnɑ u yi sunɔn yɛnuɔ.
14 Então, José arrecadou todo o dinheiro que se achou na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 Sɑnɑm mɛ ɡobi kpɑ Eɡibitiɔ kɑ Kɑnɑniɔ, Eɡibitiɡibu kpuro bɑ nɑ bɑ Yosɛfu deemɑ bɑ nɛɛ, ɑ sun dĩɑnu wɛ̃ɛmɑ. Mbɑn sɔ̃nɑ sɑ ko ɡbi ɑ n sun mɛɛrɑ, domi bɛsɛn ɡobi kpɑ.
15 Tendo-se acabado, pois, o dinheiro, na terra do Egito e na terra de Canaã, foram todos os egípcios a José e disseram: Dá-nos pão; por que haveremos de morrer em tua presença? Porquanto o dinheiro nos falta.
16 Yosɛfu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ì kun ɡobi mɔ, i mɑn bɛɛn yɑɑ sɑbenu wɛ̃ɛmɑ kpɑ n bɛɛ dĩɑnu wɛ̃.
16 Respondeu José: Se vos falta o dinheiro, trazei o vosso gado; em troca do vosso gado eu vos suprirei.
17 Bɑ kɑ ben dumi kɑ yɑ̃ɑnu kɑ bonu kɑ nɛɛ kɑ kɛtɛkunu Yosɛfu nɑɑwɑ. Mɑ u kɑ ye kpuro bu dĩɑnu kɔsinɑ. Nɡe mɛyɑ bɑ kɑ ben sɑbenu kpuro dĩɑnu kɔsinɑ wɔ̃ɔ ɡe.
17 Então, trouxeram o seu gado a José; e José lhes deu pão em troca de cavalos, de rebanhos, de gado e de jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca do seu gado.
18 Ye wɔ̃ɔ ɡe, ɡɑ doonɑ, bɑ kpɑm nɑ Yosɛfun mi, bɑ nɛɛ, yinni, sɑ ǹ kpɛ̃ su nun ɡɑ̃ɑnu beruɑ. Bɛsɛn ɡobi kpɑ, bɛsɛn yɑɑ sɑbenu kpuro mɑɑ wɑ̃ɑ wunɛn mi. A yɛ̃ mɑ ɡɑ̃ɑnu kun mɑɑ sun tie mɑ n kun mɔ bɛsɛn wɑsi kɑ bɛsɛn ɡbeɑ.
18 Findo aquele ano, foram a José no ano próximo e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que se acabou totalmente o dinheiro; e meu senhor já possui os animais; nada mais nos resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra.
19 Mbɑn sɔ̃nɑ kɑɑ n sun mɛɛrɑ sɑ n ɡbiɔ, kpɑ bɛsɛn ɡbeɑ yu kɑm ko. Yen sɔ̃, ɑ kɑ sun dĩɑnu kɔsinɔ kpɑ bɛsɛn ɡbeɑ yu ko sunɔɡiɑ kpɑ su ko win yobu. A sun dĩɑ bweseru wɛ̃ɛyɔ su duure ni sɑ ko rɑ di sɑ n kɑ wɑ̃ɑ, kpɑ ɡbeɑ ye, yu ku ko ɡbee diinu.
19 Por que haveremos de perecer diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra a troco de pão, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó; dá-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 Mɑ Yosɛfu u Eɡibitiɡibun ɡbeɑ kpuro sunɔ dwiɑ, domi ɡɔ̃ɔrɑ derɑ bɑ nùn ye dɔre. Yerɑ tem mɛ kpuro mu kuɑ sunɔɡim.
20 Assim, comprou José toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome era extrema sobre eles; e a terra passou a ser de Faraó.
21 Mɑ Yosɛfu u tɔmbu kpuro yɑrinɑsiɑ u bu yoo sɔmburu koosiɑ Eɡibitin tem kpuro sɔɔ.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 Adɑmɑ u ǹ yɑ̃ku kowobun ɡbeɑ dwɑ, domi Eɡibiti sunɔ u woodɑ ɡɑɑ mɔ ye yɑ derɑ u rɑ bu dĩɑnu wɛ̃. Yen sɔ̃nɑ bɑ ǹ ben ɡbeɑ dɔre.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou ele; pois os sacerdotes tinham porção de Faraó e eles comiam a sua porção que Faraó lhes tinha dado; por isso, não venderam a sua terra.
23 Mɑ Yosɛfu u tɔmbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡisɔ nɑ bɛɛ dwɑ bɛɛ kɑ bɛɛn ɡbeɑ i kuɑ sunɔn yobu. Wee, nɑ bɛɛ dĩɑ bweseru wɛ̃ɛmɔ i kɑ duure ɡbeɑ ye sɔɔ.
23 Então, disse José ao povo: Eis que hoje vos comprei a vós outros e a vossa terra para Faraó; aí tendes sementes, semeai a terra.
24 Sɑnɑm mɛ dĩɑnu rɑ ye, i nu bɔnu koowo subɑ nɔɔbu, i sunɔ sube teeru wɛ̃ kpɑ i subɑ nnɛ tii yiiyɑ. Mi sɔɔrɑ ko i bweseru wunɑ i kɑ duure kpɑ i ye yɑ tie di, bɛɛ kɑ bɛɛn tɔmbu.
24 Das colheitas dareis o quinto a Faraó, e as quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão em vossas casas, e para que comam as vossas crianças.
25 Mɑ bɑ nɛɛ, wunɛn durom mɛ, mu sun fɑɑbɑ kuɑ. Tɛ̃ sɑ ko ko sunɔn yobu.
25 Responderam eles: A vida nos tens dado! Achemos mercê perante meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 Nɡe mɛyɑ Yosɛfu u kɑ woodɑ yeni yi, ye yɑ nɛɛ, bɑ n dɑ Eɡibitin ɡbeɑn dĩɑnu bɔnu ko subɑ nɔɔbu kpɑ sube teeru tu ko sunɔɡiru. Woodɑ ye, yɑ wɑ̃ɑ sere kɑ ɡisɔ. Yɑ̃ku kowobun ɡbeɑ tɔnɑwɑ yɑ ǹ kue wiɡiɑ.
26 E José estabeleceu por lei até ao dia de hoje que, na terra do Egito, tirasse Faraó o quinto; só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Yɑkɔbu wi bɑ mɑɑ sokumɔ Isireli kɑ wiɡibu bɑ sinɑ Eɡibitin temɔ Gosɛnin berɑ ɡiɑ. Bɑ dukiɑ kpɑɑsinɑmɔ mi, bɑ mɑrurɑmɔ bɑ dɑbiɑmɔ.
27 Assim, habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; nela tomaram possessão, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 Yɑkɔbu u kuɑ wɔ̃ɔ wɔkurɑ nɔɔbu kɑ yiru Eɡibitin temɔ. Mɑ win wɑ̃ɑrun sɑnɑm kpuro mu kuɑ wɔ̃ɔ wunɑɑ weeru kɑ nɔɔbɑ yiru.
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de sorte que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 Ye win ɡɔɔ turuku kuɑ, u win bii Yosɛfu sokɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ̀ n wunɛn kĩi ɡeeru wɑ, nɑ nun kɑnɑmɔ, ɑ wunɛn nɔmu dokeo nɛn tɔbuɔ ɑ kɑ bɔ̃re mɑ ɑ ǹ mɑn sikumɔ Eɡibitin tem mini.
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou a José, seu filho, e lhe disse: Se agora achei mercê à tua presença, rogo-te que ponhas a mão debaixo da minha coxa e uses comigo de beneficência e de verdade; rogo-te que me não enterres no Egito,
30 Sɑnɑm mɛ kon kpunɑ n ɡbi n nɛn bɑɑbɑbɑ deemɑ, ɑ nɛn ɡoru suo ɑ kɑ yɑri Eɡibitin di kpɑ ɑ tu sike ben sikɑɔ.
30 porém que eu jaza com meus pais; por isso, me levarás do Egito e me enterrarás no lugar da sepultura deles. Respondeu José: Farei segundo a tua palavra.
31 Yɑkɔbu nɛɛ, ɑ bɔ̃ruo.
31 Então, lhe disse Jacó: Jura-me. E ele jurou-lhe; e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.