Gênesis 45
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Yosɛfu u den kpɑnɑ u tii nɛnɛ Eɡibitiɡii be bɑ wɑ̃ɑ mi kpuron wuswɑɑɔ. Yerɑ u woodɑ wɛ̃ u nɛɛ, bu yɑrio min di.
1 Então José, já não se podendo conter diante de todos os assistentes, exclamou: "Fazei sair todo o mundo." Desse modo, ninguém ficou com ele, quando se deu a conhecer aos seus irmãos.
2 U wurɑ kuɑ sere Eɡibitiɡii be bɑ wɑ̃ɑ turuku mi, bɑ ye nuɑ, mɑ bɑ ye sunɔn yɛnuɡibu sɔ̃ɔwɑ.
2 Pôs-se a chorar tão alto que os egípcios da casa do faraó o ouviram.
3 Yosɛfu u win mɑɑbu kɑ wɔnɔ wi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɛnɑ Yosɛfu. Bɛsɛn bɑɑbɑ u wɑ̃ɑ hunde sɔɔ?
3 E disse aos seus irmãos: "Eu sou José! Meu pai vive ainda?" Mas não lhe puderam responder, porque estavam pasmados de se encontrar diante dele.
4 Mɑ u nɛɛ, i suuru koowo i susimɑ nɛn bɔkuɔ.
4 "Aproximai-vos", disse-lhes ele; e eles aproximaram-se. E ele disse-lhes: "Eu sou José, vosso irmão, que vendestes para o Egito.
5 Tɛ̃, i ku nuki sɑnkirɑ, i ku mɑɑ tɑɑrɛ wɛ̃ɛnɑ ye i kɑ mɑn dɔrɑ. Domi Gusunɔwɑ u derɑ nɑ nɑ mini n kɑ bɛɛ fɑɑbɑ ko.
5 Mas agora não vos entristeçais, nem tenhais remorsos de me ter vendido para ser conduzido aqui. É para vos conservar a vida que Deus me enviou adiante de vós.
6 Wee, ɡɔ̃ɔ ten wɔ̃ɔ yirusewɑ sɑ dɔɔ mini. N mɑɑ tie wɔ̃ɔ nɔɔbu yè sɔɔ ɡoo kun kpɛ̃ u duure u sere ɡɛ̃.
6 Porque eis já dois anos que a fome assola a terra, e haverá ainda cinco anos sem amanho nem colheita.
7 Gusunɔn sinɑrɑ nɑ kɑ nɑ tem mini n kɑ bɛɛ dĩɑnu beruɑ kpɑ n bɛɛ yɑrɑ ɡɔ̃ɔ ten di n bɛɛn bweseru fɑɑbɑ ko.
7 Deus enviou-me adiante de vós para que subsista um resto de vossa raça na terra, e para vos conservar a vida por uma grande libertação.
8 N ǹ bɛɛ i derɑ nɑ nɑ mini. Gusunɔwɑ u derɑ nɑ nɑ, mɑ u mɑn kuɑ Eɡibiti sunɔn yɛnu yɛ̃ro kɑ win ye u mɔ kpuron wiruɡii kɑ sere mɑɑ tem mɛn wiruɡii.
8 Não sois vós, pois, que me haveis mandado para aqui, mas Deus mesmo. Ele tornou-me como o pai do faraó, chefe de toda a sua casa e governador de todo o Egito.
9 Yen sɔ̃, i ɡɔsiro fuuku bɛsɛn tundon mi, i nùn sɔ̃ i nɛɛ, ɑmɛniwɑ nɛ win bii Yosɛfu nɑ ɡeruɑ, Gusunɔ u mɑn kuɑ Eɡibitin tem wiruɡii, u de u nɑ fuuku.
9 Apressai-vos em voltar para junto de meu pai e dizei-lhe: Eis o que diz o teu filho José: Deus elevou-me ao cargo de chefe de todo o Egito. Vem para junto de mim sem demora.
10 Ù n nɑ kon de u sinɑ Gosɛniɔ kpɑ u n wɑ̃ɑ nɛn bɔkuɔ, wi kɑ win bibu kɑ win debuminu kɑ win yɑ̃ɑnu kɑ win kɛtɛbɑ kɑ win ye u mɔ kpuro ɡesi.
10 Habitarás na terra de Gessém, bem perto de mim, com teus filhos, teus netos, tuas ovelhas, teus bois e tudo o que te pertence.
11 Yèn bukɑtɑ u mɔ kpuro kon nùn wɛ̃, domi ɡɔ̃ɔrɑ mɑɑ tie wɔ̃ɔ nɔɔbu. Ù n wɑ̃ɑ nɛn bɔkuɔ, ɡɔ̃ɔ te, tɑ ǹ mɑɑ bu ɡoomɔ kɑ win yɛnuɡibu kɑ win ye u mɔ kpuro.
11 Eu te sustentarei, pois haverá ainda cinco anos de fome; e assim não cairás na miséria, nem tu, nem tua casa, nem nada do que te pertence.
12 Bɛɛ kpuro kɑ wunɛn tii Bɛnyɑmɛɛ, i wɑ kɑ nɔni mɑ nɛnɑ Yosɛfu, nɛ wi nɑ kɑ bɛɛ ɡɑri mɔ̀ mini.
12 Vereis com vossos olhos, e meu irmão Benjamim também, que sou bem eu quem vos fala.
13 Ǹ n mɛn nɑ, i doo i bɛsɛn tundo sɔ̃ nɡe mɛ nɛn yiiko yɑ nɛ Eɡibitiɔ kɑ ye i wɑ mini kpuro. I doo fuuku i nùn tɑmɑ.
13 Contai ao meu pai as honras que recebo no Egito, e tudo o que vistes, e depois apressai-o para que venha para cá."
14 Yen biru Yosɛfu u win wɔnɔ Bɛnyɑmɛɛ nɛnuɑ u bɔkɑsi wĩirɔ, mɑ u swĩ. Bɛnyɑmɛɛn tii u mɑɑ swĩ mi bɑ bɔkɑsinɛ.
14 Então ele jogou-se ao pescoço de seu irmão Benjamim e pôs-se a chorar; Benjamim também chorou sobre os seus ombros.
15 Ye u Bɛnyɑmɛɛ yɔ̃su, yerɑ u win mɑɑ ben bɑɑwure bɔkɑsi u sɔ̃su u kɑ swĩisimɔ. Yen biruwɑ bɑ kɑ nùn ɡɑri kuɑ.
15 Beijou em seguida a todos os seus irmãos, chorando sobre eles, e puseram-se todos a conversar com ele.
16 Ye Eɡibiti sunɔn yɛnuɡibɑ nuɑ mɑ Yosɛfun mɑɑbɑ tunumɑ, yerɑ yɑ sunɔn tii kɑ win tɔmbu dore.
16 A notícia da chegada dos irmãos de José espalhou-se logo na casa do faraó, e foi bem acolhida pelo faraó e por todo o seu pessoal.
17 Mɑ u Yosɛfu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ wunɛn mɑɑ be sɔ̃ɔwɔ bu ben kɛtɛkunu sɔmunu sɔbio bu dɑ Kɑnɑnin temɔ
17 Ele disse a José: "Dize a teus irmãos: Eis o que ides fazer: carregai vossos animais e voltai à terra de Canaã.
18 bu kɑ bɛɛn tundo kɑ bɛɛn yɛnuɡibu nɑ nɛn turuku. Kon bu tem ɡem wɛ̃ kpɑ bɑ n dĩɑ ɡeenu mɔ bɑ n dimɔ.
18 Tomai vosso pai e vossas famílias e vinde para junto de mim. Dar-vos-ei o que há de melhor no Egito e vos alimentarei com a gordura da terra.
19 A mɑɑ bu sɔ̃ɔwɔ bu Eɡibitin sɑrɛtibɑ suo bu kɑ dɑ bu bɛɛn tundo kɑ ben kurɔbu kɑ ben bibu suɑmɑ.
19 Encarrego-te de dizer-lhes: Eis o que ides fazer: Tomai carros no Egito para vossos filhos e vossas mulheres, trazei vosso pai e vinde!
20 Bu ku wururɑ ben ye bɑ koo derin sɔ̃, domi ɡɑ̃ɑ ni nu ɡeɑ sɑ̃ɑ Eɡibiti mini, niyɑ nu koo ko beɡinu.
20 Não façais caso do que tereis de deixar, porque o que há de melhor em todo o Egito é vosso."
21 Mɑ Isirelin bii be, bɑ kuɑ mɛ. Yosɛfu u bu sɑrɛtibɑ wɛ̃ mɑ u bu dĩɑnu kusenu kuɑ ni bɑ koo di swɑɑɔ nɡe mɛ sunɔ u ɡeruɑ.
21 Assim fizeram os filhos de Israel. Seguindo a ordem do faraó, José deu-lhes carros e provisões para o caminho.
22 U ben bɑɑwure yɑbe kpɑɑru kɑ̃. Adɑmɑ yɑbe kpɑɑnu nɔɔbuwɑ u Bɛnyɑmɛɛ kɑ̃ kɑ sii ɡeesun ɡobi ɡoobɑ wunɔbu (300).
22 Deu-lhes também a todos mudas de roupas; a Benjamim, porém, deu trezentas moedas de prata e cinco mudas de roupas.
23 Mɑ u ben tundo Eɡibitin ɡɑ̃ɑ ɡeenu mɔrisiɑ u nu kɛtɛkunu wɔkuru sɔbi. U dĩɑnu suɑ u bu wɛ̃ kɑ kuse ni bɑ koo di swɑɑɔ bɑ̀ n wee Eɡibitiɔ. Mɑ u mɑɑ ni kɛtɛku ninu wɔkuru sɔbi.
23 Mandou, igualmente, ao seu pai dez jumentos carregados dos melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas de trigo, pão e provisões para sua viagem.
24 Yen biru u derɑ win mɑɑ be, bɑ swɑɑ wɔri. Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i suuru koowo, i ku rɑ sɑnnɑ swɑɑɔ.
24 E, despedindo seus irmãos que partiam, disse-lhes: "Não alterqueis pelo caminho."
25 Mɑ bɑ doonɑmɑ sɑɑ Eɡibitin di bɑ nɑ ben tundo Yɑkɔbun mi Kɑnɑniɔ.
25 Partiram do Egito e chegaram junto de Jacó, seu pai, na terra de Canaã.
26 Ye bɑ turɑ, bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, Yosɛfu kun ɡu, u wɑsi. Wiyɑ u mɑm Eɡibitin tem kpuro kpɑre.
26 E anunciaram-lhe a boa nova: "José vive ainda, disseram-lhe eles; e é mesmo ele quem governa todo o Egito." Mas o coração de Jacó permaneceu frio, porque não acreditava no que ouvia.
27 Adɑmɑ ye bɑ nùn kpuro sɑɑriɑ ye Yosɛfu u bu sɔ̃ɔwɑ, mɑ u sɑrɛti be wɑ be u mɔrisiɑmɑ bu kɑ nùn suɑmɑ, yerɑ win bwɛ̃rɑ den yɛmiɑ mɑ win dɑm wurɑmɑ.
27 Entretanto, quando lhe disseram todas as palavras que José lhes havia dito, e viu os carros que José tinha enviado para o transportar, seu espírito se reanimou.
28 Yerɑ u nɛɛ, wee tɛ̃, nɛn bii Yosɛfu u wɑ̃ɑ hunde sɔɔ, nɛn bwɛ̃rɑ kpunɑ tɛ̃. Kon dɑ n nùn wɑ n sere ɡbi.
28 "Basta! disse ele; José, meu filho, vive ainda. Irei e o verei antes de morrer."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.