Gênesis 47

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 Então, José veio e contou a Faraó, e disse: Meu pai e meus irmãos, e seus rebanhos, e seu gado, e tudo que eles possuem vieram da terra de Canaã; e eis que eles estão na terra de Gósen.
2 — ausente —
2 E ele tomou alguns de seus irmãos, cinco homens, e os apresentou a Faraó.
3 Sunɔ wi, u bu bikiɑ u nɛɛ, sɔmbu terɑ̀ i rɑ ko.
3 E Faraó disse a seus irmãos: Qual é a vossa ocupação? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores, tanto nós como também nossos pais.
4 Bɑ mɑɑ nɛɛ, sɑ nɑwɑ su kɑ sinɑ tem mi, domi yɑkɑ bekusu sɑri si bɛsɛn yɑɑ sɑbenu koo di, yèn sɔ̃ ɡɔ̃ɔ te, tɑ Kɑnɑnin tem nɛni. Yen sɔ̃nɑ sɑ nun kɑnɑmɔ ɑ de su sinɑ Gosɛnin temɔ.
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra, porque teus servos não têm pastagem para seus rebanhos. Porque a fome é dolorida na terra de Canaã, por isso, suplicamos-te agora, deixa que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Yerɑ sunɔ wi, u Yosɛfu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee, wunɛn tundo kɑ wunɛn mɑɑbu bɑ wɔmɑ wunɛn mi.
5 E Faraó falou a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Eɡibitin tem kpuro wee wunɛn nɔmuɔ. A de bu sinɑ Gosɛniɔ, domi min temɑ mu ɡeɑ sɑ̃ɑ. À n mɑɑ yɛ̃ ɡɑbɑ kpɑrɑbun hɑniɑ mɔ be sɔɔ, ɑ bu nɛn yɑɑ sɑbenu nɔmu sɔndio.
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze teu pai e teus irmãos habitar; na terra de Gósen, deixa-os habitar. E se tu conheces algum homem de atividade entre eles, então faze-os responsáveis por meu gado.
7 Yen biru Yosɛfu u kɑ win tundo Yɑkɔbu dɑ Eɡibiti sunɔn mi, bɑ tɔbirinɑ. Mɑ Yɑkɔbu u sunɔ wi domɑru kuɑ.
7 E José trouxe Jacó, seu pai, e o colocou diante de Faraó, e Jacó abençoou Faraó.
8 Yerɑ sunɔ u nùn bikiɑ u nɛɛ, wunɛn wɔ̃ɔ nyewɑ mini.
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos anos tu tens?
9 Yɑkɔbu u nùn wisɑ u nɛɛ, nɛn wɔ̃ɔ wunɑɑ teeru kɑ wɔkurɑ mi, mìn di nɑ hɑnduniɑ duɑ, nɑ mɑɑ sirenɛwɑ. Nɛn wɔ̃ɔ ɡɑ ǹ dɑbi, ɡɑ ǹ mɑɑ nuku dobu mɔ, mɛyɑ ɡɑ ǹ mɑɑ nɛn bɑɑbɑbɑɡuu turɑ ɡe bɑ kuɑ sɑnɑm mɛ bɑ wɑ̃ɑ hunde sɔɔ.
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias da minha peregrinação são cento e trinta anos. Poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não alcançaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias de suas peregrinações.
10 Mɑ Yɑkɔbu u kpɑm sunɔ domɑru kuɑ bɑ sere yɑrɑ win min di.
10 E Jacó abençoou Faraó, e saiu da presença de Faraó.
11 Yosɛfu u win tundo kɑ win mɑɑbu sin yeru kuɑ, u bu tem wɛ̃ Rɑmusɛsin berɑ ɡiɑ mi n ɡeɑ bo Eɡibitin tem sɔɔ, nɡe mɛ sunɔ u rɑɑ nùn sɔ̃ɔwɑ u ko.
11 E José estabeleceu seu pai e seus irmãos, e lhes deu posses na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Mɑ u win tundon yɛnuɡii be kpuro dĩɑnu wɛ̃ nɡe mɛ ben ɡeerɑ nɛ.
12 E José sustentou seu pai, e seus irmãos, e toda a casa de seu pai com pão, de acordo com suas famílias.
13 Sɑnɑm dɔɔ sɑnɑm wee, ɡɔ̃ɔrɑ kpɛ̃ɑ tem mɛ sɔɔ. Bɑɑ dĩɑ burɑ kun mɑɑ wɑ̃ɑ. Eɡibitiɡibu kɑ Kɑnɑnibɑ bɑ wururɑwɑ kpuro ɡɔ̃ɔ ten sɔ̃.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito dolorida, de modo que a terra do Egito e toda a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Bɑ kɑ ben ɡobi kpuro dĩɑnu dwɑ. Mɑ Yosɛfu u ɡobi yi mɛnnɑ u yi sunɔn yɛnuɔ.
14 E José ajuntou todo o dinheiro que foi encontrado na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que eles compravam, e José levou o dinheiro para a casa de Faraó.
15 Sɑnɑm mɛ ɡobi kpɑ Eɡibitiɔ kɑ Kɑnɑniɔ, Eɡibitiɡibu kpuro bɑ nɑ bɑ Yosɛfu deemɑ bɑ nɛɛ, ɑ sun dĩɑnu wɛ̃ɛmɑ. Mbɑn sɔ̃nɑ sɑ ko ɡbi ɑ n sun mɛɛrɑ, domi bɛsɛn ɡobi kpɑ.
15 E quando o dinheiro acabou na terra do Egito, e na terra de Canaã, todos os egípcios vieram a José, e disseram: Dá-nos pão, por que morreremos na tua presença? Pois o dinheiro acabou.
16 Yosɛfu u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ì kun ɡobi mɔ, i mɑn bɛɛn yɑɑ sɑbenu wɛ̃ɛmɑ kpɑ n bɛɛ dĩɑnu wɛ̃.
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vos darei pelo vosso gado, se não há dinheiro.
17 Bɑ kɑ ben dumi kɑ yɑ̃ɑnu kɑ bonu kɑ nɛɛ kɑ kɛtɛkunu Yosɛfu nɑɑwɑ. Mɑ u kɑ ye kpuro bu dĩɑnu kɔsinɑ. Nɡe mɛyɑ bɑ kɑ ben sɑbenu kpuro dĩɑnu kɔsinɑ wɔ̃ɔ ɡe.
17 E eles levaram seu gado a José, e José lhes deu pão em troca pelos cavalos, e pelos rebanhos, e pelo gado dos rebanhos, e pelos jumentos. E durante aquele ano ele os alimentou em troca de todo o seu gado.
18 Ye wɔ̃ɔ ɡe, ɡɑ doonɑ, bɑ kpɑm nɑ Yosɛfun mi, bɑ nɛɛ, yinni, sɑ ǹ kpɛ̃ su nun ɡɑ̃ɑnu beruɑ. Bɛsɛn ɡobi kpɑ, bɛsɛn yɑɑ sɑbenu kpuro mɑɑ wɑ̃ɑ wunɛn mi. A yɛ̃ mɑ ɡɑ̃ɑnu kun mɑɑ sun tie mɑ n kun mɔ bɛsɛn wɑsi kɑ bɛsɛn ɡbeɑ.
18 Quando aquele ano terminou, vieram a ele no segundo ano, e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que o nosso dinheiro acabou. Meu senhor também tem nossos rebanhos de gado. Nada nos sobrou diante da vista do meu senhor, exceto nossos corpos e nossas terras.
19 Mbɑn sɔ̃nɑ kɑɑ n sun mɛɛrɑ sɑ n ɡbiɔ, kpɑ bɛsɛn ɡbeɑ yu kɑm ko. Yen sɔ̃, ɑ kɑ sun dĩɑnu kɔsinɔ kpɑ bɛsɛn ɡbeɑ yu ko sunɔɡiɑ kpɑ su ko win yobu. A sun dĩɑ bweseru wɛ̃ɛyɔ su duure ni sɑ ko rɑ di sɑ n kɑ wɑ̃ɑ, kpɑ ɡbeɑ ye, yu ku ko ɡbee diinu.
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós, como a nossa terra? Compra a nós e a nossa terra por pão, e nós e nossa terra seremos servos de Faraó, e dá-nos semente, para que possamos viver, e não morrer, para que a terra não seja desolada.
20 Mɑ Yosɛfu u Eɡibitiɡibun ɡbeɑ kpuro sunɔ dwiɑ, domi ɡɔ̃ɔrɑ derɑ bɑ nùn ye dɔre. Yerɑ tem mɛ kpuro mu kuɑ sunɔɡim.
20 E José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam, cada homem, o seu campo, porque a fome prevalecia sobre eles. Assim, a terra passou a ser de Faraó.
21 Mɑ Yosɛfu u tɔmbu kpuro yɑrinɑsiɑ u bu yoo sɔmburu koosiɑ Eɡibitin tem kpuro sɔɔ.
21 E quanto ao povo, ele os removeu para as cidades, desde uma extremidade das fronteiras do Egito até a outra extremidade.
22 Adɑmɑ u ǹ yɑ̃ku kowobun ɡbeɑ dwɑ, domi Eɡibiti sunɔ u woodɑ ɡɑɑ mɔ ye yɑ derɑ u rɑ bu dĩɑnu wɛ̃. Yen sɔ̃nɑ bɑ ǹ ben ɡbeɑ dɔre.
22 Somente a terra dos sacerdotes ele não comprou, pois os sacerdotes possuíam uma porção atribuída por Faraó, e comiam a sua porção que Faraó lhes dava; por isso, eles não venderam suas terras.
23 Mɑ Yosɛfu u tɔmbu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɡisɔ nɑ bɛɛ dwɑ bɛɛ kɑ bɛɛn ɡbeɑ i kuɑ sunɔn yobu. Wee, nɑ bɛɛ dĩɑ bweseru wɛ̃ɛmɔ i kɑ duure ɡbeɑ ye sɔɔ.
23 Então José disse a seu povo: Eis que neste dia comprei a vós e a vossa terra para Faraó. Vede, aqui há semente para vós, e semeareis a terra.
24 Sɑnɑm mɛ dĩɑnu rɑ ye, i nu bɔnu koowo subɑ nɔɔbu, i sunɔ sube teeru wɛ̃ kpɑ i subɑ nnɛ tii yiiyɑ. Mi sɔɔrɑ ko i bweseru wunɑ i kɑ duure kpɑ i ye yɑ tie di, bɛɛ kɑ bɛɛn tɔmbu.
24 E acontecerá que, das colheitas, dareis uma quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semear o campo, e para vosso alimento, e para os da vossa família, e para alimento para os vossos pequenos.
25 Mɑ bɑ nɛɛ, wunɛn durom mɛ, mu sun fɑɑbɑ kuɑ. Tɛ̃ sɑ ko ko sunɔn yobu.
25 E eles disseram: Tu salvaste as nossas vidas. Que encontremos graça à vista de meu senhor, e nós seremos servos de Faraó.
26 Nɡe mɛyɑ Yosɛfu u kɑ woodɑ yeni yi, ye yɑ nɛɛ, bɑ n dɑ Eɡibitin ɡbeɑn dĩɑnu bɔnu ko subɑ nɔɔbu kpɑ sube teeru tu ko sunɔɡiru. Woodɑ ye, yɑ wɑ̃ɑ sere kɑ ɡisɔ. Yɑ̃ku kowobun ɡbeɑ tɔnɑwɑ yɑ ǹ kue wiɡiɑ.
26 E José fez esta lei sobre a terra do Egito até este dia, que Faraó deveria ter a quinta parte, exceto a terra dos sacerdotes, que não se tornou de Faraó.
27 Yɑkɔbu wi bɑ mɑɑ sokumɔ Isireli kɑ wiɡibu bɑ sinɑ Eɡibitin temɔ Gosɛnin berɑ ɡiɑ. Bɑ dukiɑ kpɑɑsinɑmɔ mi, bɑ mɑrurɑmɔ bɑ dɑbiɑmɔ.
27 E Israel habitou na terra do Egito, na região de Gósen; e eles tinham posses ali, e cresceram, e se multiplicaram grandemente.
28 Yɑkɔbu u kuɑ wɔ̃ɔ wɔkurɑ nɔɔbu kɑ yiru Eɡibitin temɔ. Mɑ win wɑ̃ɑrun sɑnɑm kpuro mu kuɑ wɔ̃ɔ wunɑɑ weeru kɑ nɔɔbɑ yiru.
28 E Jacó viveu na terra do Egito por dezessete anos. Assim, toda a idade de Jacó foi cento e quarenta e sete anos.
29 Ye win ɡɔɔ turuku kuɑ, u win bii Yosɛfu sokɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ̀ n wunɛn kĩi ɡeeru wɑ, nɑ nun kɑnɑmɔ, ɑ wunɛn nɔmu dokeo nɛn tɔbuɔ ɑ kɑ bɔ̃re mɑ ɑ ǹ mɑn sikumɔ Eɡibitin tem mini.
29 E chegando-se o tempo que Israel devia morrer. Ele chamou seu filho José, e lhe disse: Se agora eu encontrei graça à tua vista, rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa, e age com bondade e verdade para comigo: Não me enterres, rogo-te, no Egito,
30 Sɑnɑm mɛ kon kpunɑ n ɡbi n nɛn bɑɑbɑbɑ deemɑ, ɑ nɛn ɡoru suo ɑ kɑ yɑri Eɡibitin di kpɑ ɑ tu sike ben sikɑɔ.
30 mas quando eu descansar com meus pais, tu me levarás para fora do Egito, e me enterrarás no lugar de sepultamento deles. E ele disse: Eu farei como tu disseste.
31 Yɑkɔbu nɛɛ, ɑ bɔ̃ruo.
31 E ele disse: Jura-me. E ele lhe jurou. E Israel se curvou sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.